zondag 13 augustus 2017

Bouterse spreekt te Brokobaka met Makamboa van Nieuw Koffiekamp

President verfijnt afspraken met goudzoekersorganisatie en Canadese IAmGold

(Bron foto: Nationaal Informatie Instituut) 
Bouterse heeft graag dat de multinational ongestoord kan werken


President Desi Bouterse heeft gisteravond een onderhoud gehad met Makamboa, de organisatie van goudzoekers van Nieuw Koffiekamp. Het staatshoofd benadrukte tijdens de bijeenkomst in zijn buitenverblijf, Brokobaka, dat de rust gegarandeerd moet blijven binnen de Rosebel-goudmijn. De regering moet de afspraken die gemaakt zijn met IAmGold nakomen, zo meldt - aldus Starnieuws - het Nationaal Informatie Instituut (NII) vandaag, zondag 13 augustus 2017. 

De voorzitter van Makamboa, Owen Pryor, beklemtoonde dat hij alle vertrouwen heeft in de president. Hij garandeerde dat de rust niet zal worden verstoord.



Bouterse zei dat het land grote stappen vooruit zal maken als de afspraken nagekomen worden opdat de Canadese multinational ongestoord kan werken. De president zei, dat afspraken die gemaakt worden soms verkeerd aflopen.

Bij de bespreking met vertegenwoordigers van Makamboa waren ook aanwezig de ministers Regilio Dodson van Natuurlijke Hulpbronnen, Ronni Benschop van Defensie en Kenneth Slooten, coördinator Bureau Volkscontacten. Slooten zegt, dat het dorp en Makamboa met de hoogste leiding van IAmGold gesproken hebben bij het ministerie van Natuurlijke Hulpbronnen. Het dorp en de goudzoekers krijgen ondersteuning van de multinational.

Er zijn afspraken gemaakt over de rol die de ondernemers van Makamboa moeten vervullen in dat proces. De president vond het nodig de afspraken te verfijnen met Makamboa.

Minister Dodson merkt op dat IAmGold benadrukt heeft, dat het gaat om partnerschap met het dorp en de ondernemers. Woordvoerder van Makamboa, Melleo Naana, zegt dat er een goede overeenkomst is bereikt met het goudbedrijf in bijzijn van de minister Dodson en hoofdkapitein Ludwich Wijnerman van Nieuw Koffiekamp.

De goudzoekers kunnen op een efficiënte manier naar goud zoeken op aangewezen plekken. IAmGold is bereid de bovenlaag te verwijderen, waardoor de klein mijnbouwers trefzeker het goud kunnen winnen. Het kost hen veel geld om zelf de grond te verzetten.

zaterdag 29 juli 2017

Aida Nading (NDP) uit bezorgdheid in Assemblee over gevolgen goudwinning voor bewoners Lawagebied

'Er zijn veel Brazilianen in het Lawagebied actief'

'Brazilianen dumpen vuil en begraven mensen langs de rivier, waardoor mensen die langs de rivier wonen worden gedupeerd'


Starnieuws bericht vandaag, zaterdag 29 juli 2017, dat get Assembleelid Aida Nading (NDP) gisteren in De Nationale Assemblee dringende aandacht van de regering heeft gevraagd voor ongerief dat ondervonden wordt door bewoners van het Lawagebied. Zij kaartte tijdens de begrotingsbehandeling aan, dat er veel Brazilianen zijn in dat deel van het land. De lokale bewoners ondervinden enorme last van de gevolgen van kleinschalige goudwinning. 

'Er zijn scalians hier en daar geplaatst waardoor de rivier op sommige plaatsen onbegaanbaar is', zei Nading. Zij voerde aan dat de vaargeul vol zit met riviergrind door de mijnbouwactiviteiten. Het water wordt dusdanig vervuild, dat het niet gebruikt kan worden door de bewoners die langs de rivier wonen.

Nading wilde van de regering weten of er controle plaatsvindt op de goudactiviteiten in het gebied. Zij vroeg of er belasting wordt betaald door de Brazilianen die actief zijn in het gebied.

De volksvertegenwoordigster heeft opnieuw vragen gesteld over de vuilstortplaatsen in het Lawagebied. Er zijn veel winkels in dat gebied. Hun vuil wordt dan opgehaald door de Brazilianen en wordt zonder na te denken gewoon gedumpt langs de rivier. Door de hoge waterstand komt al dat vuil in het water terecht. Mensen die langs de rivier wonen, worden hierdoor gedupeerd.

Ook worden mensen langs de rivier begraven door Brazilianen. Nading wil van de minister van Regionale Ontwikkeling weten hoe hij denkt deze problemen op te lossen.

dinsdag 25 juli 2017

'Gefilmde scalian op stuwmeer op social media was in beslag genomen en werd gesleept'

Scalian werd afgevoerd naar post van Commissie Ordening Goudsector op het eiland Alcatraz

25-07-2017  De Surinaamse Krant/Dagblad Suriname


De scalian (goudponton) op het stuwmeer die enkele dagen geleden in een filmpje op social media opdook was in beslag genomen. Dit onthulde minister Regilio Dodson van Natuurlijke Hulpbronnen gisteren in De Nationale Assemblee (DNA), zo bericht het Dagblad Suriname vandaag, dinsdag 25 juli 2017.
 
'Als de persoon goed zou hebben gekeken, dan zou die persoon hebben gezien, dat deze scalian werd gesleept door de Commissie Ordening Goudsector en politie. De scalian was in beslag genomen, omdat die zich niet gehouden had aan de vergunningsvoorwaarden', stelde de minister op een vraag van VHP-Assembleelid Asiskumar Gajadien.

De drijvende goudfabriek werd afgevoerd naar de post van de Commissie Ordening Goudsector op het eiland Alcatraz. Hier zal het aan de ketting blijven totdat bevoegde instanties een verdere beslissing nemen.

Het filmpje is volgens Dodson tegen vijf uur vrijdagmiddag opgenomen in de buurt van Paradise Island.



Dodson benadrukte, dat wat de overige scalians betreft, er een zekere mate van rust is gekomen door het treffen van de schikking in 2016. Hierdoor zijn de scalians toen van het stuwmeer naar de Sarakreek verhuisd. Met instemming van omliggende dorpen mochten de ondernemers in de 50 kilometer lange Sarakreek, ‘dredgen’.

