DA'91 ernnstig verontrust over geen bezwaar Bouterse tegen goudwinning door scalians

'Regeringen Bouterse houden gemeenschap voor de gek in kwestie scalians'


'DA’91 heeft met ernstige verontrusting kennis genomen van het standpunt van president Bouterse van geen bezwaar tegen het opereren van scalians in het Apoera en Wayambo gebied. De ernstige aantasting van ons milieu en de gevolgen van kwikvergiftiging voor de gezondheid van onze burgers en met name onze burgers in het binnenland is overbekend. 

Al jaren houden regeringen Bouterse de gemeenschap voor de gek in de kwestie van de scalians. Minister Dodson ging zelf zover om te verkondigen dat de scalians juist kwik opruimden. Verschillende rapporten bevestigen de ernstige kwikvergiftiging in vooral ons binnenland. DA’91 heeft eerder aan de bel getrokken en de regering opgeroepen dit heilloos pad te verlaten. 

Uit een onderzoek gepubliceerd in de International Journal of Environmental Research and Public Health bleek al, dat de kwikvergiftiging van ons binnenland en de lokale bevolking schrikbarende vormen had aangenomen. Het is een voorbode van de totale vernietiging van de gezondheid van onze burgers in het binnenland. Het is dan ook onvoorstelbaar dat de president, nota bene tegen de wensen in van de lokale bewoners, stimuleert dat er aan goudwinning gedaan wordt. 

Het is alom bekend dat de kleinschalige goudwinningsactiviteiten in ons binnenland een enorme bijdrage leveren aan de kwikvervuiling en vergiftiging van het milieu. Wanneer zelf de zogenaamde Commissie Ordening Gouddsector door deze zelfde president ingesteld heeft geresulteerd in een toename aan criminaliteit, smokkel, en geweld; 
en seksueel overdraagbare ziektes (onder meer door de bloeiende seksindustrie); watervervuiling; 
kwikvergiftiging; 
en de degradatie van het bosecosysteem, dan kan op zijn zachtst gezegd ernstige vraagtekens geplaatst worden bij deze houding van de president. 

Het feit dat behalve het riskeren van de gezondheid van onze burgers nu ook onze rijstsector in Nickerie gevaar zal lopen, zou een verantwoordelijke president wel tweemaal moeten doen nadenken alvorens een dergelijk standpunt te ventileren. 

Om alle bovengenoemde redenen en nog meer is de handelwijze van de president absoluut onacceptabel. Er zijn in tegendeel drastische maatregelen nodig om de gemeenschap te beschermen, waaronder: 
- een verbod op consumptie van de vis uit de besmette gebieden; 
- een acute gestructureerde voorlichting voor de samenlevingen in de kwetsbare gebieden en in het bijzonder, moeders en moeders in spé om zeker geen vis uit het gebied te eten; 
- onmiddellijk een halt toe te roepen aan de rampzalige sociale en ecologische ravage door de ongecontroleerde goudwinning. 

Dit vereist dat De Nationale Assemblee gelijk ertoe overgaat om de noodzakelijke organieke wetten aan te nemen in het kader van het Minamata Verdrag. De schade die kwikvergiftiging toebrengt is onomkeerbaar en er is geen enkel excuus om deze situatie zo voort te laten gaan, en nog minder om het te verdiepen. 

DA’91 Publiciteitsdienst'

Ronnie Brunswijk afgestudeerd op Hawaii als 'Master of Business Administration'

'Ik heb mijn diploma niet gekocht'

'Ik heb onderzocht welke bijdrage ik kan leveren om de goudsector milieuvriendelijker te maken'


Starnieuws bericht vandaag, zondag 18 november 2018, uitgebreid, dat Ronnie Brunswijk,  Assembleelid en voorzitter van de ABOP, is afgestudeerd als 'Master of Business Administration'. Hij heeft gisteren zijn thesis 'Environmental Friendly Gold Mining in the East Sipaliwini Area of Suriname' gepresenteerd en verdedigd in de Flex Mall. 

'Je bent nooit te oud om te leren, dit is een voorbeeld aan de drop outs. Drop out zijn is niet het einde, if yu wani yu o doro, met kennis kom je verder.'

Brunswijk benadrukte, dat hij zijn diploma niet heeft gekocht, zoals beweerd wordt op social media. Hij heeft zijn titel behaald aan de Akamai University op Hawaii (te Hilo), die pas bestaat sinds 2002.

Zijn supervisor was professor Hubert Rampersad. In een Skype gesprek geeft Rampersad aan onder de indruk te zijn van de student Brunswijk. 'Zijn voorbeeld verdient navolging. Hij is leergierig om daarna de opgedane kennis direct toe te passen. Het is duidelijk dat hij een droom heeft om waar te maken', geeft de ‘Full Professor at Akamai’ aan.

Dit vermeldt de universiteit op haar website over Rampersad:

http://www.akamaiuniversity.us/faculty.html

Op de kritiek die op social media is losgebarsten had Brunswijk ook wat opmerkingen. Hij zou bijvoorbeeld het diploma hebben gekocht en zijn taalgebruik is te slecht. Rampersad wuift de kritiek weg en vindt dat dat een van de redenen is waarom Suriname nog steeds is blijven steken, omdat het volk blijft trappen in ‘politici die goed Nederlands praten en alles al schijnen te weten.’ 'Ronnie laat zien dat om Suriname te veranderen je bij jezelf moet beginnen', zegt Rampersad. 'Hij doet het niet alleen voor zichzelf of de marrons. Hij doet het voor Suriname, hij wil innovatie. Hij is gaan studeren. Hij nam zijn studieboeken mee naar het veld, om direct te toetsen of toe te passen.'

Het onderzoeksgebied van Brunswijk was het Oost Sipaliwini gebied. Hij heeft 115 bedrijven onderzocht en geïnterviewd, 70 hebben meegewerkt, de overige weigerden informatie te verschaffen.

Brunswijk concludeert, dat het gebruik van kwik, hoewel er wetten zijn die dat verbieden, door de overheid getolereerd wordt. Het wordt nog steeds gebruikt door de goudzoekers door onwetendheid en gebrek aan kennis. Voor de goudzoekers is dat nog steeds de snelste manier van goud winnen. Men is wel bereid over te stappen naar gezondere systemen maar die zijn vaak onbekend en dan nog te duur, concludeert Brunswijk. De overheid moet meer stoppen in voorlichting, de mensen meer kennis geven over hoe milieuvriendelijk te werk gaan, stelt Brunswijk voor. Temeer omdat het Minamata Verdrag over gefaseerd uitbannen van kwik is aangenomen. De commissie Ordening Goudsector heeft geen orde gebracht. De commissie hield zich meer bezig met geschillen oplossen dan tegengaan van kwikgebruik en milieuvervuiling, antwoordde Brunswijk tijdens de vragenronde.

Brunswijk is zelf actief in de goudwinning. 'Ik gebruik geen kwik. Ik ben de studie begonnen om na te gaan hoe het staat in het gebied. Ik ben het gaan bestuderen. Dingen moeten anders gedaan worden want als we zo door blijven gaan, krijgen we nog meer problemen. Men is wel bereid anders te werken, maar de kennis moet wel naar de mensen gebracht worden. Ze hebben ook hulp nodig. Ik kon wel overstappen maar niet iedereen kan dat.'

Brunswijk stoort zich niet aan opmerkingen alsof hij het diploma gekocht zou hebben. 'Ik ga mezelf niet voor de gek houden. Wat ik wilde hebben is scholing. Ik heb onderzocht welke bijdrage ik kan leveren om de goudsector milieuvriendelijker te maken. Ik heb kennis vergaard, dus als men zegt dat Brunswijk dat diploma heeft gekocht…ik ga mezelf niet voor de gek houden.' Brunswijk lichtte toe, dat de driejarige studie aardig wat geld heeft gekost, 7.500 Amerikaanse dolllar per collegejaar. De excursies naar het gebied deed hij met inzet van een eigen vliegtuig, eigen boten en atv’s (all-terrain vehicle).

