zondag 24 maart 2013

Brownsberg Natuurpark krijgt permanente jachtopzienerspost in strijd tegen illegale goudzoekers

Wie is verantwoordelijk voor bescherming Brownsberg Natuurpark tegen goudzoekers?

Minister Kromosoeto: Gezocht wordt naar alternatieven voor illegale goudzoekers.....

Was dat alternatief al niet gevonden in september 2012: 12.000 hectare grond in omgeving Brownsweg?

24-03-2013 Door: Paul Kraaijer


Paramaribo - In samenwerking met het WWF Guianas hebben de ministers Ginmardo Kromosoeto van Ruimtelijke ordening, Grond- en Bosbeheer (RGB) en Jim Hok van Natuurlijke Hulpbronnen (NH) gisteren aandacht besteed aan behoud van het milieu. Het was de dag waarop landen met Earth Hour wereldwijd aandacht vragen voor klimaatverandering, zo bericht de Ware Tijd vandaag, zondag 24 maart 2013.

Minister Kromosoeto bezocht het Brownsberg Natuurpark waar hij toezegde een permanente jachtopzienerspost in het gebied te laten plaatsen om de illegale goudmijnactiviteiten stop te zetten.

Een jaar geleden werden autoriteiten hard met de neus op de feiten in het natuurgebied gedrukt, toen het WWF Guianas een fotoreportage presenteerde met vooral luchtfoto’s van het Brownsberg Natuurpark. De foto’s toonden aan hoe schadelijk de illegale goudwinningsactiviteiten in het natuurpark zijn voor de flora en fauna, de biodiversiteit. Instanties, politici en regering reageerden geschokt, terwijl feitelijk iedereen al jaren op de hoogte was van de aanwezigheid van illegale porknokkers en garimpeiros in het gebied.

Ook zei de bewindsman, dat in samenspraak met de lokale gezagsdragers, de minister van NH en de Commissie Ordening Goudsector alternatieven zoeken voor de lokale bewoners die nu illegaal in het beschermde natuurgebied werken.

Maar, op zaterdag 8 september 2012 maakte Gerold Dompig, voorzitter van het Managementteam van de Commissie Ordening Goudsector, bekend dat zijn commissie en de Geologische Mijnbouwkundige Dienst (GMD) een plan hadden om 12.000 hectare grond in de omgeving van Brownsweg ter beschikking te stellen aan de illegale goudzoekers in het Brownsberg Natuurpark. De autoriteiten wilden dit gebied conform de wettelijke regelingen ter beschikking stellen van de dorpsgemeenschap in het gebied. ‘Maar daar zijn er natuurlijk voorwaarden aan verbonden’, zo liet Dompig via de media weten. De goudzoekers moeten zich organiseren en zich houden aan een aantal criteria voor de bescherming van de natuur. Volgens hem was het nooit de bedoeling van de commissie geweest om goudzoekers die productief bezig zijn van hun werkgebied te verwijderen. ‘Ons streven is om ze te brengen van illegaal naar legaal, want dan heeft de Staat ook inkomsten uit deze sector.’ Maar, dat plan van de commissie en de GMD leek eerder op het belonen van illegale porknokkers die een natuurpark hebben vernietigd, in plaats van dat die goudzoekers voor hun gedrag beboet of veroordeeld worden.

Kortom, als het goed is was er dus al een alternatief voor de illegale goudzoekers in het natuurpark. De opmerkingen in het weekeinde van Kromosoeto duiden er echter op, dat er van die plannen van Dompig niets terecht is gekomen.

‘We moeten een balans vinden waarbij het park beschermd blijft en waarbij rekening gehouden wordt met de ontwikkeling van de lokale samenleving’, aldus Kromosoeto gisteren.

Maar, wie is nu verantwoordelijk voor de bescherming van het Brownsberg Natuurpark?:
1) Stinasu? Wat is de huidige rol van Stinasu, de feitelijke beheerder, in het natuurpark?
2) RGB, door het plaatsen van een jachtopzienerspost?
3) Welke rol kan het WWF Guianas spelen als het gaat om de bescherming van het natuurgebied?
4) Welke rol kan de Commissie Ordening Goudsector spelen als het gaat om de bescherming van het natuurgebied?

