donderdag 18 december 2014

VS wil Suriname ondersteunen bij pogingen kwik uit te bannen van goudvelden

Amerika ziet graag dat Suriname internationaal anti-kwik Minamata Verdrag tekent


De Amerikaanse ambassade belegde gisteren een persconferentie met en voor vertegenwoordigers van verschillende Surinaamse organisaties die zich bezighouden met het uitbannen van het gebruik van kwik. Dr. Jane Dennison van het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken en een expert op het gebied van het gebruik van kwik bij groot- en kleinschalige delving van goud gerelateerd aan het VN Minamata Verdrag, stond het aanwezige journaille te woord om aan te geven wat haar missie in Suriname precies inhoudt. Dat bericht het Dagblad Suriname vandaag, donderdag 18 december 2014.

Het Minimata Verdrag buigt zich over erkenning van de wezenlijke lessen van de Minamataziekte  en de noodzaak om een goed beheer van kwik te waarborgen en om dergelijke gebeurtenissen in de toekomst te voorkomen.

De Minamataziekte is een neurologisch syndroom dat veroorzaakt wordt door een zware kwikvergiftiging. De symptomen zijn ataxia (gevoelloosheid in handen en voeten), spierverzwakking, vernauwing van het gezichtsveld en aantasting van het gehoor en het spraakvermogen. In extreme gevallen veroorzaakt het krankzinnigheid, verlamming, coma of de dood. Bij zwangere vrouwen heeft het ook invloed op de foetus.

De ziekte is genoemd naar de Japanse vissersplaats Minamata waar deze in 1956 voor het eerst gezien werd. Inwoners kregen in grote aantallen de bovenstaande symptomen. In de jaren daarna bleek dat de oorzaak gelegen was in het eten van lokaal gevangen vis en schelpdieren: hierin had zich jarenlang methylkwik opgehoopt dat was geloosd door een nabijgelegen fabriek

Het verdrag is het eerste verdrag dat specifiek kwik als zwaar metaal zal aanpakken. Het doel van dit verdrag is het beschermen van de menselijke gezondheid en het milieu tegen antropogene emissies en lozingen van kwik en kwikverbindingen. De bepalingen van het verdrag richten zich op het verbod op het mijnen met en van kwik, na toetreding tot het verdrag. Elke partij die kwik gebruikt in de goudmijnbouw dient vóór de datum van toetreding voor een periode van maximaal 15 jaar het gebruik van kwik bij het mijnen uitgebannen te hebben.

Het Minimata-verdrag is nog niet in werking getreden vanwege het ontbreken van de vereiste 50 ratificaties. Het verdrag is door slechts negen landen geratificeerd en door 128 landen getekend. Suriname is nog geen partij bij het verdrag. De bedoeling de missie van Dennison is om in feite Suriname te ondersteunen om richting het tekenen van het verdrag te gaan.

Dennison gaf aan dat zij met haar technische medewerkers naar Suriname is gekomen om een overzicht te verkrijgen van de Surinaamse situatie. Dennison gaf aan, dat de situatie van land tot land verschilt. Haar bevinding tot nu toe is, dat Suriname op het juiste spoor is met betrekking tot het gebruik van kwik.

Zij is van oordeel, dat Suriname door het tekenen van het Minimata Verdrag een heel goed voorbeeld zou kunnen zijn voor andere landen die het ook nog niet hebben gegaan. Dennison vertrekt morgen al weer uit Suriname, maar zegt dat haar technische medewerkers wel terugkomen om het werk voort te zetten.

