Parlementsleden uit binnenland willen einde gedogen door overheid van goudpontons - Gedoogbeleid om belasting te innen van eigenaren skalians

Dompig (Commissie Ordening Goudsector): ‘Delen van dorpen hebben belangen bij goudpontons’

Werkelijke reden gedogen pontons: spekken staatskas door belasting te innen

06-12-2013


Paramaribo - Assembleeleden uit het binnenland willen een einde aan het regerings gedoogbeleid van goudpontons op rivieren en het stuwmeer. Maar, volgens Gerold Dompig, voorzitter van het Managementteam van de Commissie Ordening Goudsector, is die aanwezigheid van de drijvende goudfabrieken te wijten aan de belangen, die delen van dorpen hieraan hebben. De mensen innen geld van eigenaren van goudpontons en zijn hiervan afhankelijk om in hun levensonderhoud te voorzien.

‘Als we de pontons verwijderen, zullen gezinnen in geldnood komen te verkeren. Wij moeten kiezen voor het algemeen belang’, stelt Dompig. Hiermee wordt de goudsector echter niet geordend, maar een illegaal deel ervan toegestaan onder toeziend oog van de commissie en dus van de regering! Een zeer kwalijke zaak, waarin vernietiging van de oh zo geroemde biodiversiteit in het binnenland ondergeschikt is gemaakt aan het vullen van de staatskas.

‘Dit is een drogreden om niet tegen goudpontons op te treden van wie de eigenaren invloedrijke kapitalisten zijn. De belangen van deze personen worden veiliggesteld’, zegt BEP-parlementariër Ronny Asabina van Brokopondo. Hij beweert enkele namen te kennen, maar wil deze niet prijsgeven. De namen zijn volgens hem bekend bij de commissie.

Een grote skalian op het stuwmeer gefotografeerd door het BEP-Assembleelid Asabina.

'Misschien worden de belangen van deze personen beschermd, die het gedoogbeleid uitvoeren’, reageert Walter Bonjaski, volksvertegenwoordiger namens de ABOP van Sipaliwini. Ook hij waagt zich er niet aan om namen te noemen. ‘Ik ken geen enkel gedoogbeleid. De commissie moet alle goudpontons verwijderen, want die vervuilen de rivieren.’

Als gevolg van deze goudwinning in open wateren wordt ook zand en grind opgehoopt, waardoor vaargeulen dichtgaan. ABOP-Assembleelid Marinus Bee van Marowijne vraagt zich af waarom de commissie wel lokale goudzoekers heeft verwijderd die activiteiten ontplooien aan land. De dorpelingen hadden ook belangen bij deze manier van goudwinning. ‘Er is wel tegen deze jongens opgetreden, maar nu niet tegen de goudpontons.’

Volgens de parlementariërs gaat het om kleine groepen mensen die geld innen. Er moet tegen deze personen worden opgetreden, zodat ze zich net als iedereen houden aan de wet. Asabina wijst erop dat hij, samen met basya’s, kapiteins, jongeren- en vrouwenorganisatie van Sarakreek zijn misnoegen heeft geuit over goudpontons in het stuwmeer.

‘Er is een breed draagvlak, maar nu zijn er drie goudpontons in het meer.’ De parlementariër zal tijdens de begrotingsbehandeling een motie indienen voor het verwijderen van alle goudpontons in de rivieren. De Commissie Ordening Goudsector is volgens hem in het leven geroepen om de goudsector te ordenen en niet om de illegaliteit te reguleren.

Het gedoogbeleid wordt gevoerd in afwachting van het maken van wetten voor deze vorm van goudwinning. Volgens Dompig heeft de commissie zestien skalians en ruim honderd kleine pontons geregistreerd en deze dienen belasting te betalen. De skalians zijn voornamelijk actief op de Suriname- en Marowijnerivier. Volgens hem zijn goudpontons aan regels gebonden en deze mogen onder meer geen goud zoeken in het stuwmeergebied.

Goudpontons zijn aan regels gebonden en een van die regels is, dat er geen goud mag worden gewonnen in open wateren in Suriname en dus ook niet in rivieren. Toch wordt dat toegestaan door de commissie.

Parlementsleden uit binnenland willen einde gedogen door overheid van goudpontons - Gedoogbeleid om belasting te innen van eigenaren skalians

Dompig (Commissie Ordening Goudsector): ‘Delen van dorpen hebben belangen bij goudpontons’

Werkelijke reden gedogen pontons: spekken staatskas door belasting te innen

06-12-2013


Paramaribo - Assembleeleden uit het binnenland willen een einde aan het regerings gedoogbeleid van goudpontons op rivieren en het stuwmeer. Maar, volgens Gerold Dompig, voorzitter van het Managementteam van de Commissie Ordening Goudsector, is die aanwezigheid van de drijvende goudfabrieken te wijten aan de belangen, die delen van dorpen hieraan hebben. De mensen innen geld van eigenaren van goudpontons en zijn hiervan afhankelijk om in hun levensonderhoud te voorzien.

‘Als we de pontons verwijderen, zullen gezinnen in geldnood komen te verkeren. Wij moeten kiezen voor het algemeen belang’, stelt Dompig. Hiermee wordt de goudsector echter niet geordend, maar een illegaal deel ervan toegestaan onder toeziend oog van de commissie en dus van de regering! Een zeer kwalijke zaak, waarin vernietiging van de oh zo geroemde biodiversiteit in het binnenland ondergeschikt is gemaakt aan het vullen van de staatskas.

‘Dit is een drogreden om niet tegen goudpontons op te treden van wie de eigenaren invloedrijke kapitalisten zijn. De belangen van deze personen worden veiliggesteld’, zegt BEP-parlementariër Ronny Asabina van Brokopondo. Hij beweert enkele namen te kennen, maar wil deze niet prijsgeven. De namen zijn volgens hem bekend bij de commissie.

Een grote skalian op het stuwmeer gefotografeerd door het BEP-Assembleelid Asabina.

'Misschien worden de belangen van deze personen beschermd, die het gedoogbeleid uitvoeren’, reageert Walter Bonjaski, volksvertegenwoordiger namens de ABOP van Sipaliwini. Ook hij waagt zich er niet aan om namen te noemen. ‘Ik ken geen enkel gedoogbeleid. De commissie moet alle goudpontons verwijderen, want die vervuilen de rivieren.’

Als gevolg van deze goudwinning in open wateren wordt ook zand en grind opgehoopt, waardoor vaargeulen dichtgaan. ABOP-Assembleelid Marinus Bee van Marowijne vraagt zich af waarom de commissie wel lokale goudzoekers heeft verwijderd die activiteiten ontplooien aan land. De dorpelingen hadden ook belangen bij deze manier van goudwinning. ‘Er is wel tegen deze jongens opgetreden, maar nu niet tegen de goudpontons.’

Volgens de parlementariërs gaat het om kleine groepen mensen die geld innen. Er moet tegen deze personen worden opgetreden, zodat ze zich net als iedereen houden aan de wet. Asabina wijst erop dat hij, samen met basya’s, kapiteins, jongeren- en vrouwenorganisatie van Sarakreek zijn misnoegen heeft geuit over goudpontons in het stuwmeer.

‘Er is een breed draagvlak, maar nu zijn er drie goudpontons in het meer.’ De parlementariër zal tijdens de begrotingsbehandeling een motie indienen voor het verwijderen van alle goudpontons in de rivieren. De Commissie Ordening Goudsector is volgens hem in het leven geroepen om de goudsector te ordenen en niet om de illegaliteit te reguleren.

Het gedoogbeleid wordt gevoerd in afwachting van het maken van wetten voor deze vorm van goudwinning. Volgens Dompig heeft de commissie zestien skalians en ruim honderd kleine pontons geregistreerd en deze dienen belasting te betalen. De skalians zijn voornamelijk actief op de Suriname- en Marowijnerivier. Volgens hem zijn goudpontons aan regels gebonden en deze mogen onder meer geen goud zoeken in het stuwmeergebied.

Goudpontons zijn aan regels gebonden en een van die regels is, dat er geen goud mag worden gewonnen in open wateren in Suriname en dus ook niet in rivieren. Toch wordt dat toegestaan door de commissie.

Goudpontons op Marowijnerivier (Maroni) lijken bevestiging voortzetting gedoogbeleid regering Bouterse-II

Regering knijpt ogen dicht, sluit oren en biodiversiteit deel grensrivier wordt vernietigd 

(Bron foto: Hurleurs de Guyane)

Dorpelingen in omgeving zouden geld toegestopt krijgen – Commissie Ordening Goudsector in geen geen velden of wegen te bekennen

19-03-2016  De Surinaamse Krant


Het was De Surinaamse Krant die al op 17 februari berichtte over de aanwezigheid van mogelijk zo'n twintig scalians op de Marowijnerivier (Maroni) tussen de dorpen Taluen en Maripasoula. De redactie van de nieuwswebsite was hierover getipt, met foto's van goudpontons, door de organisatie Hurleurs de Guyane in Frans-Guyana. De redactie van De Surinaamse Krant nam contact op met minister Regilio Dodson van Natuurlijke Hulpbronnen met de vraag of hij ook tegen die goudpontons - zoals hij heeft gedaan met scalians op het stuwmeer - gaat optreden. Maar, een reactie is uitgebleven. Ook de Commissie Ordening Goudsector en enkele Assembleeleden zwegen. Is iedereen geschrokken van het nieuws over de massale aanwezigheid van goudpontons op de grensrivier?

In ieder geval is het stilzwijgen vanuit de overheid opmerkelijk als we even in herinnering roepen de ophef eind 2015 over een paar scalians op het stuwmeer. Maar, het stilzwijgen kan ook erop duiden, dat de overheid weer gewoon haar oude beleid van gedogen en doen alsof je neus bloedt volgt.

Minister Dodson lijkt in zijn maag te zitten met de goudpontons en zit niet te wachten op een tweede affaire, na de 'affaire stuwmeer'. Dus, lijkt hij nu willens en wetens doofstom te zijn geworden. De 'affaire stuwmeer' wist hij op zijn manier op te lossen in samenspraak met het Openbaar Ministerie; een inbeslagname van scalians en het uiteindelijk toestemming verlenen aan drie eigenaren van pontons om in het zuidoostelijk deel van de Sarakreek, aan de zuidzijde van het stuwmeer, te 'dredgen', voor een periode van maximaal twee jaren. Het gaat in totaal om vijf scalians. Vier overige in beslag genomen en aan de ketting gelegde scalians zouden worden ontmanteld of een andere bestemming krijgen, zo liet de bewindsman weten.

