Commissie Ordening Goudsector: 'Het is gewoon moeilijk om kwikgebruik gewoon te stoppen'.......

Gerold Dompig komt er achter dat 'aanpak' kwikgebruik heeft gefaald

Commissie heeft zich echter nooit ingespannen om kwik uit te bannen

09-01-2015  De Surinaamse Krant/Dagblad Suriname


'We zijn al vanaf 2011 bezig orde te brengen in het binnenland. We hebben eerst veel andere dingen moeten doen vanwege het feit dat er veel chaos was, omdat er tien jaren niets aan gedaan was.' Dit zegt de voorzitter van het Managementteam van de Commissie Ordening Goudsector, Gerold Dompig, vandaag, vrijdag 9 januari 2015, in het Dagblad Suriname. 

'We hebben in 2013 uiteindelijk de shift gemaakt naar de ontwikkelingswerkzaamheden.' Dat is naar zeggen van Dompig een strategie om de goudzoekers te brengen naar een milieuvriendelijke werkmethode. 'Daarvoor hebben we een scholingsunit opgericht. Dit is een groep jonge mensen die in het veld op onze posten gaat en de mensen helpt om in ieder geval minder kwik te gebruiken en het water minder te vervuilen.'

'We hebben geconstateerd dat het moeilijk is om kwikgebruik gewoon te stoppen. Daarbij moeten we toegeven, dat we in het begin te ambitieus waren met onze activiteiten. Dat ding is veel groter dan we hadden gedacht. We begeleiden zodat het gebruik teruggebracht kan worden.'

Dompig erkent, dat het elimineren van het gebruik van kwik voorlopig niet mogelijk is. In 2010 zei hij nog er zeker van te zijn dat kwik vanaf januari 2013 uitgebannen zou zijn. 'Ik zeg eerlijk dat wij het nog niet kunnen elimineren. Ons beleid ten aanzien van het gebruik van kwik is dat wij het trachten terug te dringen met voorlichting middels onze scholingsunit.' De unit gaat zelf naar goudwinningslocaties om de informatie over te brengen.

'We moeten met zijn allen beseffen, dat het niet altijd de overheid is die de dingen moet doen. Er moet ook vanuit het publiek wat respons komen en ik ben blij met de efforts van de ‘No Kwik’ campagne. Wij gaan de campagne ondersteunen om samen betere resultaten te bereiken.'

Dompig laat weten, dat dit jaar aan goudzoekers middels een project alternatieven zullen worden gedemonstreerd voor het winnen van goud. 'We willen kijken naar alternatieven die in de wereld bestaan', aldus Dompig.

Alternatieven zijn al jaren voorhanden, maar in Suriname is daar nooit serieus onderzoek naar gedaan.

De Commissie Ordening Goudsector had uiteraard ook in een veel vroeger stadium al haar aandacht kunnen richten op alternatieve milieuvriendelijke goudwinningsmethoden. Maar, zoals De Surinaamse Krant onlangs berichtte, veel plannen en toezeggingen van Dompig en de commissie zijn sinds de installatie van de commissie in december 2010 niet van de grond gekomen en nagekomen. Dat Dompig nu pas beweert er achter te zijn gekomen dat het uitbannen van kwik toch lastiger is dan hij had gedacht, toont de kennis en kundigheid van hemzelf en van de commissie aan.

Commissie Ordening Goudsector: 'Het is gewoon moeilijk om kwikgebruik gewoon te stoppen'.......

Gerold Dompig komt er achter dat 'aanpak' kwikgebruik heeft gefaald

Commissie heeft zich echter nooit ingespannen om kwik uit te bannen

09-01-2015  De Surinaamse Krant/Dagblad Suriname


'We zijn al vanaf 2011 bezig orde te brengen in het binnenland. We hebben eerst veel andere dingen moeten doen vanwege het feit dat er veel chaos was, omdat er tien jaren niets aan gedaan was.' Dit zegt de voorzitter van het Managementteam van de Commissie Ordening Goudsector, Gerold Dompig, vandaag, vrijdag 9 januari 2015, in het Dagblad Suriname. 

