19 March 2017 - 06H40

Inside the deadly world of Venezuela's illegal mines

 
 
 
 
• inShare

© AFP/File / by Maria Isabel SANCHEZ | Although life in the mines of eastern Venezuela is hard and dangerous, tens of thousands of people like Ender Moreno, 18, head for the mines daily, pushed by the rise in gold prices and by the severe economic crisis affecting the country

EL CALLAO (VENEZUELA) (AFP) - 

Barefoot and shirtless in the cavernous belly of an illegal gold mine, Ender doesn't flinch when a piece of rock falls through the darkness and breaks the silence.

Working in the dangerous and violent underworld of illegal mining in eastern Venezuela, the skinny teenager is used to taking his life in his hands every day.

The narrow mine shaft is filled with puddled water and the smell of gases, and the handmade wood supports staving off a collapse look precarious at best.

But Ender Moreno is unfazed. At 18 years old, he has already been doing this job for eight years.

"I'm not afraid," he said as he climbed through the pitch black, his headlamp lighting the way through the hazardous maze 30 meters (100 feet) underground.

"I'll probably do this till I die."

The inside of the mine is no scarier than the outside.

There is a bloody mafia war raging for control of the unlicensed, artisanal gold mines in the Venezuelan state of Bolivar. Miners regularly turn up dead, their bodies mutilated or riddled with bullets.

Shootouts with assault rifles are common currency in the region.

Two weeks ago, three young men Ender knew were killed in his neighborhood of El Callao.

The day before, he had been dancing with them at the annual carnival celebrations in the city, the cradle of a gold rush that started in 1870 and has recently intensified.

"They were miners, but they started running around with gangsters," he said.

Ten months ago, his boss at the mine was killed. The miners say it is because he refused to let mobsters take over the business.

Two months before that, 28 workers were massacred at a nearby mine, in what authorities called a turf war between rival gangs.

- Gold fever -

The head of the Venezuelan Mining Chamber, Luis Rojas, estimates that 90 percent of the gold produced in the South American nation comes from illegal mines.

In a country where a crushing economic crisis has fueled an epidemic of violent crime, such mines are "primarily in mafia hands," he said.

At the nearby Nacupay gold mine, workers dig the earth from the bed of a contaminated river as others pour mercury into pans of extracted sediment.

The open-pit mine is known as one of the most violent and polluting in the region.

Few people are willing to talk openly about the "vaccines," or extortion money, that miners and shopkeepers have to pay their mafia overlords in this lawless area.

"It's like a parallel government," said one miner, who asked AFP not to use his name for fear of reprisals.

"This place belongs to one group. The others have to keep their hands off it. Each group has its territory," said miner Argenis Tarazona.

"Whoever breaks the rules, whoever robs, they kill him or beat him up," added Tarazona, 47.

He left his five children three years ago to try his luck as a gold miner, after finding he could no longer support them on his salary as an industrial mechanic.

Tens of thousands of Venezuelans from across the country have flocked to this region as President Nicolas Maduro's socialist government has struggled with a three-year recession, spiraling inflation and food shortages.

Workers are bused in to the mines every morning, their pickaxes and shovels slung over their shoulders and their pans perched on their heads like hats.

Others sleep on site in malaria-ridden camps built with sheets of black plastic.

They make somewhere between 260,000 and one million bolivars a month ($95 to $360 at the black-market exchange rate), they say -- far higher than minimum wage.

"I've got no other choice. I was working as a porter, but I couldn't support my three kids," said Gilberto Urrieta, 32, who arrived four months ago.

"Now I send them 150,000 bolivars a month."

After riding a worn green rope back to the surface, Ender contemplated his future during a short break.

"My mom says this is no kind of life. But I can't stop because I need the money to help her," the teenage miner said.

"I'm young and I want to enjoy life. But when your time is up, it's up. Everyone has to die sometime."

by Maria Isabel SANCHEZ  http://www.france24.com/en/20170319-inside-deadly-world-venezuelas-illegal-mines

19 March 2017 - 06H40

Inside the deadly world of Venezuela's illegal mines

 
 
 
 
• inShare

© AFP/File / by Maria Isabel SANCHEZ | Although life in the mines of eastern Venezuela is hard and dangerous, tens of thousands of people like Ender Moreno, 18, head for the mines daily, pushed by the rise in gold prices and by the severe economic crisis affecting the country

EL CALLAO (VENEZUELA) (AFP) - 

Barefoot and shirtless in the cavernous belly of an illegal gold mine, Ender doesn't flinch when a piece of rock falls through the darkness and breaks the silence.