Nu lijkt hij de scalians op de grensrivier te gedogen. Na het bericht van 17 februari van De Surinaamse Krant is geen enkele actie tegen de scalians ondernomen. Betrokkenen zwijgen en de rol van de Commissie Ordening Goudsector is, na het vertrek medio december vorig jaar van haar spreekbuis Gerold Dompig, onduidelijk. De commissie – die nimmer sinds haar oprichting eind 2010 een inhoudelijk en financieel jaarverslag ter verantwoording voor haar activiteiten heeft gepubliceerd, terwijl miljoenen aan Srd's in die commissie door de overheid zijn gepompt – is dit jaar nog in geen velden of wegen te bekennen geweest.

Er lijkt een einde te zijn gekomen aan de ordening van de goudsector, terwijl er nog zeer veel geordend moet worden. Immers, nog steeds zijn vele goudzoekers in het binnenland illegaal aan het werk, nog steeds wordt met het voor mens en milieu schadelijke kwik gewerkt en is nog geen kilo van dat spul in beslag genomen, nog steeds gaat de vernietiging, door activiteiten van illegale goudzoekers, van het zogenoemde beschermde Brownsberg Natuurpark door en nog steeds is geen nieuw acceptabel werkgebied door de overheid aangewezen voor de goudzoekers uit het dorp Nieuw Koffiekamp die uit diverse goudvelden zijn verwijderd. Van enige ordening is verre van sprake.

Een maand na de publicatie op de website van De Surinaamse Krant bericht de Ware Tijd pas over de aanwezigheid van tien goudpontons op de Marowijnerivier. Een zogenoemde granman van de Paramaccaanse stam zou geld innen van de scalianhouders. Dat lijkt verdacht veel op een soort smeergeld en dat de aanwezigheid van de goudpontons op de rivier daarmee gedoogd wordt. Mogelijk is de overheid hiervan op de hoogte en wordt daarom geen actie tegen de varende 'goudfabrieken' ondernomen.

Het wachten is nog steeds op een reactie van de regering in casu van minister Dodson. Hij kan niet om de berichten heen, vooral niet met de 'affaire stuwmeer' in het achterhoofd en de commotie die daar omheen ontstond. Hij kan de aanwezigheid van vele, biodiversiteit vernietigende, goudpontons deze dagen op de Marowijnerivier niet negeren, niet ontkennen, en zal hoe dan ook moeten gaan optreden, willen hij en zijn beleid niet aan geloofwaardigheid en betrouwbaarheid inboeten.

Goudpontons op Marowijnerivier (Maroni) lijken bevestiging voortzetting gedoogbeleid regering Bouterse-II

Regering knijpt ogen dicht, sluit oren en biodiversiteit deel grensrivier wordt vernietigd 

(Bron foto: Hurleurs de Guyane)

Dorpelingen in omgeving zouden geld toegestopt krijgen – Commissie Ordening Goudsector in geen geen velden of wegen te bekennen

19-03-2016  De Surinaamse Krant


Het was De Surinaamse Krant die al op 17 februari berichtte over de aanwezigheid van mogelijk zo'n twintig scalians op de Marowijnerivier (Maroni) tussen de dorpen Taluen en Maripasoula. De redactie van de nieuwswebsite was hierover getipt, met foto's van goudpontons, door de organisatie Hurleurs de Guyane in Frans-Guyana. De redactie van De Surinaamse Krant nam contact op met minister Regilio Dodson van Natuurlijke Hulpbronnen met de vraag of hij ook tegen die goudpontons - zoals hij heeft gedaan met scalians op het stuwmeer - gaat optreden. Maar, een reactie is uitgebleven. Ook de Commissie Ordening Goudsector en enkele Assembleeleden zwegen. Is iedereen geschrokken van het nieuws over de massale aanwezigheid van goudpontons op de grensrivier?

In ieder geval is het stilzwijgen vanuit de overheid opmerkelijk als we even in herinnering roepen de ophef eind 2015 over een paar scalians op het stuwmeer. Maar, het stilzwijgen kan ook erop duiden, dat de overheid weer gewoon haar oude beleid van gedogen en doen alsof je neus bloedt volgt.

Minister Dodson lijkt in zijn maag te zitten met de goudpontons en zit niet te wachten op een tweede affaire, na de 'affaire stuwmeer'. Dus, lijkt hij nu willens en wetens doofstom te zijn geworden. De 'affaire stuwmeer' wist hij op zijn manier op te lossen in samenspraak met het Openbaar Ministerie; een inbeslagname van scalians en het uiteindelijk toestemming verlenen aan drie eigenaren van pontons om in het zuidoostelijk deel van de Sarakreek, aan de zuidzijde van het stuwmeer, te 'dredgen', voor een periode van maximaal twee jaren. Het gaat in totaal om vijf scalians. Vier overige in beslag genomen en aan de ketting gelegde scalians zouden worden ontmanteld of een andere bestemming krijgen, zo liet de bewindsman weten.

Nu lijkt hij de scalians op de grensrivier te gedogen. Na het bericht van 17 februari van De Surinaamse Krant is geen enkele actie tegen de scalians ondernomen. Betrokkenen zwijgen en de rol van de Commissie Ordening Goudsector is, na het vertrek medio december vorig jaar van haar spreekbuis Gerold Dompig, onduidelijk. De commissie – die nimmer sinds haar oprichting eind 2010 een inhoudelijk en financieel jaarverslag ter verantwoording voor haar activiteiten heeft gepubliceerd, terwijl miljoenen aan Srd's in die commissie door de overheid zijn gepompt – is dit jaar nog in geen velden of wegen te bekennen geweest.

Er lijkt een einde te zijn gekomen aan de ordening van de goudsector, terwijl er nog zeer veel geordend moet worden. Immers, nog steeds zijn vele goudzoekers in het binnenland illegaal aan het werk, nog steeds wordt met het voor mens en milieu schadelijke kwik gewerkt en is nog geen kilo van dat spul in beslag genomen, nog steeds gaat de vernietiging, door activiteiten van illegale goudzoekers, van het zogenoemde beschermde Brownsberg Natuurpark door en nog steeds is geen nieuw acceptabel werkgebied door de overheid aangewezen voor de goudzoekers uit het dorp Nieuw Koffiekamp die uit diverse goudvelden zijn verwijderd. Van enige ordening is verre van sprake.

Een maand na de publicatie op de website van De Surinaamse Krant bericht de Ware Tijd pas over de aanwezigheid van tien goudpontons op de Marowijnerivier. Een zogenoemde granman van de Paramaccaanse stam zou geld innen van de scalianhouders. Dat lijkt verdacht veel op een soort smeergeld en dat de aanwezigheid van de goudpontons op de rivier daarmee gedoogd wordt. Mogelijk is de overheid hiervan op de hoogte en wordt daarom geen actie tegen de varende 'goudfabrieken' ondernomen.

Het wachten is nog steeds op een reactie van de regering in casu van minister Dodson. Hij kan niet om de berichten heen, vooral niet met de 'affaire stuwmeer' in het achterhoofd en de commotie die daar omheen ontstond. Hij kan de aanwezigheid van vele, biodiversiteit vernietigende, goudpontons deze dagen op de Marowijnerivier niet negeren, niet ontkennen, en zal hoe dan ook moeten gaan optreden, willen hij en zijn beleid niet aan geloofwaardigheid en betrouwbaarheid inboeten.

Den Blauwvinger: Wat Hok niet deed doet Dodson wel: korte metten maken met goudpontons

COLUMN: Hok beschermde belangen, Dodson heeft maling aan belangen en eigenaren pontons

NPS-voorzitter doet ook, misplaatste, duit in het jammerzakje

08-09-2015  Den Blauwvinger/De Surinaamse Krant


Waartoe tijdens de regering Bouterse-Ameerali, 2010-2015, door de minister van Natuurlijke Hulpbronnen, Jim Hok (PALU, Progressieve Arbeiders en Landbouwers Unie), geen enkele actie werd ondernomen en ook niet de presidentiële Commissie Ordening Goudsector daar opdracht toe gaf, dat heeft zijn opvolger Regilio Dodson (DOE, Democratie en Ontwikkeling in Eenheid) al binnen een maand na zijn aantreden wel gedaan: de goudpontons ofwel scalians op het stuwmeer bezoeken en korte metten met ze maken. Dodson verdient een milieuvriendelijke pluim. Hij toont ballen, heeft schijnbaar lak aan alles en iedereen. Heeft oog voor de biodiversiteit en de gezondheid van bewoners rond het stuwmeer. 

Pokie in de voetsporen van Asabina

Het is een mooi succes voor Dodson. De goudpontons moeten van het stuwmeer verdwijnen en het meer moet een beschermd gebied worden. Tijdens zijn bezoek aan zo'n acht scalians op het stuwmeer werd hij onder andere vergezeld van het ABOP-Assembleelid Diana Pokie, afkomstig uit Brownsberg. Zij lijkt het roer in het parlement als het gaat om milieu-issues in het binnenland te hebben overgenomen van de uit het parlement vertrokken Ronnie Asabina (BEP), die de afgelopen regeerperiode diverse malen, tevergeefs, aandacht in het parlement heeft gevraagd voor de drijvende goudfabrieken op het stuwmeer en op een aantal rivieren. Het was deze keer Pokie die 27 augustus in De Nationale Assemblee aandacht vroeg voor de aanwezigheid van goudpontons op het stuwmeer. En het waren haar opmerkingen en vragen aan het adres van Dodson die de bewindsman deden doen besluiten om zelf het stuwmeer op te gaan en dat gebeurde vrijdag 4 september.