'Er zijn soms allerlei spanningen, maar het systeem werkt', stelde Dodson. De bewindsman hield het college voor, dat zijn ministerie aan het einde van deze week een rapport over de werkzaamheden van deze scalians in het Sarakreekgebied zal indienen. In dit rapport zal precies te zien zijn hoeveel goud er geproduceerd is, hoeveel er betaald is aan belastingen en wat er gedaan is aan community development. Op 1 januari 2018 zal ook een evaluatie worden gepleegd.

zaterdag 24 juni 2017

Voorzitter Read van vakbond bij Rosebel zeer gebelgd over incident in de Roma-pit

'Rosebel en overheid moeten probleem van porknokkers eindelijk voor eens en voor altijd structureel oplossen'

'Als de veiligheid niet is gegarandeerd, zullen werknemers verbonden aan de RGWO het werk stopzetten'

24-06-2017  De Surinaamse Krant/Starnieuws


'Rosebel Gold Mines (RGM) en de overheid moeten het probleem van porknokkers nu eens eindelijk voor eens en voor altijd structureel oplossen, anders zullen de gevolgen in de naaste toekomst niet te overzien zien.' Woorden vandaag, zaterdag 24 juni 2017, op Starnieuws van voorzitter Lloyd Read van de Rosebel Goldmines Werknemers Organisatie (RGWO), die zeer gebelgd is over het incident in de Roma-pit.

'Als de veiligheid niet is gegarandeerd, zullen de werknemers verbonden aan de RGWO het werk stopzetten', zegt hij.

Ongeveer 100 gewapende illegale goudzoekers hebben dinsdagavond omstreeks zeven uur werknemers van het goudbedrijf aangevallen. Er zijn vier gewonden gevallen. Read is blij dat er geen doden zijn gevallen. Hij is echter zeer bezorgd dat de porknokkers nu gewapend opereren.

De bondsvoorzitter legt uit, dat het verwijderen van porknokkers door een detachement van de politie geassisteerd door manschappen van de Commissie Ordening Goudsector (COG) en de security van RGM eerder op de dag de oorzaak is geweest van de woede-uitbarsting bij de illegale goudzoekers. De aanwezige manschappen konden de groep illegalen niet aan en moesten op versterking wachten, vertelt Read.

De directie van RGM heeft gezegd dat de groep illegalen zich zeer agressief opstelde en er niet voor heeft geschroomd geweerschoten te lossen. 'De gevaarlijke situatie genoodzaakte de politie om waarschuwingsschoten te lossen. Hierbij is een goudzoeker in zijn been geraakt.'

De porknokkers hebben drie werknemers van het goudbedrijf verwond. Ze zijn bekogeld met stenen en hebben glassplinters in het gezicht en in de ogen gehad. De schade aan bedrijfseigendommen is enorm. De cabine van een graafmachine en een dozer zijn in brand gestoken. Ook de security post van de commissie (zie foto) is in brand gestoken.

De illegalen hebben de mijn omstreeks elf uur ’s avonds verlaten. RGM heeft de werkzaamheden in de Roma-mijn voorlopig stopgezet door de schade aan de machines.

Rosebel heeft laten weten dat Makamboa en de goudzoekers van Nieuw Koffiekamp niet betrokken zijn bij dit incident. De politie heeft twee aanhoudingen gepleegd. Bondsvoorzitter Read zegt dat er op dit moment een sterke bezetting van de politie op het bedrijfsterrein in Brokopondo is, waardoor de veiligheid van de medewerkers in de mijn voorlopig is gegarandeerd. De bond en de directie zullen vandaag enkele brandende vraagstukken, waaronder de veiligheid en de laatste drie punten van de collectieve arbeidsovereenkomst, bespreken.

donderdag 22 juni 2017

Illegale goudzoekers vallen werknemers aan van Rosebel/IAmGold

Drie werknemers Rosebel /IAmGold gewond geraakt


- Politie moet waarschuwingen lossen:  illegale goudzoeker in een been geraakt
- Enorme schade toegebracht aan materieel goudmijn

22-06-2017  De Surinaamse Krant/Starnieuws/NOS


Drie werknemers van Rosebel/IAmGold zijn gisteren gewond geraakt, nadat zij werden aangevallen door illegale goudzoekers. De politie heeft waarschuwingsschoten moeten lossen, waarbij een illegale goudzoeker in een been werd geraakt. De vier gewonden zijn opgenomen in een ziekenhuis. Daarnaast is er enorme schade toegebracht aan materieel van de goudmijn (zie foto's - Bron: IAmGold). 

Sharmila Jadnanansing, 'Director Legal and Corporate Affairs' van Rosebel, zegt vandaag, donderdag 22 juni 2017, in een reactie op Starnieuws, dat de emotionele en materiële schade enorm is. De medewerkers van het bedrijf zijn in hun gelaat geraakt door scherven. Er is ook met stenen naar hen gegooid. Zij hebben oogletsels opgelopen.

Het ging om ruim honderd agressieve illegale goudzoekers, die ook gewapend waren.

Toen de security van het bedrijf de illegalen ontdekte, werd meteen de politie gealarmeerd. Ook de Commissie Ordening Goudsector, die daar een post heeft, was ter plekke.

Voordat er echter versterking was, werd brandgesticht in productiemachines en andere objecten. De cabine van een graafmachine is compleet uitgebrand. Het vernietigen van de belangrijke machines betekent ook een terugval van de productie. 'Het gaat om speciale machines. Er staat niet een andere klaar om ingezet te worden', aldus Jadnanansing. De materiële en productieschade worden nog opgemaakt.

De maatschappij heeft politieversterking gevraagd. Dit is ook gehonoreerd. Met de regering zal worden nagegaan welke structurele maatregelen getroffen kunnen worden om de veiligheid van medewerkers en het bedrijf te garanderen.

Niet bekend is wat de ruim honderd agressieve illegale goudzoekers heeft bezield om op deze gewelddadige wijze tekeer te gaan....

IAmGold-woordvoerder Sandra Bihari tegenover de NOS: 'We weten nog niet wie de aanvallers zijn en ook niet wat de reden van hun actie is.'

Het is niet de eerste keer dat het onrustig is bij de mijn. Drie jaar geleden waren er rellen met inwoners uit het dorpje Nieuw Koffiekamp, de oorspronkelijke bewoners van het gebied. Maar Bihari vertelt dat het nu om een andere groep gaat. 'We zijn permanent in gesprek met de bewoners van Nieuw Koffiekamp en zij hebben ons verzekerd dat zij niet bij de aanval betrokken zijn', aldus Bihari.

De plaatselijke leider, Ludwich Wijnerman, bevestigt dat de inwoners van Nieuw Koffiekamp niet betrokken zijn bij de aanval. Hij betreurt de recente gebeurtenissen. 'Hier staan we helemaal buiten. De contacten met IAmGold zijn uitstekend, helemaal nu het bedrijf een deel van de concessie aan onze goudzoekers beschikbaar heeft gesteld', zegt Wijnerman. 'De mannen die dinsdag de aanval hebben uitgevoerd zijn illegale goudzoekers uit andere delen van Suriname die hier hun geluk komen beproeven.'

