Bioloog Ouboter: 'Ik zou niet te veel grote anjoemara en pireng eten'

Anjoemara (Bron foto)

Ouboter waarschuwt voor aanwezigheid giftig kwik in anjoemara en pireng

Deskundigen praten en praten, maar elke vorm van actie tegen kwikgebruik en -vervuiling blijft uit


16-07-2015  de Ware Tijd/De West


'Ik zou niet te veel grote anjoemara en pireng eten.' Dat advies gaf bioloog Paul Ouboter van de Nationale Zoölogische Collectie Suriname (NZCS) van de Anton De Kom Universiteit van Suriname, in verband met het kwikgehalte dat in deze vissoorten voorkomt, gisteravond als inleider van een workshop over de invloed van goudwinning op bosbedekking en zoetwater, georganiseerd door het Nationaal Instituut voor Milieu en Ontwikkeling in Suriname (NIMOS) en de Stichting voor Bosbeheer en Bostoezicht (SBB).

Doordat roofvissen kleinere vissen opeten, die al kwik in zich hebben, beschikken zij vaak over een veel hogere concentratie van de giftige stof.

Met betrekking tot risicogebieden zei Ouboter, dat hij zich het meest zorgen maakt over het Boven Coppenamegebied en de dorpen waar de Kwinties woonachtig zijn. Doordat er geen goudwinning in dit gebied is, houden de bewoners geen rekening met de aanwezigheid van kwik in vissen die zij consumeren. De bioloog waarschuwde, dat dit gebied ook met kwik wordt vervuild via de wind en de regen. Hij vindt kwikvervuiling in dergelijke gebieden zelfs gevaarlijker.

Ook het zuidoosten van Suriname is een risicogebied, volgens Ouboter. Door de Franse buren zijn in het verleden metingen gedaan, waaruit blijkt dat het kwikgehalte in het lichaam van een groot deel van de bewoners van dit gebied ver boven de norm is. Dat hebben ook metingen enkele jaren geleden uitgewezen, verricht door onder andere de Amerikaan Daniel Peplow onder Wayana in het Tapanahonigebied (zie verslag van dat onderzoek onderaan).

NIMOS-waarnemend-directeur Cedric Nelom zei  heel graag met andere organisaties samen te willen werken om onder meer 'het gecoördineerd publiceren van data' te bevorderen.

Het is overigens opmerkelijk dat deskundigen om de zoveel tijd aan de bel moeten trekken om aandacht te vragen voor kwikgebruik door goudzoekers en de gevolgen ervan voor de biodiversiteit en de gezondheid van inheemsen en marrons in het binnenland. Er wordt steeds vaker over gesproken, maar concrete acties om kwik werkelijk uit te bannen blijven maar achterwege. De overheid lijk alle initiatieven die zich richten tegen het gebruik van kwik te negeren. Er wordt simpelweg niet tegen opgetreden. Iedere vorm van actie blijft uit, terwijl zo langzamerhand iedereen in Suriname weet wat kwik is en wat de gevolgen van het gebruik ervan in de kleinschalige goudwinning zijn. De deskundigen lijken zich op te stapelen, maar kwik wordt nog steeds het land binnen gesmokkeld.

Rudi van Kanten, directeur van de Surinaamse tak van Tropenbos International maakte duidelijk dat ongecontroleerde goudwinning tegenwoordig niet alleen door marrons en Brazilianen plaatsvindt, maar ook door Chinezen.

Er is wel een aanpak van de goudwinning in ons land, maar de coördinatie vindt niet goed plaats, aldus De West van gisteravond.  Suriname zou in ieder geval lering moeten trekken uit vergelijkbare situaties buiten de grenzen, in dit kader heeft bijvoorbeeld de Braziliaanse wetenschapper Oswaldo Bezerra voor de organisatie Imazon (Instituto do Homem e Meio Ambiente da Amazônia) belangwekkend en uitgebreid onderzoek gedaan naar de impact van goudwinning.