Regering wil in 2019 wèèr trachten kleinschalige goudwinning te ordenen....

Werkelijke ordening kleinschalige goudwinning komt al jaren niet van de grond

Voor de zoveelste keer zal de regering trachten ordening te brengen in de kleinschalige goudmijnbouw. Daartoe zullen in het dienstjaar 2019 verschillende acties ondernomen worden. Dat staat in de Ontwerpbegroting-2019 van het ministerie van Natuurlijke Hulpbronnen (NH), aldus de Ware Tijd vandaag, vrijdag 28 september 2018.

'Inzake de kleine goudmijnbouw zijn de inspanningen erop gericht om, middels uitvoering van het grootschalige geïntegreerde mijnbouwproject met het NIMOS (Nationaal Instituut voor Milieu en Ontwikkeling in Suriname), UNDP (United Nations Development Programme) en andere relevante actoren, te werken aan de overgang van illegaliteit naar legaliteit.'

Het gebruik van milieuverantwoordelijke en -vriendelijke winningsmethoden en -technieken zal worden gestimuleerd. In 2018 is gewerkt aan de realisatie en bemensing van een Project Management Unit. In 2019 zal de focus vooral liggen op de uitvoering van de doelstellingen van het project. 'Er zal ook verder invulling gegeven worden aan de uitvoeringsplannen, als onderdeel van de goedkeuring van Surinames toetreding tot het Minamata Verdrag', staat in de begroting.

Het Minamata Verdrag, gericht op de uitbanning van het gebruik van kwik, werd dit jaar door De Nationale Assemblee goedgekeurd. Het ministerie zegt haar volle ondersteuning te zullen geven aan de voorgenomen werkzaamheden van het NIMOS in dit kader.

Voor de ordening van de goudsector heeft NH enkele algemene doelstellingen geformuleerd, die vooral moeten worden behaald bij de actieve reorganisatie in het veld. De werkzaamheden in de goudsector hebben diverse ongewenste milieu-effecten, zoals watervervuiling, verhoogde gezondheidsrisico's en landdegradatie door veelvuldig kwikgebruik. Door de registratie en omscholing van actoren in de sector wil de regering deze misstanden in de toekomst uitbannen.

Al sinds december 2010 worstel de regering met ordening van de kleinschalige sector. President Desi Bouterse installeerde op 20 december zijn Commissie Ordening Goudsector (GOC). Hij typeerde de installatie als een ‘historische’ gebeurtenis. Bouterse: ‘In de chaotische situatie waarin de sector zich op dit moment bevindt, vraagt het veel durf, moed en saamhorigheid om ordening te brengen.’

Nieuw onderzoek kwikvergiftiging onder binnenlandbewoners - Oud nieuws in nieuw jasje

Zoveelste onderzoek legt risico's van kwik voor binnenlandbewoners bloot

DA'91: Kwikvergiftiging doodvonnis binnenlandse bevolking 


Recentelijk blijkt uit een - zoveelste - onderzoek gepubliceerd in de International Journal of Environmental Research and Public Health, dat kwikvergiftiging in het binnenland en de lokale bevolking schrikbarende vormen heeft aangenomen. Het gaat om dorpen zoals Poesoegroenoe, Njoeng Jacobkondre en Kwakoegron, evenals Pikin Saron en Brownsweg.

Kwik residu werd gevonden in het haar en schattingen van het kwikgehalte in het bloed, werden aan de hand hiervan gemaakt, brengt DA'91 vandaag, donderdag 24 mei 2018, onder de aandacht.

De politieke organisatie zegt zeer verontrust te zijn over deze ontwikkeling. De mate waarin en hoe deze vergiftiging plaatsvindt, presenteert een toekomstbeeld waarin de gezondheid van de gemeenschap langzaam maar zeker volledig vernietigd zal worden. 'Het is alom bekend dat de kleinschalige goudwinningsactiviteiten in ons binnenland een enorme bijdrage leveren aan de kwikvervuiling en vergiftiging van het milieu.'

'Wat wij ons echter afvragen is wat heeft de goudordening waar zoveel geld in is gestoken, gedaan. Ondanks de ordening van de goudsector werd ingesteld, is er toch een toename aan criminaliteit, smokkel, en geweld; en seksueel overdraagbare ziektes (onder meer door de bloeiende sekswerk industrie); watervervuiling; kwikvergiftiging; en de degradatie van het bosecosysteem.'

De feiten liegen er niet om, mensen riskeren chronische of methylkwik vergiftiging door langdurige consumptie van vervuilde vis of absorptie van de stof via de huid en membranen.

Chronische kwikvervuiling tast het centrale zenuwstelsel aan en kan Minamata ziektes veroorzaken, stelt DA'91.

Vanwege het feit, dat de bevolking voor haar eiwitvoorziening in de kwetsbare gebieden in hoge mate afhankelijk is van de daar aanwezige vis, is het aannemelijk dat de kwikvergiftiging hoofdzakelijk van die bron komt. De totale bevolking, in het bijzonder vrouwen die mogelijk zwanger kunnen worden of zwangere vrouwen hebben het hoogste risico op kwikvergiftiging. De hoogte van de kwikvergiftiging heeft al het niveau bereikt waarop de kans voor kinderen met neurologische gebreken, groot is.

'Dit is onacceptabel en een regelrechte bedreiging voor een belangrijk deel van onze Surinaamse samenleving. Een dergelijke situatie vereist een onmiddellijk handelen om erger te voorkomen en de gemeenschap te beschermen tegen gegarandeerde ziekte en dood door vergiftiging.'

Er zijn volgens DA'91 drastische maatregelen in deze noodzakelijk, waaronder:
- een verbod op consumptie van de vis uit de genoemde gebieden.
- Een acute gestructureerde voorlichting voor de samenlevingen in de kwetsbare gebieden en in het bijzonder, moeders en toekomstige moeders om zeker geen vis uit het gebied te eten.
- Onmiddellijk een halt toe te roepen aan de rampzalige sociale en ecologische ravage als gevolg van de ongecontroleerde goudwinning.

Dit vereist dat De Nationale Assemblee gelijk ertoe overgaat om de noodzakelijke organieke wetten aan te nemen in het kader van het Minamata Verdrag. De schade die kwikvergiftiging toebrengt is onomkeerbaar en er is geen enkel excuus om deze situatie zo voort te laten gaan, benadrukt DA'91.

Ter informatie:
Al in 2005 is onderzoek gedaan in Kwakoegron en toen bleek al, dat bewoners een te hoog kwikgehalte in het lichaam hadden, maar met de resultaten van dat onderzoek is nooit iets gedaan..... en tot de dag van vandaag vindt kwik zijn weg via de Sarmaccarivier naar de bevolking.

Lees ook dit:

(Suriname Mirror/Starnieuws/Issuu-Suriname Mirror)

Coalitie èn oppositie stemmen vòòr aanname van Minamata-verdrag

'Ik verwacht dat regering ons een wetsontwerp geeft dit jaar, dat nieuwe investeerders verbiedt met kwik te mijnen'

Coalitie én oppositie hebben gisteren vóór de aanname van het VN Minamata-verdrag gestemd. Het verdrag werd met 39 algemene stemmen goedgekeurd. Assembleevoorzitster Jennifer Geerlings-Simons sprak van een historisch aantal en feliciteerde de regering en gemeenschap met de stap richting het uitbannen van het gebruik van kwik. 

'Ik verwacht dat de regering ons een wetsontwerp geeft dit jaar, dat verbiedt dat nieuwe investeerders investeren in equipment om met kwik te mijnen. En die ons vertelt hoelang de andere mensen die al hebben geïnvesteerd, nog zullen worden toegestaan om met kwik te werken, zodat zij de tijd krijgen om te investeren in andere vormen van mijnen. Als we dit niet doen minister, hebben we in 2025 weer een vergadering hierover hoe wij kwik moeten stoppen.'

