dinsdag 17 juli 2018

Regering Colombia verbiedt gebruik van kwik in goudwinning

Kwik wordt ook geleidelijk uitgefaseerd in andere industrieën



De regering van Colombia heeft maandag 16 juli 2018 aangekondigd, dat het gebruik van kwik in goudwinning verboden is. De zeer giftige chemische stof zal ook geleidelijk worden uitgefaseerd in andere industrieën tot een volledig verbod op het industriële gebruik in 2023, aldus het ministerie van Milieu op zijn website.

Kwik wordt vooral gebruikt in de grotendeels ongereguleerde goudmijnindustrie en wordt is verantwoordelijk voor van extreme vervuiling in gebieden met veel goud.

Volgens Milieuminister Luis Gilberto Murillo moeten mijnwerkers met een mijnbouwtitel en milieuvergunning hun activiteiten voortzetten zonder het gebruik van kwik. 

De legale mijnbouwindustrie in Colombia gebruikt volgens de krant El Espectador ongeveer 95 ton van de chemische stof per jaar. Of het een einde zal maken aan het gebruik van de zeer giftige chemische stof in de mijnbouw is nauwelijks waarschijnlijk; 80% van de goudmijnactiviteiten in Colombia wordt uitgevoerd zonder enige vergunning.

Veel van deze informele of illegale operaties worden gecontroleerd door illegale gewapende groepen die mijnwerkers in dienst hebben of afpersen.

Volgens statistieken website Statista, produceerde Colombia vorig jaar 1.32 miljoen troy ounce goud.

(Suriname Mirror/Colombia Reports/El Espectador)

donderdag 12 juli 2018

Illegale goudzoeker geraakt door kogel door afgaan wapen beveiliger IAmGold

Goudzoeker valt met security guard tijdens worsteling van een hoogte waarbij wapen afgaat


Enkele illegale goudzoekers hebben gisteren zonder toestemming het terrein van de Canadese goudmijnreus IAmGold in Brokopondo betreden. Bij die gelegenheid zou een van de security guards waarschuwingsschoten hebben gelost, aldus vandaag, donderdag 12 juli 2018, het Dagblad Suriname.

Een van de goudzoekersdelvers, Romario P., raakte in een worsteling met de security guard. Tijdens de worsteling vielen beide mannen van een hoogte, waardoor het gespannen wapen afging. Romario werd geraakt in zijn rechterbovenbeen. Hij verkeert buiten levensgevaar.

De politie onderzoekt deze zaak.

donderdag 21 juni 2018

Braziliaan schiet twee landgenoten dood in Braziliaanse goudzoekers enclave Villa Brazil

Motief dubbele moord in relationele sfeer

Ook is een illegale Vietnamees aangehouden die hagelpatronen aan schutter heeft geleverd


Het Korps Politie Suriname bericht donderdag 21 juni 2018, dat de Braziliaan J.I.D., wiens leeftijd nog onbekend is, dinsdag 19 juni twee landgenoten, een man en een vrouw, met een jachtgeweer van het leven heeft beroofd te Villa Brazil in het district Brokopondo. 

De politie van Brownsweg deed na de melding van de levensberovingen de plek aan voor onderzoek. Daar aangekomen werden de levenloze lichamen van de man, Josemaria Soares, Dasilva Veira en de vrouw Gracieleta Da Coasta Waress aangetroffen. De leeftijden van de slachtoffers zijn nog niet bekend. Een ingeschakelde arts stelde de dood vast.

De schutter verliet de plek en meldde zich bij de security van Villa Brazil. Het wapen waarmee hij het feit heeft gepleegd is niet aangetroffen.

Een tweede verdachte, de Vietnamees V.D.L., die de hagelpatronen aan de schutter heeft verkocht, is eveneens aangehouden. Zijn leeftijd is ook nog niet bekend en hij blijkt illegaal in het land te vertoeven.

Uit het voorlopige onderzoek is gebleken, dat de drie Brazilianen werkten op een concessie te Villa Brazil. De schutter en de vrouw hadden een liefdesrelatie. Op een bepaald moment bracht de vrouw een einde aan de relatie. Dit viel niet in goede aarde bij D., waarop hij met een jachtgeweer een einde maakte aan het leven van de vrouw.

Het tweede slachtoffer Josemaria, die als operator ter plaatse fungeerde, bemoeide zich uit schrik met de zaak en werd ook neergeschoten.