In de eerste week van november bezocht ze met hetzelfde doel nog Mongolië

De tekst van het Minamata Verdrag:



(Red. De Surinaamse Krant/Dagblad Suriname)

woensdag 17 december 2014

Mineração na Colômbia: riscos, ilegalidade e pobreza

Mineração na Colômbia: riscos, ilegalidade e pobreza


Orillas
A mineração ilegal, que representa 60% da produção da Colômbia, já causou a morte de mais de 216 pessoas entre 2008 e 2011

16-12-2014  Por Critstina Fontenele, Brasil de Fato


A mineração ilegal, que representa 60% da produção da Colômbia (em Bogotá, a maioria dos canteiros é ilegal), já causou a morte de mais de 216 pessoas (2008-2011). Só em 2014, morreram mais de 80 mineiros, incluindo a tragédia mais recente, em 30 de outubro deste ano, na mina da cidade de Amagá, Estado de Antioquia, a 240 quilômetros de Bogotá, quando 12 homens ficaram presos após a inundação de uma área de exploração.

São irregularidades graves e condições preocupantes de saúde e de trabalho, como emprego de mão de obra infantil (200 mil crianças em 2003); falta de equipes e de programas de segurança industrial; ausência de ventilação nas carvoarias; proliferação de doenças e acidentes de trabalho; ausência de engenheiros ou geólogos para dirigirem a saúde ocupacional nas minas; situação de contrabando e escravidão; crescente evasão fiscal; e sérios danos ambientais, principalmente pelo ouro e mercúrio.

O setor em números
De acordo com o Plano Nacional do Desenvolvimento (2010–2014), na Colômbia, existem mais de 14 mil unidades de produção mineradora. Durante a última década, o setor teve um crescimento médio anual de 4,5% (2,3% em 2012), com uma participação no PIB [Produto Interno Bruto] em torno de 6,7%. As exportações de minerais somaram US$ 12,8 milhões em 2012, representando 21,3% das exportações nacionais.

De acordo com dados do Setor da Mineração em Grande Escala (SMGE), a Colômbia é o primeiro produtor mundial de esmeraldas, o primeiro em produção de carbono na América Latina (e o nono no mundo) e o nono produtor mundial de níquel.

No país, são mais de 9 mil títulos inscritos no Registro Minerador Nacional, sendo alguns situados em parques nacionais e reservas indígenas. Um total de 19 mil solicitações está em curso, das quais 90% são rejeitadas pela Agência Nacional de Mineração (ANM).

A produção dos produtos da mineração concentra-se em sete dos 33 departamentos do país. O petróleo em Casanare, o carvão nos departamentos de Cesar e La Guajira, o ouro em Antioquia e Chocó, e o ferro-níquel em Córdoba.

Mineração e organizações criminosas
A mineração ilegal é suspeita de ser um veículo de lavagem de dinheiro para organizações criminosas na Colômbia. Estima-se que dos US$ 36 bilhões do dinheiro ilegal que circula no país, US$ 10 bilhões sejam oriundos da mineração ilegal. As Forças Armadas Revolucionárias da Colômbia (Farc), o Exército de Liberação Nacional (ELN), grupos paramilitares e grupos criminosos emergentes (Bacrim) usariam também a exploração ilegal de ouro e carvão para financiarem suas atividades.

Segundo um estudo da extinta Direção Administrativa de Segurança (DAS), as Farc seriam responsáveis por extorquirem departamentos como Bolívar, Caquetá, Casanare, Cauca, Guanía, Putumayo e Tolima; já o ELN exploraria mineiros nos departamento de Bolívar, Nariño e Santander; enquanto o grupo paramilitar Bacrim atuaria nos departamentos de Antioquia, Córdoba, La Guajira e Valle del Cauca.

São comuns também extorsões, sequestros de trabalhadores, ataques às estruturas das companhias extrativistas, além de novas formas mais sofisticadas de pressão, como alianças das companhias com grupos criminosos em troca de proteção, as chamadas "campanhas de limpeza social”.

Apesar das altas cifras movimentadas pelo setor de mineração, a pobreza é uma situação contrastante nas regiões onde se pratica a mineração. O que se conclui que a geração de riquezas não é condição suficiente para garantir o desenvolvimento regional integral. É necessário que sejam geradas oportunidades adequadas para a população local superar a condição de pobreza.