(Red. De Surinaamse Krant/Starnieuws)

woensdag 21 juni 2017

Goudzoekers Nieuw Koffiekamp mogen twee jaar goud mijnen in East Trail Road, concessiegebied van IAmGold/Rosebel

'Een milieudeskundige zal hen begeleiden om het kwikgebruik te verminderen'


21-06-2017 De Surinaamse Krant/de Ware Tijd


Goudzoekers van Nieuw Koffiekamp, verenigd in Makamboa, mogen gedurende twee jaar goud mijnen in de East Trail Road, een concessiegebied van IAmGold/Rosebel Gold Mines (RGM). Dat zijn partijen een week geleden schriftelijk overeengekomen, aldus de Ware Tijd vandaag, woensdag 21 juni 2017. 

'Er zijn voorwaarden in deze overeenkomst waarmee de goudzoekers uit de illegaliteit worden gehaald. Nakomen van de afspraken zal doorslaggevend zijn voor verdere samenwerking', zegt de minister van Regionale Ontwikkeling (RO), Edgar Dikan.

Bij het winnen van goud moeten de mensen rekening houden met milieuaspecten en er zal getracht worden om binnen een jaar het gebruik van kwik af te bouwen. Dat wordt een uitdaging voor de lokale goudzoekers, omdat ze gewoonlijk bij hun werkzaamheden kwik gebruiken. 'Een milieudeskundige zal hen begeleiden om het kwikgebruik te verminderen. Ze moeten hiervoor de benodigde machines aanschaffen', zegt Dikan.

Ook moeten de goudzoekers 10 procent van hun opbrengst storten in een ontwikkelingsfonds. Er zullen alleen zaken worden gedaan met ondernemingen die belasting betalen. Zowel de goudzoekers als de machines moeten geregistreerd worden. Ook komt er een taskforce van vertegenwoordigers van de Commissie Ordening Goudsector en de ministeries van RO en Natuurlijke Hulpbronnen om voor onder andere de veiligheid te zorgen.

Melleo Naana, coördinator van Makamboa, was volgens de Ware Tijd niet bereikbaar voor een reactie.

donderdag 15 juni 2017

Projectbestuur voor implementatie Minamata Verdrag ingesteld door NIMOS

NIMOS-directeur Cedric Nelom: 'Je weet dat onze industrie van kwik afhankelijk is'


'Beleid' gericht op uitbannen kwik is een beleid van pappen en nathouden

15-06-2017  De Surinaamse Krant/Dagblad Suriname


Het Nationaal Instituut voor Milieu en Ontwikkeling in Suriname (NIMOS) is gisteren overgegaan tot de installatie van het projectbestuur voor de drie projecten, die in de komende periode worden uitgevoerd. Dit geschiedt allemaal in het kader van de implementatie van het Minamata Verdrag

Het NIMOS wil met zowel publieke als private organisaties kijken naar hoe er projecten kunnen worden uitgevoerd om kwikverbruik uit te bannen. Er is al een adviesdocument ontwikkeld om de eventuele effecten van het verdrag op Suriname vast te stellen. 'Dat is iets wat wij samen met alle stakeholders hebben gemaakt. In dit kader willen wij verder gaan met de uitvoering van de projecten. Het projectbestuur wordt hoofdzakelijk belast met de ondersteuning en uitvoering van bijvoorbeeld het verzamelen van informatie in de sector, aanpassen van wetgeving, enzovoorts', stelt NIMOS-directeur Cedric Nelom vandaag, donderdag 15 juni 2017, in het Dagblad Suriname.

In de afgelopen periode hebben critici ook hun ongenoegen geuit over de wijze waarop beleidsmakers omgaan met het probleem van kwikvervuiling. Dat het een probleem is welke aanpak vergt, is al sinds jaar en dag bekend. Echter vinden critici, dat er behalve conferenties en installaties van commissies en werkgroepen, niet veel wordt gedaan richting de aanpak van het probleem. Een simpel voorbeeld is de vergunningsplicht bij de importen van kwik. Echter is opmerkelijk, dat in de boeken van het ministerie van Handel Industrie & Toerisme geen importen te zien zijn. Dit, terwijl het publieksgeheim is dat kwik wordt verbruikt bij vooral mijnbouwactiviteiten. Het is een teken van het feit dat kwik het land wel binnenkomt.

Nelom kijkt positief naar dit soort van kritiek. Het houdt hem in ieder geval scherp om te beseffen dat zaken verdere aanpak verdienen. Hij merkte bij de opening van de installatie concreet aan dat Suriname intussen al rond de 30 milieuverdragen heeft getekend, maar tot nu toe geen plan voor klaar heeft liggen.

'Wat zeker het geval moet zijn, is dat wij niet te hard van stapel moeten zijn. In het geval van het Minamata Verdrag wordt kwik geleidelijk aan uitgebannen. Het zal niet beschikbaar zijn. Je weet dat onze industrie daarvan afhankelijk is. Je moet het zodanig inrichten dat er daarmee ook rekening wordt gehouden. Je moet zaken goed in kaart brengen, plannen en uitvoeren', beweert Nelom.

Hij merkt hiernaast ook op, dat indien het verbruik van kwik wordt tegengegaan, het ook bekend moet zijn van waar het afkomstig is. 'Als je dat niet weet, zul je gewoon een wet aannemen. Het is verboden om kwik te verbruiken, maar je hebt het probleem niet opgelost. Dat moeten wij samen met de private sector oplossen. Dit milieu proberen wij te creëren met onze activiteiten', aldus Nelom.

De kleinschalige goudmijnbouw dient volgens het Ontwikkelingsplan 2017-2021 geformaliseerd te worden om de inkomsten voor de Staat te garanderen in de vorm van royalty’s en belastingen. Inspanningen dienen hierbij gericht te zijn op het uitbannen van kwikgebruik ten gunste van het milieu en de gezondheid van de burgers.

Ter informatie:





vrijdag 9 juni 2017

Overheid worstelt al jaren met kwik en uitbannen lukt maar niet

'Suriname verbiedt de import van kwik bij wet, maar niet het gebruik ervan'...

09-06-2016  De Surinaamse Krant/de Ware Tijd


Ondanks het bewezen gevaar van kwik voor de gezondheid van goudzoekers en burgers, zal het gebruik van deze gevaarlijke chemische stof nog lang niet stoppen in Suriname. 'Toen ik pas in dienst trad bij het ministerie van Natuurlijke Hulpbronnen keek ik naar dit probleem en dacht dat het wel op te lossen zou zijn binnen twee of drie jaren. Maar, het probleem is veel complexer', zegt Dave Abeleven, directeur van het ministerie, vandaag, vrijdag 9 juni 2017, in de Ware Tijd.