Jammerende 'voorgangers'

Waar de een succes heeft, Dodson, beginnen anderen, zoals Hok te jammeren. Hok was niet zo blij met publieke opmerkingen van Gerold Dompig, voorzitter van het Managementteam van de Commissie Ordening Goudsector. Die had namelijk verklaard feitelijk nooit tegen de goudpontons te hebben kunnen optreden, omdat hij daartoe moest wachten op instructies vanuit het ministerie van Natuurlijke Hulpbronnen ofwel van toenmalig minister Hok. Neen, reageerde Hok meteen, de commissie valt rechtstreeks onder het Kabinet van de President en kennelijk kreeg Dompig ook geen instructies vanuit dat kabinet, lees de president.
Overigens werd vanuit de zijde van de regering de afgelopen jaren steeds verkondigd, dat het zo lastig is om de (identiteit van) eigenaren van pontons te achterhalen. Maar, aan de andere kant konden eigenaren wel forse belastingaanslagen ontvangen en daarmee de staatskas wat aanvullen. Werden die milieu vernietigende scalians daarom door de regering Bouterse-Ameerali gedoogd en niet verwijderd?
Op een van de door Dodson bezochte goudpontons was zelfs een plakkaat zichtbaar met daarop de naam van de eigenaar.......
Een van de eigenaren van een goudponton is Sarafina NV. Juist dit goudwinningsbedrijf opereert in het binnenland met milieuvriendelijke winningsmethoden. Maar, op het water blijkt dat milieuvriendelijke te zijn verdwenen. Hoe geloofwaardig is de eigenaresse van dit bedrijf, Claudetta Toney? En een andere eigenaar heet Pieter Peneux. Toch niet toevallig familie van de nieuwbakken minister van Onderwijs, Wetenschappen en Cultuur, Robert Peneux?

Kinderachtige reactie van oud-minister Rusland

Als klap op de vuurpijl vond een andere oud-bewindsman van Natuurlijke Hulpbronnen het ook nodig om op een werkelijk kinderachtige wijze te moeten reageren op het kordate optreden van Dodson. Gregory Rusland, voorzitter van de Nationale Partij Suriname (NPS), toonde met zijn reactie weer eens aan waarom het zo slecht gaat met zijn partij. Wie kan hem nog serieus nemen? Hij zei maandag 7 september in het Dagblad Suriname 'niets speciaals' te zien in het optreden van Dodson.

Toen de NPS-voorzitter tussen 2005 en 2010 de scepter zwaaide op NH, werd volgens hem hard opgetreden tegen goudpontons. Hij beweert op tijd tegen de pontons te hebben opgetreden.Maar, was dat wel zo. Neen. ‘Daarom zult u vanuit de coalitie ook horen, dat toen men in 2010 overnam er nul scalians waren op het stuwmeer. Dit, omdat wij het pertinent verboden hadden. Rond 2008 kreeg ik de informatie dat men bezig was een scalian op de Corantijnrivier op te zetten. Ik heb direct ingegrepen. De scalian was niet eens afgebouwd. Ik heb ervoor gezorgd dat die uit het gebied verwijderd werd. Wat de scalians betreft, hadden wij dus een strak beleid. Als we merken dat in de afgelopen vijf jaar, acht scalians op het meer, met allerlei gevolgen van dien voor ons milieu, intrek hebben genomen, rest er niets anders dan direct op treden. Feit is, dat wij onder de vorige regering deze situatie hebben gekregen. Zij moeten dus de situatie die zij zelf hebben gecreëerd rechtzetten. Wij moeten weer naar de situatie zoals wij het hebben achtergelaten. Er moet geen enkele scalian op het meer zijn’, aldus de NPS-voorzitter.

Leugentje voor bestwil of geheugenprobleem

Rusland beweert dus glashard 'rond 2008' (het is slecht gesteld met zijn geheugen) direct te hebben ingegrepen inzake een ponton op de Corantijnrivier. Maar, hij heeft toen niet ingegrepen. In de eerste week van mei 2008 werd duidelijk, dat het Braziliaanse goudponton op de Corantijnrivier was vertrokken. Het vaartuig was vermoedelijk richting Nickerie gevaren. Aan boord waren Guyanezen werkzaam. Dus, geen sprake van welke actie dan ook van Rusland.

Verder werd tijdens zijn regeerperiode ook een goudponton in aanbouw waargenomen in de maanden april, mei en juni 2007 op de Corantijnrivier in de nabijheid van Apoera. Aan boord zouden zes Braziliaanse mannen en twee vrouwen zijn geweest. Rusland was in geen velden en wegen te bekennen.

Volgens een artikel in de Times of Suriname van 5 oktober 2007 werd de ‘desastreuze vervuiling van de Boven-Saramaccarivier veroorzaakt met medeweten van leden uit de familie T. die al langer dan een jaar aan Brazilianen toestemming heeft verleend om goud te ontginnen in het familiegebied ten zuiden van het dorp Pompoekampoe.’ Zes Braziliaanse goudpontons zouden in een gebied van ongeveer honderd hectare mechanisch goudwinnen (met gebruik van zogenoemde ‘cutterzuigers’ die aarde van de oever afsnijden), met toestemming, aldus de Times of Suriname, ‘van een Matawai familie’.

Bewoners van het Matawaidorp Finisanti zouden geld aannemen van Brazilianen, waardoor ze ook direct schuldig waren aan de verontreiniging van de rivier. Geen enkele Braziliaan beschikte over een vergunning. De krant wist verder te melden dat de Brazilianen al de monding van de Bronkolonkokreek hadden beschadigd. Enige actie tegen de Braziliaanse activiteiten van minister Rusland bleef achterwege..... Tegenover de krant De Ware Tijd liet hij op 18 september weten, dat hij zich ‘niet kon heugen hiervoor concessie- en exploitatierecht te hebben verstrekt.’ De minister verklaarde ook, dat het geen overheidsbeleid is om deze vorm van goudwinning te stimuleren. Volgens Rusland zou een aanvraag voor de Corantijnrivier ook niet positief worden beoordeeld. (met dank aan deze bron)

Steken laten vallen

Kortom, Rusland kan nu dan wel mooi weer spelen en zichzelf op de borst slaan, maar hij heeft absoluut steken laten vallen tussen 2005 en 2010 als het gaat om de aanpak van goudpontons.

Met al zijn uitspraken wil Rusland niets meer en niets minder dan zijn eigen functioneren als minister tijdens de regering Venetiaan-Sardjoe (2005-2010) goed praten, verdedigen. Waarom? Wat is na het optreden van Dodson de werkelijke reden achter zijn uitspraken? Ze hebben geen enkele toegevoegde- of meerwaarde. Hij kan zich beter druk maken om en tijd steken in de perikelen rond de opstand van een groep leden binnen zijn eigen NPS.

Feit is, dat Dodson de enige bewindsman is die daadwerkelijk en daadkrachtig optreedt tegen goudpontons op het stuwmeer. Dat verdient waardering en respect. Dat verdient zeker geen kinderlijk gejammer van enkele van zijn wellicht jaloerse voorgangers die niet hebben opgetreden, waarschijnlijk om eigenaren van de pontons de hand boven het hoofd te houden en om via de belastingdienst miljoenen Surinaamse dollars in de staatskas te laten stromen.

Hoogachtend,

Den Blauwvinger

08 september 2015

Amsterdam-Paramaribo 

Den Blauwvinger: Wat Hok niet deed doet Dodson wel: korte metten maken met goudpontons

COLUMN: Hok beschermde belangen, Dodson heeft maling aan belangen en eigenaren pontons

NPS-voorzitter doet ook, misplaatste, duit in het jammerzakje

08-09-2015  Den Blauwvinger/De Surinaamse Krant


Waartoe tijdens de regering Bouterse-Ameerali, 2010-2015, door de minister van Natuurlijke Hulpbronnen, Jim Hok (PALU, Progressieve Arbeiders en Landbouwers Unie), geen enkele actie werd ondernomen en ook niet de presidentiële Commissie Ordening Goudsector daar opdracht toe gaf, dat heeft zijn opvolger Regilio Dodson (DOE, Democratie en Ontwikkeling in Eenheid) al binnen een maand na zijn aantreden wel gedaan: de goudpontons ofwel scalians op het stuwmeer bezoeken en korte metten met ze maken. Dodson verdient een milieuvriendelijke pluim. Hij toont ballen, heeft schijnbaar lak aan alles en iedereen. Heeft oog voor de biodiversiteit en de gezondheid van bewoners rond het stuwmeer. 

Pokie in de voetsporen van Asabina

Het is een mooi succes voor Dodson. De goudpontons moeten van het stuwmeer verdwijnen en het meer moet een beschermd gebied worden. Tijdens zijn bezoek aan zo'n acht scalians op het stuwmeer werd hij onder andere vergezeld van het ABOP-Assembleelid Diana Pokie, afkomstig uit Brownsberg. Zij lijkt het roer in het parlement als het gaat om milieu-issues in het binnenland te hebben overgenomen van de uit het parlement vertrokken Ronnie Asabina (BEP), die de afgelopen regeerperiode diverse malen, tevergeefs, aandacht in het parlement heeft gevraagd voor de drijvende goudfabrieken op het stuwmeer en op een aantal rivieren. Het was deze keer Pokie die 27 augustus in De Nationale Assemblee aandacht vroeg voor de aanwezigheid van goudpontons op het stuwmeer. En het waren haar opmerkingen en vragen aan het adres van Dodson die de bewindsman deden doen besluiten om zelf het stuwmeer op te gaan en dat gebeurde vrijdag 4 september.

Jammerende 'voorgangers'

Waar de een succes heeft, Dodson, beginnen anderen, zoals Hok te jammeren. Hok was niet zo blij met publieke opmerkingen van Gerold Dompig, voorzitter van het Managementteam van de Commissie Ordening Goudsector. Die had namelijk verklaard feitelijk nooit tegen de goudpontons te hebben kunnen optreden, omdat hij daartoe moest wachten op instructies vanuit het ministerie van Natuurlijke Hulpbronnen ofwel van toenmalig minister Hok. Neen, reageerde Hok meteen, de commissie valt rechtstreeks onder het Kabinet van de President en kennelijk kreeg Dompig ook geen instructies vanuit dat kabinet, lees de president.
Overigens werd vanuit de zijde van de regering de afgelopen jaren steeds verkondigd, dat het zo lastig is om de (identiteit van) eigenaren van pontons te achterhalen. Maar, aan de andere kant konden eigenaren wel forse belastingaanslagen ontvangen en daarmee de staatskas wat aanvullen. Werden die milieu vernietigende scalians daarom door de regering Bouterse-Ameerali gedoogd en niet verwijderd?
Op een van de door Dodson bezochte goudpontons was zelfs een plakkaat zichtbaar met daarop de naam van de eigenaar.......
Een van de eigenaren van een goudponton is Sarafina NV. Juist dit goudwinningsbedrijf opereert in het binnenland met milieuvriendelijke winningsmethoden. Maar, op het water blijkt dat milieuvriendelijke te zijn verdwenen. Hoe geloofwaardig is de eigenaresse van dit bedrijf, Claudetta Toney? En een andere eigenaar heet Pieter Peneux. Toch niet toevallig familie van de nieuwbakken minister van Onderwijs, Wetenschappen en Cultuur, Robert Peneux?

