dinsdag 26 februari 2013

Guardian Exploration heeft geen goudconcessie te Kwamalasamutu

Melvin Linscheer: Amerikanen geen toestemming voor verkenningscommissie naar goud

Concessiehouder heeft concessie in zuidoosten Suriname

26-02-2013 


Paramaribo - De commissie Ordening Goudsector onderzoekt een verkenningsmissie naar goud die verricht is door Amerikaanse ondernemers in Kwamalasamutu. Daarvoor is er geen toestemming verleend, want er is geen concessie uitgegeven in dat gebied zegt vandaag, dinsdag 26 februari 2013, Melvin Linscheer, voorzitter beleidsteam 'Ordening Goudsector', op de Surinaamse nieuwswebsite Starnieuws. 

Het Amerikaanse bedrijf Guardian Exploration LLC uit Texas heeft wel een samenwerkingsovereenkomst gesloten met een Surinaamse concessiehouder in het gebied tussen Litani- en Oelemaririvier.

De concessie van ondernemer Humphrey Abrams ligt in het zuidoosten van Suriname terwijl Kwamalasamutu in het zuidwesten lig,t aan de Sipaliwinirivier. De concessie van Abrams ligt ten zuiden van het Wayanadorp Anapaike en is ruim 300 kilometer verwijderd van het Triodorp Kwamalasamutu. Linscheer stelt, dat de concessiehouder een overeenkomst kan sluiten met de Guardian, maar er mogen niet buiten het concessiegebied verkenningen gedaan worden.

Daniel Schoen, eigenaar van Guardian en zijn broer Tomas hebben tussen 1961 en 1976 in het binnenland gewoond onder de Wayana's en Trio's. Hun ouders hebben tot 2001 als missionarissen in Suriname gewerkt. Dit schrijven granman Asongo Alalaparoe en Daniel Schoen in een vorige week uitgebrachte verklaring naar aanleiding van een artikel in de Ware Tijd waarin werd gesuggereerd dat het bedrijf 'schimmig' zou bezig zijn te Kwamalasamutu. De krant had verzuimd een reactie te vragen aan het Amerikaanse bedrijf.

 

In april vorig jaar, bij een bezoek van de familie Schoen aan de Trio's en Wayana's hebben de granmans Alalaparoe en Noewahe Aptuk van de Wayana's de ondernemer gevraagd om hen te assisteren bij het ondernemen van economische activiteiten, waaronder de exploitatie van goud.

Schoen bracht in november 2012 opnieuw een bezoek aan Suriname. Er werden tijdens dat bezoek diverse gesprekken gevoerd voor de ondersteuning van Trio's en Wayana's. Er werd hiertoe een samenwerkingsovereenkomst getekend met Abrams. Alalaparoe zeg in de verklaring, dat op uitnodiging de verkenningen zijn uitgevoerd in Kwamalasamutu en de goudconcessie bij de Oelemaririvier.

Linscheer stelt zich op het standpunt, dat in elk geval geen verkenning bij Kwamalasamutu mocht worden verricht, ook al heeft de granman dat gevraagd. Er dient eerst een concessie te worden uitgegeven hiervoor door het ministerie van Natuurlijke Hulpbronnen. Dit is niet het geval.

Intussen heeft de manager van de commissie Ordening Goudsector, Gerold Dompig, een onderhoud gehad met Schoen. Deze zaak wordt verder onderzocht, zegt Linscheer.

Dompig liet zondag 24 februari in het dagelijkse actualiteitenprogramma 'In de Branding' van Apintie TV weten dat de werkzaamheden van Guardian Exploration zijn stopgezet op verzoek van de commissie en dat het bedrijf materieel naar Paramaribo heeft vervoerd.

Guardian Exploration heeft geen goudconcessie te Kwamalasamutu

Melvin Linscheer: Amerikanen geen toestemming voor verkenningscommissie naar goud

Concessiehouder heeft concessie in zuidoosten Suriname

26-02-2013 


Paramaribo - De commissie Ordening Goudsector onderzoekt een verkenningsmissie naar goud die verricht is door Amerikaanse ondernemers in Kwamalasamutu. Daarvoor is er geen toestemming verleend, want er is geen concessie uitgegeven in dat gebied zegt vandaag, dinsdag 26 februari 2013, Melvin Linscheer, voorzitter beleidsteam 'Ordening Goudsector', op de Surinaamse nieuwswebsite Starnieuws. 