Hij vertegenwoordigde Suriname gisteren bij de aanvang van een regionale tweedaagse workshop met als thema 'Kwik-vrij goudwinning in de Guyana's: Actie nu vereist! '

Er nemen ook vertegenwoordigers uit Guyana en Frans-Guyana deel.

Het doel is volgens Laurens Gomes, vertegenwoordiger van het Wereld Natuurfonds Suriname (WWF Guianas), om alle neuzen in dezelfde richting te krijgen om uiteindelijk het gebruik van deze gevaarlijke stof uit te bannen.

Abeleven legde in zijn presentatie uit, dat Suriname de import van kwik bij wet verbiedt, maar niet het gebruik ervan. De stof vindt zijn weg naar Suriname via onder andere Guyana waar de import legaal is. Dit zou een schoolvoorbeeld zijn van het gebrek aan afstemming tussen de Guyana's die in de kwik kwestie een gemeenschappelijk probleem hebben.

zaterdag 3 juni 2017

Samenleving krijgt inzage in welke concessies door wie worden beheerd

'De informatie zal eind juni online worden geplaatst'

03-06-2017  De Surinaamse Krant/de Ware Tijd


De samenleving krijgt weer inzage in welke concessies door wie worden beheerd. 'Verwachtbaar is dat eind juni de informatie online zal worden geplaatst.' Dit zei Dave Abeleven, directeur van het ministerie van Natuurlijke Hulpbronnen (NH), gisteren, aldus vandaag, 3 juni 2017, de Ware Tijd. 'Wie de concessiehouders zijn, grootte en duur en als het voor exploratie of exploitatie is uitgegeven, alles zal openbaar zijn.'

Deze stap heeft te maken met het feit dat Suriname sinds kort lid is van het Transparantie Initiatief voor de Mijnbouw Industrieën (EITI, Extractive Industries Transparency Initiative). Landen die aan dit programma deelnemen zijn verplicht om jaarlijks gedetailleerde informatie te publiceren over hun mijnbouw activiteiten. Alle gegevens, inclusief volledige inzage in de inkomsten van het land, moeten gepubliceerd worden.

Suriname is er al mee begonnen, toen het ministerie vorige week cijfers publiceerde over de totale mijnbouwinkomsten van het land over 2016. Het doel daarbij is om middels transparantie corruptie te bestrijden. In ruil daarvoor komt Suriname op de internationale mijnbouwkaart, die de mogelijkheid vergroot om betrouwbare investeerders aan te trekken voor de mijnbouwsector.

Door de jaren heen is er veel te doen geweest in Suriname over de omstreden wijze waarop concessies door regeringen worden uitgegeven. De indruk heerst, dat politici en regeerders zichzelf, familie en vrienden vaak zegenen met concessies.

'Tijdens de Front-regering zijn er gedurende drie jaar gegevens gepubliceerd over de uitgifte van concessies en gronden. Dit heeft geleid tot veel ophef in de samenleving, omdat de media en de politiek dit hadden opgepakt. Er kwam een discussie op gang', herinnert VHP-parlementariër Asiskumar Gajadien zich. Als een van de volksvertegenwoordigers die consequent eist dat de regering gedetailleerde informatie bekendmaakt over de uitgifte van concessies, is hij blij met de huidige actie van NH. De politicus benadrukt, dat hetzelfde ook moet gebeuren met de uitgifte van grond.

dinsdag 30 mei 2017

Gov’t Guyana says 20 camps observed at Kaieteur National Park / Illegal miners still in custody …villagers hold protest

Under serious threat

…Gov’t says 20 camps observed at Kaieteur National Park

In an effort to clampdown on mining in Protected Areas, the Government of Guyana says it has launched a joint services operation in the Kaieteur National Park (KNP), where the Protected Areas Commission (PAC) and the Guyana Defence Force (GDF) had discovered, through aerial reconnaissance, 20 illegal mining camps.
On Sunday, an operation by members of the joint services as well as personnel from the Guyana Geology and Mines Commission (GGMC) was launched, following an initial discovery of four active mines, one mine where activity was uncertain, and eight active camps inside the KNP by the PAC on February 16, 2017. Of the five mines, three had already been issued cease orders by the GGMC in 2014, with reinforcement actions as recent as 2016. Despite this and two site visits by the GGMC, following the issuance of the cease orders, at least two of the three mines still remained active, the Ministry of the Presidency said in a release.
A further reconnaissance by the GDF on May 5, 2017, less than three weeks ago, revealed that there were, at that time, 20 camps. At one site, there was evidence of water pollution and freshly exposed sand tailings, according to a report from the PAC. Commissioner of the PAC, Ms. Denise Fraser, in an invited comment, said illegal mining in the area has been taking place for a number of years despite repeated warnings. Predating the above mentioned cease orders there had been efforts in 2013 to end mining activity in the Park.
“What we have found is that in some areas where miners have been previously moved, they have gone back. So there is a need for strong actions so that a message can be sent. In 2013, five cease orders were issued by the GGMC to mining operators of mines within the Waratuk area, north-eastern boundary of the Park boundary. There were two site visits conducted by PAC and GGMC on August 10, 2014, when three mines and four camps were observed within the extreme north and north-eastern boundary of the park. This led to the issuance of three cease orders by the GGMC. In March, 2016, two flyovers were conducted by PAC and GGMC, which indicated that the mining had continued to persist within the Park boundaries. This led to the GGMC enforcement, which resulted in the seizure of 11 engines, eight dredges and an excavator,” Ms. Fraser said.
Aerial shots showing the presence of the mining camps and operations in the Kaieteur National Park
As a result of the raid on Sunday by the members of the joint services, five camps were searched and the persons present detained. It is reported that the dredge owners were not present during the time of the raid. Twenty-one persons have been detained by the Guyana Police Force (GPF) for illegal mining in the KNP. However, Ms. Fraser said that the PAC has been in contact with the Ministry of Natural Resources as well as the Ministry of Indigenous Peoples’ Affairs to ensure that the detainees have access to food and are taken care of while in custody. She noted that once released, the PAC will work with the Ministry of Indigenous Peoples’ Affairs to provide accommodation where necessary.
Minister of Natural Resources, Mr. Raphael Trotman, in an invited comment, said that the KNP is a national protected area and it is incumbent on the Government to send a strong message to those who are bent on breaking the law. The Minister noted that only last year six operators were removed from the area. “Last year, we sent a team in and it was during that exercise that we even lost a member of the Guyana Police Force after the boat he was travelling capsized, and yet we have persons returning to the Park and mining. The Government must, therefore, send a strong message to the individuals because it is a national protected area and part of our national patrimony,” Minister Trotman said.
Director of the Department of Environment, Ms. Ndibi Schwiers, also weighing in on the matter said that the KNP is Guyana’s oldest protected area, famed for the world-renowned Kaieteur Falls and its rich biodiversity. As Guyana continues to push ahead with the development of a ‘green’ economy and protection of its flora and fauna, Ms. Schwiers said that illegal mining can have debilitating effects on the economic and social well-being of the country as it is way more destructive on the environment than permitted mining as these unregulated miners are more ruthless in their operations.
“There is indiscriminate cutting of trees, which results in the loss of habitat and habitat fragmentation for the wildlife that inhabit the area. Specifically, birds and other wildlife that depend on the trees for their food, shelter and other forms of survival, perish. Illegal mining in the Kaieteur National Park also presents a plethora of problems for downstream communities that depend on the water for drinking and other purposes, through pollution of the water and unregulated use of chemicals to extract minerals,” she said.
Section Four of the Kaieteur National Park Act states, “It shall not be lawful for any person to enter into, travel or encamp within the park or to build any structure therein, or to hunt, chase, catch, shoot at, kill or otherwise disturb any animal or cut, pluck or gather any of the flora or interfere with or disturb the soil by mining or other operations within the park or to remove anything whatsoever from the park except in accordance with regulations made under this act. (2) Any person acting in contravention of any of the provisions of subsection (1) shall be liable on summary conviction to a fine of ninety-seven thousand five hundred dollars, and anything taken by such person from the park shall be forfeited.”
Further, according to the regulations made under the Mining Act 2005, Part XXVII Section 251 (1) (a), “No person shall conduct mining and quarrying activities in the following areas- (b) In specified nature reserves and parks where resource extraction is prohibited; (c) In buffer areas without express approval of the Commission and the notification of parties likely to be affected by the activity.”
Additionally, Section 122 of the Protected Areas Act 2011 states that “Any person, except persons under the Amerindian Act, who mines, quarries, drills or removes any minerals, stone, gravel, earth, sand, or other substances or prospects for such substance in a national protected area commits an offence under paragraph (a) of the Fourth Schedule.”
The Fourth Schedule (a) states “A fine of not less than ten thousand dollars nor more than fifty thousand dollars and (f) a fine of not less than five hundred thousand dollars nor more than two million dollars and one hundred thousand dollars per day for continuance of activity with imprisonment for five years for repeating activity after the second instance.”

