Kapitein Hermanus Schalwijk: 'Het probleem is een smet voor Nieuw Koffiekamp'
De aanwezigheid van honderden porknokkers in de Roma Pit van IAmGold, is een doorn in het oog van bewoners van het dorp Nieuw Koffiekamp in Brokopondo. Illegale goudzoekers stroomden onlangs opnieuw van heinde en verre naar het gebied, nadat de eerste ‘blast’, het met explosieven opblazen van het gesteente, plaatsvond. 'We ondervinden telkens weer last van deze indringers en het verstoort de goede samenwerking die we hebben met Rosebel Gold Mines (RGM). Het probleem is een smet voor Nieuw Koffiekamp', aldus kapitein Hermanus Schalwijk vandaag, vrijdag 31 mei 2019, in de Ware Tijd.
RGM heeft in 2017 toestemming gegeven aan ondernemers van Nieuw Koffiekamp om in Roma Pit goud te delven voor een periode van twee jaar. Volgens Schalwijk mogen daar alleen mensen van het dorp aan goudwinning doen. Hij vreest, dat door de porknokkers-kwestie RGM niet zal popelen om de overeenkomst met de goudzoekersorganisatie van Nieuw Koffiekamp, Makamboa, te verlengen. Dat terwijl zich gedurende ongeveer twee jaar vrijwel geen problemen hebben voorgedaan.
'We willen dat de autoriteiten spoedig optreden tegen de rush naar Roma Pit', zegt de kapitein.
Volgens politiewoordvoerder Humphrey Naarden is een gemengde eenheid van de politie gisteren vertrokken naar het gebied om orde op zaken te stellen. Indien mensen moeten worden ontruimd, zal de politie niet schromen om dat te doen. Naarden heeft vernomen, dat het goudbedrijf afspraken heeft met goudzoekers, maar anderen blijken zich niet hieraan te houden. 'Dit zorgt voor chaos en dat kan de politie niet tolereren.'
RGM-directielid Sharmila Jadnanansing wil voorlopig niet ingaan op de kwestie.
De regering, RGM, het districtscommissariaat van Brokopondo, het traditioneel gezag van Nieuw- Koffiekamp en de goudzoekersorganisatie Makamboa hebben in 2017 een overeenkomst getekend waarin is vastgelegd dat Makamboa-leden mogen mijnen in een van de gebieden van van de multinational.
De werkzaamheden begonnen al in 2017, maar in november 2018 ontstonden er problemen als gevolg van wateroverlast in de 'pit' en hard gesteente. Er is toen een proces ingezet om toch te komen tot de blast van het harde gesteente. De eerste vond acht maanden later plaats dan gepland. Een van de belangrijke aspecten bij een dergelijke operatie is het zorg dragen voor optimale veiligheid. De inschatting is dat er om de zes weken een blast zal plaatsvinden.
vrijdag 31 mei 2019
donderdag 16 mei 2019
Verbannen van prostitutie op goudvelden in gebied der Aucaners blijkt welhaast onmogelijk
'Vrouwen niet meer weg te denken op goudvelden, omdat mannen soms maanden daar moeten blijven'
'Het verbannen van prostitutie op de goudvelden in het gebied van de stam der Aucaners blijkt onbegonnen werk. De behoefte aan commerciële sekswerkers kan niet worden gedempt', zegt Johan Djanie, kapitein van Drietabbetje en lid van het kabinet van de granman der Aucaners, donderdag 16 mei 2019 in de Ware Tijd.
Het traditioneel gezag van de Aucaners heeft twee jaar geleden, na enkele weken te hebben vergaderd, een wetboek gemaakt, waarin onder meer staat, dat prostitutie verboden is op de goudvelden. Dit fenomeen leidt soms namelijk tot gezinsontwrichting. 'Wanneer mannen de vrouwen vergezellen, geven ze veel geld uit. Wanneer deze mannen na maanden thuis komen, hebben ze bijna geen geld over voor het gezin', stelt Djanie.
De kapitein herinnert zich dat toen het wetboek uitkwam en het prostitutieverbod bekend werd, veel commerciële sekswerkers zijn vertrokken. Later zijn ze gefaseerd teruggekeerd en worden thans gedoogd. 'Er wordt aangegeven dat de vrouwen niet meer zijn weg te denken op de goudvelden, omdat de mannen soms maanden daar moeten blijven.'