De acordo com o relatório Mineração na Colômbia: Institucionalidade e território, paradoxos e conflitos, produzido pelo economista Luis Jorge Garay e apoiado pela Controladoria Geral da República, para avançar numa nova visão sobre a mineração na Colômbia, são imprescindíveis medidas, como O Estado recuperar a governança do setor minerador; um novo acordo social entre sociedade e governo, que deve ouvir as diferentes posições de políticas para o segmento; um modelo de mineração mais inclusivo; uma política extrativista com visão integral, analisando, além dos impactos ambientais, sociais e econômicos, também os impactos éticos e culturais.

Com informações de Las 2 Orillas.

Afsluiting wegen naar Roma-goudput onzeker geworden - Aanvaring president Bouterse met zijn eigen commissie

President Bouterse zou afsluiting voorlopig niet door willen laten gaan

Makamboa heeft met president gesproken over problemen rond porknokkers en Roma


Of alle wegen die naar de Roma-goudput van het Canadese goudmijnbedrijf IAmGold leiden binnenkort worden afgesloten, is nog onduidelijk. Door die maatregel kan er geen voedsel en brandstof vervoerd worden naar het gebied waar goudzoekers van Nieuw Koffiekamp illegaal werken op de concessie van IAmGold/Rosebel Gold Mines NV. 

Jurger Plein, secretaris van Makamboa, de organisatie waarin de goudzoekers zich hebben verenigd, zegt vandaag, woensdag 17 december 2014, dat zij onlangs een kort gesprek heeft gehad met president Desi Bouterse. Omdat het staatshoofd niet te lang kon blijven, heeft hij de goudzoekers gezegd dat er binnenkort een gesprek met hen volgt.

Volgens Plein heeft de president gezegd, dat hij Melvin Linscheer, directeur van het Bureau Nationale Veiligheid en lid van de Commissie Ordening Goudsector, zal vragen om de geplande actie tegen de goudzoekers  voorlopig stop te zetten. Een speciale eenheid, bestaande uit manschappen van de politie,  het Nationaal Leger en de Commissie Ordening Goudsector Suriname zou de wegen afsluiten.

Gerold Dompig van de commissie beweert echter geen opdracht te hebben gekregen van hogerhand. 'We gaan door met onze voorbereidingen, want ik krijg mijn opdracht rechtstreeks  van het Kabinet van de President.'

Rosebel, Makamboa en president Bouterse kwamen op 7 februari dit jaar overeen dat de lokale bevolking nog drie maanden naar goud mocht mijnen in de concessie van IAmGold/Rosebel. Die termijn werd steeds, verlengd omdat de weg naar het gebied, dat aan de illegale goudzoekers is toegewezen, niet af was. Ook moest er onderzoek verricht worden naar goudvoorkomens in het gebied.

De  Geologisch Mijnbouwkundige Dienst heeft volgens Dompig al kunnen vaststellen dat er goud  is in het gebied. Ook is de weg al voltooid. Deze zaken worden steeds weersproken door Makamboa en die wil daarom langer in de Roma-goudput blijven.

zaterdag 6 december 2014

SEMiF steunt 'strijd' tegen gebruik kwik

Stichting richt zich op ondersteunen milieuvriendelijk winnen natuurlijke hulpbronnen


De Suriname Environmental and Mining Foundation (SEMiF) heeft zo'n 130.000 Amerikaanse dollar beschikbaar gesteld voor twee projecten voor bewustwording van de bevolking over het gebruik en de gevolgen van kwik. De SEMiF is vandaag, zaterdag 6 december 2014, een samenwerking aangegaan met de Stichting voor Ontwikkeling Radio & TV in Suriname (SORTS) en The Back Lot. In dat kader vond ook de ondertekening plaats van twee projectplannen, aldus bericht de Ware Tijd Online.

