vrijdag 29 maart 2013

Bedreigingen voor inheemsen en marrons in Surinaamse binnenland



 Klik hier voor meer informatie over deze film.

Bedreigingen voor inheemsen en marrons in Surinaamse binnenland



 Klik hier voor meer informatie over deze film.

zondag 24 maart 2013

Brownsberg Natuurpark krijgt permanente jachtopzienerspost in strijd tegen illegale goudzoekers

Wie is verantwoordelijk voor bescherming Brownsberg Natuurpark tegen goudzoekers?

Minister Kromosoeto: Gezocht wordt naar alternatieven voor illegale goudzoekers.....

Was dat alternatief al niet gevonden in september 2012: 12.000 hectare grond in omgeving Brownsweg?

24-03-2013 Door: Paul Kraaijer


Paramaribo - In samenwerking met het WWF Guianas hebben de ministers Ginmardo Kromosoeto van Ruimtelijke ordening, Grond- en Bosbeheer (RGB) en Jim Hok van Natuurlijke Hulpbronnen (NH) gisteren aandacht besteed aan behoud van het milieu. Het was de dag waarop landen met Earth Hour wereldwijd aandacht vragen voor klimaatverandering, zo bericht de Ware Tijd vandaag, zondag 24 maart 2013.

Minister Kromosoeto bezocht het Brownsberg Natuurpark waar hij toezegde een permanente jachtopzienerspost in het gebied te laten plaatsen om de illegale goudmijnactiviteiten stop te zetten.

Een jaar geleden werden autoriteiten hard met de neus op de feiten in het natuurgebied gedrukt, toen het WWF Guianas een fotoreportage presenteerde met vooral luchtfoto’s van het Brownsberg Natuurpark. De foto’s toonden aan hoe schadelijk de illegale goudwinningsactiviteiten in het natuurpark zijn voor de flora en fauna, de biodiversiteit. Instanties, politici en regering reageerden geschokt, terwijl feitelijk iedereen al jaren op de hoogte was van de aanwezigheid van illegale porknokkers en garimpeiros in het gebied.

Ook zei de bewindsman, dat in samenspraak met de lokale gezagsdragers, de minister van NH en de Commissie Ordening Goudsector alternatieven zoeken voor de lokale bewoners die nu illegaal in het beschermde natuurgebied werken.

Maar, op zaterdag 8 september 2012 maakte Gerold Dompig, voorzitter van het Managementteam van de Commissie Ordening Goudsector, bekend dat zijn commissie en de Geologische Mijnbouwkundige Dienst (GMD) een plan hadden om 12.000 hectare grond in de omgeving van Brownsweg ter beschikking te stellen aan de illegale goudzoekers in het Brownsberg Natuurpark. De autoriteiten wilden dit gebied conform de wettelijke regelingen ter beschikking stellen van de dorpsgemeenschap in het gebied. ‘Maar daar zijn er natuurlijk voorwaarden aan verbonden’, zo liet Dompig via de media weten. De goudzoekers moeten zich organiseren en zich houden aan een aantal criteria voor de bescherming van de natuur. Volgens hem was het nooit de bedoeling van de commissie geweest om goudzoekers die productief bezig zijn van hun werkgebied te verwijderen. ‘Ons streven is om ze te brengen van illegaal naar legaal, want dan heeft de Staat ook inkomsten uit deze sector.’ Maar, dat plan van de commissie en de GMD leek eerder op het belonen van illegale porknokkers die een natuurpark hebben vernietigd, in plaats van dat die goudzoekers voor hun gedrag beboet of veroordeeld worden.

Kortom, als het goed is was er dus al een alternatief voor de illegale goudzoekers in het natuurpark. De opmerkingen in het weekeinde van Kromosoeto duiden er echter op, dat er van die plannen van Dompig niets terecht is gekomen.

‘We moeten een balans vinden waarbij het park beschermd blijft en waarbij rekening gehouden wordt met de ontwikkeling van de lokale samenleving’, aldus Kromosoeto gisteren.

Maar, wie is nu verantwoordelijk voor de bescherming van het Brownsberg Natuurpark?:
1) Stinasu? Wat is de huidige rol van Stinasu, de feitelijke beheerder, in het natuurpark?
2) RGB, door het plaatsen van een jachtopzienerspost?
3) Welke rol kan het WWF Guianas spelen als het gaat om de bescherming van het natuurgebied?
4) Welke rol kan de Commissie Ordening Goudsector spelen als het gaat om de bescherming van het natuurgebied?

Brownsberg Natuurpark krijgt permanente jachtopzienerspost in strijd tegen illegale goudzoekers

Wie is verantwoordelijk voor bescherming Brownsberg Natuurpark tegen goudzoekers?

Minister Kromosoeto: Gezocht wordt naar alternatieven voor illegale goudzoekers.....

Was dat alternatief al niet gevonden in september 2012: 12.000 hectare grond in omgeving Brownsweg?

24-03-2013 Door: Paul Kraaijer


Paramaribo - In samenwerking met het WWF Guianas hebben de ministers Ginmardo Kromosoeto van Ruimtelijke ordening, Grond- en Bosbeheer (RGB) en Jim Hok van Natuurlijke Hulpbronnen (NH) gisteren aandacht besteed aan behoud van het milieu. Het was de dag waarop landen met Earth Hour wereldwijd aandacht vragen voor klimaatverandering, zo bericht de Ware Tijd vandaag, zondag 24 maart 2013.

Minister Kromosoeto bezocht het Brownsberg Natuurpark waar hij toezegde een permanente jachtopzienerspost in het gebied te laten plaatsen om de illegale goudmijnactiviteiten stop te zetten.

Een jaar geleden werden autoriteiten hard met de neus op de feiten in het natuurgebied gedrukt, toen het WWF Guianas een fotoreportage presenteerde met vooral luchtfoto’s van het Brownsberg Natuurpark. De foto’s toonden aan hoe schadelijk de illegale goudwinningsactiviteiten in het natuurpark zijn voor de flora en fauna, de biodiversiteit. Instanties, politici en regering reageerden geschokt, terwijl feitelijk iedereen al jaren op de hoogte was van de aanwezigheid van illegale porknokkers en garimpeiros in het gebied.

Ook zei de bewindsman, dat in samenspraak met de lokale gezagsdragers, de minister van NH en de Commissie Ordening Goudsector alternatieven zoeken voor de lokale bewoners die nu illegaal in het beschermde natuurgebied werken.

Maar, op zaterdag 8 september 2012 maakte Gerold Dompig, voorzitter van het Managementteam van de Commissie Ordening Goudsector, bekend dat zijn commissie en de Geologische Mijnbouwkundige Dienst (GMD) een plan hadden om 12.000 hectare grond in de omgeving van Brownsweg ter beschikking te stellen aan de illegale goudzoekers in het Brownsberg Natuurpark. De autoriteiten wilden dit gebied conform de wettelijke regelingen ter beschikking stellen van de dorpsgemeenschap in het gebied. ‘Maar daar zijn er natuurlijk voorwaarden aan verbonden’, zo liet Dompig via de media weten. De goudzoekers moeten zich organiseren en zich houden aan een aantal criteria voor de bescherming van de natuur. Volgens hem was het nooit de bedoeling van de commissie geweest om goudzoekers die productief bezig zijn van hun werkgebied te verwijderen. ‘Ons streven is om ze te brengen van illegaal naar legaal, want dan heeft de Staat ook inkomsten uit deze sector.’ Maar, dat plan van de commissie en de GMD leek eerder op het belonen van illegale porknokkers die een natuurpark hebben vernietigd, in plaats van dat die goudzoekers voor hun gedrag beboet of veroordeeld worden.

Kortom, als het goed is was er dus al een alternatief voor de illegale goudzoekers in het natuurpark. De opmerkingen in het weekeinde van Kromosoeto duiden er echter op, dat er van die plannen van Dompig niets terecht is gekomen.

‘We moeten een balans vinden waarbij het park beschermd blijft en waarbij rekening gehouden wordt met de ontwikkeling van de lokale samenleving’, aldus Kromosoeto gisteren.

Maar, wie is nu verantwoordelijk voor de bescherming van het Brownsberg Natuurpark?:
1) Stinasu? Wat is de huidige rol van Stinasu, de feitelijke beheerder, in het natuurpark?
2) RGB, door het plaatsen van een jachtopzienerspost?
3) Welke rol kan het WWF Guianas spelen als het gaat om de bescherming van het natuurgebied?
4) Welke rol kan de Commissie Ordening Goudsector spelen als het gaat om de bescherming van het natuurgebied?

woensdag 20 maart 2013

Suralco ontkent dat aluinaardefabriek Paranam grootste kwikdampgevaar Suriname is

Uitstoot kwikdamp door Suralco te Paranam gering

20-03-2013


Suralco-directeur Ruben Halfhuid ontkent vandaag, woensdag 20 maart 2013 in de Ware Tijd, met klem dat de aluinaardefabriek te Paranam het grootste kwikdampgevaar voor Suriname is. Hij verwijst naar het onderzoek van de Adek-universiteit genaamd ‘Mercury Levels in Pristine and Gold Mining Impacted Aquatic Ecosystems in Suriname’, gepubliceerd in The Royal Swedish Academy of Sciences 2012.

