Goudzoekers Nieuw Koffiekamp mogen twee jaar goud mijnen in East Trail Road, concessiegebied van IAmGold/Rosebel

'Een milieudeskundige zal hen begeleiden om het kwikgebruik te verminderen'


21-06-2017 De Surinaamse Krant/de Ware Tijd


Goudzoekers van Nieuw Koffiekamp, verenigd in Makamboa, mogen gedurende twee jaar goud mijnen in de East Trail Road, een concessiegebied van IAmGold/Rosebel Gold Mines (RGM). Dat zijn partijen een week geleden schriftelijk overeengekomen, aldus de Ware Tijd vandaag, woensdag 21 juni 2017. 

'Er zijn voorwaarden in deze overeenkomst waarmee de goudzoekers uit de illegaliteit worden gehaald. Nakomen van de afspraken zal doorslaggevend zijn voor verdere samenwerking', zegt de minister van Regionale Ontwikkeling (RO), Edgar Dikan.

Bij het winnen van goud moeten de mensen rekening houden met milieuaspecten en er zal getracht worden om binnen een jaar het gebruik van kwik af te bouwen. Dat wordt een uitdaging voor de lokale goudzoekers, omdat ze gewoonlijk bij hun werkzaamheden kwik gebruiken. 'Een milieudeskundige zal hen begeleiden om het kwikgebruik te verminderen. Ze moeten hiervoor de benodigde machines aanschaffen', zegt Dikan.

Ook moeten de goudzoekers 10 procent van hun opbrengst storten in een ontwikkelingsfonds. Er zullen alleen zaken worden gedaan met ondernemingen die belasting betalen. Zowel de goudzoekers als de machines moeten geregistreerd worden. Ook komt er een taskforce van vertegenwoordigers van de Commissie Ordening Goudsector en de ministeries van RO en Natuurlijke Hulpbronnen om voor onder andere de veiligheid te zorgen.

Melleo Naana, coördinator van Makamboa, was volgens de Ware Tijd niet bereikbaar voor een reactie.

Goudzoekers Nieuw Koffiekamp mogen twee jaar goud mijnen in East Trail Road, concessiegebied van IAmGold/Rosebel

'Een milieudeskundige zal hen begeleiden om het kwikgebruik te verminderen'


21-06-2017 De Surinaamse Krant/de Ware Tijd


Goudzoekers van Nieuw Koffiekamp, verenigd in Makamboa, mogen gedurende twee jaar goud mijnen in de East Trail Road, een concessiegebied van IAmGold/Rosebel Gold Mines (RGM). Dat zijn partijen een week geleden schriftelijk overeengekomen, aldus de Ware Tijd vandaag, woensdag 21 juni 2017. 

'Er zijn voorwaarden in deze overeenkomst waarmee de goudzoekers uit de illegaliteit worden gehaald. Nakomen van de afspraken zal doorslaggevend zijn voor verdere samenwerking', zegt de minister van Regionale Ontwikkeling (RO), Edgar Dikan.

Bij het winnen van goud moeten de mensen rekening houden met milieuaspecten en er zal getracht worden om binnen een jaar het gebruik van kwik af te bouwen. Dat wordt een uitdaging voor de lokale goudzoekers, omdat ze gewoonlijk bij hun werkzaamheden kwik gebruiken. 'Een milieudeskundige zal hen begeleiden om het kwikgebruik te verminderen. Ze moeten hiervoor de benodigde machines aanschaffen', zegt Dikan.

Ook moeten de goudzoekers 10 procent van hun opbrengst storten in een ontwikkelingsfonds. Er zullen alleen zaken worden gedaan met ondernemingen die belasting betalen. Zowel de goudzoekers als de machines moeten geregistreerd worden. Ook komt er een taskforce van vertegenwoordigers van de Commissie Ordening Goudsector en de ministeries van RO en Natuurlijke Hulpbronnen om voor onder andere de veiligheid te zorgen.

Melleo Naana, coördinator van Makamboa, was volgens de Ware Tijd niet bereikbaar voor een reactie.

Projectbestuur voor implementatie Minamata Verdrag ingesteld door NIMOS

NIMOS-directeur Cedric Nelom: 'Je weet dat onze industrie van kwik afhankelijk is'

'Beleid' gericht op uitbannen kwik is een beleid van pappen en nathouden

15-06-2017  De Surinaamse Krant/Dagblad Suriname


Het Nationaal Instituut voor Milieu en Ontwikkeling in Suriname (NIMOS) is gisteren overgegaan tot de installatie van het projectbestuur voor de drie projecten, die in de komende periode worden uitgevoerd. Dit geschiedt allemaal in het kader van de implementatie van het Minamata Verdrag. 