'We hebben in 2013 uiteindelijk de shift gemaakt naar de ontwikkelingswerkzaamheden.' Dat is naar zeggen van Dompig een strategie om de goudzoekers te brengen naar een milieuvriendelijke werkmethode. 'Daarvoor hebben we een scholingsunit opgericht. Dit is een groep jonge mensen die in het veld op onze posten gaat en de mensen helpt om in ieder geval minder kwik te gebruiken en het water minder te vervuilen.'

'We hebben geconstateerd dat het moeilijk is om kwikgebruik gewoon te stoppen. Daarbij moeten we toegeven, dat we in het begin te ambitieus waren met onze activiteiten. Dat ding is veel groter dan we hadden gedacht. We begeleiden zodat het gebruik teruggebracht kan worden.'

Dompig erkent, dat het elimineren van het gebruik van kwik voorlopig niet mogelijk is. In 2010 zei hij nog er zeker van te zijn dat kwik vanaf januari 2013 uitgebannen zou zijn. 'Ik zeg eerlijk dat wij het nog niet kunnen elimineren. Ons beleid ten aanzien van het gebruik van kwik is dat wij het trachten terug te dringen met voorlichting middels onze scholingsunit.' De unit gaat zelf naar goudwinningslocaties om de informatie over te brengen.

'We moeten met zijn allen beseffen, dat het niet altijd de overheid is die de dingen moet doen. Er moet ook vanuit het publiek wat respons komen en ik ben blij met de efforts van de ‘No Kwik’ campagne. Wij gaan de campagne ondersteunen om samen betere resultaten te bereiken.'

Dompig laat weten, dat dit jaar aan goudzoekers middels een project alternatieven zullen worden gedemonstreerd voor het winnen van goud. 'We willen kijken naar alternatieven die in de wereld bestaan', aldus Dompig.

Alternatieven zijn al jaren voorhanden, maar in Suriname is daar nooit serieus onderzoek naar gedaan.

De Commissie Ordening Goudsector had uiteraard ook in een veel vroeger stadium al haar aandacht kunnen richten op alternatieve milieuvriendelijke goudwinningsmethoden. Maar, zoals De Surinaamse Krant onlangs berichtte, veel plannen en toezeggingen van Dompig en de commissie zijn sinds de installatie van de commissie in december 2010 niet van de grond gekomen en nagekomen. Dat Dompig nu pas beweert er achter te zijn gekomen dat het uitbannen van kwik toch lastiger is dan hij had gedacht, toont de kennis en kundigheid van hemzelf en van de commissie aan.

Den Blauwvinger: Internationaal pleidooi voor behoud Brownsberg Natuurpark schande voor Suriname

COLUMN: Uniek natuurgebied dreigt ten onder te gaan aan goudzucht 

Overheid en vermeende natuurbeschermingsorganisaties staren naar elkaar 

02-01-2015  Den Blauwvinger/De Surinaamse Krant


Iedereen in Suriname weet het: het unieke Brownsberg Natuurpark is al vele, vele jaren het slachtoffer van goudzucht. Honderden hectaren rijk aan biodiversiteit beschermd natuurgebied zijn onder toeziend oog van regeringen, politici en zogenoemde natuurbeschermingsorganisaties ten prooi gevallen aan alles vernietigende kleinschalige goudzoekers uit omliggende dorpen als Brownsweg. Het door de goudzoekers gebruikte kwik vindt zijn weg in de kreken en in de bodem.

Een van de meest belangrijke toeristische trekpleisters van Suriname dreigt volledig te worden vernietigd.

De vernietiging van het natuurpark trekt ook internationale aandacht en dat levert absoluut geen geen mooi plaatje op voor Suriname. De Amerikaanse primatologe Marilyn Norconk, verbonden aan de Staatsuniversiteit van Kent in de staat Ohio (VS), uitte afgelopen week in een ingezonden stuk in Surinaamse media haar bezorgdheid over de tol die goudwinning van het natuurgebied eist. De Amerikaanse bezoekt het gebied al sinds 2003 voor onderzoekswerkzaamheden. Gedurende die jaren heeft zij het Brownsberg Natuurgebied kleiner zien worden. Nu wordt zelfs de Ireneval, een van de meest bezochte locaties door toeristen in het land, bedreigd door illegale goudzoekers. Het is een noodoproep van Norconk. Een wanhopige oproep aan iedereen in Suriname om een einde te maken aan de kleinschalige goudwinning in het natuurpark.