Kinderachtige reactie van oud-minister Rusland

Als klap op de vuurpijl vond een andere oud-bewindsman van Natuurlijke Hulpbronnen het ook nodig om op een werkelijk kinderachtige wijze te moeten reageren op het kordate optreden van Dodson. Gregory Rusland, voorzitter van de Nationale Partij Suriname (NPS), toonde met zijn reactie weer eens aan waarom het zo slecht gaat met zijn partij. Wie kan hem nog serieus nemen? Hij zei maandag 7 september in het Dagblad Suriname 'niets speciaals' te zien in het optreden van Dodson.

Toen de NPS-voorzitter tussen 2005 en 2010 de scepter zwaaide op NH, werd volgens hem hard opgetreden tegen goudpontons. Hij beweert op tijd tegen de pontons te hebben opgetreden.Maar, was dat wel zo. Neen. ‘Daarom zult u vanuit de coalitie ook horen, dat toen men in 2010 overnam er nul scalians waren op het stuwmeer. Dit, omdat wij het pertinent verboden hadden. Rond 2008 kreeg ik de informatie dat men bezig was een scalian op de Corantijnrivier op te zetten. Ik heb direct ingegrepen. De scalian was niet eens afgebouwd. Ik heb ervoor gezorgd dat die uit het gebied verwijderd werd. Wat de scalians betreft, hadden wij dus een strak beleid. Als we merken dat in de afgelopen vijf jaar, acht scalians op het meer, met allerlei gevolgen van dien voor ons milieu, intrek hebben genomen, rest er niets anders dan direct op treden. Feit is, dat wij onder de vorige regering deze situatie hebben gekregen. Zij moeten dus de situatie die zij zelf hebben gecreëerd rechtzetten. Wij moeten weer naar de situatie zoals wij het hebben achtergelaten. Er moet geen enkele scalian op het meer zijn’, aldus de NPS-voorzitter.

Leugentje voor bestwil of geheugenprobleem

Rusland beweert dus glashard 'rond 2008' (het is slecht gesteld met zijn geheugen) direct te hebben ingegrepen inzake een ponton op de Corantijnrivier. Maar, hij heeft toen niet ingegrepen. In de eerste week van mei 2008 werd duidelijk, dat het Braziliaanse goudponton op de Corantijnrivier was vertrokken. Het vaartuig was vermoedelijk richting Nickerie gevaren. Aan boord waren Guyanezen werkzaam. Dus, geen sprake van welke actie dan ook van Rusland.

Verder werd tijdens zijn regeerperiode ook een goudponton in aanbouw waargenomen in de maanden april, mei en juni 2007 op de Corantijnrivier in de nabijheid van Apoera. Aan boord zouden zes Braziliaanse mannen en twee vrouwen zijn geweest. Rusland was in geen velden en wegen te bekennen.

Volgens een artikel in de Times of Suriname van 5 oktober 2007 werd de ‘desastreuze vervuiling van de Boven-Saramaccarivier veroorzaakt met medeweten van leden uit de familie T. die al langer dan een jaar aan Brazilianen toestemming heeft verleend om goud te ontginnen in het familiegebied ten zuiden van het dorp Pompoekampoe.’ Zes Braziliaanse goudpontons zouden in een gebied van ongeveer honderd hectare mechanisch goudwinnen (met gebruik van zogenoemde ‘cutterzuigers’ die aarde van de oever afsnijden), met toestemming, aldus de Times of Suriname, ‘van een Matawai familie’.

Bewoners van het Matawaidorp Finisanti zouden geld aannemen van Brazilianen, waardoor ze ook direct schuldig waren aan de verontreiniging van de rivier. Geen enkele Braziliaan beschikte over een vergunning. De krant wist verder te melden dat de Brazilianen al de monding van de Bronkolonkokreek hadden beschadigd. Enige actie tegen de Braziliaanse activiteiten van minister Rusland bleef achterwege..... Tegenover de krant De Ware Tijd liet hij op 18 september weten, dat hij zich ‘niet kon heugen hiervoor concessie- en exploitatierecht te hebben verstrekt.’ De minister verklaarde ook, dat het geen overheidsbeleid is om deze vorm van goudwinning te stimuleren. Volgens Rusland zou een aanvraag voor de Corantijnrivier ook niet positief worden beoordeeld. (met dank aan deze bron)

Steken laten vallen

Kortom, Rusland kan nu dan wel mooi weer spelen en zichzelf op de borst slaan, maar hij heeft absoluut steken laten vallen tussen 2005 en 2010 als het gaat om de aanpak van goudpontons.

Met al zijn uitspraken wil Rusland niets meer en niets minder dan zijn eigen functioneren als minister tijdens de regering Venetiaan-Sardjoe (2005-2010) goed praten, verdedigen. Waarom? Wat is na het optreden van Dodson de werkelijke reden achter zijn uitspraken? Ze hebben geen enkele toegevoegde- of meerwaarde. Hij kan zich beter druk maken om en tijd steken in de perikelen rond de opstand van een groep leden binnen zijn eigen NPS.

Feit is, dat Dodson de enige bewindsman is die daadwerkelijk en daadkrachtig optreedt tegen goudpontons op het stuwmeer. Dat verdient waardering en respect. Dat verdient zeker geen kinderlijk gejammer van enkele van zijn wellicht jaloerse voorgangers die niet hebben opgetreden, waarschijnlijk om eigenaren van de pontons de hand boven het hoofd te houden en om via de belastingdienst miljoenen Surinaamse dollars in de staatskas te laten stromen.

Hoogachtend,

Den Blauwvinger

08 september 2015

Amsterdam-Paramaribo 

Na artikel 17 februari De Surinaamse Krant bericht nu de Ware Tijd over scalians op Marowijnerivier (Maroni)

Autoriteiten laten sinds 17 februari niets van zich horen
 

(Bron foto: Hurleurs de Guyane/Red. De Surinaamse Krant)

Scalians verrichten ondertussen hun vernietigende werkzaamheden in de grensrivier

16-03-2016  De Surinaamse Krant/de Ware Tijd


Volgens de Ware Tijd van vandaag, woensdag 16 maart 2016, zouden tien goudpontons actif zijn op de Marowijnerivier in het Paramaccagebied. De inwoners die tegen deze activiteiten zijn, blijken machteloos. 'We zijn echt moe om over dit probleem te praten, omdat er niet naar ons wordt geluisterd', zegt Albert Kamil, hoofdkapitein van de Paramaccaanse stam. 

De Surinaamse Krant berichtte op 17 februari (!) al over de aanwezigheid van zo'n twintig scalians op de Marowijnerivier, na een tip en foto's hierover te hebben ontvangen van de milieuorganisatie Hurleurs de Guyane in Frans-Guyana. De redactie van De Surinaamse Krant benaderde toen voor een reactie minister Regilio Dodson van Natuurlijke Hulpbronnen, de Commissie Ordening Goudsector en enkele Assembleeleden, maar reacties zijn uitgebleven.

Kamil wijst erop, dat ze tevergeefs hulp hebben gevraagd aan de Fransen, omdat de goudpontons ook op Frans grondgebied werken. De hoofdkapitein zegt dat de gemeenschap geen voordeel heeft aan de goudpontons. 'Ik heb gehoord dat ze geld storten bij een instantie in de stad, waardoor ze niets voor ons kunnen doen.'

Door de activiteiten van de goudpontons wordt zand en grind opgehoopt in de rivier, waardoor vaargeulen dichtgaan. Twee boten zijn hierdoor onlangs vastgelopen op de rivier en de mensen waren genoodzaakt om daar te overnachten. 'In dit geval hebben ze geen ongelukken opgelopen, maar een andere keer kan het fataal aflopen', zegt de hoofdkapitein.

René Amautan was samen met de hoofdkapitein en een basya aangewezen door inwoners en districtscommissaris Mavrick Boejoekoe van Paramacca om de goudpontons te verwijderen. 'Ik voel me gepakt, omdat de mannen van de goudpontons waren gestopt met hun activiteiten toen we met ze hadden gesproken. Maar, toen ze daarna een gesprek hadden met de districtscommissaris en granman Samuel Forster, zijn ze de volgende dag weer aan de slag gegaan', herinnert Amautan zich.

Hij vermoedt dat de granman geld int van de pontonhouders. Boejoekoe zegt dat hij toen de commissie Ordening Goudsector Suriname had gevraagd om de goudpontons aan te pakken, maar dat die niet heeft opgetreden.

Na artikel 17 februari De Surinaamse Krant bericht nu de Ware Tijd over scalians op Marowijnerivier (Maroni)

Autoriteiten laten sinds 17 februari niets van zich horen
 

(Bron foto: Hurleurs de Guyane/Red. De Surinaamse Krant)

Scalians verrichten ondertussen hun vernietigende werkzaamheden in de grensrivier

16-03-2016  De Surinaamse Krant/de Ware Tijd


Volgens de Ware Tijd van vandaag, woensdag 16 maart 2016, zouden tien goudpontons actif zijn op de Marowijnerivier in het Paramaccagebied. De inwoners die tegen deze activiteiten zijn, blijken machteloos. 'We zijn echt moe om over dit probleem te praten, omdat er niet naar ons wordt geluisterd', zegt Albert Kamil, hoofdkapitein van de Paramaccaanse stam. 

De Surinaamse Krant berichtte op 17 februari (!) al over de aanwezigheid van zo'n twintig scalians op de Marowijnerivier, na een tip en foto's hierover te hebben ontvangen van de milieuorganisatie Hurleurs de Guyane in Frans-Guyana. De redactie van De Surinaamse Krant benaderde toen voor een reactie minister Regilio Dodson van Natuurlijke Hulpbronnen, de Commissie Ordening Goudsector en enkele Assembleeleden, maar reacties zijn uitgebleven.