Het NIMOS wil met zowel publieke als private organisaties kijken naar hoe er projecten kunnen worden uitgevoerd om kwikverbruik uit te bannen. Er is al een adviesdocument ontwikkeld om de eventuele effecten van het verdrag op Suriname vast te stellen. 'Dat is iets wat wij samen met alle stakeholders hebben gemaakt. In dit kader willen wij verder gaan met de uitvoering van de projecten. Het projectbestuur wordt hoofdzakelijk belast met de ondersteuning en uitvoering van bijvoorbeeld het verzamelen van informatie in de sector, aanpassen van wetgeving, enzovoorts', stelt NIMOS-directeur Cedric Nelom vandaag, donderdag 15 juni 2017, in het Dagblad Suriname.

In de afgelopen periode hebben critici ook hun ongenoegen geuit over de wijze waarop beleidsmakers omgaan met het probleem van kwikvervuiling. Dat het een probleem is welke aanpak vergt, is al sinds jaar en dag bekend. Echter vinden critici, dat er behalve conferenties en installaties van commissies en werkgroepen, niet veel wordt gedaan richting de aanpak van het probleem. Een simpel voorbeeld is de vergunningsplicht bij de importen van kwik. Echter is opmerkelijk, dat in de boeken van het ministerie van Handel Industrie & Toerisme geen importen te zien zijn. Dit, terwijl het publieksgeheim is dat kwik wordt verbruikt bij vooral mijnbouwactiviteiten. Het is een teken van het feit dat kwik het land wel binnenkomt.

Nelom kijkt positief naar dit soort van kritiek. Het houdt hem in ieder geval scherp om te beseffen dat zaken verdere aanpak verdienen. Hij merkte bij de opening van de installatie concreet aan dat Suriname intussen al rond de 30 milieuverdragen heeft getekend, maar tot nu toe geen plan voor klaar heeft liggen.

'Wat zeker het geval moet zijn, is dat wij niet te hard van stapel moeten zijn. In het geval van het Minamata Verdrag wordt kwik geleidelijk aan uitgebannen. Het zal niet beschikbaar zijn. Je weet dat onze industrie daarvan afhankelijk is. Je moet het zodanig inrichten dat er daarmee ook rekening wordt gehouden. Je moet zaken goed in kaart brengen, plannen en uitvoeren', beweert Nelom.

Hij merkt hiernaast ook op, dat indien het verbruik van kwik wordt tegengegaan, het ook bekend moet zijn van waar het afkomstig is. 'Als je dat niet weet, zul je gewoon een wet aannemen. Het is verboden om kwik te verbruiken, maar je hebt het probleem niet opgelost. Dat moeten wij samen met de private sector oplossen. Dit milieu proberen wij te creëren met onze activiteiten', aldus Nelom.

De kleinschalige goudmijnbouw dient volgens het Ontwikkelingsplan 2017-2021 geformaliseerd te worden om de inkomsten voor de Staat te garanderen in de vorm van royalty’s en belastingen. Inspanningen dienen hierbij gericht te zijn op het uitbannen van kwikgebruik ten gunste van het milieu en de gezondheid van de burgers.

Ter informatie:

Projectbestuur voor implementatie Minamata Verdrag ingesteld door NIMOS

NIMOS-directeur Cedric Nelom: 'Je weet dat onze industrie van kwik afhankelijk is'

'Beleid' gericht op uitbannen kwik is een beleid van pappen en nathouden

15-06-2017  De Surinaamse Krant/Dagblad Suriname


Het Nationaal Instituut voor Milieu en Ontwikkeling in Suriname (NIMOS) is gisteren overgegaan tot de installatie van het projectbestuur voor de drie projecten, die in de komende periode worden uitgevoerd. Dit geschiedt allemaal in het kader van de implementatie van het Minamata Verdrag. 