De twee verdachten zijn overgedragen aan het onderzoeksteam van Kapitale Delicten. De schutter en de illegale Vietnamees zijn ter voorgeleiding overgebracht naar Paramaribo. Na afstemming met een lid van het Openbaar Ministerie is de schutter in verzekering gesteld en de Vietnamees voor overtreding van de Vuurwapenwet en zijn illegaliteit in vreemdelingenbewaring genomen.

zaterdag 9 juni 2018

Bissumbhar, directeur van Boss Enterprises, betreurt roofmoord op werknemers

Het vermoeden bestaat dat de daders het voorzien hadden op goud en goudzoekers


De 20-jarige Zyllavana Mangkoeredjo en de 56-jarige Isaak Poetisi hebben donderdagmiddag het leven gelaten bij een gewapende roofoverval op de Krakaweg nabij de Sabakoebrug. Beiden kwamen terug van dienst, met twee collega’s, vanuit de concessies van Boss Interprises NV. Volgens Narpath Bissumbhar, directeur van Boss Enterprises, zouden deze werknemers worden afgelost, aldus het Dagblad Suriname vandaag, zaterdag 9 juni 2018. 

Zij waren op weg naar huis. De directeur betreurt het geval ten zeerste en wenst alle nabestaanden sterkte toe. Volgens Bissumbhar waren zijn vier werknemers, te weten een projectmanager en drie medewerkers, onderweg naar Paramaribo.

Iets voor Zanderij zijn ze gestopt voor een voertuig dat voor hun reed. Er stapten twee gewapende mannen uit die wagen die terstond vanuit de rechterkant van het voertuig het vuur openden.

Mangkoeredjo raakte gewond aan haar hoofd. Zij zat achter de chauffeur en overleed ter plaatse. Poetisi, het tweede slachtoffer, raakte ook ernstig gewond. Hij zat naast de bestuurder. Ook de bestuurder is gewond. Hij liep een schampschot op en werd na medische behandeling huiswaarts gestuurd. De vierde persoon, die naast Mangkoeredjo zat, bleef ongedeerd.

De afdeling Kapitale Delicten van het Korps Politie Suriname is belast met het onderzoek.

Het vermoeden bestaat dat de daders gemikt hadden op goud en gouddelvers.

vrijdag 8 juni 2018

Bioloog Paul Ouboter reageert voor het eerst op recent kwikonderzoek in dorpen binnenland

'Het is niet allemaal nieuw, maar nu zijn alle resultaten bij elkaar'



'De binnenlandse bevolking in die dorpen krijgt veel te hoge kwikgehaltes in hun lichaam'


In de derde week van mei 2018 verscheen de publicatie ‘Mercury Levels in Women and Children from Interior Villages in Suriname, South America’ online op het sociaal netwerk voor internationale wetenschappers. De publicatie gaat over de relatief hoge kwikgehaltes die gevonden zijn in haarmonsters van vrouwen en kinderen in vijf Surinaamse dorpen.



'Het is niet allemaal nieuw', zegt de wetenschapper en auteur Paul Ouboter vandaag, vrijdag 8 oktober 2018, op Starnieuws. 'Maar, nu zijn alle resultaten bij elkaar en geeft de publicatie een beter beeld van de situatie. De onderzoeksrapporten waren alleen voor intern gebruik, terwijl deze publicatie nu wereldwijd te lezen is.'

Dit kopte Suriname Mirror 24 mei:




'Als je de onderzoeksperiode achterwege laat, dan is de informatie wereldwijd toch actueel, omdat je dergelijke overschrijdingen van normen vindt', licht de wetenschapper de publicatie toe. In de samenvatting staan de resultaten van het gemeten kwikgehalte te Pusugrunu en Njun Jacobkondre (2004-2005), Browsnweg (2003-2006) en te Pikin Saron en Kwakoegron (2009-2010).



'De resultaten tonen aan dat de binnenlandse bevolking in die dorpen veel te hoge kwikgehaltes in hun lichaam krijgen.'

Delen uit de rapporten zijn op verschillende momenten en gelegenheden met het groter publiek gedeeld. 'Maar, wij hebben nooit de tijd gehad om het geheel te verwerken tot een publicatie.'

Als directeur van de Nationale Zoölogische Collectie en het Centrum voor Milieu Onderzoek van de Anton de Kom Universiteit, doet Ouboter samen met zijn studenten al jaren onderzoek naar het kwikgehalte in bijvoorbeeld bodemsedimenten, in het water, in vissen en bij de mens. 'Het enige wat ik nu kan zeggen is dat er alleen maar meer kwik bijkomt, dat maakt dat je zou denken dat het wel erger is geworden.'