Het Amerikaanse bedrijf Guardian Exploration LLC uit Texas heeft wel een samenwerkingsovereenkomst gesloten met een Surinaamse concessiehouder in het gebied tussen Litani- en Oelemaririvier.

De concessie van ondernemer Humphrey Abrams ligt in het zuidoosten van Suriname terwijl Kwamalasamutu in het zuidwesten lig,t aan de Sipaliwinirivier. De concessie van Abrams ligt ten zuiden van het Wayanadorp Anapaike en is ruim 300 kilometer verwijderd van het Triodorp Kwamalasamutu. Linscheer stelt, dat de concessiehouder een overeenkomst kan sluiten met de Guardian, maar er mogen niet buiten het concessiegebied verkenningen gedaan worden.

Daniel Schoen, eigenaar van Guardian en zijn broer Tomas hebben tussen 1961 en 1976 in het binnenland gewoond onder de Wayana's en Trio's. Hun ouders hebben tot 2001 als missionarissen in Suriname gewerkt. Dit schrijven granman Asongo Alalaparoe en Daniel Schoen in een vorige week uitgebrachte verklaring naar aanleiding van een artikel in de Ware Tijd waarin werd gesuggereerd dat het bedrijf 'schimmig' zou bezig zijn te Kwamalasamutu. De krant had verzuimd een reactie te vragen aan het Amerikaanse bedrijf.

 

In april vorig jaar, bij een bezoek van de familie Schoen aan de Trio's en Wayana's hebben de granmans Alalaparoe en Noewahe Aptuk van de Wayana's de ondernemer gevraagd om hen te assisteren bij het ondernemen van economische activiteiten, waaronder de exploitatie van goud.

Schoen bracht in november 2012 opnieuw een bezoek aan Suriname. Er werden tijdens dat bezoek diverse gesprekken gevoerd voor de ondersteuning van Trio's en Wayana's. Er werd hiertoe een samenwerkingsovereenkomst getekend met Abrams. Alalaparoe zeg in de verklaring, dat op uitnodiging de verkenningen zijn uitgevoerd in Kwamalasamutu en de goudconcessie bij de Oelemaririvier.

Linscheer stelt zich op het standpunt, dat in elk geval geen verkenning bij Kwamalasamutu mocht worden verricht, ook al heeft de granman dat gevraagd. Er dient eerst een concessie te worden uitgegeven hiervoor door het ministerie van Natuurlijke Hulpbronnen. Dit is niet het geval.

Intussen heeft de manager van de commissie Ordening Goudsector, Gerold Dompig, een onderhoud gehad met Schoen. Deze zaak wordt verder onderzocht, zegt Linscheer.

Dompig liet zondag 24 februari in het dagelijkse actualiteitenprogramma 'In de Branding' van Apintie TV weten dat de werkzaamheden van Guardian Exploration zijn stopgezet op verzoek van de commissie en dat het bedrijf materieel naar Paramaribo heeft vervoerd.

zondag 24 februari 2013

Verboden import kwik gaat ook in 2013 gewoon door....

Surinaamse grenzen zo lek als een mandje

Alleen effectieve controle op goudvelden kan kwikgebruik tegengaan: kwik in beslag nemen en goudzoekers meteen beboeten

24-02-2013  Door: Paul Kraaijer


Paramaribo - Ondanks in 2012 gedane uitlatingen door Gerold Dompig, voorzitter van het Managementteam van de Commissie Ordening Goudsector, dat vanaf januari 2013 kwik Suriname is uitgebannen, blijkt de stof nog steeds gewoon het land in gesmokkeld te worden en gebruiken goudzoekers het nog steeds om goud te winnen. 