Brownsberg Natuurpark krijgt permanente jachtopzienerspost in strijd tegen illegale goudzoekers

Wie is verantwoordelijk voor bescherming Brownsberg Natuurpark tegen goudzoekers?

Minister Kromosoeto: Gezocht wordt naar alternatieven voor illegale goudzoekers.....

Was dat alternatief al niet gevonden in september 2012: 12.000 hectare grond in omgeving Brownsweg?

24-03-2013 Door: Paul Kraaijer


Paramaribo - In samenwerking met het WWF Guianas hebben de ministers Ginmardo Kromosoeto van Ruimtelijke ordening, Grond- en Bosbeheer (RGB) en Jim Hok van Natuurlijke Hulpbronnen (NH) gisteren aandacht besteed aan behoud van het milieu. Het was de dag waarop landen met Earth Hour wereldwijd aandacht vragen voor klimaatverandering, zo bericht de Ware Tijd vandaag, zondag 24 maart 2013.

Minister Kromosoeto bezocht het Brownsberg Natuurpark waar hij toezegde een permanente jachtopzienerspost in het gebied te laten plaatsen om de illegale goudmijnactiviteiten stop te zetten.

Een jaar geleden werden autoriteiten hard met de neus op de feiten in het natuurgebied gedrukt, toen het WWF Guianas een fotoreportage presenteerde met vooral luchtfoto’s van het Brownsberg Natuurpark. De foto’s toonden aan hoe schadelijk de illegale goudwinningsactiviteiten in het natuurpark zijn voor de flora en fauna, de biodiversiteit. Instanties, politici en regering reageerden geschokt, terwijl feitelijk iedereen al jaren op de hoogte was van de aanwezigheid van illegale porknokkers en garimpeiros in het gebied.

Ook zei de bewindsman, dat in samenspraak met de lokale gezagsdragers, de minister van NH en de Commissie Ordening Goudsector alternatieven zoeken voor de lokale bewoners die nu illegaal in het beschermde natuurgebied werken.

Maar, op zaterdag 8 september 2012 maakte Gerold Dompig, voorzitter van het Managementteam van de Commissie Ordening Goudsector, bekend dat zijn commissie en de Geologische Mijnbouwkundige Dienst (GMD) een plan hadden om 12.000 hectare grond in de omgeving van Brownsweg ter beschikking te stellen aan de illegale goudzoekers in het Brownsberg Natuurpark. De autoriteiten wilden dit gebied conform de wettelijke regelingen ter beschikking stellen van de dorpsgemeenschap in het gebied. ‘Maar daar zijn er natuurlijk voorwaarden aan verbonden’, zo liet Dompig via de media weten. De goudzoekers moeten zich organiseren en zich houden aan een aantal criteria voor de bescherming van de natuur. Volgens hem was het nooit de bedoeling van de commissie geweest om goudzoekers die productief bezig zijn van hun werkgebied te verwijderen. ‘Ons streven is om ze te brengen van illegaal naar legaal, want dan heeft de Staat ook inkomsten uit deze sector.’ Maar, dat plan van de commissie en de GMD leek eerder op het belonen van illegale porknokkers die een natuurpark hebben vernietigd, in plaats van dat die goudzoekers voor hun gedrag beboet of veroordeeld worden.

Kortom, als het goed is was er dus al een alternatief voor de illegale goudzoekers in het natuurpark. De opmerkingen in het weekeinde van Kromosoeto duiden er echter op, dat er van die plannen van Dompig niets terecht is gekomen.

‘We moeten een balans vinden waarbij het park beschermd blijft en waarbij rekening gehouden wordt met de ontwikkeling van de lokale samenleving’, aldus Kromosoeto gisteren.

