Regering laat vernietiging milieu door goudzoekers gewoon doorgaan
Geen regeringsbeleid om gebruik kwik in kleinschalige goudwinning aan te pakken
13-04-2013 Door: Paul Kraaijer
Paramaribo –
De rubriek Keerpunt in De West van vandaag, zaterdag 13
april 2013, besteedt aandacht aan het feit, dat de grenzen van Suriname
zo lek zijn als een mandje. Immers, kwik – dat vooral in de
kleinschalige goudwinning in het binnenland wordt gebruikt – blijft het
land in komen via allerlei smokkelkanalen en vindt zijn weg naar de
goudvelden.
Met regelmaat heb ook ik in artikelen hierop gewezen en op het feit, dat
de Surinaamse regering een tandeloze tijger is en nauwelijks
gestructureerd en met beleid tegen die smokkel optreedt. Ook is er geen
enkele controle op de goudvelden op de aanwezigheid van kwik, nooit is
daar kwik in beslag genomen en nooit is daar een goudzoeker opgepakt
voor het gebruik en in bezit hebben van kwik.

De in december 2010 door president Bouterse ingestelde Commissie
Ordening Goudsector heeft de afgelopen twee jaren ook nauwelijks
aandacht besteed aan kwik. Wel liet de voorzitter van het Managementteam
van deze commissie, Gerold Dompig, in 2012 weten dat met ingang van
januari 2013 geen kwik meer te vinden zou zijn in het Surinaamse
binnenland. Dompig droomt en Dompig vertelt sprookjes.
De commissie voert geen enkel effectief beleid uit. De commissie laat
enkel en alleen nu en dan wat illegale goudzoekers uit gebieden
verwijderen en stelt ze ook nog eens nieuwe werkgebieden om legaal te
mijnen als dank in het vooruitzicht. Dweilen met de kraan open dus.
Daarnaast doen de commissie en de regering nog niets aan het in het
leven roepen van een speciaal fonds voor goudzoekers. Een fonds waarop
de kleine goudzoekers een beroep kunnen doen als ze financiering zoeken
voor de aanschaf van milieuvriendelijke winningsmethoden voor goud. De
goudzoekers worden door de overheid nauwelijks tot niet gestimuleerd om
af te stappen van het gebruik van kwik. Neen, de regering staat toe dat
de biodiversiteit in het binnenland en de gezondheid van inheemsen en
marrons nog steeds bedreigd worden door het gif kwik. Dat zou je
misschien zelfs misdadig kunnen noemen, immers de regering weet wat de
gevolgen van het gebruik van kwik zijn voor zowel de mens als de natuur,
de biodiversiteit en desondanks wordt er geen beleid ontwikkeld om de
stof te verbannen.
Bouterse heeft nu alle recht om
trots
te zijn op de vanochtend vroeg door De Nationale Assemblee aangenomen
gouddeal met het Canadese IAmGold voor uitbreiding van haar activiteiten
in de Rosebel goudmijn en op het feit dat waarschijnlijk binnenkort ook
de deal met het Amerikaanse Newmont, dat een goudmijn wil gaan opzetten
in het Meriangebied in het oosten van het land, maar laat hij ook eens
serieus werk gaan maken van de aanpak van kwikgebruik door goudzoekers
in het binnenland.