Working in the dangerous and violent underworld of illegal mining in eastern Venezuela, the skinny teenager is used to taking his life in his hands every day.

The narrow mine shaft is filled with puddled water and the smell of gases, and the handmade wood supports staving off a collapse look precarious at best.

But Ender Moreno is unfazed. At 18 years old, he has already been doing this job for eight years.

"I'm not afraid," he said as he climbed through the pitch black, his headlamp lighting the way through the hazardous maze 30 meters (100 feet) underground.

"I'll probably do this till I die."

The inside of the mine is no scarier than the outside.

There is a bloody mafia war raging for control of the unlicensed, artisanal gold mines in the Venezuelan state of Bolivar. Miners regularly turn up dead, their bodies mutilated or riddled with bullets.

Shootouts with assault rifles are common currency in the region.

Two weeks ago, three young men Ender knew were killed in his neighborhood of El Callao.

The day before, he had been dancing with them at the annual carnival celebrations in the city, the cradle of a gold rush that started in 1870 and has recently intensified.

"They were miners, but they started running around with gangsters," he said.

Ten months ago, his boss at the mine was killed. The miners say it is because he refused to let mobsters take over the business.

Two months before that, 28 workers were massacred at a nearby mine, in what authorities called a turf war between rival gangs.

- Gold fever -

The head of the Venezuelan Mining Chamber, Luis Rojas, estimates that 90 percent of the gold produced in the South American nation comes from illegal mines.

In a country where a crushing economic crisis has fueled an epidemic of violent crime, such mines are "primarily in mafia hands," he said.

At the nearby Nacupay gold mine, workers dig the earth from the bed of a contaminated river as others pour mercury into pans of extracted sediment.

The open-pit mine is known as one of the most violent and polluting in the region.

Few people are willing to talk openly about the "vaccines," or extortion money, that miners and shopkeepers have to pay their mafia overlords in this lawless area.

"It's like a parallel government," said one miner, who asked AFP not to use his name for fear of reprisals.

"This place belongs to one group. The others have to keep their hands off it. Each group has its territory," said miner Argenis Tarazona.

"Whoever breaks the rules, whoever robs, they kill him or beat him up," added Tarazona, 47.

He left his five children three years ago to try his luck as a gold miner, after finding he could no longer support them on his salary as an industrial mechanic.

Tens of thousands of Venezuelans from across the country have flocked to this region as President Nicolas Maduro's socialist government has struggled with a three-year recession, spiraling inflation and food shortages.

Workers are bused in to the mines every morning, their pickaxes and shovels slung over their shoulders and their pans perched on their heads like hats.

Others sleep on site in malaria-ridden camps built with sheets of black plastic.

They make somewhere between 260,000 and one million bolivars a month ($95 to $360 at the black-market exchange rate), they say -- far higher than minimum wage.

"I've got no other choice. I was working as a porter, but I couldn't support my three kids," said Gilberto Urrieta, 32, who arrived four months ago.

"Now I send them 150,000 bolivars a month."

After riding a worn green rope back to the surface, Ender contemplated his future during a short break.

"My mom says this is no kind of life. But I can't stop because I need the money to help her," the teenage miner said.

"I'm young and I want to enjoy life. But when your time is up, it's up. Everyone has to die sometime."

by Maria Isabel SANCHEZ  http://www.france24.com/en/20170319-inside-deadly-world-venezuelas-illegal-mines

Medische Zending en RadboudUMC Nijmegen brengen rapport uit over onderzoek naar kwik goudvelden

Onderzoek (2015-2016) met name gericht gevolgen kwikgebruik voor gezondheid

'Er is een grote behoefte onder goudzoekers aan informatie over het gebruik van kwik-vrije alternatieven'

10-03-2017  De Surinaamse Krant


In 2015 en 2016 werd een gezamenlijk kwik project - Promoting Health in Small Artisanal Mining of Gold (PROSAMIGO) - uitgevoerd door De Medische Zending Primary Health Care Suriname en RadboudUMC, Nijmegen. De uitkomsten van dit onderzoek zijn verwerkt in een eindrapport dat 3 maart 2017 door de MZ is gepubliceerd (zie hieronder).