Maar, wie is nu verantwoordelijk voor de bescherming van het Brownsberg Natuurpark?:
1) Stinasu? Wat is de huidige rol van Stinasu, de feitelijke beheerder, in het natuurpark?
2) RGB, door het plaatsen van een jachtopzienerspost?
3) Welke rol kan het WWF Guianas spelen als het gaat om de bescherming van het natuurgebied?
4) Welke rol kan de Commissie Ordening Goudsector spelen als het gaat om de bescherming van het natuurgebied?

woensdag 20 maart 2013

Suralco ontkent dat aluinaardefabriek Paranam grootste kwikdampgevaar Suriname is

Uitstoot kwikdamp door Suralco te Paranam gering

20-03-2013


Suralco-directeur Ruben Halfhuid ontkent vandaag, woensdag 20 maart 2013 in de Ware Tijd, met klem dat de aluinaardefabriek te Paranam het grootste kwikdampgevaar voor Suriname is. Hij verwijst naar het onderzoek van de Adek-universiteit genaamd ‘Mercury Levels in Pristine and Gold Mining Impacted Aquatic Ecosystems in Suriname’, gepubliceerd in The Royal Swedish Academy of Sciences 2012.

‘Hierin wordt geschat dat de uitstoot aan kwik door de kleinschalige goudsector 10.000 tot 20.000 kilo per jaar bedraagt, terwijl de uitstoot van kwikdamp door de Suralco-aluinaardefabriek in 2012 ongeveer 1.800 kilo bedroeg, gemiddeld dus tien tot twintig procent van de uitstoot door de kleinschalige goudsector’, aldus Halfhuid.

Tijdens een eendaagse bijeenkomst van het NIMOS eind vorige week, stelde onderzoeker Dennis Wip, dat niet de goudopkoopwinkels in Paramaribo, maar de aluinaarderaffinaderij te Paranam de grootste bijdrage levert aan de kwikdamp in de omgevingslucht van de hoofdstad. Hetzelfde stelde onderzoeker Paul Ouboter in zijn presentatie tijdens hetzelfde seminar.

Volgens Suralco is er sprake van een ‘misvatting’.

‘Het is goed om hierbij te vermelden, dat kwik met het bauxiet als verontreiniging wordt geïntroduceerd binnen ons productieproces. Binnen de aluinaardefabriek zijn er voorzieningen aangebracht om metaalkwik te collecteren, waardoor wordt voorkomen dat het als kwikdamp vrijkomt’, zegt Halfhuid.

Nadat het kwik is verzameld wordt deze met toestemming van het Amerikaanse Environmental Protection Agency (EPA) verscheept naar een bedrijf in de VS om verwerkt te worden. Dit om te voorkomen dat het gecollecteerde kwik in het Surinaamse milieu terechtkomt. ‘Het ligt in de planning om de hoeveelheid kwik in luchtemissies verder te reduceren door het installeren van additionele equipment.’

Noot:
‘Community Relations Officer’ Harold Amalinsi, van Suralco liet mij op 31 januari 2012 weten, dat kwik in de natuur voor komt en ook in bauxiet:
‘Het beleid van de Suralco is erop gericht om haar afvalstoffen zodanig te beheren en verwerken dat deze geen gevaar vormen voor het milieu. In het kader van dit beleid was het dan op donderdag 10 februari 2011 zover dat er een klein aantal containers met kwik geladen werden op het schip ‘Industrial Diamond’ voor export naar de USA. Kwik is een afvalproduct dat vrijkomt bij de verwerking van bauxiet tot aluinaarde. In de raffinaderij te Paranam wordt het in gasvorm aanwezige kwik neergeslagen tot zijn vloeibare vorm. Hierna wordt dit verwijderd uit het proces, opgeslagen en vervolgens geëxporteerd met het doel dit te hergebruiken. Het is een gevaarlijke stof voor mens en dier, vandaar dat Alcoa zich als doel heeft gesteld de kwik emissies (lucht uitstoot) in 2020 met 80% verminderd te hebben ten opzichte van 2005. Het verminderen van deze emissies is nodig om bij te dragen aan Alcoa’s milieudoelstellingen, maar ook om op een verantwoorde manier met ons milieu om te gaan en dat te behouden. Als kwik in de lucht terecht komt, kan het zich verspreiden, en kan het ook weer neerslaan in de waterwegen.’

Klik hier voor het volledige artikel waarin de Suralco-reactie op 31 januari 2012 over het gebruik van – en de export door het bedrijf van kwik is opgenomen.