Het zal blijken een oproep te zijn geweest gericht aan dovemansoren. Niemand in het land lijkt zich werkelijk druk te maken om Brownsberg. Niemand in het land, ook niet de regering, politici en zogenoemde natuurbeschermingsorganisaties, blijken de waarde van het gebied voor het land goed in te kunnen schatten. Immers, nimmer is er werkelijk effectief tegen de illegale goudzoekers opgetreden. Een paar zogenoemde 'Clean Sweep'-operaties tijdens de regering Venetiaan-Sardjoe en een paar zinloze verwijderingsacties sinds de oprichting in december 2010 van de presidentiële Commissie Ordening Goudsector. Zinloos, omdat na het uitzetten van goudzoekers uit het gebied, deze binnen de kortste keren weer terugkeren en verder gaan met hun alles vernietigende activiteiten.

Uiteindelijk zag de commissie in een plan, geopperd in mei 2014, om een stuk grond van het natuurpark ter grootte van 1.000 hectare, ter beschikking te stellen aan illegale goudzoekers, de beste manier om het probleem van hun eigen aanwezigheid op te lossen. Aan het zuidelijke deel van het natuurgebied zou ter compensatie een stuk gebied ter grootte van 4.000 hectare worden toegevoegd, als goedmakertje. Een beloning dus voor de goudzoekers, geen straf, integendeel, een cadeau. Misdaad loont ook hier in Suriname....

Maar, op 15 november dit jaar liet de nieuwe directeur van de Stichting Natuurbeheer Suriname (Stinasu, beheerder van Brownsberg), Lucien Tholen, weten geen hectare grond te willen afstaan aan goudzoekers. 'Als we dat gaan doen, gaan we dweilen met de kraan open, want al worden er grenzen vastgesteld de goudzoekers zullen toch over de grenzen gaan', aldus Tholen. Opmerkelijk genoeg wordt dit absurde plan wel gesteund door het WWF Guianas. Woordvoerster Karin Spong ziet het zelfs als een duurzame en realistische oplossing en zei 17 mei van dit jaar in de Ware Tijd: 'Vooral, omdat die ruim 1.000 hectare toch al helemaal vernietigd is door goudzoekersactiviteiten. En het feit dat er in het zuiden van het park 4.000 hectare bij komt, is positief.' 

Dus, omdat een groot aantal hectares en dus een unieke biodiversiteit toch al kapot is gemaakt door de illegale porknokkers, zouden ze, als het aan de Commissie Ordening Goudsector ligt, elders in het gebied een nieuw stuk grond krijgen om vervolgens dat ook weer te vernietigen en dat zou in de ogen van het WWF een 'duurzame' oplossing zijn.
Kennelijk zien zowel de overheid als het WWF niet, dat met deze 'oplossing' een probleem wordt verschoven naar de toekomst en ook nog eens letterlijk naar een ander deel van het natuurpark en dat dit natuurlijk dweilen met de kraan wagenwijd open is.

Ondertussen rukken de goudzoekers nog steeds op. Natuurlijk, ook zij hebben recht op een sneetje brood met beleg. Maar, niet ten koste van een wereldwijd gerenommeerd uniek natuurgebied met een rijke biodiversiteit. Een gewild onderzoeksgebied voor biologen en andere deskundigen uit de hele wereld. Toezicht op het gebied is er nauwelijks en plannen om in de nabije toekomst wel voor effectief toezicht te zorgen zijn er vooralsnog niet. De overheid dweilt met de kraan open. Zonder beleid. Overheid en vermeende natuurbeschermingsorganisaties kijken elkaar aan, wachten op elkaar. Niemand durft in de bescherming van het Brownsberg Natuurpark te investeren.