Er is vooral onderzoek gedaan om zicht te krijgen op de situatie rond kwik en de gezondheidseffecten daarvan in de goudvelden in het binnenland van Suriname. Op basis van de gepresenteerde resultaten is een gezondheidsvoorlichtingsprogramma ontwikkeld en geïmplementeerd.

Het effect van de voorlichtingscampagne is gemeten door voorafgaand een baseline vast te stellen door middel van interviews met bewoners van de geselecteerde grondgebieden en omliggende dorpen. Na implementatie van het ontwikkeld voorlichtingsmateriaal is er een nameting van de kennis onder de gekozen doelgroep gedaan.

In het rapport zijn de resultaten van dit onderzoek te zien. Ook geeft het rapport aan hoe het onderzoek heeft plaatsgevonden.

Op basis van dit onderzoek zijn er op maat voorlichtingsmaterialen ontwikkeld voor de gemeenschappen die behoefte hieraan hebben. Er zijn drie posters ontwikkeld die vooral informatie verschaffen over kwikopname, de gezondheidseffecten en de grote risicogroepen.

Hieronder de conclusies en aanbevelingen uit het rapport

5. Conclusies en aanbevelingen

5.1. Conclusies

Bij dorpsbewoners en goudzoekers is al veel kennis aanwezig over kwik en gezondheid. In het onderzoek zijn aanwijzingen gevonden dat deelname aan de nieuwe voorlichtingscampagne van Medische Zending PHCS leidt tot een hogere waardering van eigen kennis en inzicht over dit onderwerp. Daarmee draagt dit programma bij aan een verbeterd inzicht in welke gezondheidsklachten kunnen worden gerelateerd aan kwik (en welke niet). Ook is inzicht ontstaan in het verhoogde gezondheidsrisico van kwik voor kinderen, zwangere vrouwen en vrouwen die borstvoeding geven. Het toegenomen inzicht leidt ook tot meer vragen en zorgen over kwik en gezondheid en over een mogelijke relatie van al bestaande gezondheidsklachten met opname van kwik. Onder goudzoekers bestaat interesse in informatie over methoden van goudwinning zonder het gebruik van kwik. Voordat de transitie naar kwik-vrije goudwinning is gerealiseerd, kunnen de gevolgen voor gezondheid en milieu al op korte termijn worden beperkt door een meer verantwoord (her)gebruik van kwik. Deze maatregelen zullen ook op korte termijn al bijdragen aan een verlaging van de opname van kwik tijdens de goudwinning (zie 5.2).Voor dorpsbewoners is voeding waarschijnlijk de belangrijkste bron van kwikopname. Adviezen over het voedingspatroon moeten zoveel als mogelijk zijn gebaseerd op objectieve en betrouwbare informatie die voor iedereen toegankelijk gemaakt wordt (zie 5.2). Blootstelling aan kwik door het uitdampen van materialen en kleding die wordt meegenomen uit het goudveld is nog onderbelicht. Ook verminderde persoonlijke hygiëne van de goudzoeker die samenleeft met zijn familie kan leiden tot het uitdampen van besmette huid en haren. Dorpsbewoners en goudzoekers willen graag weten hoeveel kwik ze in hun lichaam hebben. Zij zijn bereid daarvoor lichaamsmateriaal beschikbaar te stellen en toestemming te geven om dit materiaal ook bij hun kinderen te laten verzamelen. Op basis van dit gegeven lijkt de haalbaarheid van een biomonitoringprogramma groot. Voor het slagen van een dergelijk programma is het wel van belang dat de uitkomsten zorgvuldig naar alle deelnemers worden teruggekoppeld met informatie over mogelijke oplossingen en adequate zorgverlening toegesneden op de situatie van betrokkene.

Meer inzicht over kwik en gezondheid leidt ook tot meer vragen, o.a. over een mogelijke relatie van bestaande gezondheidsklachten met de blootstelling aan kwik. Daarom is het van belang dat Medische Zending PHCS het voorlichtingsprogramma over kwik en gezondheid structureel inbedt in haar dienstverlening. Met dit project is daarvoor de basis gelegd doordat gezondheidszorg assistenten professionele kennis en voorlichtingsmateriaal hebben verkregen die zij in het binnenland in praktijk kunnen brengen. Gezondheidszorg assistenten kunnen daarbij goed inspelen op vragen van zwangere vrouwen, jonge moeders en nierpatiënten omdat is gebleken dat men voor de risicogroepen eerder bereid is om extra moeite te doen de inname van kwik te beperken. Uitbreiding, verjning en verdieping van de kennis bij deze groep gezondheidszorg assistenten is van belang om gelijke tred te houden met de toenemende behoefte aan informatie. Zij zullen daarom verder getraind moeten worden om adequaat te kunnen blijven reageren op deze vragen.