Bezerra had zo’n beetje van alles in kaart gebracht: aantal hectaren waarop aan winning werd gedaan, hoeveelheid machines, kwik, sigaretten, bier en andere consumptieartikelen die naar het gebied gingen en het aantal prostituees dat werkzaam was. Bezerra had zich onder meer gericht op Tapajós, het westelijke deel van de staat Pará waar de mijnbouw als de belangrijkste economische activiteit geldt. In zijn studie werd de structuur, economie en milieu effecten van de goudwinning geanalyseerd. Hij kwam tot de bevinding, dat dergelijke effecten resulteerden in verplaatsing van jaarlijks circa 67 miljoen kubieke meter grond en het jaarlijks vrijkomen van ongeveer 12 ton kwik in de lucht en ondergrondse rivieren. Begin 1990 waren er 245 mijnen in die regio,  waarbij 30.000 mensen leefden van de sector, er een productie was van 35 ton goud per jaar dat een waarde van ongeveer US$ 400.000.000 per jaar vertegenwoordigde.

Van Kanten stelde voor om dergelijke Braziliaanse bevindingen mee te nemen bij het in kaart brengen van de goudwinningsactiviteiten in Suriname. 

(Red. De Surinaamse Krant/de Ware Tijd/De West/Paul Kraaijer)

Bioloog Ouboter: 'Ik zou niet te veel grote anjoemara en pireng eten'

Anjoemara (Bron foto)

Ouboter waarschuwt voor aanwezigheid giftig kwik in anjoemara en pireng

Deskundigen praten en praten, maar elke vorm van actie tegen kwikgebruik en -vervuiling blijft uit


16-07-2015  de Ware Tijd/De West


'Ik zou niet te veel grote anjoemara en pireng eten.' Dat advies gaf bioloog Paul Ouboter van de Nationale Zoölogische Collectie Suriname (NZCS) van de Anton De Kom Universiteit van Suriname, in verband met het kwikgehalte dat in deze vissoorten voorkomt, gisteravond als inleider van een workshop over de invloed van goudwinning op bosbedekking en zoetwater, georganiseerd door het Nationaal Instituut voor Milieu en Ontwikkeling in Suriname (NIMOS) en de Stichting voor Bosbeheer en Bostoezicht (SBB).

Doordat roofvissen kleinere vissen opeten, die al kwik in zich hebben, beschikken zij vaak over een veel hogere concentratie van de giftige stof.

Met betrekking tot risicogebieden zei Ouboter, dat hij zich het meest zorgen maakt over het Boven Coppenamegebied en de dorpen waar de Kwinties woonachtig zijn. Doordat er geen goudwinning in dit gebied is, houden de bewoners geen rekening met de aanwezigheid van kwik in vissen die zij consumeren. De bioloog waarschuwde, dat dit gebied ook met kwik wordt vervuild via de wind en de regen. Hij vindt kwikvervuiling in dergelijke gebieden zelfs gevaarlijker.

Ook het zuidoosten van Suriname is een risicogebied, volgens Ouboter. Door de Franse buren zijn in het verleden metingen gedaan, waaruit blijkt dat het kwikgehalte in het lichaam van een groot deel van de bewoners van dit gebied ver boven de norm is. Dat hebben ook metingen enkele jaren geleden uitgewezen, verricht door onder andere de Amerikaan Daniel Peplow onder Wayana in het Tapanahonigebied (zie verslag van dat onderzoek onderaan).

NIMOS-waarnemend-directeur Cedric Nelom zei  heel graag met andere organisaties samen te willen werken om onder meer 'het gecoördineerd publiceren van data' te bevorderen.

Het is overigens opmerkelijk dat deskundigen om de zoveel tijd aan de bel moeten trekken om aandacht te vragen voor kwikgebruik door goudzoekers en de gevolgen ervan voor de biodiversiteit en de gezondheid van inheemsen en marrons in het binnenland. Er wordt steeds vaker over gesproken, maar concrete acties om kwik werkelijk uit te bannen blijven maar achterwege. De overheid lijk alle initiatieven die zich richten tegen het gebruik van kwik te negeren. Er wordt simpelweg niet tegen opgetreden. Iedere vorm van actie blijft uit, terwijl zo langzamerhand iedereen in Suriname weet wat kwik is en wat de gevolgen van het gebruik ervan in de kleinschalige goudwinning zijn. De deskundigen lijken zich op te stapelen, maar kwik wordt nog steeds het land binnen gesmokkeld.