Kamil wijst erop, dat ze tevergeefs hulp hebben gevraagd aan de Fransen, omdat de goudpontons ook op Frans grondgebied werken. De hoofdkapitein zegt dat de gemeenschap geen voordeel heeft aan de goudpontons. 'Ik heb gehoord dat ze geld storten bij een instantie in de stad, waardoor ze niets voor ons kunnen doen.'

Door de activiteiten van de goudpontons wordt zand en grind opgehoopt in de rivier, waardoor vaargeulen dichtgaan. Twee boten zijn hierdoor onlangs vastgelopen op de rivier en de mensen waren genoodzaakt om daar te overnachten. 'In dit geval hebben ze geen ongelukken opgelopen, maar een andere keer kan het fataal aflopen', zegt de hoofdkapitein.

René Amautan was samen met de hoofdkapitein en een basya aangewezen door inwoners en districtscommissaris Mavrick Boejoekoe van Paramacca om de goudpontons te verwijderen. 'Ik voel me gepakt, omdat de mannen van de goudpontons waren gestopt met hun activiteiten toen we met ze hadden gesproken. Maar, toen ze daarna een gesprek hadden met de districtscommissaris en granman Samuel Forster, zijn ze de volgende dag weer aan de slag gegaan', herinnert Amautan zich.

Hij vermoedt dat de granman geld int van de pontonhouders. Boejoekoe zegt dat hij toen de commissie Ordening Goudsector Suriname had gevraagd om de goudpontons aan te pakken, maar dat die niet heeft opgetreden.

Den Blauwvinger: 'Heh, pres, Desi, kan ik wat goudpontonnetjes van het stuwmeer verdrijven?'

COLUMN: Commissie Ordening Goudsector verschuilt zich passief achter ministerie

Commissie neemt niet zelf initiatief om over te gaan tot verwijderen skalians, maar wacht op instructie

24-05-2015  Den Blauwvinger/De Surinaamse Krant


In Suriname is afgelopen middernacht een officieel einde gekomen aan de verkiezingscampagnes van de politieke partijen en politieke samenwerkingsverbanden. De kiezers gaan morgen, maandag 25 mei, naar de stembus. Het is de drukte rond deze verkiezingen waarom er niet wordt opgetreden tegen de voor het milieu en de volksgezondheid van inheemsen en marrons in het binnenland schadelijke drijvende goudwinningsbedrijven ofwel goudpontons ofwel skalians, waarop ook kwik wordt gebruikt. Dat beweerde althans afgelopen donderdag Gerold Dompig, voorzitter van het managementteam in de presidentiële Commissie Ordening Goudsector, in een van de lokale kranten.

Hij reageerde hiermee op een alarmkreet van de bekende botanicus en eigenaar van het toeristische Tonka eiland in het stuwmeer, Frits van Troon. Die zei 19 mei in diezelfde krant, dat op dit moment dertien goudpontons op het meer werkzaam zijn, terwijl dat verboden is (de wet verbiedt het mijnen in open wateren) en dat geen enkele autoriteit ingrijpt. 'Dit is echt een ontwikkeling die begonnen is tijdens de huidige regering in 2011', aldus Van Troon. Nu is het Van Troon die aan de bel trekt, maar het parlementslid Ronny Asabina van de BEP (partij van Broederschap en Eenheid in de Politiek) heeft vaak in De Nationale Assemblee aan diezelfde bel getrokken. Maar, niemand binnen de overheid lijkt die bel te willen horen. Asabina was de afgelopen vijf jaren een roepende in de politieke en bestuurlijke woestijn.

Goudponton inkomstenbron voor overheid. (Bron foto: Ronny Asabina)

De overheid zwijgt, de overheid is passief, de overheid gedoogd, immers die heeft juist baat bij de aanwezigheid van de goudpontons op het stuwmeer en rivieren. De Belastingdienst heeft aanzienlijke bedragen kunnen innen bij eigenaren van goudpontons. De skalians worden dus gedoogd, ondanks het feit dat ze een vernietigende werking hebben op het milieu, om de staatskas aan te kunnen vullen.

Dat wordt nota bene erkend door Dompig. 'We hebben eerder opgetreden op de Marowijnerivier. Eigenaren van skalians hebben ieder zes miljoen Surinaamse dollar aan belastingaanslagen gehad. We hebben sommigen aan de ketting gelegd en sommigen weggesleept.' Maar, dat was natuurlijk geen actie om het milieu te beschermen en om de wet na te leven, dit was een actie om de staatskas te spekken.

En afgelopen week durfde Dompig de schuld van een toename van de illegale goudpontons op het stuwmeer te geven aan het uitblijven van instructies van het ministerie van Natuurlijke Hulpbronnen (NH).

'Er was geen duidelijke instructie vanuit NH. Ik, als technocraat, moet afgaan op instructie van een politiek verantwoordelijke', beweerde Dompig, die werkzaam is voor een presidentiële commissie en dus feitelijk zou moeten afgaan op instructie van president Desi Bouterse. Ook zei hij, dat door het gebrek aan wetgeving er volgens hem geen basis is om de illegale pontons uit het meer te ontruimen. Wat een onzin.

Kennelijk is Dompig zelf niet op de hoogte van wetgeving, immers het mijnen in open wateren is bij wet verboden en dus strafbaar. Het mag niet en dat zou Dompig behoren te weten. Er is dan ook een wettelijke basis om op te treden tegen de goudpontons en hun eigenaren.

'We staan te trappelen om direct na deze drukke periode in te grijpen als we de instructie krijgen. We zijn slechts een werkarm', aldus Dompig.

Dompig wacht, wacht, wacht en wacht op instructie. Hij maakt deel uit van een presidentiële commissie. Dus wat let hem om zelf eens in actie te komen, de telefoon te pakken en te zeggen:

'Heh pres, Desi, fawaka? Ik moet uit media vernemen, dat er kennelijk zo'n dertien stuks van die drijvende goudfabriekjes op het stuwmeer ronddobberen. De oude plantenkenner Van Troon, Frits toch, ja, die van Tonka, wil eigenlijk wel eens van die dingen af. Ze schijnen schade toe te brengen aan het meer en ook aan de gezondheid van mensen. Natuurlijk blijven ook nog eens bezoekers weg van zijn eilandje. Dus, wordt het niet eens tijd om ze te verwijderen? Het mag toch ook niet, goud zoeken ii watra? Mi wakti al maanden om in actie te komen, heb er zin in, maar krijg maar geen instructie. No kan toch? En tja, ik ga natuurlijk niets iets uit mezelf ondernemen, toch, pres?'

'Gerold, mi begrijp yu volledig. Je bent toch een volwassen vent brada!? Waarom wakti? Treedt op, doe iets, verwijder die dingen van dat meer. Nog voor de verkiezingen hoor!' Kan ik een zoveelste wit voetje halen bij mijn burgers in dit mooie land.'

'Maar, what about al die belastingcentjes dan?'

'Oh ja, tsjoerie. Pfffff..... Gerold, gooi ze toch maar van het meer af. Doe maar. Binnen no time zijn ze weer terug, toch, net als al die porknokkers die je her en der hebt verwijderd, iedereen keert weer terug, en dan kunnen we centjes blijven innen bij de eigenaren van die pontons, we kennen ze toch, hier in de stad, en hebben wij, switi Sranan dus, laten zien dat wij het menen met ons milieu en de gezondheid van de binnenlandbewoners. Daar zitten toch ook onze kiezers?'

'Ah bun. Is goed brada, pres. Ik zal zien wanneer we met de sterk arm van onze gewapende machten het meer op kunnen. Hopelijk lukt dat nog voor de verkiezingen, want na de verkiezingen kan de wereld er heel anders uit zien, ook voor mij en de commissie.'

Hoogachtend,

Den Blauwvinger

24 mei 2015

Amsterdam-Paramaribo

Den Blauwvinger: 'Heh, pres, Desi, kan ik wat goudpontonnetjes van het stuwmeer verdrijven?'

COLUMN: Commissie Ordening Goudsector verschuilt zich passief achter ministerie

Commissie neemt niet zelf initiatief om over te gaan tot verwijderen skalians, maar wacht op instructie

24-05-2015  Den Blauwvinger/De Surinaamse Krant


In Suriname is afgelopen middernacht een officieel einde gekomen aan de verkiezingscampagnes van de politieke partijen en politieke samenwerkingsverbanden. De kiezers gaan morgen, maandag 25 mei, naar de stembus. Het is de drukte rond deze verkiezingen waarom er niet wordt opgetreden tegen de voor het milieu en de volksgezondheid van inheemsen en marrons in het binnenland schadelijke drijvende goudwinningsbedrijven ofwel goudpontons ofwel skalians, waarop ook kwik wordt gebruikt. Dat beweerde althans afgelopen donderdag Gerold Dompig, voorzitter van het managementteam in de presidentiële Commissie Ordening Goudsector, in een van de lokale kranten.

Hij reageerde hiermee op een alarmkreet van de bekende botanicus en eigenaar van het toeristische Tonka eiland in het stuwmeer, Frits van Troon. Die zei 19 mei in diezelfde krant, dat op dit moment dertien goudpontons op het meer werkzaam zijn, terwijl dat verboden is (de wet verbiedt het mijnen in open wateren) en dat geen enkele autoriteit ingrijpt. 'Dit is echt een ontwikkeling die begonnen is tijdens de huidige regering in 2011', aldus Van Troon. Nu is het Van Troon die aan de bel trekt, maar het parlementslid Ronny Asabina van de BEP (partij van Broederschap en Eenheid in de Politiek) heeft vaak in De Nationale Assemblee aan diezelfde bel getrokken. Maar, niemand binnen de overheid lijkt die bel te willen horen. Asabina was de afgelopen vijf jaren een roepende in de politieke en bestuurlijke woestijn.

Goudponton inkomstenbron voor overheid. (Bron foto: Ronny Asabina)

De overheid zwijgt, de overheid is passief, de overheid gedoogd, immers die heeft juist baat bij de aanwezigheid van de goudpontons op het stuwmeer en rivieren. De Belastingdienst heeft aanzienlijke bedragen kunnen innen bij eigenaren van goudpontons. De skalians worden dus gedoogd, ondanks het feit dat ze een vernietigende werking hebben op het milieu, om de staatskas aan te kunnen vullen.