Djanie wijst erop dat het prostitutieverbod in het wetboek 'Den Weti fu a Twalufu lo Gaanmang Meke Tien Na Dii Fu Okanisi' nader bekeken moet worden. 'We moeten overleggen of we deze wet gaan schrappen of aanpassen. Want straks willen de mensen zich ook niet houden aan andere wetten', redeneert de kapitein. Djanie denkt niet dat hierover is gesproken tijdens de krutu die in april is gehouden te Drietabbetje. Vanwege gezondheidsredenen heeft hij daaraan niet meegedaan. 'Ik zou het onderwerp wel ter sprake brengen om een besluit hierover te nemen.'
De meeste commerciële sekswerkers hebben een vreemde nationaliteit. Zij dragen meestal geen kennis van regels die betrekking hebben op vrouwen in het binnenland. Eén daarvan is dat wanneer een vrouw ongesteld is, ze niet in de kreek mag baden. Los daarvan mag een foetus niet op een willekeurige plek worden begraven worden. 'Ik heb begrepen dat de vrouwen zich nu wel houden aan deze regels', aldus de kapitein.
'Het verbannen van prostitutie op de goudvelden in het gebied van de stam der Aucaners blijkt onbegonnen werk. De behoefte aan commerciële sekswerkers kan niet worden gedempt', zegt Johan Djanie, kapitein van Drietabbetje en lid van het kabinet van de granman der Aucaners, donderdag 16 mei 2019 in de Ware Tijd.
Het traditioneel gezag van de Aucaners heeft twee jaar geleden, na enkele weken te hebben vergaderd, een wetboek gemaakt, waarin onder meer staat, dat prostitutie verboden is op de goudvelden. Dit fenomeen leidt soms namelijk tot gezinsontwrichting. 'Wanneer mannen de vrouwen vergezellen, geven ze veel geld uit. Wanneer deze mannen na maanden thuis komen, hebben ze bijna geen geld over voor het gezin', stelt Djanie.
De kapitein herinnert zich dat toen het wetboek uitkwam en het prostitutieverbod bekend werd, veel commerciële sekswerkers zijn vertrokken. Later zijn ze gefaseerd teruggekeerd en worden thans gedoogd. 'Er wordt aangegeven dat de vrouwen niet meer zijn weg te denken op de goudvelden, omdat de mannen soms maanden daar moeten blijven.'
Djanie wijst erop dat het prostitutieverbod in het wetboek 'Den Weti fu a Twalufu lo Gaanmang Meke Tien Na Dii Fu Okanisi' nader bekeken moet worden. 'We moeten overleggen of we deze wet gaan schrappen of aanpassen. Want straks willen de mensen zich ook niet houden aan andere wetten', redeneert de kapitein. Djanie denkt niet dat hierover is gesproken tijdens de krutu die in april is gehouden te Drietabbetje. Vanwege gezondheidsredenen heeft hij daaraan niet meegedaan. 'Ik zou het onderwerp wel ter sprake brengen om een besluit hierover te nemen.'
De meeste commerciële sekswerkers hebben een vreemde nationaliteit. Zij dragen meestal geen kennis van regels die betrekking hebben op vrouwen in het binnenland. Eén daarvan is dat wanneer een vrouw ongesteld is, ze niet in de kreek mag baden. Los daarvan mag een foetus niet op een willekeurige plek worden begraven worden. 'Ik heb begrepen dat de vrouwen zich nu wel houden aan deze regels', aldus de kapitein.
zondag 24 maart 2019
'Wederom een boot van een Surinamer op Marowijnerivier in beslag genomen door de Fransen'
'De Franse autoriteiten hebben totaal geen respect voor de Surinaamse autoriteiten'
- 'Nu voelen de Fransen zich heer en meester over de Marowijnerivier en storen zich aan God noch gebod'
- Commissie 10 Oktober 2018 vreest dat lokale bewoners het heft in eigen hand gaan nemen
Het is duidelijk gebleken dat de Franse autoriteiten totaal geen respect hebben voor de Surinaamse autoriteiten. Afgelopen donderdag heeft het bericht de Commissie 10 Oktober 2018 bereikt, dat er wederom een boot van een Surinamer in beslag is genomen door de Fransen. Dit keer hebben de Fransen de boot niet vernield, maar hebben de lading, geld en goud van de bootsman in beslag genomen. De boot is vrijgegeven vanwege het feit dat de overige passagiers verder moesten gaan. Indien er geen andere passagiers in de boot waren, was de kans zeer groot dat de boot niet vrij zou worden gegeven.