Voorzitter Nalini Nandlal van SEMiF zei, dat voor het project van SORTS 78.000 Amerikaanse dollar beschikbaar is gesteld. Het betreft een bewustwordingsprogramma over en voor kleine goudzoekers in de binnenlandse gemeenschappen met betrekking tot professioneel en milieuvriendelijk goudwinnen. Dit project duurt acht maanden.

'SORTS beoogt met het project onder andere bewustwording op het gebied van milieu, educatie, gezondheid en goudwinningstechnieken bij onder andere goudzoekers en de schooljeugd te vergroten.'

SEMiF dekt als hoofddonor met 50.000 Amerikaanse dollar ook nog een deel van de financiering van de NO KWIK campagne.

De NO KWIK campagne werd op 2 december gelanceerd. 'Het betreft mobilisatie van de bevolking voor een kwikveilig Suriname.' De duur van het project is gesteld op tien maanden.

De bronnen van SEMiF vloeien voort uit donaties gedaan door Rosebel Gold Mines. SEMiF houdt zich bezig met het promoten, ondersteunen en bevorderen van milieuvriendelijk en verantwoordelijk ontwikkelen van natuurlijke hulpbronnen in Suriname.

Noot:
Eindelijk begint Suriname wakker te worden en worden publiciteitscampagnes georganiseerd om te wijzen op de risico's van het gebruik van kwik in de kleinschalige goudwinning. Het werd tijd. Overigens is de informatie op de website van No Kwik over kwik nog te summier. Mij bekruipt ook het gevoel dat veel 'bekende' Surinamers de No Kwik-campagne steunen ter eigen glorie. Waarschijnlijk weten negen van de tien van deze Surinamers nauwelijks wat kwik is, laat staan wat de risico's ervan zijn. Neemt niet weg, dat het goed is dat er eindelijk eens bewustwordingscampagnes worden gestart.
Wat doen de campagnes tegen het gebruik van kwik in de kleinschalige goudwinning tegen het gevoerde regeringsbeleid? De regering gedoogd immers nog steeds het gebruik van kwik en ook de aanwezigheid van goudpontons, die kwik gebruiken, in rivieren en op het stuwmeer? Bewustwordingscampagnes zijn prima, en die werden ook tijd, maar effectieve actie gericht tegen het regeringsbeleid zou parallel gevoerd moeten worden, wil je echt iets als organisatie bereiken. Nu lijkt het vooral erop dat veel mensen deelnemen aan de No Kwik-campagne ter eigen glorie en eer.

Commissie Ordening Goudsector laat toegangswegen tot Roma-goudput IAmGold afsluiten

Geen verwijdering porknokkers, maar afsluiting toegangswegen


Suriname zal niet langer illegale goudzoekers tolereren in de Roma-goudput, die zich bevindt in de concessie van IAmGold/Rosebel Gold Mines. Een speciale eenheid van politie, Nationaal Leger en de Commissie Ordening Goudsector gaat alle wegen naar Roma afsluiten. Hierdoor kunnen goudzoekers geen voeding en brandstof meer naar het gebied vervoeren, aldus de Ware Tijd vandaag, zaterdag 6 december 2014.

'We zullen de zaken dichtknijpen totdat er geen lucht meer in kan. We kunnen niet telkens het verblijf van goudzoekers in de Romapit verlengen', zegt Gerold Dompig, voorzitter van het Managamentteam van de commissie, die al enkele eerdere pogingen heeft gedaan de illegale zoekers te verwijderen.

Door voor deze manier te kiezen hoopt de overheid een directe confrontatie met de goudzoekers en daarmee escalatie te voorkomen.

De goudzoekers moeten uit de Roma-goudput verdwijnen, omdat IAmGold daar zelf goud wil winnen. Als dat niet kan, zal Rosebel Gold Mines genoodzaakt zijn om vijfhonderd man te ontslaan, zo liet Rosebel eerder aan de overheid weten en daarmee de druk opvoerend op de overheid om actie te ondernemen.