Hoewel enkele Assembleeleden de mening toegedaan zijn, niet volledig geïnformeerd te zijn door minister Regilio Dodson van Natuurlijke Hulpbronnen, hebben ze vóór de ratificatie van het Minamata-verdrag gestemd.

De voorzitter van de commissie die belast was met de voorbereidingen van de openbare behandeling, André Misiekaba (NDP), riep alle leden op om voor het verdrag te stemmen. Dit werd ondersteund door de overige commissieleden. 'Omdat het belangrijk is voor iedereen, niet alleen het binnenland, maar voor heel Suriname', motiveerde Marinus Bee (ABOP) de stem van zijn fractie.

Patricia Etnel (NPS)zei reikhalzend uit te kijken naar het werk van de regering en 'het alternatief dat de regering zal bieden aan vooral de kleinschalige mijnbouwers als zij geen kwik meer moeten gebruiken'.

Roche Hopkinson (NDP) zei, dat met de aanname van dit verdrag de volgende generatie Surinamers blij gemaakt wordt en dat dit het startsein is om mens en natuur te redden.

Minister Dodson gaf aan,  dat Suriname moet gaan naar ‘Environmental Management in the Mining Sector’. Dat is volgens hem het belangrijkste resultaat van het actieplan voor de kleinschalige mijnbouw, die het meest gebruik maakt van kwik bij de goudwinning. De regering wil medio 2018 met dit milieuplan voor de kleinschalige mijnbouw beginnen. 'Het doel van dit plan is om het beheer van de kleinschalige mijnbouw in Suriname te verbeteren en het gebruik van milieu verantwoorde mijnbouwtechnologieën te introduceren. Er komen scholingscentra en samen met de banken en het bedrijfsleven zullen er financieringsmogelijkheden ontwikkeld worden voor de transformatie naar kwikvrij mijnen'

De uitvoering van dit plan is berekend over zeven jaar om uiteindelijk te komen bij de uitfasering van het kwikgebruik. De kosten zijn geraamd op 29,7 miljoen Amerikaanse dollar. Met de aanname van het verdrag heeft Suriname zich gecommitteerd aan
de uitfasering van kwikgebruik in een aantal producten en productieprocessen;
maatregelen treffen tegen de uitstoot van kwik in lucht, bodem en water;
de regulering van de ambachtelijke en kleinschalige goudmijnbouw;
bewerkstelligen van interim opslag van kwik en de verwerking van kwikafval;
in kaart brengen van verontreinigde gebieden en de gezondheid.

Op dit noemt is het verdrag ondertekend door 128 landen en geratificeerd door 89 landen.

Openbare vergadering Assemblee over Minamata-verdrag weer uitgesteld...

Minister Regilio Dodson is weer eens in het buitenland....


De voor morgen, dinsdag, geplande aangekondigde openbare vergadering van De Nationale Assemblee over het Minamata-verdrag gaat niet door. Minister Regilio Dodson van Natuurlijke Hulpbronnen moest antwoord geven op gestelde vragen in de eerste ronde van de behandeling, maar volgens Starnieuws vandaag, maandag 5 maart 2018, is Dodson weer eens in het buitenland. Onbekend is waar, waarvoor en waarom....

Op 13 februari hebben Assembleeleden diverse vragen gesteld over kwikvervuiling. Met het Minamata-verdrag zal kwik geleidelijk aan wereldwijd moeten zijn verbannen.

Aangezien Dodson toen ook niet in het land was, werd de beantwoording van vragen uitgesteld.

Met ratificering van het Minamata-verdrag erkent Suriname, dat het onjuist gebruik van kwik negatieve effecten op het milieu en de menselijke gezondheid heeft.

Sharman (VHP): 'Is medisch-wetenschappelijk onderzoek gedaan naar inademen kwikdampen?'

Assembleevergadering over Minamata Verdrag gaat meer over alle aspecten van kwik


Assembleelid Dew Sharman (VHP) wil weten of er een medisch-wetenschappelijk onderzoek is gedaan om aan te geven wat de status is van de samenleving met betrekking tot het inademen van kwikdampen. Hij heeft bij de behandeling van het Minamata Verdag gisteren gevraagd of Paramaribo en andere gebieden tegen een kwikramp aanzitten. 'Kwik is een heel gevaarlijk ding en wij moeten weten als samenleving in welke mate wij besmet zijn, gezien de zovele medische gevolgen', stelt Sharman, die ook arts is. 

Sharman gaf aan, dat door de Universiteit van Suriname een onderzoek is gedaan waarin is aangegeven dat in en rondom opkoopcentra in Paramaribo er concentraties van methylkwik in de lucht is die duizenden maal hoger is dan de toelaatbare concentratie die de Wereldgezondheidsorganisatie WHO voorschrijft. Deze hoge concentraties zijn gemeten door geijkte apparatuur.

'Als er nog geen onderzoek is geweest naar de mate van besmetting, denk ik dat het medisch-wetenschappelijk onderzoek moet komen om alvast vast te stellen wat de status is van de samenleving', vindt Sharman.

Ook Carl Breeveld (DOE) uitte zijn bezorgdheid over de kwikdampen die vrijkomen bij de verwerking van goud in de bewoonde gebieden. Hij haalde nog een keer de protesten aan rondom het Boys terrein een paar jaar geleden. 'De gezondheid van mensen is het geding en we kunnen daar geen grappen mee maken en we zullen protesteren daartegen.'

Hij wil van de regering weten wat zij gedaan heeft om het kwikprobleem in woongebieden aan te pakken.

Sharman stelde ook de vraag waar allemaal de goudopkoopwinkels zijn gevestigd. Bij zowel de legale als de illegale zaken vindt de zuivering van het goud op dezelfde manier plaats, namelijk door verhitting waardoor de kwikdampen vrijkomen. 'Elke 100 gram aan goud dat wordt aangeboden aan de winkels bevat 5 tot 7 gram kwik dat vrijkomt in de samenleving. En dat is veel gevaarlijker en ik ben bijzonder bezorgd.'

Tijdens de vergadering werd overigens bij herhaling erop gewezen, dat kwik niet een probleem is van het binnenland alleen, maar van het hele land.

Bee (ABOP) wil antwoorden regering over schimmige gang van zaken rond scalians

Breeveld (DOE): 'Mede- werker op scalian zegt, dat er gewoon aan goudwinning wordt gedaan'


Assembleelid Marinus Bee (ABOP) kreeg gisteren in het parlement ondersteuning van collega's bij zijn vragen die hij tijdens de behandeling van het Minamata Verdrag heeft gesteld over de scalians op het stuwmeer. 'Wie is de opdrachtgever, wat kost het, wie betaalt het, hoe lang duurt het en hoe heeft de selectie plaatsgevonden', wil Bee weten, aldus Starnieuws vandaag, woensdag 14 februari 2018.

Zijn fractiegenot Diana Pokie stelde voor dat de scalians aan ketting gelegd moeten worden.

Carl Breeveld (DOE) zei, dat een medewerker op een goudponton heeft gesteld, dat er gewoon aan goudwinning wordt gedaan.

Bee stelde de vragen eerder tijdens de openbare commissievergadering aan minister Regilio Dodson van Natuurlijke Hulpbronnen. De bewindsman had geen antwoord gegeven, omdat hij vond dat hij al voldoende toelichting heeft gegeven. Voor Bee is het echter belangrijk, dat zijn vragen worden beantwoord, aangezien hij die stelt als parlementariër en de minister verplicht is duidelijke antwoorden te geven.

Breeveld merkte op dat een wetenschappelijk onderzoek moet komen naar wat er op het stuwmeer gebeurt en naar de uitspraken van de minister hierover.