De directeur Duurzame Ontwikkeling Afro-Surinamers Binnenland (DOAS) heeft ook bevestigd, dat hij de boot heeft gezien. Hij kwam met zijn delegatie van een driedaags overleg met de de Grenscommissie en het lokale traditioneel gezag. Voor de Commissie 10 Oktober 2019 is dit driedaags overleg 'mosterd na de maaltijd' en van nul en generlei waarde. Er moest eerst overleg met het traditioneel gezag worden gevoerd alvorens men het verdrag met de Fransen ter goedkeuring had aangeboden aan De Nationale Assemblee (DNA). Het zou verstandiger van de regering zijn geweest om toen de ene oppositionele partij bezwaar had geopperd tegen het verdrag dit terug te nemen en met het traditioneel gezag in overleg te treden. Maar, alle inspanningen ten spijt, het verdrag is toch doorgedrukt en goedgekeurd.
Wat de Commissie 10 Oktober 2019 tegen de borst stuit is, dat bepaalde DNA-leden die van marron afkomst zijn en de partij in de regering die gelieerd is aan het binnenland toch hebben meegewerkt om dit verdrag goed te keuren. Voor de commissie zijn dit duidelijke zaken die doen vermoeden dat men het eigen belang prevaleert boven het algemeen belang, in het bijzonder het belang van de marrongemeenschappen.
Nu voelen de Fransen zich heer en meester over de Marowijnerivier en storen zich aan God noch gebod. De regering heeft duidelijk geen afdoende antwoord op de agressie van de Fransen en heeft de binnenlandbewoners in dat gebied aan hun lot overgelaten.
De marronstammen die last ondervinden van de agressie van de Fransen zijn de Paamaka-, Okanisi- en Alukustam. Het doet de regering goed om op zeer korte termijn, liever gisteren dan vandaag, een duidelijk signaal te sturen richting Frankrijk. De regering had Frankrijk gekozen als de poort voor Suriname tot Europa en de Europese Unie. De Fransen laten met hun acties duidelijk blijken, dat zij niets van belang hebben en zien in de Surinaamse autoriteiten. Hun gedrag wijst erop dat het de Surinaamse autoriteiten zijn die hen nodig hebben, maar zij hebben de Surinaamse autoriteiten niet nodig. Het blijven accepteren van alle soorten giften van bepaalde landen maakt, dat zij je als een soort ‘vriendje’ gaan zien en behandelen.
Wij moeten als land leren om respect af te dwingen door niet alle wisje wasjes van andere landen te accepteren in de vorm van donaties. Het doneren van vuilcontainers en vuilniszakken via ons consulaat in Frans-Guyana aan het district Marowijne is een vorm van zaken die vermoedelijk hebben gemaakt dat de Fransen ons als een ‘vriendje’ zien. Ook bij het plegen van de nodige onderhoud en vervangingswerkzaamheden aan de infrastructuur van de veerverbinding te Albina en St. Laurant is het de Fransen die het overgrote deel van de kosten moeten dragen. Op deze wijze maken wij als land ons internationaal belachelijk, omdat wij duidelijk laten merken dat wij onze eigen boontjes niet kunnen doppen.
De Fransen helpen ons in het oosten en zien dat vermoedelijk als een vrijbrief om hun agressie te rechtvaardigen. Zij stellen duidelijk het geduld van de aanwezige marrongemeenschappen op de proef en zeker nadert het een kookpunt, waarbij escalatie niet is uitgesloten.
Indien het verwerpelijke gedrag van de Fransen zich blijft voortzetten is de kans groot dat zaken op een dag uit de hand zullen lopen. De mensen zullen het heft in eigen handen nemen, omdat zij tot op heden van mening zijn dat de regering hen aan hun lot heeft overgelaten. De mensen zullen dan op de één of andere manier zorgen voor hun eigen bescherming, omdat zij niet meer van plan zijn om zonder slag of stoot hun zuur verdiende waarden op zeer verwerpelijke wijze aan de Fransen over te dragen. De gevolgen zullen vermoedelijk dan niet te overzien zijn. De huidige regering zal dan verantwoordelijk worden gehouden voor alles wat zal plaatsvinden.
Tot op heden is het de Commissie 10 Oktober 2018 gelukt om bepaalde onprettige situaties te voorkomen, omdat de plaatselijke gemeenschap vertrouwen heeft in de aanpak van de commissie.
