Grote bezorgdheid bij gidsen en SHATA over vervuiling Leovallen op Brownsberg

Water verontreinigd door met kwik werkende illegale goudzoekers in 'beschermd' natuurpark

- Vele jaren hebben natuurbeschermingsorganisaties en een verdwaald vermeend milieuactivist toegekeken...
- Dàt is het lot van het niet beschermde, beschermde natuurpark Brownsberg....


Gidsen verenigd in de United Tour Guides of Suriname (UTGS) en de Suriname Hospitality and Tourism Association (SHATA) maken zich ernstig zorgen over de staat van de Leovallen op  Brownsberg. Errol Gezius, één van de oprichters is van UTGS, heeft fotomateriaal ontvangen van één van de aangesloten gidsen, waarop duidelijk te zien is dat het voorheen heldere water van de Leoval nu zeer troebelig is, zo bericht de Ware Tijd vandaag, woensdag 26 december 2018.

Volgens de gidsen het bewijs dat de goudzoekers steeds verder het natuurpark Brownberg binnenkomen.

'Het is niet de eerste keer dat we activiteit zien bij de Leoval. Ongeveer een jaar geleden was ik er en ik zag dat er buizen lagen verder van de Leoval, een teken dat er goudzoekers daar actief waren. Toen ik er drie maanden geleden was, zag ik modder aan de stenen als bewijs dat ze al bezig waren te werken in het gebied. Maar, wat we nu zien is dat ze bovenwaarts van de waterval werken, waardoor het water dat naar beneden komt en wat we voorheen gewoon dronken, er nu vies en troebel bij ligt', uit Gezius zijn bezorgdheid.

Volgens de bezorgde gids is dit telkenmale doorgegeven aan de Stichting Natuurbehoud Suriname (Stinasu) die er natuurtoerisme faciliteert, maar er gebeurt zover hij als gids kan beoordelen bitter weinig om de situatie ten goede te keren.

'Hoewel de minister van Handel, Industrie en Toerisme enkele projecten die te maken hebben met toerisme ondersteunt, heb ik het idee dat toerisme nog geen prioriteit is voor deze regering.'

Ricky October, de voorzitter van het bestuur van Stinasu, bevestigt de beelden gezien te hebben, maar zegt nog geen officiële rapportage te hebben over wat er precies aan de hand is en of de beelden wel kloppen. 'We hebben drie maanden geleden ook foto's gezien van de Ireneval en toen we er kwamen bleek er niemand te zijn', beweert de voorzitter.

Het is volgens October niet zeker wanneer hij de juiste reportage binnen zal hebben. 'We werken samen met de Commissie Ordening Goudsector, dus het hangt niet alleen af van mij. Ik ben ook afhankelijk van wanneer die organisatie beschikbaar is', aldus October.

Maar, feit is dat het beschermde natuurpark nog steeds niet wordt beschermd en onder toeziend oog van de verantwoordelijke instanties en autoriteiten steeds verder wordt uitgehold en verontreinigd door niets ontziende illegale goudzoekers.

Je kunt dan wel als Wereldnatuurfonds in Suriname nu en dan een fotorapportje en een inhoudelijk rapport met veel gevoel voor drama en publiciteit uitbrengen over de voor de biodiversiteit vernietigende werkzaamheden van vele honderden illegale goudzoekers, maar daarmee is het Brownsberg Natuurpark niet echt geholpen.

Vele jaren hebben natuurbeschermingsorganisaties en een verdwaald vermeend milieuactivist – die ooit een aantal jaren heeft gewerkt bij de Stichting Natuurbehoud Suriname (Stinasu, 'beheerder' van Brownsberg) – toegekeken hoe zoetjesaan het natuurgebied werd en nog steeds wordt verwoest. Beetje bij beetje verdwijnt het van de aardbodem.

Het gaat om een vergeten Surinaamse ramp.

De situatie van illegale porknokkers in het Brownsberg Natuurpark heeft de aandacht van de Commissie Ordening Goudsector (COG). Dat beweerde althans coördinator Stanley Benschop woensdag 31 januari 2018 in de Ware Tijd. 'Het zijn bewoners van Brownsweg en mensen die van ver speciaal naar het gebied komen om te mijnen. We hebben ze vaak ontruimd, want dat is ons werk', zei Benschop.