Hopelijk leidt de noodkreet van Marilyn Norconk tot meer, internationale, aandacht voor de wijze waarop de Surinaamse regering en zichzelf natuurbeschermend noemende organisaties jarenlang desastreuze goudwinningsactiviteiten hebben gedoogd in het Brownsberg Natuurpark. Het is een schandvlek op de wijze waarop je als land omgaat met een stuk unieke biodiversiteit. Ga over tot daadwerkelijke bescherming van het gebied, voor het echt te laat is...... Laat 2015 het jaar zijn van het behoud en de bescherming van het Brownsberg Natuurpark.

Hoogachtend,

Den Blauwvinger

02 januari 2015

Amsterdam-Paramaribo

Den Blauwvinger: Internationaal pleidooi voor behoud Brownsberg Natuurpark schande voor Suriname

COLUMN: Uniek natuurgebied dreigt ten onder te gaan aan goudzucht 

Overheid en vermeende natuurbeschermingsorganisaties staren naar elkaar 

02-01-2015  Den Blauwvinger/De Surinaamse Krant


Iedereen in Suriname weet het: het unieke Brownsberg Natuurpark is al vele, vele jaren het slachtoffer van goudzucht. Honderden hectaren rijk aan biodiversiteit beschermd natuurgebied zijn onder toeziend oog van regeringen, politici en zogenoemde natuurbeschermingsorganisaties ten prooi gevallen aan alles vernietigende kleinschalige goudzoekers uit omliggende dorpen als Brownsweg. Het door de goudzoekers gebruikte kwik vindt zijn weg in de kreken en in de bodem.

Een van de meest belangrijke toeristische trekpleisters van Suriname dreigt volledig te worden vernietigd.

De vernietiging van het natuurpark trekt ook internationale aandacht en dat levert absoluut geen geen mooi plaatje op voor Suriname. De Amerikaanse primatologe Marilyn Norconk, verbonden aan de Staatsuniversiteit van Kent in de staat Ohio (VS), uitte afgelopen week in een ingezonden stuk in Surinaamse media haar bezorgdheid over de tol die goudwinning van het natuurgebied eist. De Amerikaanse bezoekt het gebied al sinds 2003 voor onderzoekswerkzaamheden. Gedurende die jaren heeft zij het Brownsberg Natuurgebied kleiner zien worden. Nu wordt zelfs de Ireneval, een van de meest bezochte locaties door toeristen in het land, bedreigd door illegale goudzoekers. Het is een noodoproep van Norconk. Een wanhopige oproep aan iedereen in Suriname om een einde te maken aan de kleinschalige goudwinning in het natuurpark.

Het zal blijken een oproep te zijn geweest gericht aan dovemansoren. Niemand in het land lijkt zich werkelijk druk te maken om Brownsberg. Niemand in het land, ook niet de regering, politici en zogenoemde natuurbeschermingsorganisaties, blijken de waarde van het gebied voor het land goed in te kunnen schatten. Immers, nimmer is er werkelijk effectief tegen de illegale goudzoekers opgetreden. Een paar zogenoemde 'Clean Sweep'-operaties tijdens de regering Venetiaan-Sardjoe en een paar zinloze verwijderingsacties sinds de oprichting in december 2010 van de presidentiële Commissie Ordening Goudsector. Zinloos, omdat na het uitzetten van goudzoekers uit het gebied, deze binnen de kortste keren weer terugkeren en verder gaan met hun alles vernietigende activiteiten.

Uiteindelijk zag de commissie in een plan, geopperd in mei 2014, om een stuk grond van het natuurpark ter grootte van 1.000 hectare, ter beschikking te stellen aan illegale goudzoekers, de beste manier om het probleem van hun eigen aanwezigheid op te lossen. Aan het zuidelijke deel van het natuurgebied zou ter compensatie een stuk gebied ter grootte van 4.000 hectare worden toegevoegd, als goedmakertje. Een beloning dus voor de goudzoekers, geen straf, integendeel, een cadeau. Misdaad loont ook hier in Suriname....