De commissie verzoekt de regering daarom om zo snel als mogelijk ervoor te zorgen dat alle Surinamers zich vrijelijk mogen bewegen op de Marowijnerivier. Al wordt aangenomen dat de grenslijn over de Marowijne- en Lawarivier loopt via de middellijn, de vaargeul in de rivier loopt op andere wijze. De vaargeul loopt zowel aan de Franse als Surinaamse zijde en is sterk afhankelijk van de waterstand in de rivier en de werkzaamheden van de scalians.
De Commissie 10 Oktober 2018
Ing. L. Brunswijk, Voorzitter
Dr. R. Ravenberg, Secretaris
![]() |
| (Bron foto: Le Télégramme - AFP) |
- Commissie 10 Oktober 2018 vreest dat lokale bewoners het heft in eigen hand gaan nemen
Het is duidelijk gebleken dat de Franse autoriteiten totaal geen respect hebben voor de Surinaamse autoriteiten. Afgelopen donderdag heeft het bericht de Commissie 10 Oktober 2018 bereikt, dat er wederom een boot van een Surinamer in beslag is genomen door de Fransen. Dit keer hebben de Fransen de boot niet vernield, maar hebben de lading, geld en goud van de bootsman in beslag genomen. De boot is vrijgegeven vanwege het feit dat de overige passagiers verder moesten gaan. Indien er geen andere passagiers in de boot waren, was de kans zeer groot dat de boot niet vrij zou worden gegeven.
De directeur Duurzame Ontwikkeling Afro-Surinamers Binnenland (DOAS) heeft ook bevestigd, dat hij de boot heeft gezien. Hij kwam met zijn delegatie van een driedaags overleg met de de Grenscommissie en het lokale traditioneel gezag. Voor de Commissie 10 Oktober 2019 is dit driedaags overleg 'mosterd na de maaltijd' en van nul en generlei waarde. Er moest eerst overleg met het traditioneel gezag worden gevoerd alvorens men het verdrag met de Fransen ter goedkeuring had aangeboden aan De Nationale Assemblee (DNA). Het zou verstandiger van de regering zijn geweest om toen de ene oppositionele partij bezwaar had geopperd tegen het verdrag dit terug te nemen en met het traditioneel gezag in overleg te treden. Maar, alle inspanningen ten spijt, het verdrag is toch doorgedrukt en goedgekeurd.
Wat de Commissie 10 Oktober 2019 tegen de borst stuit is, dat bepaalde DNA-leden die van marron afkomst zijn en de partij in de regering die gelieerd is aan het binnenland toch hebben meegewerkt om dit verdrag goed te keuren. Voor de commissie zijn dit duidelijke zaken die doen vermoeden dat men het eigen belang prevaleert boven het algemeen belang, in het bijzonder het belang van de marrongemeenschappen.
Nu voelen de Fransen zich heer en meester over de Marowijnerivier en storen zich aan God noch gebod. De regering heeft duidelijk geen afdoende antwoord op de agressie van de Fransen en heeft de binnenlandbewoners in dat gebied aan hun lot overgelaten.
De marronstammen die last ondervinden van de agressie van de Fransen zijn de Paamaka-, Okanisi- en Alukustam. Het doet de regering goed om op zeer korte termijn, liever gisteren dan vandaag, een duidelijk signaal te sturen richting Frankrijk. De regering had Frankrijk gekozen als de poort voor Suriname tot Europa en de Europese Unie. De Fransen laten met hun acties duidelijk blijken, dat zij niets van belang hebben en zien in de Surinaamse autoriteiten. Hun gedrag wijst erop dat het de Surinaamse autoriteiten zijn die hen nodig hebben, maar zij hebben de Surinaamse autoriteiten niet nodig. Het blijven accepteren van alle soorten giften van bepaalde landen maakt, dat zij je als een soort ‘vriendje’ gaan zien en behandelen.
Wij moeten als land leren om respect af te dwingen door niet alle wisje wasjes van andere landen te accepteren in de vorm van donaties. Het doneren van vuilcontainers en vuilniszakken via ons consulaat in Frans-Guyana aan het district Marowijne is een vorm van zaken die vermoedelijk hebben gemaakt dat de Fransen ons als een ‘vriendje’ zien. Ook bij het plegen van de nodige onderhoud en vervangingswerkzaamheden aan de infrastructuur van de veerverbinding te Albina en St. Laurant is het de Fransen die het overgrote deel van de kosten moeten dragen. Op deze wijze maken wij als land ons internationaal belachelijk, omdat wij duidelijk laten merken dat wij onze eigen boontjes niet kunnen doppen.