Kwik bij toeval tijdens verkeerscontrole onderschept
Zo werd op 15 januari 18 kilo kwik onderschept tijdens een verkeerscontrole te Burnside in het district Coronie. De bestuurder die het verboden kwik vervoerde, had geen geldig rijbewijs en viel tijdens een routinecontrole door de mand. Dit was aanleiding voor inspecteur Drohpatie Ramkhelewan van de afdeling Voorlichting van het Korps Politie Suriname om een aantal dagen later via het Dagblad Suriname duidelijk te maken dat de politie wel degelijk maatregelen treft tegen personen die kwik verhandelen of dat in hun bezit hebben. 
‘Die controle is er wel en als er kwik wordt onderschept, worden deze personen wel vervolgd. Het is niet zo, dat we niet optreden tegen kwikvervuilers.’ Dat er niet speciaal in de goudvelden controle gedaan wordt gericht tegen goudzoekers, komt doordat er geen richtlijnen komen van de bevoegde instanties. ‘De regelgeving en richtlijnen moeten komen, dan kunnen we ook naar de goudvelden gaan’, aldus Ramkhelewan.

60 Kilo kwik mee het vliegtuigje in.....
Twee weken later, dinsdag 29 januari, werd en Braziliaanse vrouw aangehouden op het vliegveld Zorg en Hoop in Paramaribo voor het smokkelen van zestig kilo kwik. De vrouw wilde met het kwik naar het binnenland vertrekken waar het gebruikt zou worden in de goudwinning. De Braziliaanse moest een boete betalen van 10.000 Amerikaanse dollar. Haar advocaat Georgette Leter stelde, dat het hier ging om een overtreding van de Wet Economische Delicten. De zaak kon dan ook worden afgehandeld buiten de rechtszaal.

Smokkel van kwik niet moeilijk
Haar aanhouding maakt weer pijnlijk duidelijk, dat de Surinaamse grenzen zo lek zijn als een mandje. Het blijkt begin 2013 kennelijk niet moeilijk te zijn om nog steeds kwik het land in te smokkelen. Een enkele keer wordt een gesmokkelde hoeveelheid kwik onderschept. Soms, zoals in het geval van Burnside, bij toeval, tijdens een gewone verkeerscontrole.

Indien een structurele vorm van controle op het gebruik van kwik in het binnenland achterwege blijft, zal Suriname de vermeende strijd hiertegen verliezen en blijft de biodiversiteit ernstige schade ondervinden van het gebruik van kwik door kleinschalige goudzoekers. De lokale inheemse- en marronbevolking zal blijven worden blootgesteld aan kwik, omdat zij gebruikmaken van het door kwik vervuilde water in kreken en rivieren om zich te baden, om de was en de vaat te doen en soms zelfs om als drinkwater te gebruiken. Zelfs een internationaal VN Kwikverdrag (deMinamata Convention), om het gebruik van kwik wereldwijd aan te pakken, zal niet kunnen verhinderen dat de stof via smokkelpraktijken - door de open grenzen van Suriname met buurlanden Guyana, Frans Guyana en Brazilië -  toch terechtkomt op de Surinaamse goudvelden in het binnenland.

Gebruik van kwik ontmoedigen
Een structurele controle op de goudvelden zelf en het daar ter plekke in beslag nemen van kwik en beboeten van de gebruikende goudzoekers, zouden een ontmoedigende werking kunnen hebben op de goudzoekers. Dàt zou tot gevolg kunnen hebben dan langzamerhand kwik verdwijnt uit de goudvelden, door het voeren van een ontmoedigingsbeleid. Laat de goudzoekers het voelen in hun portemonnaie en uiteindelijk zien ze wellicht in dat het voordeliger is om een keer te investeren in milieuvriendelijke winningsmethoden, zoals ‘shaking tables’.
Maar, dan moet de regering wel  vaart zetten achter het opzetten van een fonds waar goudzoekers een beroep op kunnen doen om de aanschaf van milieuvriendelijke winningsapparatuur financieel mogelijk te maken.

Regering verantwoordelijk
Tot de dag van vandaag heeft de overheid echter nimmer welke daadkracht dan ook getoond om het gebruik en de import van kwik krachtig aan te pakken. Hiermee maakt de regering zich direct verantwoordelijk voor de vernietiging van de unieke Surinaamse biodiversiteit in het dichte regenwoud en voor de gezondheidsproblemen onder de bewoners, de inheemsen, in het binnenland.