Het NIMOS wil met zowel publieke als private organisaties kijken naar hoe er projecten kunnen worden uitgevoerd om kwikverbruik uit te bannen. Er is al een adviesdocument ontwikkeld om de eventuele effecten van het verdrag op Suriname vast te stellen. 'Dat is iets wat wij samen met alle stakeholders hebben gemaakt. In dit kader willen wij verder gaan met de uitvoering van de projecten. Het projectbestuur wordt hoofdzakelijk belast met de ondersteuning en uitvoering van bijvoorbeeld het verzamelen van informatie in de sector, aanpassen van wetgeving, enzovoorts', stelt NIMOS-directeur Cedric Nelom vandaag, donderdag 15 juni 2017, in het Dagblad Suriname.

In de afgelopen periode hebben critici ook hun ongenoegen geuit over de wijze waarop beleidsmakers omgaan met het probleem van kwikvervuiling. Dat het een probleem is welke aanpak vergt, is al sinds jaar en dag bekend. Echter vinden critici, dat er behalve conferenties en installaties van commissies en werkgroepen, niet veel wordt gedaan richting de aanpak van het probleem. Een simpel voorbeeld is de vergunningsplicht bij de importen van kwik. Echter is opmerkelijk, dat in de boeken van het ministerie van Handel Industrie & Toerisme geen importen te zien zijn. Dit, terwijl het publieksgeheim is dat kwik wordt verbruikt bij vooral mijnbouwactiviteiten. Het is een teken van het feit dat kwik het land wel binnenkomt.

Nelom kijkt positief naar dit soort van kritiek. Het houdt hem in ieder geval scherp om te beseffen dat zaken verdere aanpak verdienen. Hij merkte bij de opening van de installatie concreet aan dat Suriname intussen al rond de 30 milieuverdragen heeft getekend, maar tot nu toe geen plan voor klaar heeft liggen.

'Wat zeker het geval moet zijn, is dat wij niet te hard van stapel moeten zijn. In het geval van het Minamata Verdrag wordt kwik geleidelijk aan uitgebannen. Het zal niet beschikbaar zijn. Je weet dat onze industrie daarvan afhankelijk is. Je moet het zodanig inrichten dat er daarmee ook rekening wordt gehouden. Je moet zaken goed in kaart brengen, plannen en uitvoeren', beweert Nelom.

Hij merkt hiernaast ook op, dat indien het verbruik van kwik wordt tegengegaan, het ook bekend moet zijn van waar het afkomstig is. 'Als je dat niet weet, zul je gewoon een wet aannemen. Het is verboden om kwik te verbruiken, maar je hebt het probleem niet opgelost. Dat moeten wij samen met de private sector oplossen. Dit milieu proberen wij te creëren met onze activiteiten', aldus Nelom.

De kleinschalige goudmijnbouw dient volgens het Ontwikkelingsplan 2017-2021 geformaliseerd te worden om de inkomsten voor de Staat te garanderen in de vorm van royalty’s en belastingen. Inspanningen dienen hierbij gericht te zijn op het uitbannen van kwikgebruik ten gunste van het milieu en de gezondheid van de burgers.

Ter informatie:

Overheid worstelt al jaren met kwik en uitbannen lukt maar niet

'Suriname verbiedt de import van kwik bij wet, maar niet het gebruik ervan'...

09-06-2016  De Surinaamse Krant/de Ware Tijd


Ondanks het bewezen gevaar van kwik voor de gezondheid van goudzoekers en burgers, zal het gebruik van deze gevaarlijke chemische stof nog lang niet stoppen in Suriname. 'Toen ik pas in dienst trad bij het ministerie van Natuurlijke Hulpbronnen keek ik naar dit probleem en dacht dat het wel op te lossen zou zijn binnen twee of drie jaren. Maar, het probleem is veel complexer', zegt Dave Abeleven, directeur van het ministerie, vandaag, vrijdag 9 juni 2017, in de Ware Tijd.

Hij vertegenwoordigde Suriname gisteren bij de aanvang van een regionale tweedaagse workshop met als thema 'Kwik-vrij goudwinning in de Guyana's: Actie nu vereist! '

Er nemen ook vertegenwoordigers uit Guyana en Frans-Guyana deel.

Het doel is volgens Laurens Gomes, vertegenwoordiger van het Wereld Natuurfonds Suriname (WWF Guianas), om alle neuzen in dezelfde richting te krijgen om uiteindelijk het gebruik van deze gevaarlijke stof uit te bannen.