‘Hierin wordt geschat dat de uitstoot aan kwik door de kleinschalige goudsector 10.000 tot 20.000 kilo per jaar bedraagt, terwijl de uitstoot van kwikdamp door de Suralco-aluinaardefabriek in 2012 ongeveer 1.800 kilo bedroeg, gemiddeld dus tien tot twintig procent van de uitstoot door de kleinschalige goudsector’, aldus Halfhuid.

Tijdens een eendaagse bijeenkomst van het NIMOS eind vorige week, stelde onderzoeker Dennis Wip, dat niet de goudopkoopwinkels in Paramaribo, maar de aluinaarderaffinaderij te Paranam de grootste bijdrage levert aan de kwikdamp in de omgevingslucht van de hoofdstad. Hetzelfde stelde onderzoeker Paul Ouboter in zijn presentatie tijdens hetzelfde seminar.

Volgens Suralco is er sprake van een ‘misvatting’.

‘Het is goed om hierbij te vermelden, dat kwik met het bauxiet als verontreiniging wordt geïntroduceerd binnen ons productieproces. Binnen de aluinaardefabriek zijn er voorzieningen aangebracht om metaalkwik te collecteren, waardoor wordt voorkomen dat het als kwikdamp vrijkomt’, zegt Halfhuid.

Nadat het kwik is verzameld wordt deze met toestemming van het Amerikaanse Environmental Protection Agency (EPA) verscheept naar een bedrijf in de VS om verwerkt te worden. Dit om te voorkomen dat het gecollecteerde kwik in het Surinaamse milieu terechtkomt. ‘Het ligt in de planning om de hoeveelheid kwik in luchtemissies verder te reduceren door het installeren van additionele equipment.’

Noot:
‘Community Relations Officer’ Harold Amalinsi, van Suralco liet mij op 31 januari 2012 weten, dat kwik in de natuur voor komt en ook in bauxiet:
‘Het beleid van de Suralco is erop gericht om haar afvalstoffen zodanig te beheren en verwerken dat deze geen gevaar vormen voor het milieu. In het kader van dit beleid was het dan op donderdag 10 februari 2011 zover dat er een klein aantal containers met kwik geladen werden op het schip ‘Industrial Diamond’ voor export naar de USA. Kwik is een afvalproduct dat vrijkomt bij de verwerking van bauxiet tot aluinaarde. In de raffinaderij te Paranam wordt het in gasvorm aanwezige kwik neergeslagen tot zijn vloeibare vorm. Hierna wordt dit verwijderd uit het proces, opgeslagen en vervolgens geëxporteerd met het doel dit te hergebruiken. Het is een gevaarlijke stof voor mens en dier, vandaar dat Alcoa zich als doel heeft gesteld de kwik emissies (lucht uitstoot) in 2020 met 80% verminderd te hebben ten opzichte van 2005. Het verminderen van deze emissies is nodig om bij te dragen aan Alcoa’s milieudoelstellingen, maar ook om op een verantwoorde manier met ons milieu om te gaan en dat te behouden. Als kwik in de lucht terecht komt, kan het zich verspreiden, en kan het ook weer neerslaan in de waterwegen.’

Klik hier voor het volledige artikel waarin de Suralco-reactie op 31 januari 2012 over het gebruik van – en de export door het bedrijf van kwik is opgenomen.

Suralco ontkent dat aluinaardefabriek Paranam grootste kwikdampgevaar Suriname is

Uitstoot kwikdamp door Suralco te Paranam gering

20-03-2013


Suralco-directeur Ruben Halfhuid ontkent vandaag, woensdag 20 maart 2013 in de Ware Tijd, met klem dat de aluinaardefabriek te Paranam het grootste kwikdampgevaar voor Suriname is. Hij verwijst naar het onderzoek van de Adek-universiteit genaamd ‘Mercury Levels in Pristine and Gold Mining Impacted Aquatic Ecosystems in Suriname’, gepubliceerd in The Royal Swedish Academy of Sciences 2012.

‘Hierin wordt geschat dat de uitstoot aan kwik door de kleinschalige goudsector 10.000 tot 20.000 kilo per jaar bedraagt, terwijl de uitstoot van kwikdamp door de Suralco-aluinaardefabriek in 2012 ongeveer 1.800 kilo bedroeg, gemiddeld dus tien tot twintig procent van de uitstoot door de kleinschalige goudsector’, aldus Halfhuid.

Tijdens een eendaagse bijeenkomst van het NIMOS eind vorige week, stelde onderzoeker Dennis Wip, dat niet de goudopkoopwinkels in Paramaribo, maar de aluinaarderaffinaderij te Paranam de grootste bijdrage levert aan de kwikdamp in de omgevingslucht van de hoofdstad. Hetzelfde stelde onderzoeker Paul Ouboter in zijn presentatie tijdens hetzelfde seminar.

Volgens Suralco is er sprake van een ‘misvatting’.

‘Het is goed om hierbij te vermelden, dat kwik met het bauxiet als verontreiniging wordt geïntroduceerd binnen ons productieproces. Binnen de aluinaardefabriek zijn er voorzieningen aangebracht om metaalkwik te collecteren, waardoor wordt voorkomen dat het als kwikdamp vrijkomt’, zegt Halfhuid.

Nadat het kwik is verzameld wordt deze met toestemming van het Amerikaanse Environmental Protection Agency (EPA) verscheept naar een bedrijf in de VS om verwerkt te worden. Dit om te voorkomen dat het gecollecteerde kwik in het Surinaamse milieu terechtkomt. ‘Het ligt in de planning om de hoeveelheid kwik in luchtemissies verder te reduceren door het installeren van additionele equipment.’

Noot:
‘Community Relations Officer’ Harold Amalinsi, van Suralco liet mij op 31 januari 2012 weten, dat kwik in de natuur voor komt en ook in bauxiet:
‘Het beleid van de Suralco is erop gericht om haar afvalstoffen zodanig te beheren en verwerken dat deze geen gevaar vormen voor het milieu. In het kader van dit beleid was het dan op donderdag 10 februari 2011 zover dat er een klein aantal containers met kwik geladen werden op het schip ‘Industrial Diamond’ voor export naar de USA. Kwik is een afvalproduct dat vrijkomt bij de verwerking van bauxiet tot aluinaarde. In de raffinaderij te Paranam wordt het in gasvorm aanwezige kwik neergeslagen tot zijn vloeibare vorm. Hierna wordt dit verwijderd uit het proces, opgeslagen en vervolgens geëxporteerd met het doel dit te hergebruiken. Het is een gevaarlijke stof voor mens en dier, vandaar dat Alcoa zich als doel heeft gesteld de kwik emissies (lucht uitstoot) in 2020 met 80% verminderd te hebben ten opzichte van 2005. Het verminderen van deze emissies is nodig om bij te dragen aan Alcoa’s milieudoelstellingen, maar ook om op een verantwoorde manier met ons milieu om te gaan en dat te behouden. Als kwik in de lucht terecht komt, kan het zich verspreiden, en kan het ook weer neerslaan in de waterwegen.’

Klik hier voor het volledige artikel waarin de Suralco-reactie op 31 januari 2012 over het gebruik van – en de export door het bedrijf van kwik is opgenomen.

dinsdag 19 maart 2013

Beheerder Brownsberg Natuurpark en werknemer Stinasu hoort celstraf tegen zich eisen

Tegen betaling mochten illegale goudzoekers werken in beschermd natuurpark

Stinasu stond vernietiging van door haar in beheer zijnd natuurgebied toe

19-03-2013


Tegen verdachte Paul K., die als chauffeur werkzaam was bij Stinasu, is gisteren, maandag 18 maart 2013, een straf van twaalf maanden geëist waarvan drie voorwaardelijk, met een proeftijd van drie jaar. Hij wordt verdacht van valsheid in geschrifte en oplichting.Dit bericht Wanita Ramnath vandaag op Starnieuws. 

Een van de foto’s in het door het WWF Guianas in maart 2012 uitgebrachte rapport over de door de illegale goudzoekers, met toestemming van Stinasu, aangebrachte schade in het natuurgebied.

Paul K. heeft steeds benadrukt dat hij alle opdrachten van de toenmalig Stinasu-directeur Frans Kasantaroeno heeft uitgevoerd. ‘De directeur zei dat hij dé man was en dat ik zijn opdrachten moest uitvoeren’, zei Paul K. in de rechtszaal. Kasantaroeno heeft dit steeds ontkend.

De verdachte heeft goud van Brazilianen ontvangen. Daarnaast heeft hij kwitanties vervalst en deze voorzien van een stempel van Stinasu. De gouddelvers kregen toestemming om in een gebied van 1.000 hectare in het natuurpark Brownsberg, dat aan Stinasu toebehoort, goud te zoeken. Elke gouddelver moest om de twee weken tien gram goud afstaan aan de verdachte, zodat de weg, ongeveer dertien kilometer, gerehabiliteerd kon worden.