'In plaats van dat de scalians zijn ontmanteld, zijn ze juist uitgebreid', zegt Bee, 'het is onze taak om de regering of zelfs de president op te roepen om op te treden tegen de scalians.'

Bee en fractiegenoot Edward Belfort voerden aan, dat Dodson niet kan optreden, omdat anderen de touwtjes in handen hebben. Volgens Belfort gaat het om opdrachtgevers vanuit het Kabinet van de President. Assembleevoorzitster Jennifer Geerlings-Simons greep in en zei dat Belfort met bewijzen moet komen en geen insinuaties moet doen.

Uit verschillende bijdragen van Assembleeleden blijkt dat er getwijfeld wordt aan de antwoorden die Dodson heeft gegeven. Zij voerden aan dat de verklaringen die de bewindsman heeft gegeven onlogisch zijn. Ook het NIMOS (Nationaal Instituut voor Milieu en Ontwikkeling in Suriname) weet niks af van inventarisatie van kwik die zou plaatsvinden door scalians. Minister Dodson was er niet om vragen te beantwoorden. Hij is - hoe handig...😒 - in het buitenland.

Met de waarneming is zijn collega Jerry Miranda van Openbare Werken, Transport en Communicatie belast. De vergadering is verdaagd, omdat de regering  tijd nodig heeft om in te gaan op de vragen en opmerkingen van Assembleeleden.

Minister Dodson: 'Verbruik en in bezit hebben van kwik niet bij wet geregeld'

Dodson streeft naar geleidelijke afbouw dit jaar van kwikgebruik


Minister Regilio Dodson van Natuurlijke Hulpbronnen zei gisteren in de Assemblee, dat kwik in Suriname geleidelijk aan verbannen zal worden. Dit is volgens hem geen gemakkelijke opgave. In 2016 is ongeveer 14.000 kilo goud geproduceerd, waarvoor evenveel kwik wordt gebruikt. Bij ratificatie het Minamata Verdrag erkent Suriname, dat het onjuist gebruik van kwik negatieve effecten op het milieu en de menselijke gezondheid heeft. Dit schrijft Starnieuws vandaag, woensdag 7 februari 2018.

Tijdens de openbare commissievergadering over het Minamata Verdrag in De Nationale Assemblee heeft de bewindsman aangegeven, dat er een inventarisatie plaatsvindt van productie die kwik bevat. In sommige medische apparaten komt kwik voor.

Dodson deelde mee, dat op 26 februari een nationale dialoog zal worden gehouden met steun van het Ontwikkelingsprogramma van de Verenigde Naties, de UNDP. Hier zullen alle betrokkenen starten met de discussie over het uitvoeringsmodel. Er is ook een samenwerking met de buurlanden Frans-Guyana en Guyana.

Dodson gaf aan dat in de wetgeving verbruik en in bezit hebben van kwik niet is geregeld. Nergens is aangegeven dat kwik verboden is. Er is wel een smokkelroute via Guyana-Nickerie-Paramaribo. Er is 128 kilo kwik te Burnside (Coronie) in beslag genomen. De smokkelaars zijn beboet wegens een economisch delict.

Kwik staat op de zogenoemde negatieve lijst. Mensen die kwik importeren hebben daar vergunning voor nodig. Kwik dat in apparaten zit wordt niet geregistreerd wanneer dit niet wordt opgegeven. Dit is opgenomen in de actiepunten die uitgevoerd zullen worden.

De minister verwacht dat medio dit jaar diverse zaken al in orde zijn, waardoor de geleidelijke afbouw van gebruik van kwik in werking kan worden gesteld.

Suriname na jaren op weg naar ratificering Minamata-Verdrag

Assembleeleden discussiëren over verdrag en vinden dat kwikgebruik uitgebannen moet worden

'We weten nu niet hoe, waar en door wie kwik in Suriname komt en dus weten we niet waar het wordt opgeslagen'

De commissie van rapporteurs in De Nationale Assemblee is het unaniem erover eens dat het gebruik van kwik moet worden uitgebannen. 'Als verantwoordelijke bestuurders kijken we echter, voor wat de kleinschalige goudwinning betreft, naar een sector die in heel veel arbeidsplaatsen voorziet. Dus moet er goed gekeken worden wat we doen.' Dit zei André Misiekaba (NDP), voorzitter van de commissie die de openbare behandeling van het Minamata-Verdrag - om kwik geleidelijk uit te bannen - voorbereidt, gisteren tijdens de openbare commissievergadering, aldus Starnieuws vandaag, woensdag 7 februari 2018.

'Conclusie: Regering check de ruimte die het verdrag biedt en praat goed met alle stakeholders om zodoende een richtige uitvoering na goedkeuring te garanderen', stelde Misiekaba.

De ratificatie van het verdrag zal volgens de commissievoorzitter grote invloed hebben op de samenleving en de kleinschalige goudmijnbouw in het bijzonder, aangezien deze sector voornamelijk gebruik maakt van kwik bij de goudwinning.

Er zijn vragen gesteld over hoe het kwik het land binnenkomt. Volgens informatie van het ministerie van Handel, Industrie en Transport, komt kwik al 15 jaren niet via de officiële kanalen het land binnen. Sinds 2003 zijn er geen vergunningen aangevraagd voor de import. 'Als we niet weten hoe, waar en door wie kwik in Suriname komt en dus niet weten waar het wordt opgeslagen, hoe zullen we kunnen garanderen dat de opslag milieuvriendelijk geschied?', vroeg Misiekaba aan de hand van een van de vereisten van het Minamata Verdrag; het milieuvriendelijk opslaan van kwik.

Marinus Bee (ABOP) legde extra de nadruk op de gevolgen van klimaatsverandering in de wereld en de hand die de mens daarin heeft. 'Wij als samenleving moeten ons bewust zijn wat wij als mens allemaal in staat zijn te doen. Zowel positief als negatief wanneer het gaat om de vernietiging van onze natuur. De aarde biedt ons schone lucht, gezond eten en schoon water, maar de natuurlijke processen die hiervoor verantwoordelijk zijn, worden steeds vaker door mensen verstoord', voerde Bee aan. Dit gedrag is de voornaamste reden waarom de aarde sinds de jaren vijftig warmer wordt. 

Patricia Etnel (NPS) zei, dat de uitvoering van de 'Minamata Convention on Mercury' een grote invloed zal hebben op de economie en daarmee ook de toekomst van Suriname. Voor haar is het belangrijk dat het belang van de uitvoering van dit verdrag wordt opgenomen in het ontwikkelingsplan, vooral als overeengekomen is dat de wereld anno 2020 het gebruik van kwik met 50% terugbrengt. Het gebruik van alternatieven in plaats van kwik zijn volgens Etnel bepalend voor de toekomst van de ambachtelijke en kleinschalige goudwinning. 

Zowel Riad Nurmohamed (VHP) als Sylvana Afonsoewa (NDP)benadrukten ook de impact van de ratificatie van dit verdrag voor de goudmijnbouw. Hoewel kwik schadelijk is voor de menselijke gezondheid, moeten de kleinmijnbouwers over voldoende informatie beschikken en ook alternatieven geboden worden. 

Het Minamata Verdrag trad op 16 augustus 2017 in werking nadat vijftig landen het verdrag hadden geratificeerd. Het doel van dit verdrag is het beschermen van de menselijk gezondheid en het milieu tegen het door mensen teweeg gebrachte uitstoot van kwik en kwikverbindingen. Het verdrag is genoemd naar het Japanse vissersdorp Minamata, waar in 1956 de jarenlange systematische lozing van afvalwater fataal werd voor de gezondheid van de inwoners. 

Onderzoek wees toen uit de veroorzaker van de 'Minamataziekte' de blootstelling was van het menselijke lichaam aan grootschalige Methylkwikvergiftiging. Deze gebeurtenis heeft de wereld bij elkaar gebracht om afspraken te maken over de productie, het beheer en de in- en uitvoer van kwik. 