Abeleven legde in zijn presentatie uit, dat Suriname de import van kwik bij wet verbiedt, maar niet het gebruik ervan. De stof vindt zijn weg naar Suriname via onder andere Guyana waar de import legaal is. Dit zou een schoolvoorbeeld zijn van het gebrek aan afstemming tussen de Guyana's die in de kwik kwestie een gemeenschappelijk probleem hebben.

Overheid worstelt al jaren met kwik en uitbannen lukt maar niet

'Suriname verbiedt de import van kwik bij wet, maar niet het gebruik ervan'...

09-06-2016  De Surinaamse Krant/de Ware Tijd


Ondanks het bewezen gevaar van kwik voor de gezondheid van goudzoekers en burgers, zal het gebruik van deze gevaarlijke chemische stof nog lang niet stoppen in Suriname. 'Toen ik pas in dienst trad bij het ministerie van Natuurlijke Hulpbronnen keek ik naar dit probleem en dacht dat het wel op te lossen zou zijn binnen twee of drie jaren. Maar, het probleem is veel complexer', zegt Dave Abeleven, directeur van het ministerie, vandaag, vrijdag 9 juni 2017, in de Ware Tijd.

Hij vertegenwoordigde Suriname gisteren bij de aanvang van een regionale tweedaagse workshop met als thema 'Kwik-vrij goudwinning in de Guyana's: Actie nu vereist! '

Er nemen ook vertegenwoordigers uit Guyana en Frans-Guyana deel.

Het doel is volgens Laurens Gomes, vertegenwoordiger van het Wereld Natuurfonds Suriname (WWF Guianas), om alle neuzen in dezelfde richting te krijgen om uiteindelijk het gebruik van deze gevaarlijke stof uit te bannen.

Abeleven legde in zijn presentatie uit, dat Suriname de import van kwik bij wet verbiedt, maar niet het gebruik ervan. De stof vindt zijn weg naar Suriname via onder andere Guyana waar de import legaal is. Dit zou een schoolvoorbeeld zijn van het gebrek aan afstemming tussen de Guyana's die in de kwik kwestie een gemeenschappelijk probleem hebben.

Samenleving krijgt inzage in welke concessies door wie worden beheerd

'De informatie zal eind juni online worden geplaatst'

03-06-2017  De Surinaamse Krant/de Ware Tijd


De samenleving krijgt weer inzage in welke concessies door wie worden beheerd. 'Verwachtbaar is dat eind juni de informatie online zal worden geplaatst.' Dit zei Dave Abeleven, directeur van het ministerie van Natuurlijke Hulpbronnen (NH), gisteren, aldus vandaag, 3 juni 2017, de Ware Tijd. 'Wie de concessiehouders zijn, grootte en duur en als het voor exploratie of exploitatie is uitgegeven, alles zal openbaar zijn.'

Deze stap heeft te maken met het feit dat Suriname sinds kort lid is van het Transparantie Initiatief voor de Mijnbouw Industrieën (EITI, Extractive Industries Transparency Initiative). Landen die aan dit programma deelnemen zijn verplicht om jaarlijks gedetailleerde informatie te publiceren over hun mijnbouw activiteiten. Alle gegevens, inclusief volledige inzage in de inkomsten van het land, moeten gepubliceerd worden.

Suriname is er al mee begonnen, toen het ministerie vorige week cijfers publiceerde over de totale mijnbouwinkomsten van het land over 2016. Het doel daarbij is om middels transparantie corruptie te bestrijden. In ruil daarvoor komt Suriname op de internationale mijnbouwkaart, die de mogelijkheid vergroot om betrouwbare investeerders aan te trekken voor de mijnbouwsector.

Door de jaren heen is er veel te doen geweest in Suriname over de omstreden wijze waarop concessies door regeringen worden uitgegeven. De indruk heerst, dat politici en regeerders zichzelf, familie en vrienden vaak zegenen met concessies.

'Tijdens de Front-regering zijn er gedurende drie jaar gegevens gepubliceerd over de uitgifte van concessies en gronden. Dit heeft geleid tot veel ophef in de samenleving, omdat de media en de politiek dit hadden opgepakt. Er kwam een discussie op gang', herinnert VHP-parlementariër Asiskumar Gajadien zich. Als een van de volksvertegenwoordigers die consequent eist dat de regering gedetailleerde informatie bekendmaakt over de uitgifte van concessies, is hij blij met de huidige actie van NH. De politicus benadrukt, dat hetzelfde ook moet gebeuren met de uitgifte van grond.