Hij gaf toe, dat het vaak gebeurt dat de mensen na enige tijd terugkomen. 'Maar, er moet ordening zijn, anders is het hek van de dam.' Benschop zei ook, dat de commissie had opgemerkt dat er aan illegale houtkap wordt gedaan binnen de grenzen van het natuurgebied. 'Maar, dat is niet ons pakkie aan. Als we echter iets constateren dat buiten het normale is, spelen we het wel door aan de autoriteiten of verantwoordelijken. We treden op wanneer we daartoe de opdracht krijgen van de overste Melvin Linscheer, die leiding geeft aan het beleidsteam van de commissie, en van de minister van Natuurlijke Hulpbronnen.' 

De regering Venetiaan voerde in het gebied al in september 2007 (!) een zogenoemde 'Clean Sweep' operatie uit. Toenmalig verantwoordelijk minister Michael Jong Tjien Fa van het ministerie van Ruimtelijke ordening, Grond- en Bosbeheer was al in juli 2007 over de misstanden in het natuurpark geïnformeerd. Volgens hem was de toestemming die aan inwoners van de gemeenschap Brownsweg was gegeven om op kleine schaal goud in het natuurreservaat te winnen, misbruikt voor meer grootschalige commerciële goudwinning. Gedurende drie dagen werd het gebied uitgekamd door militairen, politie, bosopzichters van ’s Lands Bosbeheer en medewerkers van Stinasu. De aanwezige illegale goudzoekers werden gesommeerd het natuurpark onmiddellijk te verlaten. Enkele kampen van de goudzoekers werden vernield en er werd beslag gelegd op hun bezittingen. De autoriteiten hoopten hiermee te voorkomen dat de goudzoekers hun activiteiten toch weer zouden voortzetten.

Goudzoekers verwijderen is echter dweilen met kraan open. De acties van de regering Venetiaan om een einde te maken aan het mijnen van goud in het beschermde Brownsberg Natuurpark, bleken echter vruchteloos te zijn geweest. Eind 2010 waren gewoon weer goudzoekers aan het mijnen in het gebied. En dat is zo gebleven tot de dag van vandaag.

Het gebied is zo lek als een mandje. Constant zijn goudzoekers in het natuurgebied aan het werk. Nu en dan is een handjevol verwijderd, maar de volgende dag zijn ze weer terug. Het zijn ad hoc acties vanuit de overheid, maar zonder enig aangestuurd en gecoördineerd beleid. Zowel de regering als natuurbeschermingsorganisaties ondernemen nauwelijks actie om het gebied te beschermen. Men kijk naar en wacht op elkaar. Er is geen toezicht.

De organisatie die feitelijk het gebied behoort te beschermen, de Stichting Natuurbehoud Suriname, heeft zelfs de aanwezigheid van illegale goudzoekers gedoogd en de directeur werd hiervoor zelfs door goudzoekers betaald. De grote organisatie Conservation International en haar Surinaamse tak zijn in geen velden of wegen te bekennen.... Dàt is het lot van het niet beschermde, beschermde natuurpark Brownsberg....

Lees op de website https://goudwinning-suriname.blogspot.com diverse artikelen over Brownsberg en hoe het beschermde natuurpark al meer dan een decennia lang wordt vernietigd door illegale goudzoekers terwijl de regering toekijkt, al die jaren!

(Suriname Mirror Reports/de Ware Tijd/goudwinning-suriname.blogspot.com)

'Toenmalig minister Hok van NH heeft zich nooit bekommerd om wel en wee ordening goudsector

← Linscheer, beleidsteam Commissie Ordening Goudsector, haalt uit naar Jim Hok  →

- 'NH heeft nooit regelgeving willen maken voor de scalians'
- 'Hok heeft zich waarschijnlijk meer gefocust op het uitgeven van concessies'


'Toenmalig minister Jim Hok moet zich niet onttrekken aan de verantwoordelijkheid voor zaken die zich tijdens zijn ministerschap bij Natuurlijke Hulpbronnen (NH) hebben afgespeeld in de goudsector. Hij zou het mislukken van de ordening van de kleinschalige goudsector niet in de schoenen van het Kabinet van de President moeten schuiven', zegt Melvin Linscheer van het beleidsteam van de Commissie Ordening Goudsector (COG), vandaag, vrijdag 23 november 2018, in de Ware Tijd.