Maar, op 15 november dit jaar liet de nieuwe directeur van de Stichting Natuurbeheer Suriname (Stinasu, beheerder van Brownsberg), Lucien Tholen, weten geen hectare grond te willen afstaan aan goudzoekers. 'Als we dat gaan doen, gaan we dweilen met de kraan open, want al worden er grenzen vastgesteld de goudzoekers zullen toch over de grenzen gaan', aldus Tholen. Opmerkelijk genoeg wordt dit absurde plan wel gesteund door het WWF Guianas. Woordvoerster Karin Spong ziet het zelfs als een duurzame en realistische oplossing en zei 17 mei van dit jaar in de Ware Tijd: 'Vooral, omdat die ruim 1.000 hectare toch al helemaal vernietigd is door goudzoekersactiviteiten. En het feit dat er in het zuiden van het park 4.000 hectare bij komt, is positief.' 

Dus, omdat een groot aantal hectares en dus een unieke biodiversiteit toch al kapot is gemaakt door de illegale porknokkers, zouden ze, als het aan de Commissie Ordening Goudsector ligt, elders in het gebied een nieuw stuk grond krijgen om vervolgens dat ook weer te vernietigen en dat zou in de ogen van het WWF een 'duurzame' oplossing zijn.
Kennelijk zien zowel de overheid als het WWF niet, dat met deze 'oplossing' een probleem wordt verschoven naar de toekomst en ook nog eens letterlijk naar een ander deel van het natuurpark en dat dit natuurlijk dweilen met de kraan wagenwijd open is.

Ondertussen rukken de goudzoekers nog steeds op. Natuurlijk, ook zij hebben recht op een sneetje brood met beleg. Maar, niet ten koste van een wereldwijd gerenommeerd uniek natuurgebied met een rijke biodiversiteit. Een gewild onderzoeksgebied voor biologen en andere deskundigen uit de hele wereld. Toezicht op het gebied is er nauwelijks en plannen om in de nabije toekomst wel voor effectief toezicht te zorgen zijn er vooralsnog niet. De overheid dweilt met de kraan open. Zonder beleid. Overheid en vermeende natuurbeschermingsorganisaties kijken elkaar aan, wachten op elkaar. Niemand durft in de bescherming van het Brownsberg Natuurpark te investeren.

Hopelijk leidt de noodkreet van Marilyn Norconk tot meer, internationale, aandacht voor de wijze waarop de Surinaamse regering en zichzelf natuurbeschermend noemende organisaties jarenlang desastreuze goudwinningsactiviteiten hebben gedoogd in het Brownsberg Natuurpark. Het is een schandvlek op de wijze waarop je als land omgaat met een stuk unieke biodiversiteit. Ga over tot daadwerkelijke bescherming van het gebied, voor het echt te laat is...... Laat 2015 het jaar zijn van het behoud en de bescherming van het Brownsberg Natuurpark.

Hoogachtend,

Den Blauwvinger

02 januari 2015

Amsterdam-Paramaribo

Illegal gold-mining presents new threat for Brazil’s isolated tribes

A Yanomani woman from Brazil's protected reserve. / Afonso C. Lima Jr.

Illegal gold-mining presents new threat for Brazil’s isolated tribes

Foundation estimates 3,000 prospectors are searching for minerals in Yanomami lands

30-12-2014  Talita Bedinelli Boa Vista (Roraima) El Pais, Spain

A single-prop plane carrying two officials from the National Indian Foundation (FUNAI) recently flew over a small village in the protected Yanomami Indian reserve in Brazil’s Amazon forest. The community is home to the Moxihatetea, a group of Yanomami families who live isolated from the rest of the world.

At one time, FUNAI officials counted up to 80 people living there. But on December 18 no one was to be seen. It marked the second time this month that FUNAI – which has been observing this community from a distance since the 1970s – had found the place abandoned.

The FUNAI team has no idea where they could be; the Moxihatetea have not even had contact with other Yanomami tribes in the region. But officials fear that they may have been massacred.

About 30 kilometers from the community, two men were seen using a high-pressure hose near a ravine

About 30 kilometers from the community, there is a forest clearing where two men were seen using a high-pressure hose near a ravine. They were mining for gold.

“It could be that the Indians who were living there for years have fled. But what really worries us is that the gold miners may have been responsible for their deaths,” said João Catalano, coordinator for the Protection for the Ethnic Environment of the Yanomami and Ye'kuana Front, which forms part of FUNAI.