Er zijn aanwijzingen gevonden dat de deelnemers aan het voorlichtingsprogramma inzicht hebben verworven in bronnen en opnameroutes van kwik in hun eigen omgeving. De bijdrage van visconsumptie aan opname van kwik verdient meer onderbouwing en nuancering, zodat dorpsbewoners daarin hun eigen (best haalbare) keuze kunnen maken. Binnen een gezond voedingspatroon zijn er namelijk slechts beperkt mogelijkheden om de opname van kwik uit visconsumptie terug te dringen: beschikbaar onderzoek wijst in de richting van verminderde consumptie van grote/oude in het voordeel van kleine/jonge vissen en meer herbivoren (plantenetende vissen) soorten in plaats van carnivoren (roofvissen). Vis gevangen buiten de goudgebieden bevat niet bewezen minder kwik dan vis uit de goudgebieden. Adviezen gericht op aanpassing van het voedingspatroon moet steeds worden afgewogen in de context van het gehele voedingspakket en de situatie van betrokkenen, vooral als het personen uit de risicogroepen betreft. Kinderen, zwangere vrouwen, vrouwen die borstvoeding geven en nierpatiënten kunnen ook in en rondom de woning worden blootgesteld aan kwikdampen. Goudzoekers die bij hun gezin wonen moeten daarom extra voorzorgsmaatregelen nemen. Daarom wordt aangeraden geen amalgaam in en om de woning te verbranden, de kwikvoorraad en met kwik besmette materialen en kleding niet binnen bewaren. Persoonlijke hygiëne (meteen douchen na terugkeer uit de goudvelden) en het (dagelijks) wassen van vervuilde kleding en schoeisel draagt bij aan een verminderd vrijkomen van kwikdampen in de woning.

Het onderzoek laat ook zien dat het nuttig is te blijven inspelen op de informatiebehoefte van goudzoekers. Het merendeel van de ondervraagde goudzoekers rapporteert direct onbeschermd contact met kwik en heeft amalgaam verbrand. Het gebruik van een retort wordt door de helft van de respondenten positief gewaardeerd. Goudzoekers zijn zich niet voldoende bewust van de bijdrage van indirecte besmetting. De meeste van hen denken dat zij zich nog beter zouden kunnen beschermen tegen kwik. Er is een grote behoefte aan informatie over het gebruik van kwik-vrije alternatieven voor kwik bij het winnen van goud. Het is goed hierop te blijven inspelen, zeker als goudzoekers aan hun eigen situatie (inkomen/milieu/gezondheid) motivatie ontlenen om hun werkwijze te veranderen.Gezondheidseffecten van kwik zijn niet speciek genoeg om in een vroeg stadium te worden herkend. Daarom is informatie over kwikblootstelling in de bevolking nuttig om tijdig te kunnen sturen op vermindering van kwikopname (nog voordat gezondheidseffecten optreden). Een biomonitoringsprogramma voorziet daarnaast ook in de individuele behoefte om het lichaamskwikgehalte te kennen. Deelnemers zullen zich meer gemotiveerd voelen om hun gedrag duurzaam te veranderen als zij zich gesteund weten door een daling van kwikgehaltes in hun lichaam.

.
(Red. De Surinaamse Krant, donderdag 10 maart 2017)

Medische Zending en RadboudUMC Nijmegen brengen rapport uit over onderzoek naar kwik goudvelden

Onderzoek (2015-2016) met name gericht gevolgen kwikgebruik voor gezondheid

'Er is een grote behoefte onder goudzoekers aan informatie over het gebruik van kwik-vrije alternatieven'

10-03-2017  De Surinaamse Krant


In 2015 en 2016 werd een gezamenlijk kwik project - Promoting Health in Small Artisanal Mining of Gold (PROSAMIGO) - uitgevoerd door De Medische Zending Primary Health Care Suriname en RadboudUMC, Nijmegen. De uitkomsten van dit onderzoek zijn verwerkt in een eindrapport dat 3 maart 2017 door de MZ is gepubliceerd (zie hieronder).