Verboden import kwik gaat ook in 2013 gewoon door....

Surinaamse grenzen zo lek als een mandje

Alleen effectieve controle op goudvelden kan kwikgebruik tegengaan: kwik in beslag nemen en goudzoekers meteen beboeten

24-02-2013  Door: Paul Kraaijer


Paramaribo - Ondanks in 2012 gedane uitlatingen door Gerold Dompig, voorzitter van het Managementteam van de Commissie Ordening Goudsector, dat vanaf januari 2013 kwik Suriname is uitgebannen, blijkt de stof nog steeds gewoon het land in gesmokkeld te worden en gebruiken goudzoekers het nog steeds om goud te winnen. 

Kwik bij toeval tijdens verkeerscontrole onderschept
Zo werd op 15 januari 18 kilo kwik onderschept tijdens een verkeerscontrole te Burnside in het district Coronie. De bestuurder die het verboden kwik vervoerde, had geen geldig rijbewijs en viel tijdens een routinecontrole door de mand. Dit was aanleiding voor inspecteur Drohpatie Ramkhelewan van de afdeling Voorlichting van het Korps Politie Suriname om een aantal dagen later via het Dagblad Suriname duidelijk te maken dat de politie wel degelijk maatregelen treft tegen personen die kwik verhandelen of dat in hun bezit hebben. 
‘Die controle is er wel en als er kwik wordt onderschept, worden deze personen wel vervolgd. Het is niet zo, dat we niet optreden tegen kwikvervuilers.’ Dat er niet speciaal in de goudvelden controle gedaan wordt gericht tegen goudzoekers, komt doordat er geen richtlijnen komen van de bevoegde instanties. ‘De regelgeving en richtlijnen moeten komen, dan kunnen we ook naar de goudvelden gaan’, aldus Ramkhelewan.

60 Kilo kwik mee het vliegtuigje in.....
Twee weken later, dinsdag 29 januari, werd en Braziliaanse vrouw aangehouden op het vliegveld Zorg en Hoop in Paramaribo voor het smokkelen van zestig kilo kwik. De vrouw wilde met het kwik naar het binnenland vertrekken waar het gebruikt zou worden in de goudwinning. De Braziliaanse moest een boete betalen van 10.000 Amerikaanse dollar. Haar advocaat Georgette Leter stelde, dat het hier ging om een overtreding van de Wet Economische Delicten. De zaak kon dan ook worden afgehandeld buiten de rechtszaal.

Smokkel van kwik niet moeilijk
Haar aanhouding maakt weer pijnlijk duidelijk, dat de Surinaamse grenzen zo lek zijn als een mandje. Het blijkt begin 2013 kennelijk niet moeilijk te zijn om nog steeds kwik het land in te smokkelen. Een enkele keer wordt een gesmokkelde hoeveelheid kwik onderschept. Soms, zoals in het geval van Burnside, bij toeval, tijdens een gewone verkeerscontrole.

Indien een structurele vorm van controle op het gebruik van kwik in het binnenland achterwege blijft, zal Suriname de vermeende strijd hiertegen verliezen en blijft de biodiversiteit ernstige schade ondervinden van het gebruik van kwik door kleinschalige goudzoekers. De lokale inheemse- en marronbevolking zal blijven worden blootgesteld aan kwik, omdat zij gebruikmaken van het door kwik vervuilde water in kreken en rivieren om zich te baden, om de was en de vaat te doen en soms zelfs om als drinkwater te gebruiken. Zelfs een internationaal VN Kwikverdrag (deMinamata Convention), om het gebruik van kwik wereldwijd aan te pakken, zal niet kunnen verhinderen dat de stof via smokkelpraktijken - door de open grenzen van Suriname met buurlanden Guyana, Frans Guyana en Brazilië -  toch terechtkomt op de Surinaamse goudvelden in het binnenland.