Catalano fears that another tragedy has occurred due to illegal mining, which has returned to the Amazonia region in Brazil’s northeast Roraima state. During the 1990s, hundreds of natives were killed in violent attacks and died of diseases as a result of the miners’ activities.

FUNAI estimates that at least 3,000 gold prospectors are searching for minerals in Yanomami lands, which cover a 9.6-million-square-hectare area – slightly larger than Portugal. It is one of the biggest Indian reserves in Brazil, with 300 communities and 25,000 natives who speak five different languages.

ampliar foto

A Yanomami family in Brazil's protected reserve. / Afonso C. Lima Jr.

Crisnel Francisco Ramalho, president of the gold miners union in Roraima, describes Amazonia as one of the richest areas in minerals. Even though private prospecting is illegal – there are no license issuances for gold, according to the National Department of Mineral Production – it is a very important activity in Roraima. In the state’s capital, Boa Vista, near the Venezuelan border, there is a statue dedicated to the gold miner in the main square.

During a three-hour flight, Catalano found at least 10 indications – including eight containers used to extract gold from riverbeds and clandestine airstrips – to support the theory that prospectors are once again active in the region.

'You can arrest 10 gold miners but 10 more will soon appear'

In early December, a massive 10-day police operation resulted in the arrests of 98 persons and the seizure of 38 containers. Each receptacle could yield as much as three kilos of gold in one month, according to police. With the price of gold listed on December 23 at $38 a gram, the 38 containers could bring in about $4.3 million in a month.

The biggest problem in protecting the area has been its vast wilderness, but government security has also been ineffective. The army has only carried out two operations this year.

“You can arrest 10 gold miners but 10 more will soon appear. We must make more use of intelligence operations as well as audit the state’s finances more closely,” said Fabio Brito, defense ombudsman at the Environment Ministry.

In 1987, when some 20,000 prospectors were found near the small community of Papiú, there was a severe outbreak of malaria, pneumonia, tuberculosis and sexually transmitted diseases among the population. When the government in 1991 decided to restrict the area and declare it a protected zone, the women of the villages burned the skirts that had been given to them by the miners. Many of them had received the clothes in exchange for sex.

Illegal gold-mining presents new threat for Brazil’s isolated tribes

A Yanomani woman from Brazil's protected reserve. / Afonso C. Lima Jr.

Illegal gold-mining presents new threat for Brazil’s isolated tribes

Foundation estimates 3,000 prospectors are searching for minerals in Yanomami lands

30-12-2014  Talita Bedinelli Boa Vista (Roraima) El Pais, Spain

A single-prop plane carrying two officials from the National Indian Foundation (FUNAI) recently flew over a small village in the protected Yanomami Indian reserve in Brazil’s Amazon forest. The community is home to the Moxihatetea, a group of Yanomami families who live isolated from the rest of the world.

At one time, FUNAI officials counted up to 80 people living there. But on December 18 no one was to be seen. It marked the second time this month that FUNAI – which has been observing this community from a distance since the 1970s – had found the place abandoned.

The FUNAI team has no idea where they could be; the Moxihatetea have not even had contact with other Yanomami tribes in the region. But officials fear that they may have been massacred.

About 30 kilometers from the community, two men were seen using a high-pressure hose near a ravine

About 30 kilometers from the community, there is a forest clearing where two men were seen using a high-pressure hose near a ravine. They were mining for gold.

“It could be that the Indians who were living there for years have fled. But what really worries us is that the gold miners may have been responsible for their deaths,” said João Catalano, coordinator for the Protection for the Ethnic Environment of the Yanomami and Ye'kuana Front, which forms part of FUNAI.

Catalano fears that another tragedy has occurred due to illegal mining, which has returned to the Amazonia region in Brazil’s northeast Roraima state. During the 1990s, hundreds of natives were killed in violent attacks and died of diseases as a result of the miners’ activities.

FUNAI estimates that at least 3,000 gold prospectors are searching for minerals in Yanomami lands, which cover a 9.6-million-square-hectare area – slightly larger than Portugal. It is one of the biggest Indian reserves in Brazil, with 300 communities and 25,000 natives who speak five different languages.

ampliar foto

A Yanomami family in Brazil's protected reserve. / Afonso C. Lima Jr.