Het bekend worden begin vorig jaar dat Stinasu illegale goudwinning tegen betaling toestond in het door haar beschermde natuurgebied leidde tot de nodig ophef. Het Wereld Natuur Fonds Guianas presenteerde in maart 2012 een fotoreportage van de door de goudzoekers aangebrachte grootschalige schade in het Brownsberg Natuurpark.

Volgens de verdachte is dit alles mondeling door Kasantaroeno aan hem opgedragen. Bij de eerste betalingen kregen de gouddelvers een kwitantie met als omschrijving dat het om een bijdrage ging. Vanaf de tweede betaling veranderde dit in ‘betaling concessie rechten’. De verdachte ontkende het stempel van Stinasu nagemaakt te hebben en gaf aan dat hij alles van de directeur gehad had. Ook beweerde hij op de rechtszitting dat niet alle kwitanties door hem getekend waren.

In totaal heeft Paul K. 60 gram goud ontvangen. Dit goud heeft hij verkocht en ontving er SRD 9.000 voor. Volgens hem heeft hij SRD 5.000 betaald voor vijf vaten benzine die nodig waren om de weg te rehabiliteren. Een deel van het geld is besteed aan aankoop van schoonmaakmiddelen en de rest is overhandigd aan Kasantaroeno. De verdachte had een auto gekocht. Na onderzoek bleek dat het voertuig gekocht was uit de SRD 21.050 die hij had gewonnen in een casino.

Paul K. zat ruim acht maanden in voorarrest en werd 7 januari in vrijheid gesteld.

Zijn advocaat Frank Truideman vindt dat er misbruik is gemaakt van zijn cliënt. ‘De directeur was belast met deze werkzaamheden. Indien Paul K. verkeerd was, waarom werd hij nooit aangepakt door de directeur? De auto is niet uit geld van diefstal gekocht. Daarnaast heeft niemand een aangifte gedaan tegen mijn cliënt. Het onderzoek heeft dit alles uitgewezen. Dus de oplichting is in feite niet bewezen, want niemand is dan benadeeld. Hij heeft gelden ontvangen en heeft deze overgedragen’, aldus de advocaat.

Officier van Justitie, Roy Elgin, zei dat de verdachte in dienst was als chauffeur en niet als kassier. Bovendien geeft de verdachte toe dat hij goud heeft ontvangen en kwitanties heeft uitgeschreven. Het onderzoek heeft tot strafbare feiten geleid en die zijn bewezen.

'Ik weet niet of ik hierop moet reageren. Het is een zaak van de rechtbank of het Openbaar Ministerie.' Dit was de eerste reactie van Robby Dragman, voorzitter van stichting Stinasu, op de strafeis. 
Dragman zegt niet in het werk van de rechtbank te willen inbreken en laat het juridische aan hem over, zo is te lezen in de Ware Tijd van vandaag. Er wordt slechts gefocust op het herstel van het park. Hiervoor is er ook al een nieuwe parkbeheerder aangesteld.
De uitspraak is 20 mei.

Noot:
Klik hier voor diverse artikelen over 'de zaak Stinasu'.

Beheerder Brownsberg Natuurpark en werknemer Stinasu hoort celstraf tegen zich eisen

Tegen betaling mochten illegale goudzoekers werken in beschermd natuurpark

Stinasu stond vernietiging van door haar in beheer zijnd natuurgebied toe

19-03-2013


Tegen verdachte Paul K., die als chauffeur werkzaam was bij Stinasu, is gisteren, maandag 18 maart 2013, een straf van twaalf maanden geëist waarvan drie voorwaardelijk, met een proeftijd van drie jaar. Hij wordt verdacht van valsheid in geschrifte en oplichting.Dit bericht Wanita Ramnath vandaag op Starnieuws. 

Een van de foto’s in het door het WWF Guianas in maart 2012 uitgebrachte rapport over de door de illegale goudzoekers, met toestemming van Stinasu, aangebrachte schade in het natuurgebied.

Paul K. heeft steeds benadrukt dat hij alle opdrachten van de toenmalig Stinasu-directeur Frans Kasantaroeno heeft uitgevoerd. ‘De directeur zei dat hij dé man was en dat ik zijn opdrachten moest uitvoeren’, zei Paul K. in de rechtszaal. Kasantaroeno heeft dit steeds ontkend.

De verdachte heeft goud van Brazilianen ontvangen. Daarnaast heeft hij kwitanties vervalst en deze voorzien van een stempel van Stinasu. De gouddelvers kregen toestemming om in een gebied van 1.000 hectare in het natuurpark Brownsberg, dat aan Stinasu toebehoort, goud te zoeken. Elke gouddelver moest om de twee weken tien gram goud afstaan aan de verdachte, zodat de weg, ongeveer dertien kilometer, gerehabiliteerd kon worden.

Het bekend worden begin vorig jaar dat Stinasu illegale goudwinning tegen betaling toestond in het door haar beschermde natuurgebied leidde tot de nodig ophef. Het Wereld Natuur Fonds Guianas presenteerde in maart 2012 een fotoreportage van de door de goudzoekers aangebrachte grootschalige schade in het Brownsberg Natuurpark.

Volgens de verdachte is dit alles mondeling door Kasantaroeno aan hem opgedragen. Bij de eerste betalingen kregen de gouddelvers een kwitantie met als omschrijving dat het om een bijdrage ging. Vanaf de tweede betaling veranderde dit in ‘betaling concessie rechten’. De verdachte ontkende het stempel van Stinasu nagemaakt te hebben en gaf aan dat hij alles van de directeur gehad had. Ook beweerde hij op de rechtszitting dat niet alle kwitanties door hem getekend waren.

In totaal heeft Paul K. 60 gram goud ontvangen. Dit goud heeft hij verkocht en ontving er SRD 9.000 voor. Volgens hem heeft hij SRD 5.000 betaald voor vijf vaten benzine die nodig waren om de weg te rehabiliteren. Een deel van het geld is besteed aan aankoop van schoonmaakmiddelen en de rest is overhandigd aan Kasantaroeno. De verdachte had een auto gekocht. Na onderzoek bleek dat het voertuig gekocht was uit de SRD 21.050 die hij had gewonnen in een casino.

Paul K. zat ruim acht maanden in voorarrest en werd 7 januari in vrijheid gesteld.

Zijn advocaat Frank Truideman vindt dat er misbruik is gemaakt van zijn cliënt. ‘De directeur was belast met deze werkzaamheden. Indien Paul K. verkeerd was, waarom werd hij nooit aangepakt door de directeur? De auto is niet uit geld van diefstal gekocht. Daarnaast heeft niemand een aangifte gedaan tegen mijn cliënt. Het onderzoek heeft dit alles uitgewezen. Dus de oplichting is in feite niet bewezen, want niemand is dan benadeeld. Hij heeft gelden ontvangen en heeft deze overgedragen’, aldus de advocaat.

Officier van Justitie, Roy Elgin, zei dat de verdachte in dienst was als chauffeur en niet als kassier. Bovendien geeft de verdachte toe dat hij goud heeft ontvangen en kwitanties heeft uitgeschreven. Het onderzoek heeft tot strafbare feiten geleid en die zijn bewezen.

'Ik weet niet of ik hierop moet reageren. Het is een zaak van de rechtbank of het Openbaar Ministerie.' Dit was de eerste reactie van Robby Dragman, voorzitter van stichting Stinasu, op de strafeis. 
Dragman zegt niet in het werk van de rechtbank te willen inbreken en laat het juridische aan hem over, zo is te lezen in de Ware Tijd van vandaag. Er wordt slechts gefocust op het herstel van het park. Hiervoor is er ook al een nieuwe parkbeheerder aangesteld.
De uitspraak is 20 mei.

Noot:
Klik hier voor diverse artikelen over 'de zaak Stinasu'.

vrijdag 15 maart 2013

Plotseling heeft NIMOS aandacht voor aanpak kwikgebruik op goudvelden

NIMOS wil gebruik kwik volledig uitbannen

Kwikgehalte boven Paramaribo overschrijdt sterk internationale normen

Wetenschappers: Tijd voor actie

15-03-2013


Het Nationaal Instituut voor Milieu en Ontwikkeling in Suriname (NIMOS) heeft de eerste stap gezet om het gebruik van kwik volledig uit te bannen. Het thema ‘Minimalisering en voorkomen van kwikgebruik in Suriname’, stond gisteren, donderdag 14 maart 2013, op een seminar donderdag centraal. Dit met het oog op de herdenking van het 15-jarig bestaan van het instituut vandaag, zo is te lezen op Starnieuws.

Het seminar moet leiden tot het ratificeren van het VN Minamata verdrag later dit jaar. Suriname kan hiermee behoren tot de eerste vijftig landen die nodig zijn om dit verdrag aan te nemen en te ratificeren. Op het seminar is dan ook volop aandacht besteed aan de inhoud van het verdrag, de effecten, voor- en nadelen van het ratificeren daarvan zijn en vooral wat Suriname zal moeten doen op het gebied van wetgeving om deel te kunnen zijn.

Farsia Hausil, jurist bij het NIMOS, heeft de inhoud van het verdrag met de deelnemers doorgenomen. Volgens haar is dit het eerste verdrag dat specifiek is gericht op het tegengaan van kwikgebruik, vooral in de kleinschalige mijnbouwindustrie. Andere verdragen die Suriname en ook andere landen hebben getekend hebben slechts enkele verwijzingen.