Rudi van Kanten, directeur van de Surinaamse tak van Tropenbos International maakte duidelijk dat ongecontroleerde goudwinning tegenwoordig niet alleen door marrons en Brazilianen plaatsvindt, maar ook door Chinezen.

Er is wel een aanpak van de goudwinning in ons land, maar de coördinatie vindt niet goed plaats, aldus De West van gisteravond.  Suriname zou in ieder geval lering moeten trekken uit vergelijkbare situaties buiten de grenzen, in dit kader heeft bijvoorbeeld de Braziliaanse wetenschapper Oswaldo Bezerra voor de organisatie Imazon (Instituto do Homem e Meio Ambiente da Amazônia) belangwekkend en uitgebreid onderzoek gedaan naar de impact van goudwinning.

Bezerra had zo’n beetje van alles in kaart gebracht: aantal hectaren waarop aan winning werd gedaan, hoeveelheid machines, kwik, sigaretten, bier en andere consumptieartikelen die naar het gebied gingen en het aantal prostituees dat werkzaam was. Bezerra had zich onder meer gericht op Tapajós, het westelijke deel van de staat Pará waar de mijnbouw als de belangrijkste economische activiteit geldt. In zijn studie werd de structuur, economie en milieu effecten van de goudwinning geanalyseerd. Hij kwam tot de bevinding, dat dergelijke effecten resulteerden in verplaatsing van jaarlijks circa 67 miljoen kubieke meter grond en het jaarlijks vrijkomen van ongeveer 12 ton kwik in de lucht en ondergrondse rivieren. Begin 1990 waren er 245 mijnen in die regio,  waarbij 30.000 mensen leefden van de sector, er een productie was van 35 ton goud per jaar dat een waarde van ongeveer US$ 400.000.000 per jaar vertegenwoordigde.

Van Kanten stelde voor om dergelijke Braziliaanse bevindingen mee te nemen bij het in kaart brengen van de goudwinningsactiviteiten in Suriname. 

(Red. De Surinaamse Krant/de Ware Tijd/De West/Paul Kraaijer)

Illegale goudzoeker om het leven gekomen in Roma-goudput van IAmGold

Goudzoekers negeren oproepen om gebied te verwijderen


In de zogenoemde Roma Pit is een man gedood nadat hij werd bedolven onder een modderlawine tijdens het zoeken naar goud. Vermoed wordt dat het gaat om een illegale goudzoeker, aldus Starnieuws vandaag, vrijdag 3 juli 2015. 

De Roma-goudput valt onder het concessiegebied van het Canadese IAmGold, waar illegale goudactiviteiten worden ontplooid ondanks herhaalde waarschuwingen van de Commissie Ordening Goudsector en de multinational, eigenaar van de NV Rosebel Gold Mines.

Het zou gaan om een 33-jarige man. Politiewoordvoerder Humphrey Naarden van het Korps Politie Suriname bevestigt het ongeval. Veel details zijn er nog niet.

De illegale goudzoekers in de Roma-goudput zijn met regelmaat gesommeerd het gebied te verlaten en om naar de plek te gaan die de overheid hen heeft toegewezen. Eind maart heeft een gemengde eenheid van politie, militairen en ambtenaren van de Commissie Ordening Goudsector ingegrepen in het gebied. Er werden toen graafmachines, crusherbakken en een vrachtwagen in beslag genomen en zeven porknokkers werden gearresteerd.

Illegale goudzoeker om het leven gekomen in Roma-goudput van IAmGold

Goudzoekers negeren oproepen om gebied te verwijderen


In de zogenoemde Roma Pit is een man gedood nadat hij werd bedolven onder een modderlawine tijdens het zoeken naar goud. Vermoed wordt dat het gaat om een illegale goudzoeker, aldus Starnieuws vandaag, vrijdag 3 juli 2015. 