Gebruik van kwik ontmoedigen
Een structurele controle op de goudvelden zelf en het daar ter plekke in beslag nemen van kwik en beboeten van de gebruikende goudzoekers, zouden een ontmoedigende werking kunnen hebben op de goudzoekers. Dàt zou tot gevolg kunnen hebben dan langzamerhand kwik verdwijnt uit de goudvelden, door het voeren van een ontmoedigingsbeleid. Laat de goudzoekers het voelen in hun portemonnaie en uiteindelijk zien ze wellicht in dat het voordeliger is om een keer te investeren in milieuvriendelijke winningsmethoden, zoals ‘shaking tables’.
Maar, dan moet de regering wel  vaart zetten achter het opzetten van een fonds waar goudzoekers een beroep op kunnen doen om de aanschaf van milieuvriendelijke winningsapparatuur financieel mogelijk te maken.

Regering verantwoordelijk
Tot de dag van vandaag heeft de overheid echter nimmer welke daadkracht dan ook getoond om het gebruik en de import van kwik krachtig aan te pakken. Hiermee maakt de regering zich direct verantwoordelijk voor de vernietiging van de unieke Surinaamse biodiversiteit in het dichte regenwoud en voor de gezondheidsproblemen onder de bewoners, de inheemsen, in het binnenland.

woensdag 20 februari 2013

Groep Amerikanen zou al enige tijd rond Kwamalasamutu op zoek zijn naar goudvoorraden

Minister Hok weet van niets, terwijl Kabinet van President op hoogte zou zijn

20-02-2013 Obsession Magazine/de Ware Tijd


In de Trio-gemeenschap Kwamalasamutu, in het uiterste zuidwesten van het land, zouden al enige tijd Amerikanen bezig zijn met onderzoek naar goudvoorraden in het gebied. Volgens journaliste Astrid van Oosterum van de Ware Tijd vandaag, woensdag 20 februari 2013, zou de groep Amerikanen verbonden zijn aan het in Ingram, Texas, gevestigde Guardian Exploration.


De directeur van dit olie- en gasexploratie- en ontwikkelingsbedrijf, Daniel Schoen, is persoonlijk aanwezig in het dorp om ‘te zoeken naar concessies’.

Dit verklaart Mark Plotkin van het Amazon Conservation Team (ACT) in Washington die onlangs in Kwamalasamutu was. Het ACT heeft ook een afdeling in Suriname gevestigd aan de Nickeriestraat 4 te Paramaribo.

In elk geval heeft de overheid, die de concessie moet verlenen, geen toestemming gegeven. Minister Jim Hok van Natuurlijke Hulpbronnen (NH) zegt in een reactie, dat hij ‘uit zijn hoofd van niets weet’. ‘Ik ga het moeten uitzoeken, maar als ik hoor wat voor materiaal ze al ingevlogen hebben, kan ik mij niet voorstellen dat zij daartoe het recht hebben.’

Vernomen wordt, aldus Van Oosterum, dat de Amerikanen ook al op andere locaties in het binnenland contact hebben gezocht met het traditioneel gezag om toestemming te krijgen voor hun activiteiten. Het zou zo zijn dat deze informatie het Kabinet van de President ook al bereikt heeft.

Plotkin en een Trio (Bron foto: ACT)
Volgens Plotkin bestaan bij de Trio’s twijfels over de werkelijke bedoelingen van de kerkgasten. ‘De bewoners vertelden mij tijdens mijn bezoek dat er een aantal Amerikanen in de missionarishut van het dorp verblijft. De Amerikanen zeiden in eerste instantie dat ze er waren omdat de kerk er zulk goed werk heeft gedaan. Niet veel later vertelden ze ook dat ze opzoek waren naar goudconcessies in het gebied.'

Het ACT is een non-profitorganisatie die samenwerkt met inheemse volkeren van tropisch Amerika voor het behoud van de biodiversiteit van het Amazoneregenwoud en de cultuur en het land van de inheemse bevolking. Het ACT werd in 1996 mede opgericht door Plotkin die etnobotanist is en al sinds 1982 regelmatig in Kwamalasamutu werkzaam is.