Het Minamata verdrag is een lijvig document dat veertig artikelen beslaat die gedetailleerd zijn uitgewerkt. Het hoofddoel van het verdrag is de volledige bescherming van mens en milieu. Na ratificatie zal in- en uitvoer van kwik en kwikproducten alleen mogelijk zijn per ontheffing van het secretariaat van dit verdrag.

Waarnemend directeur van NIMOS, Cedric Nelom, die het seminar opende, haalde aan dat deze eerste stap moet leiden tot een beleidsdocument. Daarin zal komen vast te staan wat er gedaan moet worden om partij te worden bij het verdrag. Het instituut wil in het traject ervan verzekerd zijn en er op toezien dat het tekenen van het Minamata verdrag niet zonder meer zal plaatsvinden. Veel verdragen worden geratificeerd, waarna er weinig of helemaal geen uitvoering is.

Op het seminar is veel aandacht besteed aan het kwikgebruik in Suriname. De wetenschappers Dennis Wip en Paul Ouboter van de Anton de Kom Universiteit van Suriname, hebben presentaties verzorgd over het kwikgebruik in de kleinschalige mijnbouwindustrie en de schadelijke effecten ervan voor lucht, bodem en water.

Wip heeft speciaal voor het seminar recente metingen gedaan in Paramaribo naar het kwikgehalte in de atmosfeer. Daaruit blijkt, dat de concentratie van kwik in de atmosfeer vele malen hoger is dan toegestane normen van internationale instituten. De wetenschappers die hun bezorgdheid hebben geuit hierover, zijn toch van mening dat er beter en gestructureerd onderzoek zal moeten plaatsvinden op verschillende niveaus.

De veronderstelling dat alleen de goudsector kwikvervuiling in Suriname veroorzaakt, is verkeerd. De totale mijnbouwsector inclusief de productie van aardolie en bauxiet en natuurlijke processen, draagt daartoe bij. Dat schrijft vandaag journalist Ivan Cairo in de Ware Tijd naar aanleiding van het seminar.

Maar het grootste kwikdampgevaar komt door de uitstoot van de aluinaarde-fabriek te Paranam. Volgens Wip worden er ‘liever gisteren dan vandaag’ acties ondernomen.

Het zwaar giftige kwik komt overal in de wereld in de aardkorst voor, ook in Suriname. ‘Op het moment dat je aan mijnbouw doet, wordt kwik gemobiliseerd’, zegt Wip en komen kwikdampen vrij in de atmosfeer. Dus ook bij de grootschalige mijnbouwoperaties van Rosebel Gold Mines, Suralco en de aardolieproductie van Staatsolie. Wat moet gebeuren is dat er bedrijfsprocessen moeten komen om de uitstoot te minimaliseren of de kwik die gewonnen wordt als bijproduct van bepaalde operaties op een voor mens en milieu veilige manier te verwerken.

Volgens Wip produceert Paramaribo als kleine stad het zesvoudige aan kwikuitstoot dan een van de meest vervuilde steden in China. ‘Wat we moeten doen, is instanties als arbeidsinspecties gezondheidsinspecteurs en het Nationaal Instituut voor Milieu en Ontwikkeling in Suriname laten zorgen voor regelgeving en normen voor de productie en uitstoot van kwik’, stelt Wip. Volgens hem staan medewerkers in de raffinage én goudsector, maar ook personen die met de activiteiten niet te maken hebben bloot aan ernstigere gezondheidsgevaren.

Hij zegt vandaag tegenover webredacteur Wilfred Leeuwin van Starnieuws, metingen te hebben gedaan in Paramaribo van tussen de 7.000 tot 8.000 monogram kwikuitstoot per kubieke meter, terwijl de norm van de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO, World Health Organization) een norm hanteert van 1 microgram of 1.000 monogram per kubieke meter. De wetenschapper zegt dat hierdoor de gezondheid van mens en de vervuiling van het milieu zonder meer onder druk komen te staan. Volgens hem is het nu dringend tijd dat er eindelijk een milieuwet komt met standaarden, waardoor bedrijven en personen in de mijnbouwindustrie juiste richtlijnen hebben.

Ook de Commissie Ordening Goudsector in Suriname heeft deelgenomen aan het seminar. Manager Gerold Dompig heeft daar uitleg gegeven over de situatie in de goudvelden, met name de Greenstone Belt, waar goud wordt gewonnen. Overigens kondigde Dompig in 2012 aan dat vanaf januari 2013 kwik zou zijn uitgebannen in Suriname. Om dat te kunnen bereiken is echter de medewerking van de goudzoekers vereist, maar die zitten, vooral vanwege financiële redenen, niet te springen om over te stappen op milieuvriendelijke winningsmethoden. Zolang die overstap hen niet mogelijk wordt gemaakt, blijft kwik via illegale, smokkel, kanalen het land binnen stromen om een weg te zoeken naar de goudvelden. Zolang er niet daadwerkelijk wordt opgetreden tegen het gebruik van kwik in de goudvelden, zullen het milieu en de volksgezondheid onder binnenlandbewoners schade blijven ondervinden.

Voor meer informatie over kwikonderzoeken in Suriname in het verleden klik hier.

Noot:
Eindelijk komt er wat beweging om kwik uit te bannen in Suriname. Maar, eerst 'zien' dan geloven. Het heeft al te lang geduurd voordat er daadwerkelijk concreet actie werd ondernomen. Regeringen en milieuorganisaties zagen toe, voerden nu en dan een onderzoekje uit, maar de uitkomsten van de onderzoeken leidden vervolgens tot niets. Kwik werd en wordt nog steeds in de goudvelden gebruikt. Tegen dat gebruik wordt niet opgetreden, er wordt niet tot nauwelijks gecontroleerd. Volgens mij is nooit kwik in het binnenland in beslag genomen. Af en toe word bij toeval, tijdens bijvoorbeeld een verkeerscontrole op de Oost-Westverbinding in Nickerie of Coronie, een hoeveelheid gesmokkelde, illegale, kwik gevonden en in beslag genomen. De grenzen zijn lek en kwik kan vrij eenvoudig de porknokkers en garimpeiros bereiken.

Plotseling heeft NIMOS aandacht voor aanpak kwikgebruik op goudvelden

NIMOS wil gebruik kwik volledig uitbannen

Kwikgehalte boven Paramaribo overschrijdt sterk internationale normen

Wetenschappers: Tijd voor actie

15-03-2013


Het Nationaal Instituut voor Milieu en Ontwikkeling in Suriname (NIMOS) heeft de eerste stap gezet om het gebruik van kwik volledig uit te bannen. Het thema ‘Minimalisering en voorkomen van kwikgebruik in Suriname’, stond gisteren, donderdag 14 maart 2013, op een seminar donderdag centraal. Dit met het oog op de herdenking van het 15-jarig bestaan van het instituut vandaag, zo is te lezen op Starnieuws.

Het seminar moet leiden tot het ratificeren van het VN Minamata verdrag later dit jaar. Suriname kan hiermee behoren tot de eerste vijftig landen die nodig zijn om dit verdrag aan te nemen en te ratificeren. Op het seminar is dan ook volop aandacht besteed aan de inhoud van het verdrag, de effecten, voor- en nadelen van het ratificeren daarvan zijn en vooral wat Suriname zal moeten doen op het gebied van wetgeving om deel te kunnen zijn.

Farsia Hausil, jurist bij het NIMOS, heeft de inhoud van het verdrag met de deelnemers doorgenomen. Volgens haar is dit het eerste verdrag dat specifiek is gericht op het tegengaan van kwikgebruik, vooral in de kleinschalige mijnbouwindustrie. Andere verdragen die Suriname en ook andere landen hebben getekend hebben slechts enkele verwijzingen.

Het Minamata verdrag is een lijvig document dat veertig artikelen beslaat die gedetailleerd zijn uitgewerkt. Het hoofddoel van het verdrag is de volledige bescherming van mens en milieu. Na ratificatie zal in- en uitvoer van kwik en kwikproducten alleen mogelijk zijn per ontheffing van het secretariaat van dit verdrag.

Waarnemend directeur van NIMOS, Cedric Nelom, die het seminar opende, haalde aan dat deze eerste stap moet leiden tot een beleidsdocument. Daarin zal komen vast te staan wat er gedaan moet worden om partij te worden bij het verdrag. Het instituut wil in het traject ervan verzekerd zijn en er op toezien dat het tekenen van het Minamata verdrag niet zonder meer zal plaatsvinden. Veel verdragen worden geratificeerd, waarna er weinig of helemaal geen uitvoering is.

Op het seminar is veel aandacht besteed aan het kwikgebruik in Suriname. De wetenschappers Dennis Wip en Paul Ouboter van de Anton de Kom Universiteit van Suriname, hebben presentaties verzorgd over het kwikgebruik in de kleinschalige mijnbouwindustrie en de schadelijke effecten ervan voor lucht, bodem en water.