Suriname erkent met het ratificeren van dit verdrag dat het onjuiste gebruik van kwik negatieve effecten heeft op het milieu en de menselijke gezondheid en dat Suriname middels internationale ondersteuning geleidelijk aan kwik wil uit te bannen.

De lange weg van Suriname naar ratificatie anti-kwik Minamata Verdrag

'Ratificatie is heel belangrijk, omdat in Suriname binnen de kleinschalige mijnbouw sprake is van kwikgebruik op grote schaal'

Minister Regilio Dodson van Natuurlijke Hulpbronnen zegt, dat er wordt gewerkt aan het gefaseerd uitbannen van het gebruik van kwik. Dit is een stap in de richting van het ratificeren van het Minamata-verdrag, dat woensdag internationaal in werking is getreden. Dit schrijft onder andere Starnieuws zaterdag 19 augustus 2017.

Het verdrag zal voor Suriname pas in werking treden wanneer De Nationale Assemblee (DNA) goedkeuring eraan heeft gegeven.

Het Minamata-verdrag is een globaal verdrag ter bescherming van de menselijke gezondheid en het milieu tegen de negatieve effecten van kwik. Dit bevat onder andere de uitfasering en de afbouw van het gebruik van kwik in een aantal producten en processen en de regulering van de informele sector van de ambachtelijke en kleinschalige mijnbouw.

Binnen de mijnbouwsector in Suriname zijn reeds op diverse momenten door diverse actoren nieuwe methoden gepresenteerd voor kwikvrij mijnen. Het NIMOS (Nationaal Instituut voor Milieu en Ontwikkeling in Suriname) is een belangrijke partner binnen de ratificatie van het verdrag en ondersteunt het ministerie in het maken van beleid en de uitvoering hiervan.

'De ratificatie is heel belangrijk, omdat er in Suriname binnen de kleinschalige mijnbouw sprake is van kwikgebruik op grote schaal', zegt Gina Griffith van het NIMOS.

Dodson zegt, dat de regering in de afgelopen periode in samenwerking met alle actoren overleg heeft gepleegd. De volgende stap om te komen tot de ratificatie van het verdrag is de behandeling en goedkeuring hiervan door DNA.

De ratificatie van dit verdrag biedt ook de mogelijkheid aan Suriname om technische en financiële hulp te ontvangen. Het NIMOS heeft, om de samenleving breedvoerig te informeren, een folder uitgegeven (zie hieronder). In de folder worden de gevolgen voor Suriname bij deelname aan het verdrag uiteengezet. Er is een geïntegreerde aanpak nodig voor oplossen van het kwikvraagstuk.

Ter extra informatie (lees ook hier):

De lange weg van Suriname naar ratificatie anti-kwik Minamata Verdrag

'Ratificatie is heel belangrijk, omdat in Suriname binnen de kleinschalige mijnbouw sprake is van kwikgebruik op grote schaal'

Minister Regilio Dodson van Natuurlijke Hulpbronnen zegt, dat er wordt gewerkt aan het gefaseerd uitbannen van het gebruik van kwik. Dit is een stap in de richting van het ratificeren van het Minamata-verdrag, dat woensdag internationaal in werking is getreden. Dit schrijft onder andere Starnieuws zaterdag 19 augustus 2017.

Het verdrag zal voor Suriname pas in werking treden wanneer De Nationale Assemblee (DNA) goedkeuring eraan heeft gegeven.

Het Minamata-verdrag is een globaal verdrag ter bescherming van de menselijke gezondheid en het milieu tegen de negatieve effecten van kwik. Dit bevat onder andere de uitfasering en de afbouw van het gebruik van kwik in een aantal producten en processen en de regulering van de informele sector van de ambachtelijke en kleinschalige mijnbouw.

Binnen de mijnbouwsector in Suriname zijn reeds op diverse momenten door diverse actoren nieuwe methoden gepresenteerd voor kwikvrij mijnen. Het NIMOS (Nationaal Instituut voor Milieu en Ontwikkeling in Suriname) is een belangrijke partner binnen de ratificatie van het verdrag en ondersteunt het ministerie in het maken van beleid en de uitvoering hiervan.

'De ratificatie is heel belangrijk, omdat er in Suriname binnen de kleinschalige mijnbouw sprake is van kwikgebruik op grote schaal', zegt Gina Griffith van het NIMOS.

Dodson zegt, dat de regering in de afgelopen periode in samenwerking met alle actoren overleg heeft gepleegd. De volgende stap om te komen tot de ratificatie van het verdrag is de behandeling en goedkeuring hiervan door DNA.

De ratificatie van dit verdrag biedt ook de mogelijkheid aan Suriname om technische en financiële hulp te ontvangen. Het NIMOS heeft, om de samenleving breedvoerig te informeren, een folder uitgegeven (zie hieronder). In de folder worden de gevolgen voor Suriname bij deelname aan het verdrag uiteengezet. Er is een geïntegreerde aanpak nodig voor oplossen van het kwikvraagstuk.

Ter extra informatie (lees ook hier):

Projectbestuur voor implementatie Minamata Verdrag ingesteld door NIMOS

NIMOS-directeur Cedric Nelom: 'Je weet dat onze industrie van kwik afhankelijk is'

'Beleid' gericht op uitbannen kwik is een beleid van pappen en nathouden

15-06-2017  De Surinaamse Krant/Dagblad Suriname


Het Nationaal Instituut voor Milieu en Ontwikkeling in Suriname (NIMOS) is gisteren overgegaan tot de installatie van het projectbestuur voor de drie projecten, die in de komende periode worden uitgevoerd. Dit geschiedt allemaal in het kader van de implementatie van het Minamata Verdrag. 

Het NIMOS wil met zowel publieke als private organisaties kijken naar hoe er projecten kunnen worden uitgevoerd om kwikverbruik uit te bannen. Er is al een adviesdocument ontwikkeld om de eventuele effecten van het verdrag op Suriname vast te stellen. 'Dat is iets wat wij samen met alle stakeholders hebben gemaakt. In dit kader willen wij verder gaan met de uitvoering van de projecten. Het projectbestuur wordt hoofdzakelijk belast met de ondersteuning en uitvoering van bijvoorbeeld het verzamelen van informatie in de sector, aanpassen van wetgeving, enzovoorts', stelt NIMOS-directeur Cedric Nelom vandaag, donderdag 15 juni 2017, in het Dagblad Suriname.

In de afgelopen periode hebben critici ook hun ongenoegen geuit over de wijze waarop beleidsmakers omgaan met het probleem van kwikvervuiling. Dat het een probleem is welke aanpak vergt, is al sinds jaar en dag bekend. Echter vinden critici, dat er behalve conferenties en installaties van commissies en werkgroepen, niet veel wordt gedaan richting de aanpak van het probleem. Een simpel voorbeeld is de vergunningsplicht bij de importen van kwik. Echter is opmerkelijk, dat in de boeken van het ministerie van Handel Industrie & Toerisme geen importen te zien zijn. Dit, terwijl het publieksgeheim is dat kwik wordt verbruikt bij vooral mijnbouwactiviteiten. Het is een teken van het feit dat kwik het land wel binnenkomt.

Nelom kijkt positief naar dit soort van kritiek. Het houdt hem in ieder geval scherp om te beseffen dat zaken verdere aanpak verdienen. Hij merkte bij de opening van de installatie concreet aan dat Suriname intussen al rond de 30 milieuverdragen heeft getekend, maar tot nu toe geen plan voor klaar heeft liggen.

'Wat zeker het geval moet zijn, is dat wij niet te hard van stapel moeten zijn. In het geval van het Minamata Verdrag wordt kwik geleidelijk aan uitgebannen. Het zal niet beschikbaar zijn. Je weet dat onze industrie daarvan afhankelijk is. Je moet het zodanig inrichten dat er daarmee ook rekening wordt gehouden. Je moet zaken goed in kaart brengen, plannen en uitvoeren', beweert Nelom.