De Fransen helpen ons in het oosten en zien dat vermoedelijk als een vrijbrief om hun agressie te rechtvaardigen. Zij stellen duidelijk het geduld van de aanwezige marrongemeenschappen op de proef en zeker nadert het een kookpunt, waarbij escalatie niet is uitgesloten.
Indien het verwerpelijke gedrag van de Fransen zich blijft voortzetten is de kans groot dat zaken op een dag uit de hand zullen lopen. De mensen zullen het heft in eigen handen nemen, omdat zij tot op heden van mening zijn dat de regering hen aan hun lot heeft overgelaten. De mensen zullen dan op de één of andere manier zorgen voor hun eigen bescherming, omdat zij niet meer van plan zijn om zonder slag of stoot hun zuur verdiende waarden op zeer verwerpelijke wijze aan de Fransen over te dragen. De gevolgen zullen vermoedelijk dan niet te overzien zijn. De huidige regering zal dan verantwoordelijk worden gehouden voor alles wat zal plaatsvinden.
Tot op heden is het de Commissie 10 Oktober 2018 gelukt om bepaalde onprettige situaties te voorkomen, omdat de plaatselijke gemeenschap vertrouwen heeft in de aanpak van de commissie.
De commissie verzoekt de regering daarom om zo snel als mogelijk ervoor te zorgen dat alle Surinamers zich vrijelijk mogen bewegen op de Marowijnerivier. Al wordt aangenomen dat de grenslijn over de Marowijne- en Lawarivier loopt via de middellijn, de vaargeul in de rivier loopt op andere wijze. De vaargeul loopt zowel aan de Franse als Surinaamse zijde en is sterk afhankelijk van de waterstand in de rivier en de werkzaamheden van de scalians.
De Commissie 10 Oktober 2018
Ing. L. Brunswijk, Voorzitter
Dr. R. Ravenberg, Secretaris
dinsdag 19 maart 2019
Eis 50 jaar gevangenisstraf voor dubbele moord in goudzoekersenclave Villa Brazil
49-Jarige verdachte schoot op 19 juni 2018 gericht op zijn vriendin en beste vriendDe Officier van Justitie heeft gisteren vijftig jaar onvoorwaardelijke celstraf geëist tegen J.D. voor de moord in juni 2018 op twee personen te Villa Brazil in het district Brokopondo. De 49-jarige D. schoot op 19 juni 2018 gericht op zijn vriendin en beste vriend die kort daarna overleden.
D. heeft verklaard dat hij zijn vriendin heeft vermoord om haar gedrag, zo schrijft dee Waree Tijd vandaag, dinsdag 19 maart 2019. De vrouw, die kokkin was in een kamp bij een goudconcessie, zou steeds beledigende uitspraken naar zijn hoofd hebben geslingerd voor collega's en kennissen. Op de dag van de moord was het weer raak.
D. ging kort na een meningsverschil naar een winkel in de buurt en kocht enkele patronen die hij gebruikte om de twee slachtoffers in koelen bloede neer te schieten. Hij verklaarde niet te weten waarom hij zijn vriend ook heeft neergeschoten, omdat hij hem altijd als een broer heeft gezien. Getuigen hebben verklaard dat het mannelijke slachtoffer tussen Jose D. en diens vriendin probeerde te komen.
Nadat D. de twee slachtoffers neerschoot gooide hij de overgebleven patronen en het geweer in de rivier. Hij ging daarna naar zijn werkplek. De Officier van Justitie wees de rechter erop dat dergelijke moorden bijdragen aan een verstoorde rechtsorde en een zeer diep gevoel van angst en gevaar bij de samenleving teweeg brengen. Ze zei, dat bewoners van het gebied de gebeurtenis niet gemakkelijk zullen vergeten.