Wip heeft speciaal voor het seminar recente metingen gedaan in Paramaribo naar het kwikgehalte in de atmosfeer. Daaruit blijkt, dat de concentratie van kwik in de atmosfeer vele malen hoger is dan toegestane normen van internationale instituten. De wetenschappers die hun bezorgdheid hebben geuit hierover, zijn toch van mening dat er beter en gestructureerd onderzoek zal moeten plaatsvinden op verschillende niveaus.

De veronderstelling dat alleen de goudsector kwikvervuiling in Suriname veroorzaakt, is verkeerd. De totale mijnbouwsector inclusief de productie van aardolie en bauxiet en natuurlijke processen, draagt daartoe bij. Dat schrijft vandaag journalist Ivan Cairo in de Ware Tijd naar aanleiding van het seminar.

Maar het grootste kwikdampgevaar komt door de uitstoot van de aluinaarde-fabriek te Paranam. Volgens Wip worden er ‘liever gisteren dan vandaag’ acties ondernomen.

Het zwaar giftige kwik komt overal in de wereld in de aardkorst voor, ook in Suriname. ‘Op het moment dat je aan mijnbouw doet, wordt kwik gemobiliseerd’, zegt Wip en komen kwikdampen vrij in de atmosfeer. Dus ook bij de grootschalige mijnbouwoperaties van Rosebel Gold Mines, Suralco en de aardolieproductie van Staatsolie. Wat moet gebeuren is dat er bedrijfsprocessen moeten komen om de uitstoot te minimaliseren of de kwik die gewonnen wordt als bijproduct van bepaalde operaties op een voor mens en milieu veilige manier te verwerken.

Volgens Wip produceert Paramaribo als kleine stad het zesvoudige aan kwikuitstoot dan een van de meest vervuilde steden in China. ‘Wat we moeten doen, is instanties als arbeidsinspecties gezondheidsinspecteurs en het Nationaal Instituut voor Milieu en Ontwikkeling in Suriname laten zorgen voor regelgeving en normen voor de productie en uitstoot van kwik’, stelt Wip. Volgens hem staan medewerkers in de raffinage én goudsector, maar ook personen die met de activiteiten niet te maken hebben bloot aan ernstigere gezondheidsgevaren.

Hij zegt vandaag tegenover webredacteur Wilfred Leeuwin van Starnieuws, metingen te hebben gedaan in Paramaribo van tussen de 7.000 tot 8.000 monogram kwikuitstoot per kubieke meter, terwijl de norm van de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO, World Health Organization) een norm hanteert van 1 microgram of 1.000 monogram per kubieke meter. De wetenschapper zegt dat hierdoor de gezondheid van mens en de vervuiling van het milieu zonder meer onder druk komen te staan. Volgens hem is het nu dringend tijd dat er eindelijk een milieuwet komt met standaarden, waardoor bedrijven en personen in de mijnbouwindustrie juiste richtlijnen hebben.

Ook de Commissie Ordening Goudsector in Suriname heeft deelgenomen aan het seminar. Manager Gerold Dompig heeft daar uitleg gegeven over de situatie in de goudvelden, met name de Greenstone Belt, waar goud wordt gewonnen. Overigens kondigde Dompig in 2012 aan dat vanaf januari 2013 kwik zou zijn uitgebannen in Suriname. Om dat te kunnen bereiken is echter de medewerking van de goudzoekers vereist, maar die zitten, vooral vanwege financiële redenen, niet te springen om over te stappen op milieuvriendelijke winningsmethoden. Zolang die overstap hen niet mogelijk wordt gemaakt, blijft kwik via illegale, smokkel, kanalen het land binnen stromen om een weg te zoeken naar de goudvelden. Zolang er niet daadwerkelijk wordt opgetreden tegen het gebruik van kwik in de goudvelden, zullen het milieu en de volksgezondheid onder binnenlandbewoners schade blijven ondervinden.

Voor meer informatie over kwikonderzoeken in Suriname in het verleden klik hier.

Noot:
Eindelijk komt er wat beweging om kwik uit te bannen in Suriname. Maar, eerst 'zien' dan geloven. Het heeft al te lang geduurd voordat er daadwerkelijk concreet actie werd ondernomen. Regeringen en milieuorganisaties zagen toe, voerden nu en dan een onderzoekje uit, maar de uitkomsten van de onderzoeken leidden vervolgens tot niets. Kwik werd en wordt nog steeds in de goudvelden gebruikt. Tegen dat gebruik wordt niet opgetreden, er wordt niet tot nauwelijks gecontroleerd. Volgens mij is nooit kwik in het binnenland in beslag genomen. Af en toe word bij toeval, tijdens bijvoorbeeld een verkeerscontrole op de Oost-Westverbinding in Nickerie of Coronie, een hoeveelheid gesmokkelde, illegale, kwik gevonden en in beslag genomen. De grenzen zijn lek en kwik kan vrij eenvoudig de porknokkers en garimpeiros bereiken.

woensdag 13 maart 2013

Kaloti tracht zorgen bewoners Wit Santi over 'minthouse' weg te nemen

'Kaloti werkt conform ISO-standaarden'

'Nul komma nul procent vervuiling van het milieu'

Bewoners blijven vasthouden aan milieuonderzoek

13-03-2013


Wanneer de goudraffinaderij van Kaloti Suriname in productie gaat, komt het milieu in de omgeving van het bedrijf niet onder druk te staan. De bewoners van Wit Santi hoeven zich geen zorgen te maken over eventuele negatieve effecten van de activiteiten van het minthouse.

De Surinaamse Kaloti-vertegenwoordiger Winston Wilson tracht vandaag, woensdag 13 maart 2013, via de Ware Tijd, met deze reactie de dorpelingen gerust te stellen.

Bewoners hebben zich tegenover de krant beklaagd, dat zij in het duister tasten en niet weten of de vestiging van het minthouse nabij het dorp negatieve gevolgen zal hebben voor het milieu en de mens. Ze vrezen dat de lucht door kwikdamp vervuild wordt en het grondwater verontreinigd raakt door andere afvalstoffen.

‘We willen weten of er rekening is gehouden met vervuiling van onze leefgemeenschap. Vooral de gezondheid van de mensen moet niet in gevaar komen’, aldus kapitein Patrick Mande van Wit Santi.

‘Het instituut zal conform internationaal geaccepteerde ISO-standaarden werken, waarbij er nul komma nul procent vervuiling optreedt. Zelfs de machines zijn voorzien van een milieukeurmerk, waarbij het instituut regelmatig een audit ondergaat om deze status te behouden’, aldus Wilson.

Kaloti treft nu de laatste voorbereidingen om de aanbesteding voor het elektrotechnisch- en mechanisch deel af te ronden. Hierbij wordt het bedrijf geholpen door specialistische bedrijven uit het buitenland. ‘Pas als dit is afgerond gaat die fase van het project in en komt NIMOS in beeld. Dus logisch dat ze nog niets weten.’

Volgens Cedric Nelom, directeur van het Nationaal Instituut voor Milieu en Ontwikkeling in Suriname (NIMOS) is het instituut nog niet gevraagd om advies uit te brengen over de raffinaderij. Hij weet dat het NIMOS een milieumanagementplan vraagt van een bedrijf, wanneer de overheid dat nodig vindt. Vervolgens geeft het NIMOS zijn advies over het milieumanagementplan. 

‘Het NIMOS adviseert bijna nooit negatief, omdat we samen met het bedrijf aanpassingen plegen om de schade aan het milieu te minimaliseren’, beweert Nelom. Hij kan nog niet zeggen of de raffinaderij van Kaloti negatieve effecten zal hebben op het milieu.

Ondanks dat het gebouw niet wordt opgezet in het dorp, vindt Mande dat er een milieuonderzoek moest plaatsvinden. Ook zijn gemeenschap moet geraadpleegd worden. Het opzetten van de raffinaderij is volgens hem een positieve ontwikkeling voor Suriname. ‘Maar de mens en het milieu mogen hiervan niet de dupe worden. Onze kanttekeningen moeten ook meegenomen worden.’

Kaloti tracht zorgen bewoners Wit Santi over 'minthouse' weg te nemen

'Kaloti werkt conform ISO-standaarden'

'Nul komma nul procent vervuiling van het milieu'

Bewoners blijven vasthouden aan milieuonderzoek

13-03-2013


Wanneer de goudraffinaderij van Kaloti Suriname in productie gaat, komt het milieu in de omgeving van het bedrijf niet onder druk te staan. De bewoners van Wit Santi hoeven zich geen zorgen te maken over eventuele negatieve effecten van de activiteiten van het minthouse.

De Surinaamse Kaloti-vertegenwoordiger Winston Wilson tracht vandaag, woensdag 13 maart 2013, via de Ware Tijd, met deze reactie de dorpelingen gerust te stellen.

Bewoners hebben zich tegenover de krant beklaagd, dat zij in het duister tasten en niet weten of de vestiging van het minthouse nabij het dorp negatieve gevolgen zal hebben voor het milieu en de mens. Ze vrezen dat de lucht door kwikdamp vervuild wordt en het grondwater verontreinigd raakt door andere afvalstoffen.