Er is vooral onderzoek gedaan om zicht te krijgen op de situatie rond kwik en de gezondheidseffecten daarvan in de goudvelden in het binnenland van Suriname. Op basis van de gepresenteerde resultaten is een gezondheidsvoorlichtingsprogramma ontwikkeld en geïmplementeerd.

Het effect van de voorlichtingscampagne is gemeten door voorafgaand een baseline vast te stellen door middel van interviews met bewoners van de geselecteerde grondgebieden en omliggende dorpen. Na implementatie van het ontwikkeld voorlichtingsmateriaal is er een nameting van de kennis onder de gekozen doelgroep gedaan.

In het rapport zijn de resultaten van dit onderzoek te zien. Ook geeft het rapport aan hoe het onderzoek heeft plaatsgevonden.

Op basis van dit onderzoek zijn er op maat voorlichtingsmaterialen ontwikkeld voor de gemeenschappen die behoefte hieraan hebben. Er zijn drie posters ontwikkeld die vooral informatie verschaffen over kwikopname, de gezondheidseffecten en de grote risicogroepen.

Hieronder de conclusies en aanbevelingen uit het rapport

5. Conclusies en aanbevelingen

5.1. Conclusies

Bij dorpsbewoners en goudzoekers is al veel kennis aanwezig over kwik en gezondheid. In het onderzoek zijn aanwijzingen gevonden dat deelname aan de nieuwe voorlichtingscampagne van Medische Zending PHCS leidt tot een hogere waardering van eigen kennis en inzicht over dit onderwerp. Daarmee draagt dit programma bij aan een verbeterd inzicht in welke gezondheidsklachten kunnen worden gerelateerd aan kwik (en welke niet). Ook is inzicht ontstaan in het verhoogde gezondheidsrisico van kwik voor kinderen, zwangere vrouwen en vrouwen die borstvoeding geven. Het toegenomen inzicht leidt ook tot meer vragen en zorgen over kwik en gezondheid en over een mogelijke relatie van al bestaande gezondheidsklachten met opname van kwik. Onder goudzoekers bestaat interesse in informatie over methoden van goudwinning zonder het gebruik van kwik. Voordat de transitie naar kwik-vrije goudwinning is gerealiseerd, kunnen de gevolgen voor gezondheid en milieu al op korte termijn worden beperkt door een meer verantwoord (her)gebruik van kwik. Deze maatregelen zullen ook op korte termijn al bijdragen aan een verlaging van de opname van kwik tijdens de goudwinning (zie 5.2).Voor dorpsbewoners is voeding waarschijnlijk de belangrijkste bron van kwikopname. Adviezen over het voedingspatroon moeten zoveel als mogelijk zijn gebaseerd op objectieve en betrouwbare informatie die voor iedereen toegankelijk gemaakt wordt (zie 5.2). Blootstelling aan kwik door het uitdampen van materialen en kleding die wordt meegenomen uit het goudveld is nog onderbelicht. Ook verminderde persoonlijke hygiëne van de goudzoeker die samenleeft met zijn familie kan leiden tot het uitdampen van besmette huid en haren. Dorpsbewoners en goudzoekers willen graag weten hoeveel kwik ze in hun lichaam hebben. Zij zijn bereid daarvoor lichaamsmateriaal beschikbaar te stellen en toestemming te geven om dit materiaal ook bij hun kinderen te laten verzamelen. Op basis van dit gegeven lijkt de haalbaarheid van een biomonitoringprogramma groot. Voor het slagen van een dergelijk programma is het wel van belang dat de uitkomsten zorgvuldig naar alle deelnemers worden teruggekoppeld met informatie over mogelijke oplossingen en adequate zorgverlening toegesneden op de situatie van betrokkene.

Meer inzicht over kwik en gezondheid leidt ook tot meer vragen, o.a. over een mogelijke relatie van bestaande gezondheidsklachten met de blootstelling aan kwik. Daarom is het van belang dat Medische Zending PHCS het voorlichtingsprogramma over kwik en gezondheid structureel inbedt in haar dienstverlening. Met dit project is daarvoor de basis gelegd doordat gezondheidszorg assistenten professionele kennis en voorlichtingsmateriaal hebben verkregen die zij in het binnenland in praktijk kunnen brengen. Gezondheidszorg assistenten kunnen daarbij goed inspelen op vragen van zwangere vrouwen, jonge moeders en nierpatiënten omdat is gebleken dat men voor de risicogroepen eerder bereid is om extra moeite te doen de inname van kwik te beperken. Uitbreiding, verjning en verdieping van de kennis bij deze groep gezondheidszorg assistenten is van belang om gelijke tred te houden met de toenemende behoefte aan informatie. Zij zullen daarom verder getraind moeten worden om adequaat te kunnen blijven reageren op deze vragen.