De zaak wordt op 1 april verder behandeld.
vrijdag 8 maart 2019
Totdat een definitieve grens is bepaald worden gezamenlijke acties Suriname-Frankrijk niet hervat
Gezamenlijke militaire patrouilles met Fransen in oostelijk grensgebied blijven opgeschortSuriname houdt vast aan zijn standpunt om de gezamenlijke militaire patrouilles met de Fransen in het oostelijk grensgebied op te schorten. Totdat er een definitieve grens is bepaald worden de gezamenlijke acties niet hervat. Suriname en Frankrijk hebben vrijdagavond 8 maart 2019 een gezamenlijk communiqué uitgegeven (zie onderaan) naar aanleiding van acties van de Franse gendarmerie in het grensgebied waarbij bezittingen van burgers, voornamelijk gouddelvers, zijn vernield en in brand gestoken, zo schrijft de Ware Tijd.
In het communiqué wordt aangegeven, dat vanwege de onzekerheid over de afbakening van de grens in de Marowijnerivier en de incidenten die zich hebben voorgedaan, de regering van Suriname heeft besloten de gezamenlijke patrouilles op te schorten totdat zo snel als mogelijk de definitieve vaststelling van de grens heeft plaatsgevonden.
Partijen erkennen de noodzaak van samenwerking teneinde grensoverschrijdende criminaliteit, illegale goudmijnbouw en milieu-onvriendelijke activiteiten, met name het gebruik van kwik, tegen te gaan.
Ook wordt de noodzaak erkend om in samenspraak concrete projecten te identificeren op het gebied van gezondheidszorg, landbouw, handel, toerisme, onderwijs, sport, kunst en cultuur, die de lokale bewoners ten goede moeten komen.
De twee regeringen zijn ervan overtuigd dat 'een gezamenlijke benadering bij het aanpakken van de gebeurtenissen langs de Marowijnerivier zal bijdragen aan de bevordering en duurzame ontwikkeling van de twee landen en hun bevolkingen'.
In het communiqué wordt ook aangevoerd, dat partijen zich ervan bewust zijn dat de drie recente incidenten plaatsvonden in gebieden die vallen onder de Conventie van 1915 en momenteel onderwerp zijn van besprekingen tussen Suriname en Frankrijk om de definitieve grens in de Marowijnerivier vast te stellen. Het betreft in deze het gebied dat ligt tussen het eiland Portal en Stoelmanseiland. De vernielingen door de Franse militairen, op instructie van het Franse Openbaar Ministerie, hebben zich voorgedaan op 25 september en 23 oktober vorig jaar en onlangs op 27 februari.
De twee regeringen zeggen zich bewust te zijn van de economische activiteiten die er plaatsvinden, maar ook van illegale activiteiten, waaronder mensenhandel en grensoverschrijdende criminaliteit, die niet bevorderlijk zijn voor de ontwikkeling van het gebied, met inbegrip van het toerisme.
De tekst van het Communiqué:
Joint Communique
Between the Republic of Suriname and the French Republic related to the developments on the Marowijne River
March 8th, 2019
- Having regard to the excellent relations that exist between the Republic of Suriname and the French Republic in various areas such as trade, health, security, education, tourism, movement of persons and goods;
- Acknowledging the continued strengthening of this relationship through various mechanisms such as the River Council and other joint working groups, including recent high-level engagements;
- Emphasizing that the Marowijne River brings together many generations of people from Surinamese and French nationality as well as other nationalities, providing in their means of subsistence and other necessities of life;
- Recalling the two incidents on the Marowijne River that took place on September 25th, 2018 and October 23rd, 2018, during which various goods, assets and personal belongings, used for illegal mining have been destroyed by French military personnel, with the instruction of the French Prosecutor in Cayenne;
- Conscious of the third incident that occurred on February 27th, 2019, whereby gold mining materials, including mercury, were seized and destroyed in the Marowijne River island “Akoti Kampou”, with the instruction of the French Prosecutor in Cayenne, which seemingly involved two foreign nationals;
- Also conscious that the three incidents were in areas covered by the Convention of 1915, which are in the framework of the current discussions, on the demarcation of the borderline in the Marowijne River, by the Government of the Republic of Suriname and the Government of the French Republic;
- Aware of the economic activities, but also of illegal activities, including human trafficking and transborder crime, which are not conducive to the development of the region, including tourism, that are taking place on and around the Marowijne river;
- Note that these incidents have caused great uncertainty regarding the borderline[1] and have resulted in an urgent need to find a durable solution through meaningful negotiations between both countries;
- Further note that both Governments have had several diplomatic demarches and two rounds of technical consultations regarding the demarcation of the border and the assignment of the occurring islands, based on the Convention of 1915 between the Netherlands and France, with the aim to provide clarity regarding the borderline in the Marowijne River;
- Emphasize that, based on the principle that border determination has to be agreed upon bilaterally, and taken into account article 1 of the Convention of 1915, have further agreed that both sides will show restraint in the areas under ongoing discussion, as this can disrupt peace and stability;
- Recall that, because of the uncertainty of the demarcation of the border in the Marowijne River and the ensuing incidents that occur, the Government of Suriname has decided to suspend the joint patrol operation until definitive settlement of the border, to be concluded as soon as possible;
- Acknowledge the need to cooperate in order to combat trans-border crime, illegal gold mining and the threat of environmentally unfriendly acts, in particular the use of mercury;
- Also acknowledge the need to work together to identify concrete projects benefiting the local communities in the areas of health, agriculture, trade, tourism, education, sports, arts and culture;
- Convinced that a joint approach in addressing the occurrences on the Marowijne River will work to the advancement and sustainable development of both countries and people;
[1] The reference to a border in the Marowijne River, for the purpose of this Joint Communique, speaks to the area between the South of the island of Portal and the North of Stoelmanseiland as defined by the Convention of 1915.