Crisnel Francisco Ramalho, president of the gold miners union in Roraima, describes Amazonia as one of the richest areas in minerals. Even though private prospecting is illegal – there are no license issuances for gold, according to the National Department of Mineral Production – it is a very important activity in Roraima. In the state’s capital, Boa Vista, near the Venezuelan border, there is a statue dedicated to the gold miner in the main square.

During a three-hour flight, Catalano found at least 10 indications – including eight containers used to extract gold from riverbeds and clandestine airstrips – to support the theory that prospectors are once again active in the region.

'You can arrest 10 gold miners but 10 more will soon appear'

In early December, a massive 10-day police operation resulted in the arrests of 98 persons and the seizure of 38 containers. Each receptacle could yield as much as three kilos of gold in one month, according to police. With the price of gold listed on December 23 at $38 a gram, the 38 containers could bring in about $4.3 million in a month.

The biggest problem in protecting the area has been its vast wilderness, but government security has also been ineffective. The army has only carried out two operations this year.

“You can arrest 10 gold miners but 10 more will soon appear. We must make more use of intelligence operations as well as audit the state’s finances more closely,” said Fabio Brito, defense ombudsman at the Environment Ministry.

In 1987, when some 20,000 prospectors were found near the small community of Papiú, there was a severe outbreak of malaria, pneumonia, tuberculosis and sexually transmitted diseases among the population. When the government in 1991 decided to restrict the area and declare it a protected zone, the women of the villages burned the skirts that had been given to them by the miners. Many of them had received the clothes in exchange for sex.

Amerikaanse primatologe pleit in ingezonden stuk voor behoud Brownsberg Natuurpark

Marilyn Norconk moedigt Surinamers aan aan te dringen op beëindiging goudwinning


In mijn werk als primatoloog heb ik zojuist een 3-weekse onderzoeksreis naar het Brownsberg Natuurpark afgerond. Ik kom al sinds 2003 naar deze magische plek, maar ik ben verontrust en ontmoedigd over de tol die de goudwinning van het park eist. Het begon als winning 'op kleine schaal', meestal door mannen uit Brownsweg, en de activiteiten waren tien jaar geleden nog relatief gering (maar wel al verstorend). Nu is de goudwinning hier diep geworteld. De berg wordt van drie of meer kanten belaagd en de onophoudelijke zoektocht naar goud heeft geresulteerd in de vernietiging van honderden hectaren bebost parkland.

Sinds deze week banen mijnwerkers en zwaar materieel zich een weg stroomopwaarts door de bedding naar de iconische Ireneval. Dit is niet alleen een tragedie voor het land en de dieren die worden verwoest op het pad van bulldozers en graafmachines, maar het is ook een symbolische belediging aan het volk van Suriname. De Ireneval is één van de meest bezochte locaties in Suriname. Per jaar leggen honderden bezoekers het pad naar de watervallen af. De watervallen zijn de bestemming, maar wanneer mensen stoppen en om zich heen kijken, zien ze ook enkele van de mooiste bomen van het park (en van het land): honderden jaren oud, 30+ meter hoog en met stammen zo dik dat er meer dan vier mensen nodig zijn om ze met gespreide armen te kunnen omvatten. Sommige hebben plankwortels van meer dan twee meter hoog. Ironisch genoeg zijn de
plankwortels die zijn ontstaan om de bomen tegen de wind en het gewicht van lianen te stabiliseren, niet opgewassen tegen de mens met een kettingzaag. Honderden bomen zijn reeds gekapt ter voorbereiding op de aanvoer van zware machines voor de mijnbouwindustrie. Veel bomen worden gewoon met bulldozers omvergereden, waardoor er een lelijk rood litteken overblijft waar het bos eens stond.

Wat gaat er verloren door de onophoudelijke opmars van de verwoestende
mijnbouw?