Er zijn aanwijzingen gevonden dat de deelnemers aan het voorlichtingsprogramma inzicht hebben verworven in bronnen en opnameroutes van kwik in hun eigen omgeving. De bijdrage van visconsumptie aan opname van kwik verdient meer onderbouwing en nuancering, zodat dorpsbewoners daarin hun eigen (best haalbare) keuze kunnen maken. Binnen een gezond voedingspatroon zijn er namelijk slechts beperkt mogelijkheden om de opname van kwik uit visconsumptie terug te dringen: beschikbaar onderzoek wijst in de richting van verminderde consumptie van grote/oude in het voordeel van kleine/jonge vissen en meer herbivoren (plantenetende vissen) soorten in plaats van carnivoren (roofvissen). Vis gevangen buiten de goudgebieden bevat niet bewezen minder kwik dan vis uit de goudgebieden. Adviezen gericht op aanpassing van het voedingspatroon moet steeds worden afgewogen in de context van het gehele voedingspakket en de situatie van betrokkenen, vooral als het personen uit de risicogroepen betreft. Kinderen, zwangere vrouwen, vrouwen die borstvoeding geven en nierpatiënten kunnen ook in en rondom de woning worden blootgesteld aan kwikdampen. Goudzoekers die bij hun gezin wonen moeten daarom extra voorzorgsmaatregelen nemen. Daarom wordt aangeraden geen amalgaam in en om de woning te verbranden, de kwikvoorraad en met kwik besmette materialen en kleding niet binnen bewaren. Persoonlijke hygiëne (meteen douchen na terugkeer uit de goudvelden) en het (dagelijks) wassen van vervuilde kleding en schoeisel draagt bij aan een verminderd vrijkomen van kwikdampen in de woning.

Het onderzoek laat ook zien dat het nuttig is te blijven inspelen op de informatiebehoefte van goudzoekers. Het merendeel van de ondervraagde goudzoekers rapporteert direct onbeschermd contact met kwik en heeft amalgaam verbrand. Het gebruik van een retort wordt door de helft van de respondenten positief gewaardeerd. Goudzoekers zijn zich niet voldoende bewust van de bijdrage van indirecte besmetting. De meeste van hen denken dat zij zich nog beter zouden kunnen beschermen tegen kwik. Er is een grote behoefte aan informatie over het gebruik van kwik-vrije alternatieven voor kwik bij het winnen van goud. Het is goed hierop te blijven inspelen, zeker als goudzoekers aan hun eigen situatie (inkomen/milieu/gezondheid) motivatie ontlenen om hun werkwijze te veranderen.Gezondheidseffecten van kwik zijn niet speciek genoeg om in een vroeg stadium te worden herkend. Daarom is informatie over kwikblootstelling in de bevolking nuttig om tijdig te kunnen sturen op vermindering van kwikopname (nog voordat gezondheidseffecten optreden). Een biomonitoringsprogramma voorziet daarnaast ook in de individuele behoefte om het lichaamskwikgehalte te kennen. Deelnemers zullen zich meer gemotiveerd voelen om hun gedrag duurzaam te veranderen als zij zich gesteund weten door een daling van kwikgehaltes in hun lichaam.

.
(Red. De Surinaamse Krant, donderdag 10 maart 2017)

500,000 miners exposed to mercury, study shows - Indonesia

(Source photo: BBC)

500,000 miners exposed to mercury, study shows

• 
  

  The Jakarta Post

Jakarta | Thu, March 9, 2017 | 02:16 pm http://www.thejakartapost.com/news/2017/03/09/500000-miners-exposed-to-mercury-study-shows.html

About 500,000 traditional miners, including 100,000 women and children, are exposed to the highly toxic mercury, a recent survey shows.

Bali Fokus’ research in Sekotong, West Nusa Tenggara, and Paboyo in Central Sulawesi, found that the dangerous chemical is widely used to amalgamate gold. There, the risky process is done in people’s backyards and on their farms. Miners also use cyanide and directly dump the waste into rivers.