Illegal miners still in custody …villagers hold protest

Residents of Chenapau, including children protest the arrests and detention of villagers on Sunday
VILLAGERS of Chenapau, Region Eight, on Monday protested the arrests and detention of fellow residents of the community by law enforcement officials on Sunday, even as those arrested remain in police custody.
According to Michael Mc Garrell of the Amerindian People’s Association (APA), a village meeting was held on Monday to discuss Sunday’s occurrences and it was there that the villagers decided to protest. Mc Garrell, who hails from Chenapau described the situation as “sad” and noted that many of those arrested have documentation permitting them to work in the area, described as “down river”.
He said too that the said persons have paid for claims and sell their minerals to the Guyana Gold Board, while adding that it is unfortunate that those in police custody remain detained. Many of the villagers, including children held placards which called on President David Granger to fulfill his promise of a ‘good life for all’.
A villager of Chenapau holds a placard on Monday
“The community has indicated that they will continue to fight…this will not be the end of this,” said Mc Garrell, who noted that the existing situation involving illegal mining within the Kaieteur National Park provides an opportunity for there to be stakeholder discussions on the how the park should be used and managed.
Meanwhile, Crime Chief Wendell Blanhum told Guyana Chronicle that the 21 persons who were arrested, while working on mining operations at Kaieteur National Park on Sunday have not yet been released. Blanhum said those who were transported to the city on Sunday afternoon up to press time were being interviewed by police at the Criminal Investigation Department (CID). “No one has been charged. We are now interviewing the persons who are in police custody,” Blanhum stated.
It was reported Monday that some 20 persons residing at Chenapau, Region Eight, had been arrested and transported to the capital city Sunday during a joint operation by the Guyana Defense Force (GDF) and the Guyana Geology and Mines Commission (GGMC), after they were found mining illegally at Kaieteur National Park.
Meanwhile, Director of Tourism, Donald Sinclair, called the Kaieteur National Park “Guyana’s signature attraction area,” which is set aside for the protection of Guyana’s biodiversity, and said Guyanese should be the last to think of spoiling the environs of Kaieteur Falls. The Kaieteur National Park is set aside as one of the Guyana’s protected areas and gold mining or any other mining there is prohibited. It is the home of Kaieteur Falls, the world’s highest one-drop waterfalls, which flows some 741 feet before making a single drop into its Gorge.
“The park is one of the oldest and most iconic Protected Areas of Guyana and was established in 1929,” the Guyana Chronicle reported Monday. Sinclair told the Guyana Chronicle that activities which encourage destruction are prohibited in any area which has been set aside as a National Park and has advised that strict control of activities be placed around the Kaieteur National Park. “It is a national park which means that some activities are prohibited and highly controlled. Those activities will have to be tightly controlled because of the effects…” Sinclair told the Guyana Chronicle.
A female resident of Chenapau holds a placard
He recalled in the past Kaieteur had been negatively impacted by upstream mining which had caused the country’s most prized flow of water to be polluted and discoloured. “Kaieteur in the past had been impacted by mining upstream…. Because of the special nature of the Kaieteur National Park, because of the special nature of it, illegal mining cannot be allowed. Illegal mining should not be allowed anywhere, because it is illegal,” Sinclair said.
On Sunday, Minister of Natural Resources, Raphael Trotman, confirmed that an operation took place at the Kaieteur National Park and that several persons — primarily workers — were arrested. It is the intention of the Ministry of Natural Resources to seize and, or disable all dredges found working in the area, Trotman asserted. “I am looking at seizing and/or disabling them,” he told the Guyana Chronicle, while explaining that there is no routine monitoring of the Kaieteur National Park areas as it is not a designated mining district.
Trotman explained that a few weeks ago it was observed that there was a resurgence of illegal mining at the Kaieteur National Park contrary to regulations. As such, a secret operation was planned to halt the operations at the behest of President David Granger, who has overarching responsibility for the environment. Sometime last year, GGMC officials had visited the area and stopped miners from operating in the protected area; those persons were warned and reaffirmed government’s strong objection to any kind of mining in the area. During that operation last year, a policeman lost his life when the boat in which he was travelling capsized. “Kaieteur is expected to be maintained as pristine place for protection of our bio-diversity, the Kaieteur National Park is part of the protected area, so a decision was taken to have a decisive operation to address the situation.”

vrijdag 26 mei 2017

Suriname nu officieel lid van het Extractive Industries Transparency Initiative (EITI)

EITI: 'Suriname moet ervoor zorgen, met onze steun, dat zijn natuurlijke hulpbronnen worden gebruikt voor  ontwikkeling van het land'

26-05-2017  De Surinaamse Krant/Starnieuws


Suriname is in Oslo, Noorwegen, als officieel lid van het Extractive Industries Transparency Initiative (EITI) toegelaten. Minister Regilio Dodson van Natuurlijke Hulpbronnen (NH) beweert vandaag, vrijdag 26 mei 2017, op Starnieuws, dat de toetreding tot EITI belangrijk is voor de ontwikkeling van Suriname. Dodson, die de vergadering bijwoonde, noemt de toetreding van Suriname zelfs een mijlpaal. 