Dat wordt nota bene erkend door Dompig. 'We hebben eerder opgetreden op de Marowijnerivier. Eigenaren van skalians hebben ieder zes miljoen Surinaamse dollar aan belastingaanslagen gehad. We hebben sommigen aan de ketting gelegd en sommigen weggesleept.' Maar, dat was natuurlijk geen actie om het milieu te beschermen en om de wet na te leven, dit was een actie om de staatskas te spekken.

En afgelopen week durfde Dompig de schuld van een toename van de illegale goudpontons op het stuwmeer te geven aan het uitblijven van instructies van het ministerie van Natuurlijke Hulpbronnen (NH).

'Er was geen duidelijke instructie vanuit NH. Ik, als technocraat, moet afgaan op instructie van een politiek verantwoordelijke', beweerde Dompig, die werkzaam is voor een presidentiële commissie en dus feitelijk zou moeten afgaan op instructie van president Desi Bouterse. Ook zei hij, dat door het gebrek aan wetgeving er volgens hem geen basis is om de illegale pontons uit het meer te ontruimen. Wat een onzin.

Kennelijk is Dompig zelf niet op de hoogte van wetgeving, immers het mijnen in open wateren is bij wet verboden en dus strafbaar. Het mag niet en dat zou Dompig behoren te weten. Er is dan ook een wettelijke basis om op te treden tegen de goudpontons en hun eigenaren.

'We staan te trappelen om direct na deze drukke periode in te grijpen als we de instructie krijgen. We zijn slechts een werkarm', aldus Dompig.

Dompig wacht, wacht, wacht en wacht op instructie. Hij maakt deel uit van een presidentiële commissie. Dus wat let hem om zelf eens in actie te komen, de telefoon te pakken en te zeggen:

'Heh pres, Desi, fawaka? Ik moet uit media vernemen, dat er kennelijk zo'n dertien stuks van die drijvende goudfabriekjes op het stuwmeer ronddobberen. De oude plantenkenner Van Troon, Frits toch, ja, die van Tonka, wil eigenlijk wel eens van die dingen af. Ze schijnen schade toe te brengen aan het meer en ook aan de gezondheid van mensen. Natuurlijk blijven ook nog eens bezoekers weg van zijn eilandje. Dus, wordt het niet eens tijd om ze te verwijderen? Het mag toch ook niet, goud zoeken ii watra? Mi wakti al maanden om in actie te komen, heb er zin in, maar krijg maar geen instructie. No kan toch? En tja, ik ga natuurlijk niets iets uit mezelf ondernemen, toch, pres?'

'Gerold, mi begrijp yu volledig. Je bent toch een volwassen vent brada!? Waarom wakti? Treedt op, doe iets, verwijder die dingen van dat meer. Nog voor de verkiezingen hoor!' Kan ik een zoveelste wit voetje halen bij mijn burgers in dit mooie land.'

'Maar, what about al die belastingcentjes dan?'

'Oh ja, tsjoerie. Pfffff..... Gerold, gooi ze toch maar van het meer af. Doe maar. Binnen no time zijn ze weer terug, toch, net als al die porknokkers die je her en der hebt verwijderd, iedereen keert weer terug, en dan kunnen we centjes blijven innen bij de eigenaren van die pontons, we kennen ze toch, hier in de stad, en hebben wij, switi Sranan dus, laten zien dat wij het menen met ons milieu en de gezondheid van de binnenlandbewoners. Daar zitten toch ook onze kiezers?'

'Ah bun. Is goed brada, pres. Ik zal zien wanneer we met de sterk arm van onze gewapende machten het meer op kunnen. Hopelijk lukt dat nog voor de verkiezingen, want na de verkiezingen kan de wereld er heel anders uit zien, ook voor mij en de commissie.'

Hoogachtend,

Den Blauwvinger

24 mei 2015

Amsterdam-Paramaribo

Wat zit er achter het scalian-gedoogdbeleid van minister Dodson?

Heeft de bewindsman en/of hebben personen binnen regeringskringen privébelangen in die sector?

De curieuze handel en wandel van Dodson in scalianaffaires Afobaka stuwmeer, Sarakreekgebied en Marowijnerivier

31-07-2016  De Surinaamse Krant


Minister Regilo Dodson van Natuurlijke Hulpbronnen houdt er met betrekking tot de aanwezigheid van goudpontons/scalians in het Sarakreekgebied (die eerst met de nodige poeha en ophef en publicitaire aandacht van het Afobaka stuwmeer werden verwijderd, in beslag genomen zelfs, maar korte tijd daarna gewoon hun werkzaamheden mogen voortzetten in dat Sarakreekgebied, aan de onderzijde van het stuwmeer) en op de Marowijnerivier, een eigenaardig beleid op na. Een beleid dat bij menig Surinamer – begrijpelijk – kan leiden tot de vraag of er wellicht een verband is tussen dat vreemde beleid en enige persoonlijke betrokkenheid van deze bewindsman en/of personen in regeringskringen bij die (scalian)wereld, naast het innen van forse belastinggelden voor de staat Suriname...

Scalianhouders mogen naar hartelust hun werkzaamheden van Dodson verrichten, terwijl het mijnen in open wateren in Suriname bij wet is verboden. Dat de eigenaren van die goudpontons toch wordt toegestaan om te mijnen, moet een reden hebben, daar moet iets achter zitten. Die indruk en die gedachte worden versterkt terugblikkend op de gang van zaken sinds september 2015 rond de scalians die hun voor de biodiversiteit vernietigende activiteiten uitvoerden op het Afobaka stuwmeer en die die maand door Dodson – in aanwezigheid van camera's en microfoons van uitgenodigde media – gemaand werden het stuwmeer te verlaten, maar uiteindelijk werden toegestaan om gedurende twee jaren te werken in het Sarakreekgebied aan de onderzijde van het stuwmeer.

'Fenomeen scaliantes op stuwmeer is definitief ten einde'
'Het is medio september 2015. Ik kan u de verzekering geven dat het fenomeen scaliantes op het stuwmeer definitief ten einde is.' Daadkrachtige woorden van Dodson tijdens een persconferentie op 15 september in het ministerie, woorden die enige tijd later geen enkele betrouwbare waarde bleken te hebben gehad.
De drijvende goudfabrieken werden 15 september in beslag genomen en de eigenaren werden verantwoordelijk gesteld voor de schade aan het milieu. De pontons werden weggesleept naar een centrale plek om ontmanteld te worden. Dodson ontving de nodige lovende woorden voor zijn doortastende optreden tegen de scalians. Zo vond het VHP-Assembleelid Mahinder Jogi, dus uit de oppositie, de minister 'dapper en moedig'.

Dodson liet op 5 oktober 2015 weten, dat de negen scalians die van het stuwmeer waren verwijderd, geen goudactiviteiten meer mochten ontplooien op open water. Tijdens een gesprek met de eigenaren van de goudpontons, kwamen juridische aspecten ter tafel en werd gezocht naar oplossingen. Zij kregen concessies aan land in het vooruitzicht gesteld en de scalians dienden te worden ontmanteld. Het zou uiteindelijk gaan om vier scalianhouders. De goudpontons zouden naar de Marowijnekreek gaan, waar ze ontmanteld zouden gaan worden. 'Alle pontons zullen via een gps-systeem gecontroleerd worden. Niemand zal stiekem meer kunnen dredgen op water', zei Dodson.

Maar, daarmee was de scaliankwestie nog geenszins tot een einde gekomen. Zes scalianhouders vroegen eind oktober de procureur-generaal om hun zaak buiten proces af te handelen en dat verzoek werd gehonoreerd. Elke scalianeigenaar moest een boete gaan betalen wegens overtreding van de Mijnbouwwet. Na betaling van de boete zou het Openbaar Ministerie overgaan tot teruggave van de scalians, die aan de ketting lagen bij het dorp Lebi Doti.

Maar, had minister Regilio Dodson niet gezegd dat de scalians ontmanteld zouden worden? Na betaling van de boete, die totaal in miljoenen Srd's liep, konden de eigenaren weer kunnen beschikken over de goudpontons. En weer was de reactie van de bewindsman, dat de scalianhouders die op het stuwmeer hadden gewerkt, een concessie aan land zouden krijgen.

Hij zei verder, dat het teruggeven van de pontons aan voorwaarden verbonden was en dat afspraken zwart op wit waren vastgelegd. Binnen een jaar moeten de scalians ontmanteld worden. Op weg naar hun nieuwe locatie mogen ze in de kreek dredgen. Bij de locatie aangekomen, moeten de pontons worden ontmanteld.

In de eerste week van november kreeg een en ander een vreemde wending. De eigenaren van de pontons – Peneux van JPP International NV, Soenil Kalloe van Maxi Goldmining en Moreira Santos van Armadillo Mining NV, die samen negen scalians op het stuwmeer hadden - begonnen te dreigen de Staat voor de rechter te dagen. 

'We hebben alle bewijs om aan te tonen dat wij niet illegaal op het stuwmeer bezig waren. Iedereen was op de hoogte, het werd gedoogd', zei Pieter Peneux namens de eigenaren. Uit documenten werd duidelijk, dat de scalians en hun werkzaamheden gedoogd werden door de overheid, de lokale bevolking, de Belastingdienst en de Commissie Ordening Goudsector (COG). Op dat moment, de eerste week van november, lagen de scalians al ruim twee maanden aan de ketting Lebi Doti. De eigenaren waren geenszins van plan om de hen opgelegde boete te betalen. 'Dat vertikken wij, omdat op grond van alle bewijzen die we hebben het moeilijk is aan te nemen, dat wij deze boetes moeten betalen. We hebben altijd geprobeerd zaken legaal te doen', zei Peneux, die verder ook nog eens beweerde, dat de scalians niet vernietigend bezig zijn geweest op het stuwmeer. 'We hebben altijd bij kreken gewerkt en niet hard op het stuwmeer. Ik kan bewijzen, dat waar de scalians gewerkt hebben het gebied na zes weken weer schoon is. Met kwik werken we niet. Wij halen juist met het zuigen van het materiaal het kwik uit de bodem, kwik dat door de goudzoekers op land in het water is terechtgekomen. We maken juist schoon.'