In de publicatie zijn alle gegevens van de vijf dorpen samengevat. Er is gekeken naar de gehaltes in het haar en het bloed van de dorpelingen en de norm van de Verenigde Staten (VS). Er is een vergelijking gedaan met een onderzoek in heel VS en met die van de Staat Louisiana, omdat de lokalen daar veel vis eten. 'Ook al zit daar geen goudwinning, maar in vis zitten kwikgehaltes', legt Ouboter uit. In de hele wereld wordt kwik gebruikt en dat komt vrij in de atmosfeer en vervolgens in de zee. 'Van een aantal zeevissen, zoals tonijn, is het bekend dat zij hoge kwikgehaltes hebben.'

In de kleinschalige goudwinning in Suriname wordt veel kwik gebruikt dat als een gevaarlijke neurotoxische stof op het zenuwstelsel werkt. Vooral op dat van het ongeboren kind en het opgroeiende kind, als dat teveel kwik naar binnen krijgt, dan kunnen er ernstige zenuwbeschadigingen ontstaan. 'Voor vrouwen die denken zwanger te worden, zou dat een waarschuwing moeten zijn van pas op. Het advies: eet misschien tijdlang minder vis, een andere vissoort en een kleinere vis dan je gewend bent, omdat het effect kan hebben op de geestelijke ontwikkeling van het ongeboren kind.'

Ouboter werkt nu aan het Meki Tamara project waarbij vijf jaar lang wordt gekeken naar de kwikgehaltes bij zwangere vrouwen en de effecten van kwik en pesticiden op de gezondheid van moeder en kind. Het project startte in 2015 en loopt in Paramaribo, Nickerie en enkele dorpen in het binnenland, waaronder Redi Doti, Powakka, Klaaskreek, Kwamalasamutu en Apoera. Sommige van de eerder onderzochte dorpen zoals vervat in de online publicatie zitten ook dit project, geeft Ouboter aan. Het rijstdistrict is meegenomen, omdat er veel met metalen en pesticiden wordt gewerkt. De bron is iets anders dan het binnenland.

De dorpen waar het onderzoek loopt zijn geselecteerd op basis van het aantal geboortes en niet op vermoedelijke hoge kwikvoorkomens, aldus Ouboter. 'Zelf had ik graag Witagron eraan toegevoegd, omdat de Coppename ook vrij veel kwik heeft dat met de wind meekomt. Maar er worden haast geen kinderen daar geboren.'

Het onderzoeksteam zit nu in het derde onderzoekjaar en krijgt steeds meer haar- en bloedsamples binnen voor analyse. Naast de dieetanalyse worden er ook neuropsychologische testen gedaan om te kijken of de hoge kwikgehaltes zich ook vertalen in neurologische problemen. Ouboter is zuinig met de informatie over de eerste waarnemingen. 'In een presentatie heb ik gezien dat de waarden in het binnenland verhoogd zijn ten opzichte van die van Paramaribo en Nickerie. Het is net zo zorgwekkend als het resultaat dat wij publiceerden.'

Ouboter stelt in het vooruitzicht dat er aan de hand van de Meki Tamara onderzoeksresultaten gerichte bewustzijnscampagnes komen. Vooruitlopend op die voorlichting adviseert hij vrouwen die zwanger denken te worden, bepaalde vissoorten zoals anjumara en pireng niet te eten, 'vermijd zoveel mogelijk roofvissen' en gebruik andere eiwitbronnen. Stedelingen eten ook roofvissen en zeevis zoals tonijn en haaien, merkt hij op, 'en de goudopkoopbedrijven - vooral Paramaribo-Noord - lozen kwik in de atmosfeer die ingeademd wordt'. Voor wie zwanger wil worden is misschien aan te raden eerst de hoogte van je kwikgehalte in het lichaam te meten of te verhuizen.

'De eerdere kwikonderzoeken gefinancierd door WWF Guianas, zijn in workshops besproken, terwijl de onderzoeksresultaten van Brownsweg zijn omgezet in bewustszijncampagnes voor de lokalen. De eerste twee onderzoeken waren een gelegenheidsproject geweest – wij deden milieuonderzoek voor WWF Guianas in de Greenstone Belt waar de meeste kleinschalige goudwinningactiviteiten plaatsvinden, en wij wilden weten wat het effect was op de plaatselijke bevolking.'