De willekeur blokkerings-dictatuur van Facebook
![]() |
| Zo ziet Facebook het graag....... |
'Deze deelactie is in strijd met onze richtlijnen voor de community inzake naaktbeelden of seksuele handelingen.' Die tekst kwam in beeld toen de redactie van Suriname Mirror dit bericht wilde posten op haar Facebookpagina. De blokkering geldt voor twee dagen.
Het onderhavig nieuwsbericht (!) bevat een foto van een geïsoleerd levende inheemse stam in Brazilië. Geen pornografisch of anderszins aanstootgevend materiaal. Het is een nieuwsbericht!
Als Facebook haar website veilig wil houden, dan zijn er genoeg echt aanstootgevende foto's en dergelijke die geblokkeerd kunnen, neen, zouden moeten, worden! Dat heeft Suriname Mirror Facebook dan ook per omgaande in een reactie laten weten en verzocht de blokkering per direct op te heffen. Facebook zal echter, gebruikelijk bij het hautaine Facebook, niet reageren en de blokkering continueren.
De blokkering duidt op welhaast dictatoriale willekeur bij het plaatsingsbeleid binnen Facebook.
![]() |
| (Bron foto: Acervo/Funai) |
Daarenboven hanteert Facebook wel een 'beleid' om bepaalde video's en foto's af te schermen - vanwege bloederige of anderszins aanstootgevende beelden - en bezoekers de gelegenheid te bieden om zelf te bepalen of hij/zij de beelden wel of niet wil zien. Dat die mogelijkheid niet wordt geboden bij een onschuldige foto van geïsoleerd levende inheemsen in het Braziliaanse Amazone woud is een raadsel.....
Onderstaand de cliché reacties van Facebook. Facebook gaat niet inhoudelijk in op het bezwaar van Suriname Mirror, maar maakt zich ervan af met een standaard reactie.....
(Suriname Mirror)
woensdag 6 maart 2019
Peru zet het leger in tegen de ongebreidelde illegale goudmijnbouw in het Amazone-regenwoud
Soldaten gebruiken vanuit 4 bases drones en satellietbeelden om de Amazone te beschermenPeru hanteert een nieuwe aanpak om de ongebreidelde illegale goudmijnbouw tegen te gaan die het delicate Amazone-regenwoud bedreigt: het zendt het leger in. Ambtenaren hebben dinsdag 5 maart 2019 de eerste van de vier militaire bases ingewijd, waar soldaten drones en satellietbeelden zullen gebruiken om de Amazone te beschermen.
De ongekende maatregel volgt twee weken nadat de autoriteiten duizenden illegale goudzoekers hebben uitgezet die schuldig waren aan het verontreinigen van Amazone gebieden en rivieren met kwik.In elk van de vier bases worden naar verwachting 100 soldaten, 50 politieagenten en een Officier van Justitie gehuisvest.
De eerste basis bevindt zich in de regio Madre de Dios, op dezelfde locatie waar enkele weken eerder bars en goudhandelaren opereerden. Meer dan de helft van Peru ligt in het Amazonebiomome, dat een dramatische transformatie heeft ondergaan als door uitbreiding van illegale mijnbouw en veeteelt.
(Suriname Mirror/VoA News/YouTube/em.com.br)
Abonneren op:
Posts (Atom)