'De toenmalig minister van NH heeft zich nooit bekommerd om het wel en wee van de ordening, maar was waarschijnlijk meer gefocust op het uitgeven van concessies. Ook, tegen de adviezen in van de commissie, in bepaalde gebieden die wij niet ongecontroleerd geïnfecteerd wilden laten worden', zegt Linscheer. Hij voegt eraan toe, dat NH nooit regelgeving heeft willen maken voor de scalians. 'Zelfs het verhogen van de royalties, wat ook een advies van de COG was, kwam er met moeite door.'

Linscheer schetst een situatie waarin Hok eerder tegenwerkte dan meewerkte om de problemen in de kleinschalige goudsector op te lossen. Zo zou de bewindsman niet hebben willen meewerken met de commissie 'waarin hij twee vertegenwoordigers had en waarvan de financiering vanuit zijn begroting kwam'. 'Hij heeft trouwens ook zijn opvolger geadviseerd niet met de commissie te werken', aldus de voorzitter van het beleidsteam.

De ex-minister ontkent de aantijgingen. 'Wij hebben vanuit het ministerie van NH al vanaf het begin de Commissie Ordening Goudsector spontaan alle medewerking geboden en ook op alle mogelijke manieren ondersteund. Zo is direct een gedeelte van het gebouw van de GMD (Geologisch Mijnbouwkundige Dienst) vrijgemaakt en is vrijwel het gehele achtererf beschikbaar gesteld aan de Commissie.'

Hok erkent, dat het budget van de commissie op de begroting van het ministerie werd geplaatst, 'maar dat was om technische redenen, niet omdat het ministerie in werkelijkheid dat budget beheerde. Daar kunnen geen andere conclusies aan worden verbonden'.

Goudzoeker te Kapasikreek schiet collega dood die hij voor een grote zwarte vogel aanziet

20-Jarige Requel Linga in gezicht geraakt door kogel en overlijdt ter plaatse


De politie van Brokopondo heeft de 23-jarige J. A. aangehouden en in verzekering gesteld. De man heeft gisternacht te Kapasikreek per ongeluk geschoten op de 20-jarige Requel Linga, zo bericht het Dagblad Suriname  vandaag, donderdag 22 november 2018.

Volgens verklaring van de verdachte, een goudzoeker, werd hij omstreeks middernacht wakker om een telefoontje te plegen. Hij liep naar een heuvel om bereik te kunnen hebben. Ook het slachtoffer, Linga, liep op dat moment vanuit zijn kamp naar de locatie, waar iedereen naar toe loopt om te kunnen bellen.

A. verklaarde dat hij een grote zwarte vogel zag en op die vogel heeft geschoten. Toen hij dichterbij kwam zag hij, dat de 20-jarige Linga in zijn gezicht was geraakt. Als gevolg van die schotwond overleed het slachtoffer ter plaatse.

In het belang van het onderzoek blijft A. in verzekering.

Ronnie Brunswijk afgestudeerd op Hawaii als 'Master of Business Administration'

'Ik heb mijn diploma niet gekocht'

'Ik heb onderzocht welke bijdrage ik kan leveren om de goudsector milieuvriendelijker te maken'


Starnieuws bericht vandaag, zondag 18 november 2018, uitgebreid, dat Ronnie Brunswijk,  Assembleelid en voorzitter van de ABOP, is afgestudeerd als 'Master of Business Administration'. Hij heeft gisteren zijn thesis 'Environmental Friendly Gold Mining in the East Sipaliwini Area of Suriname' gepresenteerd en verdedigd in de Flex Mall. 

'Je bent nooit te oud om te leren, dit is een voorbeeld aan de drop outs. Drop out zijn is niet het einde, if yu wani yu o doro, met kennis kom je verder.'

Brunswijk benadrukte, dat hij zijn diploma niet heeft gekocht, zoals beweerd wordt op social media. Hij heeft zijn titel behaald aan de Akamai University op Hawaii (te Hilo), die pas bestaat sinds 2002.