Scalians mogen twee jaren mijnen in Sarakreekgebied...
Na november werd het even stil rond de stuwmeer-scalians. Maar, op 1 januari 2016 werd bekend dat drie eigenaren van scalians toestemming hadden gekregen van Dodson om in het zuidoostelijk deel van de Sarakreek in Brokopondo te mogen dredgen. Het ging om Pieter Peneux van JPP International NV, Soenil Kalloe van Maxi Goldmining en Moreira Santos van Armadillo Mining NV. Vijf scalians mogen in het hun toegewezen gebied opereren. Plotseling bleek er geen sprake meer te zijn van concessies op land. Het zag er dan ook naar uit, dat de regering toch weer goudzoeken in open water ging gedogen, terwijl dat bij wet is verboden.

Dodson bevestigde, dat de drie ondernemers vooruitlopend op een nog te ontvangen landconcessie, toestemming hadden gekregen om te dredgen in de Sarakreek gedurende twee jaren ingaande 31 december 2015. De bewindsman zei verder, dat was afgesproken dat niemand meer in het stuwmeer naar goud mocht zoeken. De plek die was toegewezen, is ongeveer 20 kilometer verwijderd van het stuwmeer.

De beslissing zou destijds zijn genomen nadat alles op een rijtje was gezet. Ook het Openbaar Ministerie had onderzoek verricht en gebleken is, dat door officiële organen van de Staat in de periode 2011-2015 verwachtingen waren gewekt bij de scalianeigenaren. Zij zouden toestemming krijgen van het ministerie om goud te delven in kreken en rivieren in Brokopondo, met name Sarakreek.

Minister Dodson ging dinsdag 9 februari 2016 in De Nationale Assemblee uitgebreid in op de kwestie van de scalians die van het stuwmeer naar de Sarakreek waren verhuisd. Met instemming van de drie omliggende dorpen mogen de ondernemers in de 50 kilometer lange Sarakreek dredgen ofwel naar goud zoeken. De goudpontons waren onder justitieel beslag.

Er waren twee keuzes om de zaak af te handelen, zei de minister. De eerste was om de pontons te ontmantelen en de eigenaren een schadevergoeding te betalen voor hun investeringen. Deze optie zou de Staat enkele miljoenen Amerikaanse dollar kosten. De tweede optie was om een schikking te treffen. 'Ik koos voor een schikking waarbij de scalians voor twee jaren mogen dredgen in de Sarakreek, zoals ze oorspronkelijk beloofd was. Maar, er zijn strenge voorwaarden hieraan verbonden. Er is ook expliciet afgesproken dat ze niet in de buurt van de drie dorpen bij de monding van de Sarakreek en het stuwmeer mogen dredgen.'

Hiermee was een einde gekomen aan het gehaal en getrek van de stuwmeer-scalians, waarvan de eigenaren aan het langste eind hebben getrokken en hebben aangetoond dat de regering nu niet bepaald handig en verstandig heeft gehandeld, waardoor ze nu toch gewoon mogen mijn in open water. Kortom, het gedoogbeleid wordt gewoon gecontinueerd met als enige verschil dat de scalians zijn verplaatst van het stuwmeer naar het Sarakreekgebied.

Dodson gedoogd ook goudpontons op Marowijnerivier
Dus, die kwestie was afgerond en vervolgens doken er in februari van dit jaar meer dan tien scalians op op de Marowijnerivier ter hoogte van het dorp Maripasoula. Het was De Surinaamse Krant die hierover berichtte na te zijn getipt door de Frans-Guyanese non-gouvernementele organisatie Hurleurs de Guyane. Maar, op vragen van de redactie werd door Dodson niet gereageerd. Was hij op de hoogte van de aanwezigheid van scalians op de grensrivier en zo ja, wat zou hij er tegen gaan ondernemen? De bewindsman zweeg echter.
Tot maandag 13 juni (!), toen Dodson via de Ware Tijd reageerde. En dat deed hij op advies van de fractievoorzitter van DOE – zijn partij - in De Nationale Assemblee, Carl Breeveld. Breeveld, die ook door De Surinaamse Krant was benaderd in verband met de aanwezigheid van goudpontons op de Marowijnerivier en het maar niet reageren door zijn minister, en op die dag, 13 juni, de redactie in een e-mail het volgde had bericht: 'De minister moet hierop antwoorden. Ik heb hem gevraagd dat te doen.'

Maar, gedogen en zwijgen gaan kennelijk hand in hand bij de minister van Natuurlijke Hulpbronnen.

Dodson liet via de Ware Tijd weten dat binnenkort, samen met Frans-Guyana, een commissie zou worden ingesteld om de kwestie te bespreken. 'Ook dorpen van Frans-Guyana zetten deze goudmachines in op de Marowijnerivier, en de Fransen juichen de ordening toe', aldus Dodson. Het zou volgens hem nu gaan om twaalf scalians en tien kleine goudpontons. Mogelijk zullen deze goudactiviteiten gedoogd, maar wel aan regels gebonden worden, zoals het niet extreem vervuilen van de rivier. Het wordt waarschijnlijk het oplossingsmodel dat wordt toegepast in Lebi Doti in Brokopondo, waar een deel van de opbrengsten van de scalians in de kas van het dorp vloeit om projecten voor die gemeenschap uit te voeren. 'Dat model werkt daar heel goed en we kunnen dat ook toepassen in bijvoorbeeld het Langatabikigebied', zegt de minister.

Het heeft er dus alle schijn van dat, zoals De Surinaamse Krant eerder al berichtte, de regering weer de biodiversiteit vernietigende scalians gaat gedogen, met alle gevolgen van dien. Dit is een halfslachtig beleid van pappen en nathouden. Overigens is het vanzelfsprekend, dat de Fransen de (vermeende) 'ordening' toejuichen, zoals Dodson stelt. Immers, de Fransen treden al langere tijd wel daadkrachtig tegen scalians op hun wateren op. Zij worden zonder pardon vernietigd. Pontonhouders aan de Franse zijde van de Marowijnerivier die op de hoogte zijn van de komst van gendarmerie en het leger, nemen de benen, en verplaatsen hun scalians naar de Surinaamse zijde van de rivier, omdat zij weten dat Suriname niet optreedt....

Voor regering zijn geld en dus inkomsten Staat belangrijker dan bescherming biodiversiteit
Dat Dodson als een van de regels waaraan scalianhouders stelt, dat de rivier 'niet extreem' vervuild mag worden is natuurlijk absurd. Hij zou juist een beleid moeten voeren waarin helemaal geen sprake is van vervuiling van de Marowijnerivier. Immers, het vervuilen van de grensrivier heeft ook gevolgen van de bewoners van inheemse dorpen die aan de oevers van de rivier zijn gelegen....

Na zijn reactie op 13 juni in de Ware Tijd is het weer stil gebleven. Ondertussen kunnen de scalians op de Marowijnerivier gewoon, gedoogd, hun activiteiten continueren en wordt de vernietiging van de biodiversiteit voortgezet onder toeziend gedoogoog van de Surinaamse regering. Geld en dus inkomsten voor de Staat - en wellicht allerlei persoonlijke belangen - zijn kennelijk voor minister Dodsen en zijn ministerie belangrijker dan het beschermen van de biodiversiteit en de gezondheid van bewoners langs de Marowijnerivier.

(Red. De Surinaamse Krant, 31 juli 2016)

Wat zit er achter het scalian-gedoogdbeleid van minister Dodson?

Heeft de bewindsman en/of hebben personen binnen regeringskringen privébelangen in die sector?

De curieuze handel en wandel van Dodson in scalianaffaires Afobaka stuwmeer, Sarakreekgebied en Marowijnerivier

31-07-2016  De Surinaamse Krant


Minister Regilo Dodson van Natuurlijke Hulpbronnen houdt er met betrekking tot de aanwezigheid van goudpontons/scalians in het Sarakreekgebied (die eerst met de nodige poeha en ophef en publicitaire aandacht van het Afobaka stuwmeer werden verwijderd, in beslag genomen zelfs, maar korte tijd daarna gewoon hun werkzaamheden mogen voortzetten in dat Sarakreekgebied, aan de onderzijde van het stuwmeer) en op de Marowijnerivier, een eigenaardig beleid op na. Een beleid dat bij menig Surinamer – begrijpelijk – kan leiden tot de vraag of er wellicht een verband is tussen dat vreemde beleid en enige persoonlijke betrokkenheid van deze bewindsman en/of personen in regeringskringen bij die (scalian)wereld, naast het innen van forse belastinggelden voor de staat Suriname...

Scalianhouders mogen naar hartelust hun werkzaamheden van Dodson verrichten, terwijl het mijnen in open wateren in Suriname bij wet is verboden. Dat de eigenaren van die goudpontons toch wordt toegestaan om te mijnen, moet een reden hebben, daar moet iets achter zitten. Die indruk en die gedachte worden versterkt terugblikkend op de gang van zaken sinds september 2015 rond de scalians die hun voor de biodiversiteit vernietigende activiteiten uitvoerden op het Afobaka stuwmeer en die die maand door Dodson – in aanwezigheid van camera's en microfoons van uitgenodigde media – gemaand werden het stuwmeer te verlaten, maar uiteindelijk werden toegestaan om gedurende twee jaren te werken in het Sarakreekgebied aan de onderzijde van het stuwmeer.

'Fenomeen scaliantes op stuwmeer is definitief ten einde'
'Het is medio september 2015. Ik kan u de verzekering geven dat het fenomeen scaliantes op het stuwmeer definitief ten einde is.' Daadkrachtige woorden van Dodson tijdens een persconferentie op 15 september in het ministerie, woorden die enige tijd later geen enkele betrouwbare waarde bleken te hebben gehad.
De drijvende goudfabrieken werden 15 september in beslag genomen en de eigenaren werden verantwoordelijk gesteld voor de schade aan het milieu. De pontons werden weggesleept naar een centrale plek om ontmanteld te worden. Dodson ontving de nodige lovende woorden voor zijn doortastende optreden tegen de scalians. Zo vond het VHP-Assembleelid Mahinder Jogi, dus uit de oppositie, de minister 'dapper en moedig'.

Dodson liet op 5 oktober 2015 weten, dat de negen scalians die van het stuwmeer waren verwijderd, geen goudactiviteiten meer mochten ontplooien op open water. Tijdens een gesprek met de eigenaren van de goudpontons, kwamen juridische aspecten ter tafel en werd gezocht naar oplossingen. Zij kregen concessies aan land in het vooruitzicht gesteld en de scalians dienden te worden ontmanteld. Het zou uiteindelijk gaan om vier scalianhouders. De goudpontons zouden naar de Marowijnekreek gaan, waar ze ontmanteld zouden gaan worden. 'Alle pontons zullen via een gps-systeem gecontroleerd worden. Niemand zal stiekem meer kunnen dredgen op water', zei Dodson.