'We hopen dat de EITI Suriname zal helpen om ervoor te zorgen dat zijn natuurlijke hulpbronnen worden gebruikt voor de ontwikkeling van het land', zei Fredrik Reinfeldt, voorzitter van het EITI, in zijn welkomstwoord.

Minister Dodson zegt, dat het hoofddoel is het opbouwen van een nationale consensus tussen sociale partners over de ontwikkeling van de mijnbouwindustrie. 'De EITI Standaard zal ons helpen, vertrouwen en openheid te ontwikkelen voor iedereen. De informatie die uit het EITI-proces wordt gegenereerd, dient als een instrument in planning en besluitvorming om ons beleid te formuleren.'

EITI is een internationaal vrijwillig initiatief dat streeft naar transparantie in de mijnbouw en olie industrie. Dit betekent dat via publicatie, bedrijven weergeven wat betaald is aan de overheid en de overheid de inkomsten vanuit deze industrie openbaar maakt.

Het EITI-werkplan van Suriname (zie hierna) bevat kwesties die verder gaan dan de EITI-eisen, maar zijn belangrijk voor de belanghebbenden, zegt NH. Als onderdeel hiervan is een Multi Stakeholders Groep bestaande uit vertegenwoordigers van de overheid, mijnbouw en olie industrie en het maatschappelijk middenveld samengesteld.


De toelating van Suriname tot EITI betekent, dat overeenkomstig de EITI-standaard, Suriname zijn eerste EITI-rapport binnen 18 maanden na toelating als kandidaat moet publiceren. Suriname moet vóór 1 juli 2018 een jaarlijks activiteitenverslag publiceren over 2017. De validatie begint binnen twee en een half jaar na de kandidaatstelling.

Overeenkomstig het werkplan verwacht het EITI-bestuur dat Suriname op 30 september 2017 een stappenplan publiceert wat de bijdrage zal zijn van de verschillende stakeholders.

Onderstaand omtrent het voren gaande een persbericht van 24 mei van EITI:






Suriname becomes the 52nd country to implement the EITI


The EITI Board today approved Suriname’s EITI candidature application.
Fredrik Reinfeldt, Chair of the EITI, today welcomed Suriname as a new member of the EITI family.
He said: “we hope that the EITI will help Suriname to ensure that its natural resources are used for the development of the country”.
The EITI in Suriname creates a platform for the government, companies and civil society to contribute to ensuring good governance of the abundant natural resources. As the country is preparing its national development plan for 2017-2021, the contribution of the extractive sector to deliver economic and equitable growth is key.
Minister of Natural Resources, Regilio Dodson, said:
"Our primary goal with implementing the EITI is to build a national consensus between social partners on how to develop the extractive industry to the benefit of society.
The EITI Standard will help us develop trust and openness for everyone to contribute this cause.
The information generated out of the EITI process will serve as an instrument in planning and decision-making to inform our policies."
Suriname’s EITI work plan includes issues that go beyond the EITI requirements, but are important to the stakeholders civil society, government and companies. These include social expenditures, environmental and social impacts, mineral agreements and investments, artisanal and small-scale mining and the revenues from construction materials.

Suriname is an upper middle-income country located on the north-eastern Atlantic cost in South America. The economy has performed well over the last decade, largely due to its rich endowment in natural resources. GDP per capita was estimated in 2016 as USD 15,200.

The economy is characterised by strong dependence on exports of extractives and a large public sector. Alumina, bauxite, gold and oil have in recent years made up three-quarters of total exports and have accounted for a large share of the government’s revenue (peaking at around 40 percent in 2011–2012). Among the major extractive companies operating in Suriname are Staatsolie, IAMGOLD, Canasur Gold, Surgold (Newmont), Kosmos and Nana Resources.

The decision of the Board on the status of Suriname in full:

The EITI admits Suriname as an EITI candidate country on 24 May 2017. In accordance with the EITI Standard, Suriname is required to publish its first EITI Report within 18 months of becoming a candidate (i.e., by 24 October 2018). Suriname is required to publish an annual activity report for 2017 by 1 July 2018. Validation will commence within two and a half years of becoming a candidate (i.e., by 24 October 2019). In accordance with the work plan submitted by the MSG, the EITI Board expects Suriname to publish a beneficial ownership roadmap by 30 September 2017.

For more information about the EITI process in Suriname please visit the country page on eiti.org or contact the country Manager, Francisco Paris [fparis@eiti.org].

Image showing Minister Regilio Dodson at the Board meeting with EITI Chair Fredrik Reinfeldt.

donderdag 25 mei 2017

'Surinaamse goudzoekers hebben kennis nodig om succesvol te zijn in de goudbusiness'

'Mijnbouwsector is altijd de drijvende kracht van Surinaamse economie geweest'

25-05-2017 De Surinaamse Krant/de Ware Tijd


'De dagen waarop kleinschalige en middelgrote goudzoekers met een graafmachine en waterpomp beginnen te graven zonder er zeker van te zijn dat ze kans maken om goud te vinden zijn voorbij', zegt Clyde Griffith, voorzitter van de Vereniging van Geologen en Mijnbouwkundigen in Suriname (VGMS), vandaag, donderdag 25 mei 2017, in de Ware Tijd.

'Surinaamse goudzoekers zijn al geruime tijd geleden tot het besef gekomen dat ze kennis nodig hebben om succesvol te zijn in de goudbusiness.'

De vereniging is gisteren de driedaagse workshop 'Ontdek Nieuwe Goudvoorkomens' begonnen met de Amerikaanse onderzoeksgeoloog Richard Goldfarb. Er nemen ruim honderd personen uit de goudsector aan deel, onder wie vertegenwoordigers van Newmont Suriname en IAmGold en de staatsonderneming Grassalco. Dit bedrijf noemt Goldfarb 'een befaamde wetenschapper'. Grassalco heeft hem in samenwerking met de VMGS laten overkomen.