'In het goudwinningsgebied Njun Jacobkondre stonden de mensen in de rij om mee te doen, terwijl men in Poesoegroenoe moeite had om genoeg mensen te vinden. Men vond dat ze niet in een goudwinningsgebied zaten en dus geen kwikprobleem kennen. Uiteindelijk bleek juist dat dorp de hoogste kwikgehaltes te hebben.'

'Aan de hand van dat rapport vroegen dorpelingen van Brownsweg om ook hun dorpen te onderzoeken. Er is daar gedetailleerd gekeken naar hoeveel kwik er in de vissen van het stuwmeer zit en hoeveel kwik er in het haar van de plaatselijke bevolking voorkomt. Er vond ook een uitgebreide dieetanalyse plaats.' De onderzoekers gingen elke dag bij ieder huishouden langs om te weten wat men at: de vissoort en afmeting en hoeveel men consumeerde. Tegelijk werden de vissen in de rivier ook gemeten op het kwikgehalte. De vissen accumuleren het kwik door het leven. Hoe ouder de vis des te meer kwik, legt Ouboter uit.

'Je kunt dan kijken naar de intake van iemand: hoeveel vis eet hij per dag, in een week en maand en je kunt dan een berekening maken of hij in de gevarenzone begint te komen. Voor de kwikanalyse werkten de studenten met haarmonsters. Er werd een plukje haar bij elkaar gebonden en bij de wortel afgeknipt en vervolgens in een zakje gedaan voor labonderzoek in de stad. Het Brownswegonderzoek was onderverdeeld in subdorpen en het dorp dat grenst aan het stuwmeer had de hoogste kwikgehaltes.'

Ter informatie:
Al in 2005 is onderzoek gedaan in Kwakoegron en toen bleek al, dat bewoners een te hoog kwikgehalte in het lichaam hadden, maar met de resultaten van dat onderzoek is nooit iets gedaan..... en tot de dag van vandaag vindt kwik zijn weg via de Sarmaccarivier naar de bevolking.

Lees ook dit:



(Suriname Mirror/Starnieuws/Issuu-Suriname Mirror)

dinsdag 5 juni 2018

Goudzoekers niet blij met slechte arbeidsomstandigheden politie in binnenland

'De politie kan niet voor onze veiligheid zorgen, omdat ze de middelen niet krijgt van overheid'

'Belangrijke controlepost Stolkertsijver ondergebracht in container met slechte ventilatie en sanitaire voorzieningen'

 
Kleinschalige goudzoekers vinden, dat door de stiefmoederlijke behandeling die de politie krijgt, deze niet adequaat kan zorgen voor veiligheid in de gebieden waar zij werken. Slechte accommodatie inclusief gebrekkige sanitaire voorzieningen en transportmiddelen leiden ertoe, dat politieagenten hun werkzaamheden niet naar behoren kunnen verrichten. Hierin dient snel verandering te komen, zegt Wesley Rozenhout, voorzitter van de Federatie van Kleinschalige Gouddelvers in Suriname, vandaag, dinsdag 5 juni 2018, in de Ware Tijd.

'Wij maken elke dag mee dat de politieagenten bereid zijn zich in te zetten om voor onze veiligheid te zorgen, maar door de gebrekkige middelen zijn ze aan handen en voeten gebonden. Bij de post te Stolkertsijver moeten agenten in de stromende regen voertuigen controleren, terwijl met een kleine investering een overkapping geplaatst zou kunnen worden', zegt de voorzitter.

Hij vraagt zich af hoe het komt, dat een belangrijke controlepost als Stolkertsijver 'nog steeds is ondergebracht in een container met slechte ventilatie en sanitaire voorzieningen'. De 'mensonwaardige' werkomstandigheden en locaties zorgen volgens Rozenhout voor demotivatie bij politieagenten.

Niet alleen te Stolkertsijver, maar ook te Snesikondre, Langatabiki, Atjoni en Antonio Branco is het bar en boos wat betreft de werkomstandigheden en faciliteiten voor de politie. 'In sommige gevallen zetten de mensen hun eigen voertuigen in, maar dat zou eigenlijk niet mogen. De Staat moet ervoor zorgen, dat de politie goed uitgeruste dienstvoertuigen ter beschikking heeft omdat het werk van de Staat is dat ze verricht', stelt de voorzitter.

Volgens hem zijn berovingen van goudzoekers en anderen die naar en van de goudvelden komen schering en inslag. Rozenhout: 'De politie kan niet voor onze veiligheid zorgen, omdat ze de middelen niet krijgt van de overheid.'