De ACT-directeur benadrukt zich niet te willen bemoeien met binnenlandse aangelegenheden. ‘Het is in principe mijn zaak niet. Ik ben inheemse noch Surinamer. Het enige dat mij verbaasde was, dat ze niet eerlijk leken te zijn over hun intenties.’ Leden van zijn staf werden bij hun vertrek uit Kwamalasamutu ook nog geconfronteerd met waterslangen en zogenaamde ‘sluice boxes’, gebruikt in de kleinschalige goudwinning, in het bagageruim van het vliegtuig dat de Amerikanen kwam ophalen.

De ironie wil, zo schrijft Van Oosterum, dat een delegatie van REDD+, die valt onder het Climate Compatible Development Agency (CCDA) ofwel het Klimaatbureau van het Kabinet van de President valt, Kwamalasamutu onlangs voor een krutu over bosbehoud bezocht. De Amerikanen bevonden zich toen in eerste instantie ook in het dorp. ‘Het schimmige is’, aldus de Ware Tijd, dat kort na aankomst van de delegatie, de Amerikanen niet meer te vinden waren.

Op de website van het bedrijf is te lezen dat het ‘ernaar streeft de gas- en olieoperaties te ontwikkelen in samenwerking met landeigenaren’. De eerste stap in de richting van productie is het aangaan van een ‘lease’-overeenkomst tussen de grondeigenaar en de exploitant, vermeldt de internetpagina van deze ‘Guardians’.

De aanwezigheid van de Amerikanen, die tijdens een bezoek van de krant aan het gebied ook aangaven van de kerk te zijn, is ondertussen ook onder de aandacht gekomen van de Amerikaanse ambassade in Suriname. Naar aanleiding van het nieuws is er aanstalten gemaakt om verder uit te zoeken wat er gaande is.

Plotkin is geen onbekende bij de Trio’s:

Groep Amerikanen zou al enige tijd rond Kwamalasamutu op zoek zijn naar goudvoorraden

Minister Hok weet van niets, terwijl Kabinet van President op hoogte zou zijn

20-02-2013 Obsession Magazine/de Ware Tijd


In de Trio-gemeenschap Kwamalasamutu, in het uiterste zuidwesten van het land, zouden al enige tijd Amerikanen bezig zijn met onderzoek naar goudvoorraden in het gebied. Volgens journaliste Astrid van Oosterum van de Ware Tijd vandaag, woensdag 20 februari 2013, zou de groep Amerikanen verbonden zijn aan het in Ingram, Texas, gevestigde Guardian Exploration.


De directeur van dit olie- en gasexploratie- en ontwikkelingsbedrijf, Daniel Schoen, is persoonlijk aanwezig in het dorp om ‘te zoeken naar concessies’.

Dit verklaart Mark Plotkin van het Amazon Conservation Team (ACT) in Washington die onlangs in Kwamalasamutu was. Het ACT heeft ook een afdeling in Suriname gevestigd aan de Nickeriestraat 4 te Paramaribo.

In elk geval heeft de overheid, die de concessie moet verlenen, geen toestemming gegeven. Minister Jim Hok van Natuurlijke Hulpbronnen (NH) zegt in een reactie, dat hij ‘uit zijn hoofd van niets weet’. ‘Ik ga het moeten uitzoeken, maar als ik hoor wat voor materiaal ze al ingevlogen hebben, kan ik mij niet voorstellen dat zij daartoe het recht hebben.’

Vernomen wordt, aldus Van Oosterum, dat de Amerikanen ook al op andere locaties in het binnenland contact hebben gezocht met het traditioneel gezag om toestemming te krijgen voor hun activiteiten. Het zou zo zijn dat deze informatie het Kabinet van de President ook al bereikt heeft.

Plotkin en een Trio (Bron foto: ACT)
Volgens Plotkin bestaan bij de Trio’s twijfels over de werkelijke bedoelingen van de kerkgasten. ‘De bewoners vertelden mij tijdens mijn bezoek dat er een aantal Amerikanen in de missionarishut van het dorp verblijft. De Amerikanen zeiden in eerste instantie dat ze er waren omdat de kerk er zulk goed werk heeft gedaan. Niet veel later vertelden ze ook dat ze opzoek waren naar goudconcessies in het gebied.'