Griffith: 'De mijnbouwsector is altijd de drijvende kracht van de Surinaamse economie geweest. Gezien de huidige crisis hopen wij een bijdrage te leveren om de kennis binnen de sector te verhogen.' Sleutel daarbij is om steeds nieuwe goudvoorkomens en potentieel andere grondstoffen te ontdekken om zo de mijnbouwsector te behouden en uit te breiden.

Kennis over hoe en waar goud te zoeken is vooral voor kleine en middelgrote Surinaamse delvers van belang. Het is publiek geheim, dat men in Suriname op dit vlak veelal afhankelijk is van buitenlandse kennis, vooral uit Brazilië.

donderdag 13 april 2017

UNDP: 'Suriname moet mijnbouwwetgeving verbeteren'

VN-organisatie kritisch over optreden overheid in het conflict Nieuw Koffiekamp/IAmGold

(Bron foto: ministerie van Natuurlijke Hulpbronnen)

13-04-2017  De Surinaamse Krant


De overheid moet haar wetgeving verbeteren op het gebied van de mijnbouw. Zij moet zorgen voor ontwikkeling van het gebied met alternatieve inkomstenbronnen en trainingen aanbieden aan mensen die aan kleinschalige goudwinning doen. Dit staat in de studie die het United Nations Development Program (UNDP - het Ontwikkelings Programma van de Verenigde Naties) vorige week heeft gepresenteerd.

Het ministerie van Natuurlijke Hulpbronnen had de hulp van het UNDP ingeroepen in het conflict dat zich al jaren voordoet tussen goudzoekers uit Nieuw Koffiekamp en de Canadese goudmijnmultinational IAmGold. Het dorp Nieuw Koffiekamp ligt in het concessiegebied van IAmGold en er zijn vaak botsingen geweest tussen de goudzoekers en het  bedrijf.

Het UNDP heeft consultaties gepleegd met IAmGold, de lokale goudzoekers, Nieuw Koffiekamp en de overheid. Er is gekeken naar wetgeving en is ook rekening gehouden met de grondenrechten van personen in het gebied.

Het UNDP heeft voorgesteld in fasen te werken aan een oplossing, op korte, middellang en lang termijn. Op korte termijn zijn overlegmomenten prioriteit om te voorkomen dat de situatie verslechterd. Ook moeten partijen zich committeren om geen handelingen te plegen die de orde en rust in het proces zullen verstoren. Partijen moeten een onafhankelijke persoon voordragen die als proces facilitator tijdens de dialoog optreedt.

Op middellange en lange termijn zal aandacht worden besteed aan het dieperliggende deel van het conflict en het vergroten van het onderlinge vertrouwen om in de toekomst problemen te voorkomen. Het UNDP heeft benadrukt, dat alle actoren een eigen bijdrage moeten leveren om uit de impasse te geraken.

Hierbij werd voorgesteld, dat de overheid moet werken aan het verbeteren van wetgeving op het stuk van de mijnbouw, zorgen voor ontwikkeling van het gebied met alternatieve inkomsten bronnen en het bieden van trainingen aan mensen die aan klein mijnbouw doen.

Naar IAmGold toe is gevraagd om onder andere er een transparante samenwerking op na te houden met de bevolking van Nieuw Koffiekamp. Het bedrijf moet blijven kijken naar het steeds verbeteren van de relatie met de eerdergenoemde groepen en de overheid. Vanuit Nieuw Koffiekamp is een dergelijke houding ook van belang, namelijk eentje van transparantie en het zoeken naar een oplossing die het belang van een ieder dient. Een oplossingsgerichte houding is essentieel om problemen aan te pakken, zo bericht het ministerie donderdag 13 april 2017.

De website van de UNDP Suriname had donderdag 13 april nog niets gepubliceerd over haar onderzoek.