Ja, het zou jammer zijn om de Ireneval te verliezen. Eerdere inspanningen van verzet hebben er nooit toe geleid dat de mijnwerkers met hun machines de berg definitief verlieten. Tenzij er onmiddellijk iets gebeurt, gaat de Ireneval verloren. Dat zou op zich al tragisch genoeg zijn, maar er staat meer op het spel dan de waterval, want de Brownsberg vormt een hele gemeenschap van leven. De
voorouders van de dieren en planten die op dit plateau en de hellingen voorkomen, hebben hier, op deze plek, duizenden en duizenden jaren aan evolutie doorgemaakt.
Mijnbouw vernietigt deze natuurlijke gemeenschap. Vanaf het voornaamste uitkijkpunt (voor het logeergebouw ‘Tapir’) is heuvelafwaarts een brede weg zichtbaar die een klein stuk bos nabij de oever van het meer van de rest heeft afgesneden. Als de weg blijft, kan deze bepaalde dieren-gemeenschappen opsplitsen. De weg speelt geen rol in de bewegingen van een jaguar binnen zijn leefgebied, maar voor dieren die in de bomen leven, zoals apen, kan dit leiden tot een permanente isolatie van het voornaamste deel van het bos.

Waarom zouden Surinamers zich moeten bekommeren om de Brownsberg?
Het is soms moeilijk om de waarde van vertrouwde dingen te zien, zelfs al zijn ze spectaculair. Er is soms een buitenstaander, voor wie de plek nieuw is, nodig om erop te wijzen hoe uniek iets is. De Brownsberg is een van die plekken, bekend bij alle Surinamers, ongeacht of u er geweest bent of niet. Mogelijk hebt u zich niet gerealiseerd hoe bijzonder het is. Maar laat me u zeggen dat ik nog nooit een plek als deze heb gezien, en dat terwijl ik in diverse tropische bossen in Centraal- en
Zuid-Amerika, in Afrika en Azië ben geweest. Van de omvang en de diversiteit van de bomen, de heldere kleuren en het uitstekende klimaat, de vele diersoorten die met slechts een beetje moeite te zien zijn, tot de zee van aaneengesloten boomkruinen helemaal tot aan het Brokopondomeer...de Brownsberg is het waard om gered te worden. En dit alles, een ongelofelijk geschenk, behoort toe aan de bevolking van Suriname, met de verantwoordelijkheid om deze te beschermen. De natuur kan uitstekend voor zichzelf zorgen als ze niet te veel wordt verstoord. Om slechts te zeggen, "Maar we hebben het goud nodig", is een zwak argument voor de vernietiging van deze nationale rijkdom. Er zullen slechts een paar mensen profiteren van het goud dat wordt gewonnen, en zij zullen hun rijkdom in minder dan een mensenleven opgebruiken. De gemeenschap waaruit de Brownsberg
bestaat, heeft er echter honderden mensenlevens over gedaan om te worden wat het nu is.

Laat je niet misleiden.
Als de mijnbouw op dezelfde manier blijft voortduren, gaat het bos voorgoed verloren. Het zal zich niet herstellen. De berg (als de goudzoekers er nog iets van overlaten) zal nooit meer hetzelfde zijn. Ik kan als burger van een ander land niets doen behalve mijn gedachten over deze tragische gebeurtenis met u te delen. De bevolking van Suriname heeft echter wel de mogelijkheid om met moed en visie de mijn werkzaamheden te stoppen en datgene wat er nog over is intact te laten. Ik moedig u aan om aan te dringen op een volledige beëindiging van de goudwinning op de Brownsberg. Dat is de enige zinvolle aanpak. De mijnwerkers zijn niet van plan zich aan hun beloften te houden. De 'oplossing' die eerder dit jaar werd bereikt, om een definitieve grens van het park te respecteren, is dan ook schaamteloos genegeerd. Mens en machine werken nu harder dan ooit, dag en nacht, binnen de grenzen die voor het park zijn vastgesteld.

Als mens hebben we de macht om de natuur te vernietigen, maar deze macht leidt ook tot een verantwoordelijkheid om de natuur te beschermen. Als u dit kunt doen, zullen vele generaties mensen nog kunnen genieten van de schoonheid van uw enige natuurpark.

Marilyn A. Norconk,
PhD Kent State
University
Kent OH 44242 USA