Zijn supervisor was professor Hubert Rampersad. In een Skype gesprek geeft Rampersad aan onder de indruk te zijn van de student Brunswijk. 'Zijn voorbeeld verdient navolging. Hij is leergierig om daarna de opgedane kennis direct toe te passen. Het is duidelijk dat hij een droom heeft om waar te maken', geeft de ‘Full Professor at Akamai’ aan.

Dit vermeldt de universiteit op haar website over Rampersad:

http://www.akamaiuniversity.us/faculty.html

Op de kritiek die op social media is losgebarsten had Brunswijk ook wat opmerkingen. Hij zou bijvoorbeeld het diploma hebben gekocht en zijn taalgebruik is te slecht. Rampersad wuift de kritiek weg en vindt dat dat een van de redenen is waarom Suriname nog steeds is blijven steken, omdat het volk blijft trappen in ‘politici die goed Nederlands praten en alles al schijnen te weten.’ 'Ronnie laat zien dat om Suriname te veranderen je bij jezelf moet beginnen', zegt Rampersad. 'Hij doet het niet alleen voor zichzelf of de marrons. Hij doet het voor Suriname, hij wil innovatie. Hij is gaan studeren. Hij nam zijn studieboeken mee naar het veld, om direct te toetsen of toe te passen.'

Het onderzoeksgebied van Brunswijk was het Oost Sipaliwini gebied. Hij heeft 115 bedrijven onderzocht en geïnterviewd, 70 hebben meegewerkt, de overige weigerden informatie te verschaffen.

Brunswijk concludeert, dat het gebruik van kwik, hoewel er wetten zijn die dat verbieden, door de overheid getolereerd wordt. Het wordt nog steeds gebruikt door de goudzoekers door onwetendheid en gebrek aan kennis. Voor de goudzoekers is dat nog steeds de snelste manier van goud winnen. Men is wel bereid over te stappen naar gezondere systemen maar die zijn vaak onbekend en dan nog te duur, concludeert Brunswijk. De overheid moet meer stoppen in voorlichting, de mensen meer kennis geven over hoe milieuvriendelijk te werk gaan, stelt Brunswijk voor. Temeer omdat het Minamata Verdrag over gefaseerd uitbannen van kwik is aangenomen. De commissie Ordening Goudsector heeft geen orde gebracht. De commissie hield zich meer bezig met geschillen oplossen dan tegengaan van kwikgebruik en milieuvervuiling, antwoordde Brunswijk tijdens de vragenronde.

Brunswijk is zelf actief in de goudwinning. 'Ik gebruik geen kwik. Ik ben de studie begonnen om na te gaan hoe het staat in het gebied. Ik ben het gaan bestuderen. Dingen moeten anders gedaan worden want als we zo door blijven gaan, krijgen we nog meer problemen. Men is wel bereid anders te werken, maar de kennis moet wel naar de mensen gebracht worden. Ze hebben ook hulp nodig. Ik kon wel overstappen maar niet iedereen kan dat.'

Brunswijk stoort zich niet aan opmerkingen alsof hij het diploma gekocht zou hebben. 'Ik ga mezelf niet voor de gek houden. Wat ik wilde hebben is scholing. Ik heb onderzocht welke bijdrage ik kan leveren om de goudsector milieuvriendelijker te maken. Ik heb kennis vergaard, dus als men zegt dat Brunswijk dat diploma heeft gekocht…ik ga mezelf niet voor de gek houden.' Brunswijk lichtte toe, dat de driejarige studie aardig wat geld heeft gekost, 7.500 Amerikaanse dolllar per collegejaar. De excursies naar het gebied deed hij met inzet van een eigen vliegtuig, eigen boten en atv’s (all-terrain vehicle).

Goliat (Tibiti) Project Sipaliwini District Eastern Suriname - HARVEST GOLD CORP. Vancouver, Canada

Militair schiet op scalian op Stuwmeer Braziliaan dood

Verdachte en slachtoffer hadden woordenwisseling die uitmondde in een vechtpartij


Het Dagblad Suriname bericht vandaag, zaterdag 10 november 2018, dat een militair gistermorgen na een ontstane woordenwisseling een Braziliaan heeft doodgeschoten op een scalian op het Stuwmeer. 