Hij pleit ervoor, dat een deel van de belastingen die uit de goudsector wordt gehaald, wordt geïnvesteerd in betere accommodatie, faciliteiten en uitrusting voor de politie in het binnenland. In veel gevallen is de politie, om te kunnen functioneren, afhankelijk van de goodwill van ondernemers en anderen in de gebieden waar ze opereren.

Bij aangifte van strafbare feiten, zoals berovingen, kan de politie vaak niet onmiddellijk uitrukken, omdat er geen boot of voertuig is. Tegen de tijd dat transport is gemobiliseerd, 'zijn de daders al lang weg'. Het komt zelfs voor, zegt de voorzitter, dat personen per chartervlucht naar het binnenland gaan, berovingen plegen en weer ongestoord met het vliegtuig richting Paramaribo vertrekken. 'Ze stappen op Zorg en Hoop gewoon uit het vliegtuig en wandelen weg, omdat daar totaal geen controle is', aldus Rozenhout.

De federatie voert regelmatig overleg met de autoriteiten en wordt bij veel zaken betrokken, zegt de voorzitter, maar op het stuk van veiligheid laat de overheid het schromelijk afweten.

zondag 27 mei 2018

Den Blauwvinger: Onderzoeken kwikvergiftiging onder binnenlandbewoners door regeringen op rij genegeerd

COLUMN: Zoveelste wetenschappelijk onderzoek bevestigt te hoog kwikgehalte in hoofdhaar bewoners van onder andere Kwakoegron

- DA'91 trekt nu, zeer verontrust, aan de bel – Belandt meest recente onderzoek ook weer in de regerings-lade?
- Regering mede schuldig aan gezondheidsproblemen bewoners binnenland door kwikvergiftiging


Het was de politieke partij DA'91 die afgelopen week de samenleving attendeerde op de resultaten van een – zoveelste – wetenschappelijk onderzoek naar de gevolgen van kwikvergiftiging onder bewoners van een paar dorpen in het binnenland (Pusugrunu, Nieuw Jacobkondre, Kwakoegron, Pikin Saron en Brownsweg). 'De feiten liegen er niet om, mensen riskeren chronische of methylkwik vergiftiging door langdurige consumptie van vervuilde vis of absorptie van de stof via de huid en membranen. Dit is onacceptabel en een regelrechte bedreiging voor een belangrijk deel van onze Surinaamse samenleving. Een dergelijke situatie vereist een onmiddellijk handelen om erger te voorkomen en de gemeenschap te beschermen tegen gegarandeerde ziekte en dood door vergiftiging', aldus de partij.




Opmerkelijk

Het is opmerkelijk, dat het een politieke partij moet zijn die alarm slaat.

Het is opmerkelijk, dat niet de wetenschappers (waaronder bioloog Paul Ouboter, verbonden aan de Anton de Kom Universiteit van Suriname) hun bevindingen via een persbericht bekend hebben gemaakt.
Het is opmerkelijk, dat de reactie van DA'91 niet heeft geleid tot reacties uit bijvoorbeeld politieke fracties in De Nationale Assemblee.

Maar, nog opmerkelijker is het treurige feit, dat het meest recente onderzoek oud nieuws is in een keurig nieuw op maat gesneden wetenschappelijk jasje....

(Bron foto: healthexchangenews.com)
Vanaf 1998 zijn er verschillende (ook internationale) onderzoeken gedaan naar kwikverontreiniging en –vergiftiging in Suriname. Jarenlang waren de autoriteiten – de regering – op de hoogte van het gebruik van kwik in de kleinschalige goudwinning en de risico’s van dat gebruik voor onder andere de volksgezondheid. Toch zijn vanuit de overheid nooit initiatieven ontplooid om officieel onderzoek te laten verrichten naar de aanwezigheid van kwik in de goudvelden en de gevolgen van het gebruik ervan. Ondertussen raakten en waren vooral inheemsen en marrons in het binnenland ziek geworden, omdat zij in aanraking waren gekomen met vooral door kwik verontreinigd kreek- en rivierwater en vis.

Regering kijkt andere kant op
Vele jaren heeft de regering ogenschijnlijk de andere kant uit gekeken en verzuimde welke actie dan ook te ondernemen om het gebruik van kwik in de kleinschalige sector werkelijk en effectief te reduceren of uit te bannen. Enkele onderzoeksresultaten over kwikvergiftiging werden door de overheid zelfs niet openbaar gemaakt.