Hij merkt hiernaast ook op, dat indien het verbruik van kwik wordt tegengegaan, het ook bekend moet zijn van waar het afkomstig is. 'Als je dat niet weet, zul je gewoon een wet aannemen. Het is verboden om kwik te verbruiken, maar je hebt het probleem niet opgelost. Dat moeten wij samen met de private sector oplossen. Dit milieu proberen wij te creëren met onze activiteiten', aldus Nelom.

De kleinschalige goudmijnbouw dient volgens het Ontwikkelingsplan 2017-2021 geformaliseerd te worden om de inkomsten voor de Staat te garanderen in de vorm van royalty’s en belastingen. Inspanningen dienen hierbij gericht te zijn op het uitbannen van kwikgebruik ten gunste van het milieu en de gezondheid van de burgers.

Ter informatie:

Projectbestuur voor implementatie Minamata Verdrag ingesteld door NIMOS

NIMOS-directeur Cedric Nelom: 'Je weet dat onze industrie van kwik afhankelijk is'

'Beleid' gericht op uitbannen kwik is een beleid van pappen en nathouden

15-06-2017  De Surinaamse Krant/Dagblad Suriname


Het Nationaal Instituut voor Milieu en Ontwikkeling in Suriname (NIMOS) is gisteren overgegaan tot de installatie van het projectbestuur voor de drie projecten, die in de komende periode worden uitgevoerd. Dit geschiedt allemaal in het kader van de implementatie van het Minamata Verdrag. 

Het NIMOS wil met zowel publieke als private organisaties kijken naar hoe er projecten kunnen worden uitgevoerd om kwikverbruik uit te bannen. Er is al een adviesdocument ontwikkeld om de eventuele effecten van het verdrag op Suriname vast te stellen. 'Dat is iets wat wij samen met alle stakeholders hebben gemaakt. In dit kader willen wij verder gaan met de uitvoering van de projecten. Het projectbestuur wordt hoofdzakelijk belast met de ondersteuning en uitvoering van bijvoorbeeld het verzamelen van informatie in de sector, aanpassen van wetgeving, enzovoorts', stelt NIMOS-directeur Cedric Nelom vandaag, donderdag 15 juni 2017, in het Dagblad Suriname.

In de afgelopen periode hebben critici ook hun ongenoegen geuit over de wijze waarop beleidsmakers omgaan met het probleem van kwikvervuiling. Dat het een probleem is welke aanpak vergt, is al sinds jaar en dag bekend. Echter vinden critici, dat er behalve conferenties en installaties van commissies en werkgroepen, niet veel wordt gedaan richting de aanpak van het probleem. Een simpel voorbeeld is de vergunningsplicht bij de importen van kwik. Echter is opmerkelijk, dat in de boeken van het ministerie van Handel Industrie & Toerisme geen importen te zien zijn. Dit, terwijl het publieksgeheim is dat kwik wordt verbruikt bij vooral mijnbouwactiviteiten. Het is een teken van het feit dat kwik het land wel binnenkomt.

Nelom kijkt positief naar dit soort van kritiek. Het houdt hem in ieder geval scherp om te beseffen dat zaken verdere aanpak verdienen. Hij merkte bij de opening van de installatie concreet aan dat Suriname intussen al rond de 30 milieuverdragen heeft getekend, maar tot nu toe geen plan voor klaar heeft liggen.

'Wat zeker het geval moet zijn, is dat wij niet te hard van stapel moeten zijn. In het geval van het Minamata Verdrag wordt kwik geleidelijk aan uitgebannen. Het zal niet beschikbaar zijn. Je weet dat onze industrie daarvan afhankelijk is. Je moet het zodanig inrichten dat er daarmee ook rekening wordt gehouden. Je moet zaken goed in kaart brengen, plannen en uitvoeren', beweert Nelom.

Hij merkt hiernaast ook op, dat indien het verbruik van kwik wordt tegengegaan, het ook bekend moet zijn van waar het afkomstig is. 'Als je dat niet weet, zul je gewoon een wet aannemen. Het is verboden om kwik te verbruiken, maar je hebt het probleem niet opgelost. Dat moeten wij samen met de private sector oplossen. Dit milieu proberen wij te creëren met onze activiteiten', aldus Nelom.

De kleinschalige goudmijnbouw dient volgens het Ontwikkelingsplan 2017-2021 geformaliseerd te worden om de inkomsten voor de Staat te garanderen in de vorm van royalty’s en belastingen. Inspanningen dienen hierbij gericht te zijn op het uitbannen van kwikgebruik ten gunste van het milieu en de gezondheid van de burgers.

Ter informatie:

Suriname maakt geen haast met ondertekening VN anti-kwik Minamata Verdrag

Biodiversiteit en bewoners binnenland zijn dagelijks slachtoffer kwikgebruik door goudzoekers - Regering grijpt niet in

Concrete actie tegen kwikgebruik blijft uit

26-03-2017  De Surinaamse Krant


Honduras heeft deze week als 39e land het anti-kwik VN Minamata Verdrag geratificeerd. Vandaag de dag hebben 128 landen hun handtekening onder het verdrag geplaatst, waaronder alle landen op het Zuid-Amerikaans continent met uitzondering van Suriname, een land waar nota bene de biodiversiteit en de gezondheid van inheemsen en marrons in het binnenland iedere dag het slachtoffer zijn van kwikgebruik in de kleinschalige goudwinning. Kreken, rivieren en het Brokopondo Meer zijn ernstig verontreinigd door kwik en diverse onderzoeken door – met name buitenlandse – deskundigen hebben aangetoond. dat er binnenlandbewoners, in onder andere de dorpen Apetina en Kwakoegron, zijn met een te hoog kwikgehalte in hun haar.

Overheid sluit haar ogen

Kwik komt nog steeds, op illegale wijze, het land binnen en slechts bij verkeerscontroles tussen Nickerie en Paramaribo wordt bij toeval nu en dan gesmokkeld kwik in een auto aangetroffen en in beslag genomen, de import van kwik is immers verboden – slechts toegestaan met een vergunning voor bijvoorbeeld de medische sector. De overheid voert geen gedegen kwik ontmoedigingsbeleid. Op goudvelden zijn geen agenten en/of militairen te zien om kwik op te sporen en in beslag te nemen, laat staan de gebruikers ervan te beboeten of aan te houden. Neen, kwik wordt nog steeds gedoogd, oogluikend toegestaan. De overheid sluit haar ogen. De goudzoekers worden niet gemotiveerd om over te stappen op milieuvriendelijke goudwinning. Ooit was er sprake van een fonds dat in het leven zou worden geroepen, waarop goudzoekers een beroep zouden kunnen doen om milieuvriendelijke goudwinningsapparatuur aan te kunnen schaffen. Neen, de overheid is passief en is dat ook als het gaat om de ondertekening van het Minamata Verdrag.

Het verdrag

Op 10 oktober 2013 hebben 147 landen het Minamata-verdrag in Japan 'getekend'. Landen die dit verdrag tekenen, committeren zich eraan kwik volledig uit te bannen. Suriname was aanwezig en is akkoord gegaan met de tekst ervan, maar heeft het verdrag niet – en nog steeds niet – ondertekend. De reden hiervoor was, dat de regering eerst wilde onderzoeken of ze zich zouden kunnen houden aan de regels uit het verdrag. De regering heeft wel de intentie uitgesproken om kwik uit te bannen, maar sindsdien is er weinig vanuit de regering gedaan, met uitzondering van een of twee informatieve bijeenkomsten. Maar, niets is concreet gedaan om kwik uit te bannen, integendeel. Zelfs een actie-initiatief, No Kwik, werd in het leven geroepen om aandacht te vragen voor kwikgebruik en de gevolgen ervan, maar na een actieve en enthousiaste start - met name op het internet, social media - en gesteund door bekende Surinamers, die graag in de publiciteit komen, lijkt het initiatief inmiddels alweer een slapend bestaan te leiden (het laatste nieuws op de website van No Kwik dateert van 2015).