Uit het voorlopig politieonderzoek blijkt, dat beide personen werkzaam zijn op een scalian.

Op een gegeven moment raakten beiden verwikkeld in een woordenwisseling, die uitmondde in een vechtpartij. De militair trok een wapen en schoot daarmee op het slachtoffer.

De reden van de ruzie is niet bekend. De militair wordt overgebracht naar Paramaribo. De politie van Brokopondo zal het onderzoek overgedragen aan de Militaire Politie.

Goudactiviteiten definitief verboden in ressort Kabalebo (Washabo, Section en Apoera)

Bewoners pleiten voor een wet die goudwinning verbiedt in Kabalebo

De Geologische Mijnbouw Dienst (GMD) heeft de gemeenschappen van Washabo, Section en Apoera (ressort Kabalebo) meegedeeld, dat er geen goudactiviteiten in het gebied mogen plaatsvinden. Het maakt niet uit of het om Surinamers of buitenlanders gaat.

Kabalebo is na Para en Wanica het grootste bronwater ressort in Suriname. Tevens stroomt het water van Kabalebo naar Nickerie. Indien het water in Kabalebo met kwik wordt vervuild zal dit gevolgen hebben voor de rijstsector in Nickerie. Het gevolg hiervan kan een nationale ramp worden voor Suriname.

Op verzoek van districtscommissaris Theresia Cirino heeft de delegatie onder leiding van Derick Veira (jurist, ondersteuning diensthoofd), Henk Slooten (coördinator Mijn-inspectie) en Diana Vyent (hoofdbeleidsmedewerkster Mijnbouw), informatie verschaft aan de bestuursdienst, politie, Nationaal Leger, dorpsbesturen, Ressortraadsleden en de gemeenschap. Het beleid van de regering en GMD is dat er geen goud mag worden gewonnen in het gebied.

Het doel van de informatiesessies was ook het bewust maken van de gemeenschap over de gevolgen van goudactiviteiten.De lokale bevolking is erop attent gemaakt wat de negatieve gevolgen van goudwinning op milieu en het maatschappelijk zullen zijn. Vervuiling van het drinkwater en rivierwater, vernietiging van flora, fauna en besmetting van visstanden met kwik, aantasting van de gezondheid en de landbouw. Sociaal-maatschappelijke gevolgen kunnen zijn criminaliteit en drugsgebruik, toestroom van vreemdelingen en ook Surinamers zullen van heinde en verre naar het gebied trekken. Prostitutie, drop-outs, ondermijnen van het traditioneel gezag en de overheid.

Er werden ook situaties aangegeven die in andere delen van het land hebben plaatsgevonden zoals het ondermijnen van een school en gezondheidscentrum, grote kraters worden gegraven, weggraven en wegdragen van een weg, graven rondom een bestuurswoning en een kerk.

De mensen werd geadviseerd samen met de verantwoordelijke autoriteiten erop toe te zien dat er geen goud activiteiten in het gebied plaatsvinden. De gemeenschappen zijn volgen de districtscommissaris zeer ingenomen met deze informatie. Zij zijn op diverse momenten ook benaderd door personen die gedreven worden door de 'goudkoorts'. Met deze informatie kunnen zij de 'mogelijke indringers' het hoofd bieden.

De mensen zien graag dat er een wet wordt gemaakt waarbij het verboden is in Kabalebo naar goud te zoeken. Ze willen het gebied graag ongerept en schoon houden voor het land en hun nageslacht, maar vragen aan de GMD en de verantwoordelijke autoriteiten om technische ondersteuning. De 'Wet bescherming woongebieden' is een steun vinden zij. Maar, de goudactiviteiten vinden plaats buiten deze wettelijke straal van 5 kilometer. Eventueel kan een deel van Kabalebo worden opgenomen in het Centraal Suriname Natuurreservaat vinden zij. Besloten is om de handen ineen te slaan in het goudvrij houden van dit gebied. De gemeenschappen hebben unaniem te kennen gegeven achter het regeringsstandpunt te staan van 'geen goud in West-Suriname'.