Suralco ontkent dat aluinaardefabriek Paranam grootste kwikdampgevaar Suriname is

Uitstoot kwikdamp door Suralco te Paranam gering

20-03-2013


Suralco-directeur Ruben Halfhuid ontkent vandaag, woensdag 20 maart 2013 in de Ware Tijd, met klem dat de aluinaardefabriek te Paranam het grootste kwikdampgevaar voor Suriname is. Hij verwijst naar het onderzoek van de Adek-universiteit genaamd ‘Mercury Levels in Pristine and Gold Mining Impacted Aquatic Ecosystems in Suriname’, gepubliceerd in The Royal Swedish Academy of Sciences 2012.

‘Hierin wordt geschat dat de uitstoot aan kwik door de kleinschalige goudsector 10.000 tot 20.000 kilo per jaar bedraagt, terwijl de uitstoot van kwikdamp door de Suralco-aluinaardefabriek in 2012 ongeveer 1.800 kilo bedroeg, gemiddeld dus tien tot twintig procent van de uitstoot door de kleinschalige goudsector’, aldus Halfhuid.

Tijdens een eendaagse bijeenkomst van het NIMOS eind vorige week, stelde onderzoeker Dennis Wip, dat niet de goudopkoopwinkels in Paramaribo, maar de aluinaarderaffinaderij te Paranam de grootste bijdrage levert aan de kwikdamp in de omgevingslucht van de hoofdstad. Hetzelfde stelde onderzoeker Paul Ouboter in zijn presentatie tijdens hetzelfde seminar.

Volgens Suralco is er sprake van een ‘misvatting’.

‘Het is goed om hierbij te vermelden, dat kwik met het bauxiet als verontreiniging wordt geïntroduceerd binnen ons productieproces. Binnen de aluinaardefabriek zijn er voorzieningen aangebracht om metaalkwik te collecteren, waardoor wordt voorkomen dat het als kwikdamp vrijkomt’, zegt Halfhuid.

Nadat het kwik is verzameld wordt deze met toestemming van het Amerikaanse Environmental Protection Agency (EPA) verscheept naar een bedrijf in de VS om verwerkt te worden. Dit om te voorkomen dat het gecollecteerde kwik in het Surinaamse milieu terechtkomt. ‘Het ligt in de planning om de hoeveelheid kwik in luchtemissies verder te reduceren door het installeren van additionele equipment.’

Noot:
‘Community Relations Officer’ Harold Amalinsi, van Suralco liet mij op 31 januari 2012 weten, dat kwik in de natuur voor komt en ook in bauxiet:
‘Het beleid van de Suralco is erop gericht om haar afvalstoffen zodanig te beheren en verwerken dat deze geen gevaar vormen voor het milieu. In het kader van dit beleid was het dan op donderdag 10 februari 2011 zover dat er een klein aantal containers met kwik geladen werden op het schip ‘Industrial Diamond’ voor export naar de USA. Kwik is een afvalproduct dat vrijkomt bij de verwerking van bauxiet tot aluinaarde. In de raffinaderij te Paranam wordt het in gasvorm aanwezige kwik neergeslagen tot zijn vloeibare vorm. Hierna wordt dit verwijderd uit het proces, opgeslagen en vervolgens geëxporteerd met het doel dit te hergebruiken. Het is een gevaarlijke stof voor mens en dier, vandaar dat Alcoa zich als doel heeft gesteld de kwik emissies (lucht uitstoot) in 2020 met 80% verminderd te hebben ten opzichte van 2005. Het verminderen van deze emissies is nodig om bij te dragen aan Alcoa’s milieudoelstellingen, maar ook om op een verantwoorde manier met ons milieu om te gaan en dat te behouden. Als kwik in de lucht terecht komt, kan het zich verspreiden, en kan het ook weer neerslaan in de waterwegen.’

Klik hier voor het volledige artikel waarin de Suralco-reactie op 31 januari 2012 over het gebruik van – en de export door het bedrijf van kwik is opgenomen.

dinsdag 19 maart 2013

Beheerder Brownsberg Natuurpark en werknemer Stinasu hoort celstraf tegen zich eisen

Tegen betaling mochten illegale goudzoekers werken in beschermd natuurpark

Stinasu stond vernietiging van door haar in beheer zijnd natuurgebied toe

19-03-2013


Tegen verdachte Paul K., die als chauffeur werkzaam was bij Stinasu, is gisteren, maandag 18 maart 2013, een straf van twaalf maanden geëist waarvan drie voorwaardelijk, met een proeftijd van drie jaar. Hij wordt verdacht van valsheid in geschrifte en oplichting.Dit bericht Wanita Ramnath vandaag op Starnieuws. 