Maar, daarmee was de scaliankwestie nog geenszins tot een einde gekomen. Zes scalianhouders vroegen eind oktober de procureur-generaal om hun zaak buiten proces af te handelen en dat verzoek werd gehonoreerd. Elke scalianeigenaar moest een boete gaan betalen wegens overtreding van de Mijnbouwwet. Na betaling van de boete zou het Openbaar Ministerie overgaan tot teruggave van de scalians, die aan de ketting lagen bij het dorp Lebi Doti.

Maar, had minister Regilio Dodson niet gezegd dat de scalians ontmanteld zouden worden? Na betaling van de boete, die totaal in miljoenen Srd's liep, konden de eigenaren weer kunnen beschikken over de goudpontons. En weer was de reactie van de bewindsman, dat de scalianhouders die op het stuwmeer hadden gewerkt, een concessie aan land zouden krijgen.

Hij zei verder, dat het teruggeven van de pontons aan voorwaarden verbonden was en dat afspraken zwart op wit waren vastgelegd. Binnen een jaar moeten de scalians ontmanteld worden. Op weg naar hun nieuwe locatie mogen ze in de kreek dredgen. Bij de locatie aangekomen, moeten de pontons worden ontmanteld.

In de eerste week van november kreeg een en ander een vreemde wending. De eigenaren van de pontons – Peneux van JPP International NV, Soenil Kalloe van Maxi Goldmining en Moreira Santos van Armadillo Mining NV, die samen negen scalians op het stuwmeer hadden - begonnen te dreigen de Staat voor de rechter te dagen. 

'We hebben alle bewijs om aan te tonen dat wij niet illegaal op het stuwmeer bezig waren. Iedereen was op de hoogte, het werd gedoogd', zei Pieter Peneux namens de eigenaren. Uit documenten werd duidelijk, dat de scalians en hun werkzaamheden gedoogd werden door de overheid, de lokale bevolking, de Belastingdienst en de Commissie Ordening Goudsector (COG). Op dat moment, de eerste week van november, lagen de scalians al ruim twee maanden aan de ketting Lebi Doti. De eigenaren waren geenszins van plan om de hen opgelegde boete te betalen. 'Dat vertikken wij, omdat op grond van alle bewijzen die we hebben het moeilijk is aan te nemen, dat wij deze boetes moeten betalen. We hebben altijd geprobeerd zaken legaal te doen', zei Peneux, die verder ook nog eens beweerde, dat de scalians niet vernietigend bezig zijn geweest op het stuwmeer. 'We hebben altijd bij kreken gewerkt en niet hard op het stuwmeer. Ik kan bewijzen, dat waar de scalians gewerkt hebben het gebied na zes weken weer schoon is. Met kwik werken we niet. Wij halen juist met het zuigen van het materiaal het kwik uit de bodem, kwik dat door de goudzoekers op land in het water is terechtgekomen. We maken juist schoon.'

Scalians mogen twee jaren mijnen in Sarakreekgebied...
Na november werd het even stil rond de stuwmeer-scalians. Maar, op 1 januari 2016 werd bekend dat drie eigenaren van scalians toestemming hadden gekregen van Dodson om in het zuidoostelijk deel van de Sarakreek in Brokopondo te mogen dredgen. Het ging om Pieter Peneux van JPP International NV, Soenil Kalloe van Maxi Goldmining en Moreira Santos van Armadillo Mining NV. Vijf scalians mogen in het hun toegewezen gebied opereren. Plotseling bleek er geen sprake meer te zijn van concessies op land. Het zag er dan ook naar uit, dat de regering toch weer goudzoeken in open water ging gedogen, terwijl dat bij wet is verboden.

Dodson bevestigde, dat de drie ondernemers vooruitlopend op een nog te ontvangen landconcessie, toestemming hadden gekregen om te dredgen in de Sarakreek gedurende twee jaren ingaande 31 december 2015. De bewindsman zei verder, dat was afgesproken dat niemand meer in het stuwmeer naar goud mocht zoeken. De plek die was toegewezen, is ongeveer 20 kilometer verwijderd van het stuwmeer.

De beslissing zou destijds zijn genomen nadat alles op een rijtje was gezet. Ook het Openbaar Ministerie had onderzoek verricht en gebleken is, dat door officiële organen van de Staat in de periode 2011-2015 verwachtingen waren gewekt bij de scalianeigenaren. Zij zouden toestemming krijgen van het ministerie om goud te delven in kreken en rivieren in Brokopondo, met name Sarakreek.

Minister Dodson ging dinsdag 9 februari 2016 in De Nationale Assemblee uitgebreid in op de kwestie van de scalians die van het stuwmeer naar de Sarakreek waren verhuisd. Met instemming van de drie omliggende dorpen mogen de ondernemers in de 50 kilometer lange Sarakreek dredgen ofwel naar goud zoeken. De goudpontons waren onder justitieel beslag.

Er waren twee keuzes om de zaak af te handelen, zei de minister. De eerste was om de pontons te ontmantelen en de eigenaren een schadevergoeding te betalen voor hun investeringen. Deze optie zou de Staat enkele miljoenen Amerikaanse dollar kosten. De tweede optie was om een schikking te treffen. 'Ik koos voor een schikking waarbij de scalians voor twee jaren mogen dredgen in de Sarakreek, zoals ze oorspronkelijk beloofd was. Maar, er zijn strenge voorwaarden hieraan verbonden. Er is ook expliciet afgesproken dat ze niet in de buurt van de drie dorpen bij de monding van de Sarakreek en het stuwmeer mogen dredgen.'

Hiermee was een einde gekomen aan het gehaal en getrek van de stuwmeer-scalians, waarvan de eigenaren aan het langste eind hebben getrokken en hebben aangetoond dat de regering nu niet bepaald handig en verstandig heeft gehandeld, waardoor ze nu toch gewoon mogen mijn in open water. Kortom, het gedoogbeleid wordt gewoon gecontinueerd met als enige verschil dat de scalians zijn verplaatst van het stuwmeer naar het Sarakreekgebied.

Dodson gedoogd ook goudpontons op Marowijnerivier
Dus, die kwestie was afgerond en vervolgens doken er in februari van dit jaar meer dan tien scalians op op de Marowijnerivier ter hoogte van het dorp Maripasoula. Het was De Surinaamse Krant die hierover berichtte na te zijn getipt door de Frans-Guyanese non-gouvernementele organisatie Hurleurs de Guyane. Maar, op vragen van de redactie werd door Dodson niet gereageerd. Was hij op de hoogte van de aanwezigheid van scalians op de grensrivier en zo ja, wat zou hij er tegen gaan ondernemen? De bewindsman zweeg echter.
Tot maandag 13 juni (!), toen Dodson via de Ware Tijd reageerde. En dat deed hij op advies van de fractievoorzitter van DOE – zijn partij - in De Nationale Assemblee, Carl Breeveld. Breeveld, die ook door De Surinaamse Krant was benaderd in verband met de aanwezigheid van goudpontons op de Marowijnerivier en het maar niet reageren door zijn minister, en op die dag, 13 juni, de redactie in een e-mail het volgde had bericht: 'De minister moet hierop antwoorden. Ik heb hem gevraagd dat te doen.'

Maar, gedogen en zwijgen gaan kennelijk hand in hand bij de minister van Natuurlijke Hulpbronnen.

Dodson liet via de Ware Tijd weten dat binnenkort, samen met Frans-Guyana, een commissie zou worden ingesteld om de kwestie te bespreken. 'Ook dorpen van Frans-Guyana zetten deze goudmachines in op de Marowijnerivier, en de Fransen juichen de ordening toe', aldus Dodson. Het zou volgens hem nu gaan om twaalf scalians en tien kleine goudpontons. Mogelijk zullen deze goudactiviteiten gedoogd, maar wel aan regels gebonden worden, zoals het niet extreem vervuilen van de rivier. Het wordt waarschijnlijk het oplossingsmodel dat wordt toegepast in Lebi Doti in Brokopondo, waar een deel van de opbrengsten van de scalians in de kas van het dorp vloeit om projecten voor die gemeenschap uit te voeren. 'Dat model werkt daar heel goed en we kunnen dat ook toepassen in bijvoorbeeld het Langatabikigebied', zegt de minister.

Het heeft er dus alle schijn van dat, zoals De Surinaamse Krant eerder al berichtte, de regering weer de biodiversiteit vernietigende scalians gaat gedogen, met alle gevolgen van dien. Dit is een halfslachtig beleid van pappen en nathouden. Overigens is het vanzelfsprekend, dat de Fransen de (vermeende) 'ordening' toejuichen, zoals Dodson stelt. Immers, de Fransen treden al langere tijd wel daadkrachtig tegen scalians op hun wateren op. Zij worden zonder pardon vernietigd. Pontonhouders aan de Franse zijde van de Marowijnerivier die op de hoogte zijn van de komst van gendarmerie en het leger, nemen de benen, en verplaatsen hun scalians naar de Surinaamse zijde van de rivier, omdat zij weten dat Suriname niet optreedt....

Voor regering zijn geld en dus inkomsten Staat belangrijker dan bescherming biodiversiteit
Dat Dodson als een van de regels waaraan scalianhouders stelt, dat de rivier 'niet extreem' vervuild mag worden is natuurlijk absurd. Hij zou juist een beleid moeten voeren waarin helemaal geen sprake is van vervuiling van de Marowijnerivier. Immers, het vervuilen van de grensrivier heeft ook gevolgen van de bewoners van inheemse dorpen die aan de oevers van de rivier zijn gelegen....

Na zijn reactie op 13 juni in de Ware Tijd is het weer stil gebleven. Ondertussen kunnen de scalians op de Marowijnerivier gewoon, gedoogd, hun activiteiten continueren en wordt de vernietiging van de biodiversiteit voortgezet onder toeziend gedoogoog van de Surinaamse regering. Geld en dus inkomsten voor de Staat - en wellicht allerlei persoonlijke belangen - zijn kennelijk voor minister Dodsen en zijn ministerie belangrijker dan het beschermen van de biodiversiteit en de gezondheid van bewoners langs de Marowijnerivier.

(Red. De Surinaamse Krant, 31 juli 2016)