Al in 1998 voerden Harold Pollack en anderen onderzoek uit naar de kwikcontaminatie in zowel Paramaribo als in besmette gebieden in het binnenland. Tijdens deze studie werden haar- en urinemonsters van arbeiders, zwangere vrouwen, vrouwen en kinderen genomen. Ook werden vismonsters (herbivoren en carnivoren) verzameld en gemeten op kwikconcentratie. Het onderzoek toonde aan, dat van de eenenzeventig onderzochte goudzoekers het merendeel een kwikconcentratie had die twee- tot viermaal hoger was dan de 10 ug/g (microgram) die door de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) is vastgesteld. Kwikconcentraties van respectievelijk 24,34 tot en met 40,16 ug/g werden zelfs gevonden. Kinderen in de dorpen Drietabiki/Drietabbetje en Kwakoegron, maar ook zwangere vrouwen in Kwakoegron, hadden de hoogste kwikpercentages. Het gemiddelde bij de kinderen te Drietabiki/Drietabbetje en Kwakoegron was zelfs 1,9 tot 2,6 maal hoger dan de gemiddelde referentiewaarde voor een niet aan kwik blootgestelde populatie. Te Drietabiki/Drietabbetje, Kwakoegron en Stoelmanseiland werden de hoogste kwikconcentraties gevonden in een groep kinderen. Zo bleek uit het o¬nderzoek van Pollack en anderen dat te Drietabiki/Drietabbetje (11,6 ug/g), Stoelmanseiland (10,1 ug/g) en Kwakoegron (11,6 ug/g) bij een groep kinderen kwikconcentraties zijn gemeten die hoger lagen dan 10 ug/g.

Rapporten over kwikvergiftiging in Apetina en Kwakoegron (2007-2006)
Een van de meest in het oog springende, onthullende en in de publiciteit gekomen onderzoeken werd tussen 18 juni 2007 en 30 december 2010 uitgevoerd door de Amerikanen Daniel Peplow en Sarah Augustine van het Suriname Indigenous Health Fund (SIH Fund) en het College of the Environment van de University of Washington. Zij onderzochten, in samenwerking met de Stichting Wadeken Wasjibon Maria (SWWM), de ruim driehonderd Wayana’s van het dorp Apetina, in het zuiden van Suriname.

Alle onderzochte personen hadden een veel te grote hoeveelheid kwik in het lichaam. Die hoeveelheid mag volgens internationale standaarden maximaal één microgram zijn, maar bij een meisje van slechts zes jaar werd een hoeveelheid van maar liefst 33,8 microgram gemeten. Het jongste kind dat kwikvergiftiging bleek te hebben opgelopen was nog maar één jaar: het kwikgehalte in het lichaam bedroeg 5,6 microgram. Bij een kritische dosis van kwikvergiftiging in het lichaam kunnen bij tien procent van alle geboorten neurologische afwijkingen optreden.
Drie jaren eerder hadden onderzoekers van de Anton de Kom Universiteit in Paramaribo een soortgelijk onderzoek te Apetina verricht en ook toen werd een extreme kwikvergiftiging geconstateerd. De resultaten van het onderzoek zijn echter – om onduidelijke redenen - nooit openbaar gemaakt. Mogelijk waren de uitkomsten dusdanig schokkend, dat de overheid die liever niet bekend maakte.


Geen reactie autoriteiten
Nu is het weer stil gebleven bij verantwoordelijke instanties. Geen reactie van het ministerie van Natuurlijke Hulpbronnen, geen reactie van het ministerie van Volksgezondheid, geen reactie van het zogenoemd Nationaal Instituut voor Milieu en Ontwikkeling in Suriname (NIMOS), geen reactie van het Bureau voor Openbare Gezondheidszorg (BOG).

'Ver-van-m'n-bed-show'....
Verantwoordelijke autoriteiten lijken de gevolgen van kwikgebruik op de goudvelden voor de binnenlandbewoners nog steeds -  ondanks diverse alarmerende wetenschappelijke onderzoeken/rapporten - te negeren en dat is zeer kwalijk. De gezondheid van de bewoners is voor de autoriteiten kennelijk een 'ver-van-m'n-bed-show'....

Klik hier voor meer informatie over onderzoeken naar kwikvergiftiging onder binnenlandbewoners. 

Lees ook dit rapport uit 1997!



Hoogachtend,
Den Blauwvinger,
27 mei 2018
Paramaribo - Suriname