De Roma-goudput valt onder het concessiegebied van het Canadese IAmGold, waar illegale goudactiviteiten worden ontplooid ondanks herhaalde waarschuwingen van de Commissie Ordening Goudsector en de multinational, eigenaar van de NV Rosebel Gold Mines.

Het zou gaan om een 33-jarige man. Politiewoordvoerder Humphrey Naarden van het Korps Politie Suriname bevestigt het ongeval. Veel details zijn er nog niet.

De illegale goudzoekers in de Roma-goudput zijn met regelmaat gesommeerd het gebied te verlaten en om naar de plek te gaan die de overheid hen heeft toegewezen. Eind maart heeft een gemengde eenheid van politie, militairen en ambtenaren van de Commissie Ordening Goudsector ingegrepen in het gebied. Er werden toen graafmachines, crusherbakken en een vrachtwagen in beslag genomen en zeven porknokkers werden gearresteerd.

De geschiedenis van de kleinschalige goudwinning in Suriname - De moeizame en lange weg van chaos naar ordening

De geschiedenis van de kleinschalige goudwinning in Suriname - De moeizame en lange weg van chaos naar ordening

Succes voor granman Velantie: Geschil tussen twee families (Dikan lo en Bee lo) over goudconcessie lijkt beslecht

Granman Velantie maakt einde aan geschil

Lid Dikan lo krijgt concessie in gebied van Bee lo

Zeventien machines in concessiegebied bij Malobi actief en Brazilianen


Granman Bono Velantie van de stam der Auccaners heeft gisteren een succesvolle eerste krutu gehouden in zijn residentie te Drietabbetje. Twee families, de Dikan en Bee lo, hebben een twist over een goudconcessie tegenover het dorp Malobi en daarover werd tijdens de krutu gesproken. Districtscommissaris (dc) Margaretha Malontie van Tapanahoni zegt vandaag, zaterdag 13 juni 2015, op Starnieuws dat het grootopperhoofd een bijzonder wijs besluit heeft genomen. Hij vindt dat beide families activiteiten mogen ontplooien in het gebied. De zaak moet nog verder worden uitgewerkt.

De dc stelt, dat het probleem al jaren speelt. Een concessionaris van de Dikan lo heeft ruim een maand geleden een vergunning voor een goudconcessie gekregen van de overheid. Het gaat echter om gemeenschapsgebied dat hoort bij de Bee lo. De kapitein heeft getekend dat hij geen bezwaar heeft, maar hij heeft de samenleving niet geraadpleegd. De familieleden zeggen, dat ze er moeite mee hebben dat Brazilianen ingezet worden op de concessie.

Er zijn zeventien machines actief in het gebied. De dc zegt dat het bijzonder rumoerig aan toegaat. Er is als het ware een nieuw dorp ontstaan in het gebied met meer dan honderd mensen. De situatie is behoorlijk onoverzichtelijk en er zou ook vaak worden gevochten.

De concessiehouder had overleg met de bestuursdienst en had beloofd dat de zaak onderling opgelost zou worden. Toen de man de vergunning kreeg, nam hij een advocaat in de arm om de mensen die op de concessie bezig waren, te verwijderen. Uiteindelijk belandde de kwestie bij de granman. Hij heeft partijen aangehoord. Velantie hield de mensen voor, dat de schuld niet afgeschoven kan worden op de overheid als het lokale gezag meegewerkt heeft aan de situatie.

Afgesproken is, dat de mensen die op de concessie werkzaam zijn, hun activiteiten zullen afbouwen. Zij hebben tot eind van de maand de tijd hiervoor. Daarna moeten partijen terugkomen naar de granman. De Brazilianen zullen ook moeten plaatsmaken.

Volgens de granman mogen beide families in het gebied goud winnen. Traditioneel behoort het gebied aan de Bee lo toe en nu heeft iemand van de Dikan lo een vergunning gekregen. 'Ik ben heel blij met dit besluit van de granman. In zijn eerste optreden tijdens de krutu heeft de granman een bijzonder wijs besluit genomen. Dit besluit was nodig om de rust in het gebied te doen terugkeren', zegt de dc. De granman is in maart in functie getreden.