Dat wereldwijd verdrag inzake kwik bevat veertig artikelen die betrekking hebben op de risico's van kwik voor de menselijke gezondheid en het milieu. De naam van het verdrag verwijst naar de Japanse stad Minamata, waar de bevolking in de jaren 1950-1960 het slachtoffer werd van een ernstige kwikvergiftiging, meer bekend als de Minamataziekte.

Het doel van het verdrag is het beschermen van de menselijke gezondheid en het milieu tegen de uitstoot van kwik en kwikverbindingen. De artikelen van dit verdrag hebben onder andere betrekking op het winnen van kwik en de handel daarin, het gebruik van kwik in producten en productieprocessen, de maatregelen die getroffen moeten worden ter vermindering van de uitstoot van kwik in de kleinschalige goudmijnbouw en op maatregelen voor het verminderen van emissies van productieprocessen. Het verdrag wordt van kracht zodra 50 landen het geratificeerd hebben. Anno eind maart 2017 hebben 128 landen het verdrag getekend en 40 landen hebben het verdrag geratificeerd (zie onderaan).

NIMOS weet zich geen raad met Minamata Verdrag

Om richting ratificering van het verdrag te werken gaf het Nationaal Instituut voor Milieu en Ontwikkeling in Suriname (NIMOS) 14 maart 2013 met een seminar de eerste stap om het gebruik van kwik volledig uit te bannen. Het thema ‘Minimalisering en voorkomen van kwikgebruik in Suriname’, stond centraal, met het oog op de herdenking van het 15-jarig bestaan van het instituut de volgende dag. Dat seminar had dus moeten leiden tot het ratificeren van het Minamata Verdrag later dat jaar.

Farsia Hausil, juriste bij het Nimos, nam de inhoud van het verdrag met de deelnemers door. Volgens haar is dit het eerste verdrag, dat specifiek is gericht op het tegengaan van kwikgebruik, vooral in de kleinschalige mijnbouwindustrie.

Waarnemend directeur van het NIMOS, Cedric Nelom, haalde aan dat deze eerste stap moest leiden tot een beleidsdocument. Daarin zou komen vast te staan wat er gedaan moet worden om partij te worden bij het verdrag. Op het seminar werd veel aandacht besteed aan het kwikgebruik in Suriname. De wetenschappers Dennis Wip en Paul Ouboter van de Anton de Kom Universiteit van Suriname, verzorgden presentaties over kwikgebruik in de kleinschalige goudwinning en de schadelijke effecten ervan voor lucht, bodem en water. Wip had speciaal voor het seminar recente metingen verricht in Paramaribo van kwikgehalte in de atmosfeer. Daaruit bleek, dat de concentratie kwik in de atmosfeer vele malen hoger is dan toegestane normen van internationale instituten.

Een maand later, 6 november 2013, liet het Nationaal Instituut voor Milieu en Ontwikkeling in Suriname (NIMOS) weten druk doende te zijn om door middel van een reeks consultaties en veldonderzoeken, een analyse te krijgen van de situatie op dat moment met betrekking tot het kwikgebruik en de mogelijke consequenties indien Suriname het verdrag ratificeert.

Er was al een zogenoemde quick scan gemaakt, diverse actoren zoals importeurs, goudopkoop- en verwerkingsbedrijven en goudzoekers zouden worden geconsulteerd en het was de bedoeling dat een zogenaamde road map aan de regering zou worden overhandigd, zodat Suriname nog dat jaar – 2013 dus! – het Minamata Verdrag zou kunnen ondertekenen. Suriname zal dan aanspraak kunnen maken op een Global Environment Facility Trust Fund en zich moeten onderwerpen aan de bepalingen die in een nationaal actieplan zijn opgesteld.

Maar, in 2013 werd het Minamata Verdrag niet door Suriname getekend, laat staan geratificeerd. Het waren dus mooie, loze, woorden geweest van NIMOS-directeur Nelom, die nu niet overkomt als iemand met doorzettingsvermogen, daadkracht en met deskundigheid. Daarenboven lijkt zijn instituut een verlengstuk van de regering en werkt nauwelijks tot niet pro-actief.

Advies-rapport NIMOS Nimanate Verdrag zonder advies....

Voor het importeren van kwik is officieel een vergunning nodig. In de praktijk wordt deze vergunning niet gebruikt. Officieel is er geen kwik aanwezig in Suriname, omdat de vergunning niet is gebruikt. De onderzoekers zeiden te vermoeden dat het kwik vanuit Guyana en Brazilië het land in wordt gesmokkeld. Maar, die wetenschap is bij iedere Surinaamse burger bekend, daarvoor hoeft die geen onderzoeker te zijn.

Het ministerie van Landbouw, Veeteelt en Visserij (LVV) beschikt niet over voldoende mensen, kennis en technologie om toe te zien op het gebruik van kwik en de gevolgen hiervan. Verder ontbreekt goede wet- en regelgeving op het gebied van milieu. Zo is er nog altijd geen Milieuwet in Suriname.

Na de bekendmaking van de resultaten van het NIMOS-onderzoek is verdere actie uitgebleven om het Minamata Verdrag te ondertekenen. Typisch een staaltje van traag Surinaams beleid, voor zover in deze kwestie van beleid gesproken worden.

Het NIMOS bracht in juli 2014 onderstaand Advies Document Betreffende het Minamata Verdrag uit, waarschijnlijk het resultaat van eerder genoemd onderzoek. Maar, van een concreet advies is echter geen sprake. Ook is in het document geen inhoudelijk concreet advies geformuleerd voor de regering inzake ondertekening en ratificering van het verdrag.
'Het Nationaal Instituut voor Milieu en Ontwikkeling in Suriname, als milieu technisch adviesorgaan van het Kabinet van de President, tracht met dit document richting te geven aan de Regering van de Republiek Suriname bij het nemen van een weloverwogen besluit inzake het ratificeren van het Minamata verdrag. Dit document bestaat uit beleidsgebieden en een stappenplan inhoudende de activiteiten die geïmplementeerd moeten worden om het gebruik van kwik in Suriname gefaseerd uit te bannen.', zo is te lezen in het 'Advies'. Grote vraag is of met dit zogenoemd advies iets is gedaan door de regering. Het antwoord is waarschijnlijk 'neen'.

Op NIMOS-website ook dit document geplaatst, in augustus 2015, dus een jaar na publicatie van een advies, komt het NIMOS met tekst en uitleg over het verdrag en zo'n drie jaar nadat deze organisatie zich ging 'bezighouden' met het verdrag.... Overigens is bijna alle informatie op die website gedateerd. Zo dateert het laatste jaarverslag van dit zogenoemd instituur van 2008 (!).

Zoveelste workshop juni 2016

Pas medio juni 2016 (!) kwam het verdrag weer eens in beeld bij de overheid. Toen werd contact gezocht met het Basel Convention Regional Center for the Caribbean (BCRC - een organisatie die niet echt actief blijkt te zijn, de homepage van de website van het BCRC heeft 17 december 2014 (!) een laatste bericht geplaatst) om het kwikgebruik in de goudsector in Suriname te verminderen. Om dat doel te bereiken ondernam de overheid stappen om het verdrag te ratificeren.
Ene Haydi Berrenstein, coördinatrice en adviseur Milieubeleid, een werkarm van het Kabinet van de President, beweerde toen dat het verdrag Suriname zou helpen om fondsen te werven,om het milieu veilig te maken en bewustwording kweken bij de gemeenschap. De overheid zat, zo zei ze, medio juni 2016 in de uitvoeringsfase van het ratificeren van het verdrag... Een driedaagse workshop werd in drie landen georganiseerd die het Minimata Verdrag nog niet hadden getekend namelijk, Suriname, Jamaica en Trinidad & Tobago. Diverse milieuinstanties en bedrijven die goud winnen waren voor de workshop uitgenodigd. De doelen van het project en de workshop waren het creëren van effectieve besluitvormingsprocessen op nationaal niveau, kennis opdoen van de kwikafval-loop en het raamwerk dat belangrijk is voor milieuvriendelijk beheer van kwik, bewustwording over kwikafval, overheden assisteren bij de uitvoering voor het milieuvriendelijk beheren van afval, ondersteuning bij het Minamata Verdrag en bewustwording met betrekking tot de gevaren en risico’s die kwik en kwikafval met zich meebrengen.