Dompig beweert, dat de goudzoekers een andere werklocatie hebben toegewezen gekregen. De weg daar naar toe is af is en er zijn kokers geplaatst in de Mindrinetikreek voor een oeververbinding. Ook heeft de Geologisch Mijnbouwkundige Dienst volgens Dompig al kunnen vaststellen dat er goud is in het aan de goudzoekers toegewezen terrein.

Noot:
Hoe denkt de commissie dit te kunnen organiseren? Er zullen dag en nacht agenten en militairen de toegangswegen moeten controleren, anders zijn de porknokkers gewoon binnen de kortste keren weer aan het werk in de Roma-goudput van IAmGold. En, nu plotseling weet de GMD wel dat er goud in de grond zit in het aan de goudzoekers nieuwe toegewezen werkgebied??? Dompig stelde altijd nooit vooraf te kunnen weten of ergens goud in de grond zit. Daar kom je pas achter als je gaat graven, zo zei hij steeds...... (Op 20 december op deze website een groot artikel over vier jaren Commissie Ordening Goudsector, over het feitelijk failliet van de commissie, met wel of geen antwoorden op door de redactie aan Dompig gestelde vragen inzake een aantal heikele issues in de kleinschalige goudwinning......)

donderdag 4 december 2014

Nog steeds minstens 9 skalians actief op stuwmeer en in rivieren......

Een skalian op het stuwmeer. (Bron foto: archief, Ronny Asabina)
Gajadien (VHP): 'Skalians behoren toe aan personen dichtbij president Bouterse'


Diverse goudpontons ofwel skalians verrichten nog steeds mijnbouwactiviteiten in rivieren en op het stuwmeer. Het VHP-Assembleelid Asiskumar Gajadien zegt vandaag, 4 december 2014, in het Dagblad Suriname dat ondanks belofte van de regering om illegale activiteiten van deze vaartuigen tegen te gaan, op dit moment ongeveer negen skalians met illegale goudwinningsactiviteiten op het stuwmeer bezig zijn. Dit aantal zou echter ook veel hoger kunnen zijn, omdat deze drijvende goudfabrieken ook op andere rivieren te zien zijn. 

Volgens de parlementariër zouden de pontons toebehoren aan personen die dichtbij de contreien van president Desi Bouterse zitten.

Goudpontons zijn aan regels en wetgeving gehouden en een van die wetten is dat er geen goud mag worden gewonnen in open wateren in Suriname en dus ook niet in rivieren. Volgens Gajadien kan dit niets anders betekenen, dan dat het staatshoofd ook zijn medewerking heeft verleend door de illegale activiteiten voortgang te laten vinden. De skalians verdienen volgens Gajadien miljoenen uit de illegale goudsector.

De Commissie Ordening Goudsector deugt volgens hem ook niet, omdat zij uit is op eigen gewin. Daartegenover worden ook steeds concessies uitgedeeld aan partijgenoten en politieke vrienden, waardoor de sector verder aan het verzieken is.

Assembleeleden uit het binnenland hebben steeds gehamerd op het gedoogbeleid van de regering om goudpontons op rivieren en het stuwmeer te laten. Volgens Gerold Dompig, voorzitter van het managementteam van de Commissie Ordening Goudsector, is die aanwezigheid van de drijvende goudfabrieken te wijten aan de belangen, die delen van dorpen hierbij hebben. De mensen innen geld van eigenaren van goudpontons en zijn hiervan afhankelijk om in hun levensonderhoud te voorzien.

Dompig heeft steeds ontkend, dat de commissie voor eigen voordeel de skalians hun gang laat gaan. Het staatshoofd gaf in 2012 in De Nationale Assemblee (DNA) aan, dat verhalen over betrokkenheid van kopstukken van de commissie zijn ontstaan, omdat de eigenaar van de ponton het eiland waar deze geassembleerd werd en infrastructuur ter beschikking stelde. De commissie maakte gebruik van het centraal gelegen eiland voor de ordening van de sector. Dit is gebeurd met medeweten van de plaatselijke bevolking en het traditioneel gezag.