Het ACT is een non-profitorganisatie die samenwerkt met inheemse volkeren van tropisch Amerika voor het behoud van de biodiversiteit van het Amazoneregenwoud en de cultuur en het land van de inheemse bevolking. Het ACT werd in 1996 mede opgericht door Plotkin die etnobotanist is en al sinds 1982 regelmatig in Kwamalasamutu werkzaam is.

De ACT-directeur benadrukt zich niet te willen bemoeien met binnenlandse aangelegenheden. ‘Het is in principe mijn zaak niet. Ik ben inheemse noch Surinamer. Het enige dat mij verbaasde was, dat ze niet eerlijk leken te zijn over hun intenties.’ Leden van zijn staf werden bij hun vertrek uit Kwamalasamutu ook nog geconfronteerd met waterslangen en zogenaamde ‘sluice boxes’, gebruikt in de kleinschalige goudwinning, in het bagageruim van het vliegtuig dat de Amerikanen kwam ophalen.

De ironie wil, zo schrijft Van Oosterum, dat een delegatie van REDD+, die valt onder het Climate Compatible Development Agency (CCDA) ofwel het Klimaatbureau van het Kabinet van de President valt, Kwamalasamutu onlangs voor een krutu over bosbehoud bezocht. De Amerikanen bevonden zich toen in eerste instantie ook in het dorp. ‘Het schimmige is’, aldus de Ware Tijd, dat kort na aankomst van de delegatie, de Amerikanen niet meer te vinden waren.

Op de website van het bedrijf is te lezen dat het ‘ernaar streeft de gas- en olieoperaties te ontwikkelen in samenwerking met landeigenaren’. De eerste stap in de richting van productie is het aangaan van een ‘lease’-overeenkomst tussen de grondeigenaar en de exploitant, vermeldt de internetpagina van deze ‘Guardians’.

De aanwezigheid van de Amerikanen, die tijdens een bezoek van de krant aan het gebied ook aangaven van de kerk te zijn, is ondertussen ook onder de aandacht gekomen van de Amerikaanse ambassade in Suriname. Naar aanleiding van het nieuws is er aanstalten gemaakt om verder uit te zoeken wat er gaande is.

Plotkin is geen onbekende bij de Trio’s:

dinsdag 19 februari 2013

Kwikvrije goudwinningstechniek gepresenteerd in Guyana

Guyana gets glimpse of mercury-free technology

19-02-2013 Demerara Waves Online News (Guyana)


As Guyana explores various options to phase out the use of mercury in keeping with international guidelines, a Canadian gold exploration company is showing off its mercury-free gold recovery technology.

Mulgravian Ventures (Guyana) Inc. has procured a "screening plant" for use in its operations in the North West District operations, according to the Government Information Agency (GINA).

The company’s Chief Operations Officer Vern Matkovich said that this technology, which was purchased to aid their own exploration activities, offers a very efficient way to gold recovering and eliminates the use of mercury.

This particular technology was first developed in New Zealand, but it can be constructed anywhere. The cost varies depending on the size, he was quoted as saying by the Government Information Agency (GINA).

Natural Resources and the Environment Minister, Robert Persaud says the piece of technology can assist greatly in the process of phasing out the use of mercury in mining operations.

Persaud commended the company for the initiative. "We want to try as much as possible to introduce mercury free technology.”

The use of mercury is not banned in Guyana, but Government aims to gradually phase out its use in keeping with international deadlines.

“From the Ministry, the Government and the Guyana Geology and Mines Commission, we have to look for what is cost effective, what is good for the environment, and what makes for good mining and business sense,” Persaud said.

The Ministry has also been looking in the direction of incentives for miners who invest in mercury-free technology. In this regard, discussions were held with the Guyana Gold and Diamond Miners Association (GGDMA) and with individual miners.

He added that the availability of this technology will take the mining industry beyond certain challenges that exist.

Government recognises the environmental and human health risks of mercury and pollution to the environment and is committed to place continuous focus on technical and financial resources in the gold mining sector in order to address the issues surrounding its use.

Studies done in collaboration with the World Wildlife Fund (WWF) have shown high levels of mercury in the environment and the blood streams of many miners.