Kortom, informatie die feitelijk al sedert 2013 bekend was.

Duidelijk uit het voren gaande blijkt, dat de Surinaamse regering weinig trek heeft om het Minamata Verdrag te ondertekenen en ratificeren. Immers, ondertekening en ratificering zou de regering verplichten om eindelijk eens echt, en dus serieus, werk te maken van het uitbannen van kwik.

Tot slot

Suriname maakt zich op Zuid-Amerikaans continent belachelijk

Hoe is het mogelijk dat Suriname weer eens het 'lelijke eendje' in Zuid-Amerika is? Waarom is het landen als Colombia, Guyana en Brazilië wel gelukt om het Minamata Verdrag te ratificeren, landen waar de autoriteiten met dezelfde problemen rond kwik te maken hebben als in Suriname.
Het NIMOS had in een veel eerder stadium al in actie moeten komen.
Maar, traag handelen lijkt synoniem voor Suriname...... Een land waar kwikgebruik in de kleinschalige goudwinning al vele jaren door de regering wordt gedoogd en waar geen enkele concrete actie wordt ondernemen om kwik uit te bannen. Nimmer zijn er gerichte acties geweest in goudwinningsgebieden door bijvoorbeeld het Korps Politie Suriname en het Nationaal Leger om kwik in beslag te nemen en om de gebruikers ervan te beboeten. De eerste goudzoeker die kwik gebruikt moet nog voor een rechter verschijnen.

Suriname maakt zich met dit trage handelen wat betreft het Minamata Verdrag weer eens ronduit belachelijk en ongeloofwaardig. Hieruit blijkt ook weer eens, dat Suriname overduidelijk met kwik in de maag zit, vooral omdat deskundigheid en doortastend beleid ontbreken en met slechts een paar workshops – met iedere keer hetzelfde verhaal – wordt kwik echt niet verbannen. Maar, dat begrijpen de vermeende deskundigen bij onder andere het NIMOS, schoothondje van de regering, niet.

(Red. De Surinaamse Krant, zondag 26 maart 2017)

LIST OF SIGNATORIES AND FUTURE PARTIES

Number of Signatories: 128
Number of Parties: 40

Participant	Signature	Ratification, Acceptance (A), Approval (AA), Accession (a)
Albania	09/10/2014
Angola	11/10/2013
Antigua and Barbuda		23/09/2016 (a)
Argentina	10/10/2013
Armenia	10/10/2013
Australia	10/10/2013
Austria	10/10/2013
Bangladesh	10/10/2013
Belarus	23/09/2014
Belgium	10/10/2013
Benin	10/10/2013	07/11/2016
Bolivia (Plurinational State of)	10/10/2013	26/01/2016
Botswana		03/06/2016 a
Brazil	10/10/2013
Bulgaria	10/10/2013
Burkina Faso	10/10/2013
Burundi	14/02/2014
Cambodia	10/10/2013
Cameroon	24/09/2014
Canada	10/10/2013
Central African Republic	10/10/2013
Chad	25/09/2014	24/09/2015
Chile	10/10/2013
China	10/10/2013	31/08/2016
Colombia	10/10/2013
Comoros	10/10/2013
Congo, Republic of the	08/10/2014
Costa Rica	10/10/2013	19/01/2017
Côte d´Ivoire	10/10/2013
Croatia	24/09/2014
Cyprus	24/09/2014
Czech Republic	10/10/2013
Denmark	10/10/2013
Djibouti	10/10/2013	23/09/2014
Dominican Republic	10/10/2013
Ecuador	10/10/2013	29/07/2016
Ethiopia	10/10/2013
European Union	10/10/2013
Finland	10/10/2013
France	10/10/2013
Gabon	30/06/2014	24/09/2014 (A)
Gambia	10/10/2013	07/11/2016
Georgia	10/10/2013
Germany	10/10/2013
Ghana	24/09/2014	23/03/2017
Greece	10/10/2013
Guatemala	10/10/2013
Guinea	25/11/2013	21/10/2014
Guinea-Bissau	24/09/2014
Guyana	10/10/2013	24/09/2014
Honduras	24/09/2014	22/03/2017
Hungary	10/10/2013
India	30/09/2014
Indonesia	10/10/2013
Iran (Islamic Republic of)	10/10/2013
Iraq	10/10/2013
Ireland	10/10/2013
Israel	10/10/2013
Italy	10/10/2013
Jamaica	10/10/2013
Japan	10/10/2013	02/02/2016 (A)
Jordan	10/10/2013	12/11/2015
Kenya	10/10/2013
Korea, Republic of	24/09/2014
Kuwait	10/10/2013	3/12/2015
Latvia	24/09/2014
Lesotho		12/11/2014 (a)
Liberia	24/09/2014
Libya	10/10/2013
Liechtenstein		01/02/2017 (a)
Lithuania	10/10/2013
Luxembourg	10/10/2013
Madagascar	10/10/2013	13/05/2015
Malawi	10/10/2013
Malaysia	24/09/2014
Mali	10/10/2013	27/05/2016
Malta	08/10/2014
Mauritania	11/10/2013	18/08/2015
Mauritius	10/10/2013
Mexico	10/10/2013	29/09/2015
Moldova, Republic of	10/10/2013
Monaco	24/09/2014	24/09/2014
Mongolia	10/10/2013	28/09/2015
Montenegro	24/09/2014
Morocco	06/06/2014
Mozambique	10/10/2013
Nepal	10/10/2013
Netherlands	10/10/2013
New Zealand	10/10/2013
Nicaragua	10/10/2013	29/10/2014
Niger	10/10/2013
Nigeria	10/10/2013
Norway	10/10/2013
Pakistan	10/10/2013
Palau	09/10/2014
Panama	10/10/2013	29/09/2015
Paraguay	10/02/2014
Peru	10/10/2013	21/01/2016
Philippines	10/10/2013
Poland	24/09/2014
Romania	10/10/2013
Russian Federation	24/09/2014
Samoa	10/10/2013	24/09/2015
Senegal	11/10/2013	03/03/2016
Serbia	09/10/2014
Seychelles	27/05/2014	13/01/2015
Sierra Leone	12/08/2014	1/11/2016
Singapore	10/10/2013
Slovakia	10/10/2013
Slovenia	10/10/2013
South Africa	10/10/2013
Spain	10/10/2013
Sri Lanka	08/10/2014
Sudan	24/09/2014
Swaziland		21/09/2016 (a)
Sweden	10/10/2013
Switzerland	10/10/2013	25/05/2016
Syrian Arab Republic	24/09/2014
Tanzania, United Republic of	10/10/2013
The former Yugoslav Republic of Macedonia	25/07/2014
Togo	10/10/2013	03/02/2017
Tunisia	10/10/2013
Turkey	24/09/2014
Uganda	10/10/2013
United Arab Emirates	10/10/2013	27/04/2015
United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland	10/10/2013
United States of America	06/11/2013	06/11/2013 (A)
Uruguay	10/10/2013	24/09/2014
Venezuela (Bolivarian Republic of)	10/10/2013
Viet Nam	11/10/2013
Yemen	21/03/2014
Zambia	10/10/2013	11/03/2016
Zimbabwe	11/10/2013