‘Hiermee wordt de goudsector echter niet geordend, maar een illegaal deel ervan toegestaan onder toeziend oog van de commissie en dus van de regering’, stelt Gajadien. De Commissie Ordening Goudsector is volgens hem in het leven geroepen om de goudsector te ordenen en niet om de illegaliteit te reguleren.Als gevolg van deze goudwinning in open wateren wordt ook zand en grind opgehoopt, waardoor vaargeulen dichtgaan.

De Belastingdienst had eerder dit jaar in totaal miljoenen geclaimd van eigenaren van de zogeheten skalians. De dienst had een jaar of twee geleden informatie van de Commissie Ordening Goudsector verkregen dat er skalians actief waren op de Marowijnerivier, waarbij registratiegegevens werden doorgespeeld. Er werden toen bij zeventien skalians aanslagen opgelegd en exercities gepleegd, wat de minimale goudproductie is en wat de skalians gemiddeld verdienen. De skalianhouders zouden vaak zijn uitgenodigd voor een betalingsregeling, maar de reactie was zeer teleurstellend. De Belastingdienst vond dat het meer dan hoogtijd was om van zijn prerogatief recht gebruik te maken en dwangmaatregelen toe te passen en over te gaan tot actie.

Achteraf werden juridische stappen ondernomen, waarbij de regering bakzeil bij de rechter haalde. Bardacon Ernesto, de eigenaar van de zogenaamde skalians die in april door de Dienst der Directe Belastingen in beslag werden genomen, won een rechtszaak. De Kantonrechter verbood hierbij de gedaagden om tot openbare verkoop over te gaan van de in beslag genomen goederen, die aanvankelijk voor maandag 5 mei 2014 voor openbare verkoop gepland was. De gedaagden mogen niet overgaan tot executie totdat de Raad van Beroep, ingesteld bij artikel 59 Wet Inkomstenbelasting, al heeft beslist op de door Bardacon ingestelde beroepen

dinsdag 2 december 2014

Goudzoekers in Roma goudput IAmGold willen pas in mei 2015 locatie verlaten

Makamboa: 'Rosebel is gierig en wil dat stuk niet voor ons laten'


Goudzoekers van Nieuw Koffiekamp in Brokopondo willen tot mei in de Roma goudput van IAmGold blijven werken, deel van de concessie van Rosebel Gold Mines. Zij hebben om een gesprek met president Desi Bouterse gevraagd om via hem te trachten hun doel te bereiken. 

'We willen eigenlijk niet weg, maar Rosebel is gierig en wil dat stuk niet voor ons laten', zegt Jurgen Plein, secretaris van Makamboa, de organisatie waarin de gouddelvers van Koffiekamp zijn verenigd, vandaag, dinsdag 2 december 2014, in de Ware Tijd.

Plein wijst erop dat de weg die Rosebel had beloofd te zullen aanleggen naar een ander gebied nog niet af is en dat de brug over de Mindrinetikreek nog niet is gebouwd. Los hiervan is de Geologisch Mijnbouwkundige dienst niet klaar met het onderzoek om aan te geven of er goud in het toegewezen gebied aanwezig is. Doordat de regentijd is aangebroken verwacht Plein dat de weg niet op korte termijn afgemaakt zal worden.

Makamboa heeft onlangs een gesprek gehad met de Commissie Ordening Goudsector en Rosebel. 'Tijdens dit gesprek heb ik begrepen dat de commissie mannen gaat verwijderen die niet van Makamboa zijn', zegt Plein.  Hij zegt dat duizend man in de Roma goudput werken, van wie de helft  geen lid  is van Makamboa.

Rosebel, Makamboa en president Bouterse kwamen op 7 februari dit jaar overeen dat de lokale bevolking nog drie maanden lang goud mocht zoeken in de concessie van Rosebel.

Sharmila Jadnanansing, Manager Legal & Corporate Affairs van Rosebel Goldmines , was aldus de krant niet bereikbaar voor commentaar.