‘We willen weten of er rekening is gehouden met vervuiling van onze leefgemeenschap. Vooral de gezondheid van de mensen moet niet in gevaar komen’, aldus kapitein Patrick Mande van Wit Santi.

‘Het instituut zal conform internationaal geaccepteerde ISO-standaarden werken, waarbij er nul komma nul procent vervuiling optreedt. Zelfs de machines zijn voorzien van een milieukeurmerk, waarbij het instituut regelmatig een audit ondergaat om deze status te behouden’, aldus Wilson.

Kaloti treft nu de laatste voorbereidingen om de aanbesteding voor het elektrotechnisch- en mechanisch deel af te ronden. Hierbij wordt het bedrijf geholpen door specialistische bedrijven uit het buitenland. ‘Pas als dit is afgerond gaat die fase van het project in en komt NIMOS in beeld. Dus logisch dat ze nog niets weten.’

Volgens Cedric Nelom, directeur van het Nationaal Instituut voor Milieu en Ontwikkeling in Suriname (NIMOS) is het instituut nog niet gevraagd om advies uit te brengen over de raffinaderij. Hij weet dat het NIMOS een milieumanagementplan vraagt van een bedrijf, wanneer de overheid dat nodig vindt. Vervolgens geeft het NIMOS zijn advies over het milieumanagementplan. 

‘Het NIMOS adviseert bijna nooit negatief, omdat we samen met het bedrijf aanpassingen plegen om de schade aan het milieu te minimaliseren’, beweert Nelom. Hij kan nog niet zeggen of de raffinaderij van Kaloti negatieve effecten zal hebben op het milieu.

Ondanks dat het gebouw niet wordt opgezet in het dorp, vindt Mande dat er een milieuonderzoek moest plaatsvinden. Ook zijn gemeenschap moet geraadpleegd worden. Het opzetten van de raffinaderij is volgens hem een positieve ontwikkeling voor Suriname. ‘Maar de mens en het milieu mogen hiervan niet de dupe worden. Onze kanttekeningen moeten ook meegenomen worden.’

3.000 illegale garimpeiros en porknokkers verwijderd uit Sarakreekgebied

BEP-Assembleelid Asabina plaatst vraagtekens bij ontruiming

Lokale bewoners nauwelijks geïnformeerd- Bewoners zijn verdreven door gewapende mannen

13-03-2013


Tussen november en februari zijn drieduizend illegale goudzoekers verwijderd uit het Sarakreekgebied, tweeduizend Brazilianen en duizend Surinamers. In totaal werden tweehonderd illegale goudmijnen ontdekt. De operaties zijn uitgevoerd door de Commissie Ordening Goudsector (COG) en gaan lopen nog. 

Gerold Dompig, voorzitter van het Managementteam van de commissie, zegt vandaag, woensdag 13 maart 2013, in de Ware Tijd, dat het gaat om een ‘no nonsense’ optreden. ‘Als je helemaal geen papieren hebt, is het direct wegwezen.’

Volgens Dompig zijn tijdens de ordening, goudzoekers ontdekt die geen concessie hadden over het gebied waar zij goud wonnen. In sommige gevallen zijn en worden de mensen begeleid om hun werk volgens de regels te doen.

Ook goudzoekers die afvalwater in de Sarakreek loosden zijn onmiddellijk verwijderd.

Volgens BEP-Assembleelid Ronny Asabina is het water van de Sarakreek en zelfs dat van het stuwmeer vervuild. ‘Het drinkwater van de mensen is totaal vervuild door de goudwinningsactiviteiten in het gebied.’

Er is veel onduidelijkheid over de kleine goudwinning voor de bewoners van het dorp Sarakreek. ‘De bewoners worden door het centraal gezag of door de commissie niet ingelicht over ontwikkelingen in hun woon- en leefgebied. De overheid dient de gemeenschap te informeren over goudconcessies die worden verstrekt’, stelt Asabina.

Hij zegt dat de bewoners zich zorgen maken over de toestand in het Sarakreekgebied, want zij zien dat personen in militair uniform het gebied afbakenen zonder daarvan op de hoogte te zijn gesteld.

‘Alvorens er een concessie over een bepaald gebied wordt gegeven plegen de Geologische Mijnbouwkundige Dienst en het ministerie van Natuurlijke Hulpbronnen overleg met het traditioneel gezag daar’, reageert Dompig.

Hij voegt eraan toe, dat er wel gevallen zijn geweest waarbij er geen overleg was, maar opmerkelijk genoeg is hij niet in staat daarvoor een verklaring te geven.

Er zijn ook gevallen waarbij bewoners onlangs uit hun gebied zijn verdreven door gewapende mannen, weet Asabina. Hij vermoedt dat de gewapende mannen werkzaam zijn bij een beveiligingsbedrijf van een goudconcessionaris in het gebied. Als voorbeeld haalt de parlementariër aan, dat een goudzoeker door gewapende mannen is verwijderd uit een gebied dat aan zijn grootouders toebehoort.

‘Dit geval is aangekaart bij de commissie Ordening Goudsector, maar zij hebben nooit opgetreden’, aldus Asabina. Bewoners worden voorgehouden dat zij over de nodige papieren moeten beschikken om goud te winnen.

Het DNA-lid vraagt zich af hoe deze personen over concessies kunnen beschikken, terwijl bewoners, die sinds 1994 concessies hebben aangevraagd die nog niet hebben gekregen.

3.000 illegale garimpeiros en porknokkers verwijderd uit Sarakreekgebied

BEP-Assembleelid Asabina plaatst vraagtekens bij ontruiming

Lokale bewoners nauwelijks geïnformeerd- Bewoners zijn verdreven door gewapende mannen

13-03-2013


Tussen november en februari zijn drieduizend illegale goudzoekers verwijderd uit het Sarakreekgebied, tweeduizend Brazilianen en duizend Surinamers. In totaal werden tweehonderd illegale goudmijnen ontdekt. De operaties zijn uitgevoerd door de Commissie Ordening Goudsector (COG) en gaan lopen nog. 

Gerold Dompig, voorzitter van het Managementteam van de commissie, zegt vandaag, woensdag 13 maart 2013, in de Ware Tijd, dat het gaat om een ‘no nonsense’ optreden. ‘Als je helemaal geen papieren hebt, is het direct wegwezen.’

Volgens Dompig zijn tijdens de ordening, goudzoekers ontdekt die geen concessie hadden over het gebied waar zij goud wonnen. In sommige gevallen zijn en worden de mensen begeleid om hun werk volgens de regels te doen.

Ook goudzoekers die afvalwater in de Sarakreek loosden zijn onmiddellijk verwijderd.

Volgens BEP-Assembleelid Ronny Asabina is het water van de Sarakreek en zelfs dat van het stuwmeer vervuild. ‘Het drinkwater van de mensen is totaal vervuild door de goudwinningsactiviteiten in het gebied.’

Er is veel onduidelijkheid over de kleine goudwinning voor de bewoners van het dorp Sarakreek. ‘De bewoners worden door het centraal gezag of door de commissie niet ingelicht over ontwikkelingen in hun woon- en leefgebied. De overheid dient de gemeenschap te informeren over goudconcessies die worden verstrekt’, stelt Asabina.

Hij zegt dat de bewoners zich zorgen maken over de toestand in het Sarakreekgebied, want zij zien dat personen in militair uniform het gebied afbakenen zonder daarvan op de hoogte te zijn gesteld.

‘Alvorens er een concessie over een bepaald gebied wordt gegeven plegen de Geologische Mijnbouwkundige Dienst en het ministerie van Natuurlijke Hulpbronnen overleg met het traditioneel gezag daar’, reageert Dompig.

Hij voegt eraan toe, dat er wel gevallen zijn geweest waarbij er geen overleg was, maar opmerkelijk genoeg is hij niet in staat daarvoor een verklaring te geven.

Er zijn ook gevallen waarbij bewoners onlangs uit hun gebied zijn verdreven door gewapende mannen, weet Asabina. Hij vermoedt dat de gewapende mannen werkzaam zijn bij een beveiligingsbedrijf van een goudconcessionaris in het gebied. Als voorbeeld haalt de parlementariër aan, dat een goudzoeker door gewapende mannen is verwijderd uit een gebied dat aan zijn grootouders toebehoort.

‘Dit geval is aangekaart bij de commissie Ordening Goudsector, maar zij hebben nooit opgetreden’, aldus Asabina. Bewoners worden voorgehouden dat zij over de nodige papieren moeten beschikken om goud te winnen.

Het DNA-lid vraagt zich af hoe deze personen over concessies kunnen beschikken, terwijl bewoners, die sinds 1994 concessies hebben aangevraagd die nog niet hebben gekregen.

dinsdag 12 maart 2013

Groot aantal 'drop-outs' werkzaam op de goudvelden

Jongens van 15 en 16 jaar aan het werk als sjouwer en graver
  
BEP-Assembleelid Ajaiso luidt alarmbel

12-03-2013


‘Hoe groot het aantal is, is mij niet bekend, maar ik weet dat er veel drop-outs van de lagere school werken op de goudvelden’, zegt BEP-Assembleelid Waldie Ajaiso uit Sipaliwini vandaag, dinsdag 12 maart 2013, in het Dagblad Suriname.