zaterdag 8 april 2017

Gold Mine Aggravates Tensions in Brazil’s Amazon Region

Gold Mine Aggravates Tensions in Brazil’s Amazon Region

The main street of Ressaca, a town of garimpeiros or artisanal gold miners, on the right bank of the Xingu River, along the stretch called the Volta Grande or Big Bend, where a large-scale mining project, promoted by the Canadian company Belo Sun, is causing concern among the local people in this part of Brazil’s Amazon region. Credit: Mario Osava/IPS
The main street of Ressaca, a town of garimpeiros or artisanal gold miners, on the right bank of the Xingu River, along the stretch called the Volta Grande or Big Bend, where a large-scale mining project, promoted by the Canadian company Belo Sun, is causing concern among the local people in this part of Brazil’s Amazon region. Credit: Mario Osava/IPS
RESSACA, Brazil, Apr 7 2017 (IPS) - The decline of this town is seen in the rundown houses and shuttered stores, and the few people along the streets on a Sunday when the scorching sun alternates with frequent rains at this time of year in Brazil’s Amazon region.
“There is still a lot of gold here,” said Valdomiro Pereira Lima, pointing to the ground on a muddy street in the town of Ressaca, to emphasize that the riches underground extend along the right bank of the Xingu River at the 100-km stretch known as Volta Grande or Big Bend, which could restore the local economy.
This drew Belo Sun, a transnational Canadian mining corporation that intends to extract 60 tons of gold in 12 years through plants that separate gold from rock, in what is to be the largest open-pit gold mine in the country.
But the mine has given rise to a new wave of concern among the locals of Ressaca and other communities downstream, where the local population has already been affected by the impacts of the Belo Monte hydroelectric plant, operational since late 2015 and set to be completed in 2019.
Valdomiro Pereira Lima, a garimpeiro or informal miner, says there is gold beneath the streets of the town of Ressaca, as in many other areas along the Volta Grande of the Xingu River. But the residents of this rundown town in Brazil’s Amazon region are opposed to a large-scale gold mining project. Credit: Mario Osava/IPS
Valdomiro Pereira Lima, a garimpeiro or informal miner, says there is gold beneath the streets of the town of Ressaca, as in many other areas along the Volta Grande of the Xingu River. But the residents of this rundown town in Brazil’s Amazon region are opposed to a large-scale gold mining project. Credit: Mario Osava/IPS
The 64-year-old Pereira Lima has been mining for gold since 1980, when at the age of 27 he left farming in Maranhão, his home state in northeastern Brazil, to become a “garimpeiro” or informal artisanal miner in Brazil’s Amazon region.
He worked in Sierra Pelada, in the northern state of Pará, and in Volta Grande, which lured near 100,000 miners in the 1980s, as well as in the state of Roraima, along the border with Venezuela, before settling in Ressaca.
But the gold that gave rise to this village and brought it prosperity, as well as to other towns and settlements that emerged around nearby mines, started to become less accessible, while the garimpeiro way of life deteriorated, IPS noted, talking with all the interested parties during a one-week tour of the Volta Grande.
“There were over 8,000 garimpeiros when I arrived here in 1992, today there are just 400 to 500 left,” said 53-year-old José Pereira Cunha, vice president of the Mixed Cooperative of Garimpeiros from Ressaca, Itatá, Galo, Ouro Verde and Ilha da Fazenda.
“We used to find up to two kg of gold per week, now it’s only one per year,” said the garimpeiro leader, known by the nickname of Pirulito, because he is a small man. He has been a miner since the age of 17, and also got his start in Sierra Pelada.
But everything collapsed after 2012, when the police and environmental inspectors began to crack down on the garimpeiros, driving out many of them, he said. Moreover, the mining authorities did not renew the operating permits for the cooperative, outlawing the miners, who are still active in some mines.
Dozens of them have filed lawsuits in faraway cities.
“We have turned to the justice system to secure our rights,” said Cunha, who blames the campaign on Belo Sun and the municipal and state governments, interested in collecting more taxes, since the persecution began two years after the company began investigating potential gold deposits along the Volta Grande.
The village of Ilha da Fazenda depends economically on the town of Ressaca, where many families have left due to the decline of small-scale gold mining, added to the impact of the nearby Belo Monte hydroelectric plant. Credit: Mario Osava/IPS
The village of Ilha da Fazenda depends economically on the town of Ressaca, where many families have left due to the decline of small-scale gold mining, added to the impact of the nearby Belo Monte hydroelectric plant. Credit: Mario Osava/IPS
The company obtained an advance license in 2004, which recognises the environmental viability of the project. And on Feb. 2 the Environment and Sustainability department of the state of Pará granted it a permit to build the necessary plants.
But just two weeks later, the justice system suspended the permit for 180 days, demanding measures to relocate the affected population and clarification about the land acquired for the mine, presumably illegally.
Belo Sun claims that it has met all the requirements and conditions. The company keeps a register of the local population in the directly affected area, which it continually updates, because “the garimpeiros come and go,” according to Mauro Barros, the director of the company in Brazil.
João Lisboa Sobrinho, 85, a baker from Ilha da Fazenda who “only” has ten children. Until recently, he used 50 kg of flour a day to make bread, but now uses just three – a reflection of the decline and depopulation of this island village along the Xingu River, in the northern Brazilian state of Pará.  Credit: Mario Osava/IPS
João Lisboa Sobrinho, 85, a baker from Ilha da Fazenda who “only” has ten children. Until recently, he used 50 kg of flour a day to make bread, but now uses just three – a reflection of the decline and depopulation of this island village along the Xingu River, in the northern Brazilian state of Pará. Credit: Mario Osava/IPS
“It is not necessary to remove the population, we can even operate with everybody staying in their homes, if that’s what they want. All over the world there are active mines next to cities,” said Barros, a lawyer with previous experience in other mining companies.
But he said, in an interview at the company’s headquarters in the nearby city of Altamira, that those who are relocated will be provided with all the services, access to the river and support to earn an income. “We want to develop the region,” he said, adding that at least 80 per cent of the company’s employees will be locals.
The company will generate 2,100 direct jobs at the peak of the installation phase, and 526 once the mine is operational, he said. The promise is to train the garimpeiros to work in mechanized mining.
According to estimates from Belo Sun, there are probable reserves of 108.7 tons of gold.
It takes a ton of rocks to obtain a gram of gold.
Barros ruled out the risk, which has raised concern among the local population and environmentalists, that the mine will pollute the waters of the Xingu River, which has already been contaminated and has a reduced water level due to the Belo Monte mine. He guaranteed that Belo Sun would only use rainwater, and would hold its waste products safely.
But the conflict with the miners’ cooperative, community leaders and indigenous people who live along the Volta Grande has already begun.
“Either Belo Sun throws us out of here or we throw them out,” said Cunha, vice president of the cooperative.
The town has not received the promised compensation from Norte Energía, the company that holds the concession to run Belo Monte, nor services from the municipality, because “it would be pointless, since we are supposed to be resettled,” said Francisco Pereira, head of the Association of Ressaca Residents.
A map from Belo Sun showing the area where the Canadian mining company intends to extract 60 tons of gold. In blue, the Volta Grande or Big Bend in the Xingu River, where the Belo Monte hydroelectric plant has been built, in Brazil’s Amazon region. Credit: Mario Osava/IPS
A map from Belo Sun showing the area where the Canadian mining company intends to extract 60 tons of gold. In blue, the Volta Grande or Big Bend in the Xingu River, where the Belo Monte hydroelectric plant has been built, in Brazil’s Amazon region. Credit: Mario Osava/IPS
The town of about 200 families still has no basic sewage. “The wastewater runs into the river, we have no drinking water or sports field, and at the school the heat is unbearable,” and nothing will be done because of the uncertainty created by Belo Sun, said Pereira, a 58-year-old garimpeiro who is now working as a farm labourer.
The uncertainty and decline are also affecting the roughly 50 families that live in Ilha da Fazenda, a village dependent on Ressaca and separated from it by a two-kilometre stretch of a tributary of the Xingu River. Children from the fifth grade and up and sick people can only go to school or receive healthcare in the town of Ressaca, which they reach in small boats.
“In the good old days of the ‘garimpo’ (informal mining), there were dozens of bars in Ilha da Fazenda. They extracted gold in Ressaca and came here to spend their money,” said 85-year-old baker João Lisboa Sobrinho, who has “only ten children” and is a living history of the island village.
“I used to use 50 kg of flour a day to make bread, now I use three at the most,” he said, standing next to the brick oven made by his father in 1952.
“Ninety-five per cent of the people on the island want to move away,” because if Ressaca disappears, it will be impossible to live in Ilha da Fazenda,” said Sebastião Almeida da Silva, who owns the only general store on the island.
More than 20 families have already left the village.
But “I will only leave if I am the only one left,” said Adelir Sampaio dos Santos, a nurse from José Porfirio, the municipality where the mining area is located. “We will only be left isolated if we don’t take action,” she said, urging her fellow villagers to struggle for the school, medical post, water and electricity that are needed in the village.
“With the garimpo in better conditions, supported by the government, with state banks buying our gold, we could bring life back to local cities and towns, we could pay taxes, we could all stay and prosper,” said Divino Gomes, a surveyor who worked with environmentalist organisations before becoming a garimpeiro.
“I have seen mining companies elsewhere, they take all the wealth and leave craters. We have to think about it ten times over before accepting their projects,” he concluded.