Een van de foto’s in het door het WWF Guianas in maart 2012 uitgebrachte rapport over de door de illegale goudzoekers, met toestemming van Stinasu, aangebrachte schade in het natuurgebied.

Paul K. heeft steeds benadrukt dat hij alle opdrachten van de toenmalig Stinasu-directeur Frans Kasantaroeno heeft uitgevoerd. ‘De directeur zei dat hij dé man was en dat ik zijn opdrachten moest uitvoeren’, zei Paul K. in de rechtszaal. Kasantaroeno heeft dit steeds ontkend.

De verdachte heeft goud van Brazilianen ontvangen. Daarnaast heeft hij kwitanties vervalst en deze voorzien van een stempel van Stinasu. De gouddelvers kregen toestemming om in een gebied van 1.000 hectare in het natuurpark Brownsberg, dat aan Stinasu toebehoort, goud te zoeken. Elke gouddelver moest om de twee weken tien gram goud afstaan aan de verdachte, zodat de weg, ongeveer dertien kilometer, gerehabiliteerd kon worden.

Het bekend worden begin vorig jaar dat Stinasu illegale goudwinning tegen betaling toestond in het door haar beschermde natuurgebied leidde tot de nodig ophef. Het Wereld Natuur Fonds Guianas presenteerde in maart 2012 een fotoreportage van de door de goudzoekers aangebrachte grootschalige schade in het Brownsberg Natuurpark.

Volgens de verdachte is dit alles mondeling door Kasantaroeno aan hem opgedragen. Bij de eerste betalingen kregen de gouddelvers een kwitantie met als omschrijving dat het om een bijdrage ging. Vanaf de tweede betaling veranderde dit in ‘betaling concessie rechten’. De verdachte ontkende het stempel van Stinasu nagemaakt te hebben en gaf aan dat hij alles van de directeur gehad had. Ook beweerde hij op de rechtszitting dat niet alle kwitanties door hem getekend waren.

In totaal heeft Paul K. 60 gram goud ontvangen. Dit goud heeft hij verkocht en ontving er SRD 9.000 voor. Volgens hem heeft hij SRD 5.000 betaald voor vijf vaten benzine die nodig waren om de weg te rehabiliteren. Een deel van het geld is besteed aan aankoop van schoonmaakmiddelen en de rest is overhandigd aan Kasantaroeno. De verdachte had een auto gekocht. Na onderzoek bleek dat het voertuig gekocht was uit de SRD 21.050 die hij had gewonnen in een casino.

Paul K. zat ruim acht maanden in voorarrest en werd 7 januari in vrijheid gesteld.

Zijn advocaat Frank Truideman vindt dat er misbruik is gemaakt van zijn cliënt. ‘De directeur was belast met deze werkzaamheden. Indien Paul K. verkeerd was, waarom werd hij nooit aangepakt door de directeur? De auto is niet uit geld van diefstal gekocht. Daarnaast heeft niemand een aangifte gedaan tegen mijn cliënt. Het onderzoek heeft dit alles uitgewezen. Dus de oplichting is in feite niet bewezen, want niemand is dan benadeeld. Hij heeft gelden ontvangen en heeft deze overgedragen’, aldus de advocaat.

Officier van Justitie, Roy Elgin, zei dat de verdachte in dienst was als chauffeur en niet als kassier. Bovendien geeft de verdachte toe dat hij goud heeft ontvangen en kwitanties heeft uitgeschreven. Het onderzoek heeft tot strafbare feiten geleid en die zijn bewezen.

'Ik weet niet of ik hierop moet reageren. Het is een zaak van de rechtbank of het Openbaar Ministerie.' Dit was de eerste reactie van Robby Dragman, voorzitter van stichting Stinasu, op de strafeis. 
Dragman zegt niet in het werk van de rechtbank te willen inbreken en laat het juridische aan hem over, zo is te lezen in de Ware Tijd van vandaag. Er wordt slechts gefocust op het herstel van het park. Hiervoor is er ook al een nieuwe parkbeheerder aangesteld.
De uitspraak is 20 mei.

Noot:
Klik hier voor diverse artikelen over 'de zaak Stinasu'.