Het zijn meestal opgeschoten jongens van boven de 15 en 16 jaar die de lagere school verlaten en gaan werken in de goudmijnen. ‘De goudkoorts trekt veel van deze jongens aan’, zegt het DNA-lid. Ajaiso vindt het een trieste ontwikkeling. De jongens werken er meestal als sjouwer en graver.

‘Alleen al voor het graven krijgen ze een gram goud. En dat is een aardig bedrag’, zegt Ajaiso. De parlementariër zegt dat de Commissie Ordening Goudsector nog veel werk te verzetten heeft in het binnenland. De goudordening dient deze gevallen op de velden te rapporteren en door te spelen naar de bevoegde instanties die mogen optreden.

‘Dat is ook hun taak, het heeft allemaal te maken met de ordening’, aldus het BEP-assembleelid.

Ajaiso vindt, dat er in deze ook een belangrijke taak is weggelegd voor het ministerie van Onderwijs en Volksontwikkeling. ‘Als het ministerie niet in staat is de randvoorwaarden te creëren dat kinderen in het binnenland op een adequate manier onderwijs kunnen genieten, dan zal je deze uitspattingen krijgen.’

Het DNA-lid hoopt dat de bevoegde autoriteiten die moeten waken voor de leerplicht en ervoor dienen te zorgen dat kinderen gratis onderwijs krijgen, zich niet van verantwoordelijkheden zullen onttrekken.

Groot aantal 'drop-outs' werkzaam op de goudvelden

Jongens van 15 en 16 jaar aan het werk als sjouwer en graver
  
BEP-Assembleelid Ajaiso luidt alarmbel

12-03-2013


‘Hoe groot het aantal is, is mij niet bekend, maar ik weet dat er veel drop-outs van de lagere school werken op de goudvelden’, zegt BEP-Assembleelid Waldie Ajaiso uit Sipaliwini vandaag, dinsdag 12 maart 2013, in het Dagblad Suriname.

Het zijn meestal opgeschoten jongens van boven de 15 en 16 jaar die de lagere school verlaten en gaan werken in de goudmijnen. ‘De goudkoorts trekt veel van deze jongens aan’, zegt het DNA-lid. Ajaiso vindt het een trieste ontwikkeling. De jongens werken er meestal als sjouwer en graver.

‘Alleen al voor het graven krijgen ze een gram goud. En dat is een aardig bedrag’, zegt Ajaiso. De parlementariër zegt dat de Commissie Ordening Goudsector nog veel werk te verzetten heeft in het binnenland. De goudordening dient deze gevallen op de velden te rapporteren en door te spelen naar de bevoegde instanties die mogen optreden.

‘Dat is ook hun taak, het heeft allemaal te maken met de ordening’, aldus het BEP-assembleelid.

Ajaiso vindt, dat er in deze ook een belangrijke taak is weggelegd voor het ministerie van Onderwijs en Volksontwikkeling. ‘Als het ministerie niet in staat is de randvoorwaarden te creëren dat kinderen in het binnenland op een adequate manier onderwijs kunnen genieten, dan zal je deze uitspattingen krijgen.’

Het DNA-lid hoopt dat de bevoegde autoriteiten die moeten waken voor de leerplicht en ervoor dienen te zorgen dat kinderen gratis onderwijs krijgen, zich niet van verantwoordelijkheden zullen onttrekken.

Bewoners Wit Santi bezorgd over komst Kaloti goudraffinaderij

Zorgen over mogelijke verontreiniging grondwater en over kwikdampen door komst 'minthouse'

NIMOS niet benaderd voor advies over 'minthouse', maar neemt ook niet zelf initiatief

12-03-2013


Bewoners van het inheemse dorp Wit Santi zijn bezorgd over de mogelijke negatieve effecten voor het milieu met de komst van de Kaloti goudraffinaderij (minthouse) dichtbij het dorp. Ze vrezen dat de lucht met kwikdamp vervuild kan worden en dat het grondwater verontreinigd kan raken door andere afvalstoffen.

‘We willen weten of er rekening is gehouden met vervuiling van onze leefgemeenschap. Vooral de gezondheid van de mensen moet niet in gevaar komen’, aldus kapitein Patrick Mande van Wit Santi dinsdag 12 maart 2013 in de Ware Tijd.

Begin deze maand werd de eerste steen gelegd voor de bouw van het minthouse, waar oud gezuiverd zal worden. De goudraffinaderij wordt opgezet door Kaloti Jewellery Group in Dubai, Verenigde Arabische Emiraten.

Minister Jim Hok van Natuurlijke Hulpbronnen wordt bijgestaan door president Bouterse bij het leggen van een eerste steen. (Bron foto: Commissariaat district Para)

Winston Wilson, vertegenwoordiger van de Kaloti Jewellery Group in Suriname, was voor de krant niet bereikbaar voor commentaar.

Directeur Cedric Nelom van het Nationaal Instituut voor Milieu en Ontwikkeling in Suriname (NIMOS) reageert met de mededeling dat zijn instituut nog niet benaderd is om advies uit te brengen over de raffinaderij. Hij kan nog niet zeggen of het minthouse negatieve gevolgen zal hebben voor het milieu en de mens. ‘We weten nog niet hoe het bedrijf te werk zal gaan.’

Noot:
Het is op dit moment onduidelijk of Kaloti van de Surinaamse overheid vergunning heeft gekregen of nog gaat krijgen voor het gebruik van kwik in het 'minthouse'. Opmerkelijk is de reactie van het de directeur van het NIMOS, welk instituut weer blijk geeft geen eigen initiatief te nemen en kennelijk wacht tot zij opdracht krijgt voor het uitbrengen van een advies. De zorgen onder de inheemsen van Wit Santi zouden voor het instituut voldoende aanleiding moeten zijn om in actie te komen......

 

Bewoners Wit Santi bezorgd over komst Kaloti goudraffinaderij

Zorgen over mogelijke verontreiniging grondwater en over kwikdampen door komst 'minthouse'

NIMOS niet benaderd voor advies over 'minthouse', maar neemt ook niet zelf initiatief

12-03-2013


Bewoners van het inheemse dorp Wit Santi zijn bezorgd over de mogelijke negatieve effecten voor het milieu met de komst van de Kaloti goudraffinaderij (minthouse) dichtbij het dorp. Ze vrezen dat de lucht met kwikdamp vervuild kan worden en dat het grondwater verontreinigd kan raken door andere afvalstoffen.

‘We willen weten of er rekening is gehouden met vervuiling van onze leefgemeenschap. Vooral de gezondheid van de mensen moet niet in gevaar komen’, aldus kapitein Patrick Mande van Wit Santi dinsdag 12 maart 2013 in de Ware Tijd.

Begin deze maand werd de eerste steen gelegd voor de bouw van het minthouse, waar oud gezuiverd zal worden. De goudraffinaderij wordt opgezet door Kaloti Jewellery Group in Dubai, Verenigde Arabische Emiraten.

Minister Jim Hok van Natuurlijke Hulpbronnen wordt bijgestaan door president Bouterse bij het leggen van een eerste steen. (Bron foto: Commissariaat district Para)

Winston Wilson, vertegenwoordiger van de Kaloti Jewellery Group in Suriname, was voor de krant niet bereikbaar voor commentaar.

Directeur Cedric Nelom van het Nationaal Instituut voor Milieu en Ontwikkeling in Suriname (NIMOS) reageert met de mededeling dat zijn instituut nog niet benaderd is om advies uit te brengen over de raffinaderij. Hij kan nog niet zeggen of het minthouse negatieve gevolgen zal hebben voor het milieu en de mens. ‘We weten nog niet hoe het bedrijf te werk zal gaan.’

Noot:
Het is op dit moment onduidelijk of Kaloti van de Surinaamse overheid vergunning heeft gekregen of nog gaat krijgen voor het gebruik van kwik in het 'minthouse'. Opmerkelijk is de reactie van het de directeur van het NIMOS, welk instituut weer blijk geeft geen eigen initiatief te nemen en kennelijk wacht tot zij opdracht krijgt voor het uitbrengen van een advies. De zorgen onder de inheemsen van Wit Santi zouden voor het instituut voldoende aanleiding moeten zijn om in actie te komen......

 

maandag 11 maart 2013

Eerste resultaten kwikonderzoek door BOG in binnenland bekend

Zoveelste onderzoek naar kwikvergiftiging onder inheemsen en marrons in binnenland

BOG wil resultaten echter nog niet bekendmaken

11-03-2013


Door bij de bewoners van het binnenland haar- en nagelmonsters te verzamelen wil het Bureau Openbare Gezondheidszorg (BOG) in kaart brengen welke dorpen als risicogebied van kwikvervuiling gezien moeten worden. De afgelopen tijd heeft het BOG monsters verzameld van haar en nagels van mensen in Boven-Suriname en Marowijne.

Om vergelijkingsmateriaal te hebben heeft BOG ook monsters genomen bij het BOG-personeel in de stad. Het resultaat wordt vergeleken met de uitkomst van het binnenland.

BOG-directeur Lesley Resida zegt, dat er al resultaten bekend zijn van het onderzoek, maar hij wil die nog niet prijsgeven. ‘We gaan meer monsters van dezelfde gebieden analyseren. Daardoor zullen we een beter resultaat hebben’, aldus Resida vandaag in de Ware Tijd.

Om de kosten van het project in de hand te houden gaat het BOG samenwerken met onder meer de Medische Zending en de Commissie Ordening Goudsector. De bedoeling is dat werknemers van deze organisaties een training krijgen in hoe ze monsters moeten verzamelen. De plaatsen in het binnenland, waar kwik wordt gebruikt bij de goudwinning, komen het eerst aan de beurt.

Het is overigens het zoveelste onderzoek naar kwikvergiftiging onder bewoners in het binnenland. Al in 1998 werden onderzoeken uitgevoerd. Hier kunt u veel informatie lezen over kwikonderzoeken in het verleden.

Eerste resultaten kwikonderzoek door BOG in binnenland bekend

Zoveelste onderzoek naar kwikvergiftiging onder inheemsen en marrons in binnenland

BOG wil resultaten echter nog niet bekendmaken

11-03-2013


Door bij de bewoners van het binnenland haar- en nagelmonsters te verzamelen wil het Bureau Openbare Gezondheidszorg (BOG) in kaart brengen welke dorpen als risicogebied van kwikvervuiling gezien moeten worden. De afgelopen tijd heeft het BOG monsters verzameld van haar en nagels van mensen in Boven-Suriname en Marowijne.

Om vergelijkingsmateriaal te hebben heeft BOG ook monsters genomen bij het BOG-personeel in de stad. Het resultaat wordt vergeleken met de uitkomst van het binnenland.

BOG-directeur Lesley Resida zegt, dat er al resultaten bekend zijn van het onderzoek, maar hij wil die nog niet prijsgeven. ‘We gaan meer monsters van dezelfde gebieden analyseren. Daardoor zullen we een beter resultaat hebben’, aldus Resida vandaag in de Ware Tijd.

Om de kosten van het project in de hand te houden gaat het BOG samenwerken met onder meer de Medische Zending en de Commissie Ordening Goudsector. De bedoeling is dat werknemers van deze organisaties een training krijgen in hoe ze monsters moeten verzamelen. De plaatsen in het binnenland, waar kwik wordt gebruikt bij de goudwinning, komen het eerst aan de beurt.

Het is overigens het zoveelste onderzoek naar kwikvergiftiging onder bewoners in het binnenland. Al in 1998 werden onderzoeken uitgevoerd. Hier kunt u veel informatie lezen over kwikonderzoeken in het verleden.

zondag 10 maart 2013

Journalist Trommelen in boek 'Gowtu': Brownsberg Natuurpark vernietigd met medeweten van WWF Guianas

Slechts drie centrale thema's in 'Gowtu'

Boek geeft beperkt beeld van kleinschalige goudsector

10-03-2013


Volgens de Nederlandse onderzoeksjournalist Jeroen Trommelen, werkzaam voor de Volkskrant, is het Surinaamse Brownsberg Natuurpark, vernietigd door illegale goudzoekers met medeweten van het Wereld Natuur Fonds (WWF) Guianas.

Die kwestie, de moord op goudzoeker Remphry King en de zogenoemde grootverdieners in de goudsector staan centraal in zijn gisteren, zaterdag 9 maart 2013, gepresenteerde boek ‘Gowtu, klopjacht op het Surinaamse goud’ . De presentatie vond plaats bij de Vereniging Ons Suriname in Amsterdam in combinatie met een forumdiscussie, zo is vanavond te lezen in een artikel van Stuart Rahan in de webeditie van de Ware Tijd.

Trommelen heeft voor het boek een jaar onderzoek gedaan in Suriname.

Hij beweert dat er veel geheimzinnigheid en weinig transparantie is over wie de concessiehouders zijn in de goudindustrie.

Met de instelling van de Commissie Ordening Goudsector in december 2010 is een aanzet gegeven tot transparantie en ordening van de goudsector. Toch zal veel meer inhoudelijk werk verricht moeten worden om het spook van corruptie te verjagen, aldus Trommelen. Over de voorzitter van de commissie zegt Trommelen: ‘Ik vind Gerold Dompig een man die wel iets wil doen, maar ik zie dat hij tegen politieke obstakels oploopt waardoor er minder uit z’n handen komt als zou kunnen.’

Op de presentatie overhandigde de schrijver symbolisch het eerste exemplaar van het boek aan zijn vader Gerard, die stand-in was voor Leo King, de vader van de omgekomen goudzoeker Remphry. King krijgt zijn exemplaar opgestuurd.

Noot:
Jammer, dat het boek volgens de Ware Tijd slechts drie centrale thema's belicht van de kleinschalige goudwinning. Als dat werkelijk zo is, dan geeft het boek een onvolledig, beperkt, beeld van de sector en voldoet het zeker niet aan mijn verwachtingen.

Daarenboven, mag ik hopen dat Trommelen niet alleen - als het gaat om de vernietiging van het Brownsberg Natuurpark - zijn pijlen heeft gericht op het WWF Guianas. Immers, ook de Surinaamse regering, verantwoordelijk ministers, de president en de Commissie Ordening Goudsector waren al lange tijd op de hoogte van de aanwezigheid van illegale goudzoekers in het Brownsberg Natuurpark. Het kan niet zo zijn dat alleen verwijten door Trommelen worden gemaakt in de richting van het WWF Guianas, maar dat hij het ook heeft 'aangedurfd' om kritisch te zijn over de regering, verantwoordelijk ministers en de Commissie Ordening Goudsector.

Onder 8 februari 2013 op dit blog is veel op feiten gestoelde informatie te vinden over alle aspecten van de kleinschalige goudwinning in Suriname, dus ook over de affaire Brownsberg Natuurpark, over de moord op Remphry, over de Commissie Ordening Goudsector, enzovoorts.

Journalist Trommelen in boek 'Gowtu': Brownsberg Natuurpark vernietigd met medeweten van WWF Guianas

Slechts drie centrale thema's in 'Gowtu'

Boek geeft beperkt beeld van kleinschalige goudsector

10-03-2013


Volgens de Nederlandse onderzoeksjournalist Jeroen Trommelen, werkzaam voor de Volkskrant, is het Surinaamse Brownsberg Natuurpark, vernietigd door illegale goudzoekers met medeweten van het Wereld Natuur Fonds (WWF) Guianas.

Die kwestie, de moord op goudzoeker Remphry King en de zogenoemde grootverdieners in de goudsector staan centraal in zijn gisteren, zaterdag 9 maart 2013, gepresenteerde boek ‘Gowtu, klopjacht op het Surinaamse goud’ . De presentatie vond plaats bij de Vereniging Ons Suriname in Amsterdam in combinatie met een forumdiscussie, zo is vanavond te lezen in een artikel van Stuart Rahan in de webeditie van de Ware Tijd.

Trommelen heeft voor het boek een jaar onderzoek gedaan in Suriname.

Hij beweert dat er veel geheimzinnigheid en weinig transparantie is over wie de concessiehouders zijn in de goudindustrie.

Met de instelling van de Commissie Ordening Goudsector in december 2010 is een aanzet gegeven tot transparantie en ordening van de goudsector. Toch zal veel meer inhoudelijk werk verricht moeten worden om het spook van corruptie te verjagen, aldus Trommelen. Over de voorzitter van de commissie zegt Trommelen: ‘Ik vind Gerold Dompig een man die wel iets wil doen, maar ik zie dat hij tegen politieke obstakels oploopt waardoor er minder uit z’n handen komt als zou kunnen.’

Op de presentatie overhandigde de schrijver symbolisch het eerste exemplaar van het boek aan zijn vader Gerard, die stand-in was voor Leo King, de vader van de omgekomen goudzoeker Remphry. King krijgt zijn exemplaar opgestuurd.

Noot:
Jammer, dat het boek volgens de Ware Tijd slechts drie centrale thema's belicht van de kleinschalige goudwinning. Als dat werkelijk zo is, dan geeft het boek een onvolledig, beperkt, beeld van de sector en voldoet het zeker niet aan mijn verwachtingen.

Daarenboven, mag ik hopen dat Trommelen niet alleen - als het gaat om de vernietiging van het Brownsberg Natuurpark - zijn pijlen heeft gericht op het WWF Guianas. Immers, ook de Surinaamse regering, verantwoordelijk ministers, de president en de Commissie Ordening Goudsector waren al lange tijd op de hoogte van de aanwezigheid van illegale goudzoekers in het Brownsberg Natuurpark. Het kan niet zo zijn dat alleen verwijten door Trommelen worden gemaakt in de richting van het WWF Guianas, maar dat hij het ook heeft 'aangedurfd' om kritisch te zijn over de regering, verantwoordelijk ministers en de Commissie Ordening Goudsector.

Onder 8 februari 2013 op dit blog is veel op feiten gestoelde informatie te vinden over alle aspecten van de kleinschalige goudwinning in Suriname, dus ook over de affaire Brownsberg Natuurpark, over de moord op Remphry, over de Commissie Ordening Goudsector, enzovoorts.