“Some women even use fireplaces in their kitchen to help their husband amalgamate gold,” Toxic Program Manager of Bali Fokus Foundation, Krishna Zaki, said in Jakarta on Wednesday.

A separate study by the Biodiversity Research Institute on traditional mining communities in Sekotong, West Nusa Tenggara, and in Paboyo, Central Sulawesi, in 2012 showed that the mercury levels in people’s blood exceeded the safe standard.

The average mercury level at both communities was recorded at 4.32 ppm. with 1 ppm being the most tolerable level and 10 ppm as the highest level of exposure to mercury.

Bali Fokus found that several new born babies and children in the surveyed communities showed signs of neurological disorder, cerebral palsy, and deformity, among other things.

“We have not been able to check the levels of chemical substances in all of the kids' blood but among some of the children we did find traces of mercury,” Krishna said.

The Health Ministry, which has embarked on a national action plan on mercury exposure, admitted that it still lacked vital facilities for detection and early diagnoses of mercury-related health issues.

“Our biomonitoring facilities for detecting the mercury exposure in the blood system are available only in several big cities in Sumatra an Java,” Inne Nurfiliana of the ministry said, noting that the situation was precarious because most of the mining communities live in rural areas.

The ministry reckons that costly diagnosis was a major issue. A single check on the amount of metal amount in one’s blood using the biomonitoring system costs between Rp 300,000 and Rp 600,000.  

“It’s hard to stop the use of mercury because a lot of people depend on it for their livelihood,” Purwasto Saroprayogi of the Environment and Forestry Ministry said. Furthermore, most traditional miners obtain it from the black market.

This year the Ministry is planning to begin pilot projects in Lebak, Banten; Banyumas, Central Java, and Pacitan, East Java, for gold processing with gold cyanidation, instead of mercury.

While the level of toxicity of cyanide is still unknown, Purwasto assured that with a closed management system it would be less dangerous than mercury.

“To control the use of mercury, we have to control small-scale miners,” Purwanto said.

The ministry’s short-term plan would be to organize the small scale miners under the People’s Mining Zoning scheme. (hol)

500,000 miners exposed to mercury, study shows - Indonesia

(Source photo: BBC)

500,000 miners exposed to mercury, study shows

• 
  

  The Jakarta Post

Jakarta | Thu, March 9, 2017 | 02:16 pm http://www.thejakartapost.com/news/2017/03/09/500000-miners-exposed-to-mercury-study-shows.html

About 500,000 traditional miners, including 100,000 women and children, are exposed to the highly toxic mercury, a recent survey shows.

Bali Fokus’ research in Sekotong, West Nusa Tenggara, and Paboyo in Central Sulawesi, found that the dangerous chemical is widely used to amalgamate gold. There, the risky process is done in people’s backyards and on their farms. Miners also use cyanide and directly dump the waste into rivers.

“Some women even use fireplaces in their kitchen to help their husband amalgamate gold,” Toxic Program Manager of Bali Fokus Foundation, Krishna Zaki, said in Jakarta on Wednesday.

A separate study by the Biodiversity Research Institute on traditional mining communities in Sekotong, West Nusa Tenggara, and in Paboyo, Central Sulawesi, in 2012 showed that the mercury levels in people’s blood exceeded the safe standard.

The average mercury level at both communities was recorded at 4.32 ppm. with 1 ppm being the most tolerable level and 10 ppm as the highest level of exposure to mercury.

Bali Fokus found that several new born babies and children in the surveyed communities showed signs of neurological disorder, cerebral palsy, and deformity, among other things.

“We have not been able to check the levels of chemical substances in all of the kids' blood but among some of the children we did find traces of mercury,” Krishna said.

The Health Ministry, which has embarked on a national action plan on mercury exposure, admitted that it still lacked vital facilities for detection and early diagnoses of mercury-related health issues.

“Our biomonitoring facilities for detecting the mercury exposure in the blood system are available only in several big cities in Sumatra an Java,” Inne Nurfiliana of the ministry said, noting that the situation was precarious because most of the mining communities live in rural areas.

The ministry reckons that costly diagnosis was a major issue. A single check on the amount of metal amount in one’s blood using the biomonitoring system costs between Rp 300,000 and Rp 600,000.  

“It’s hard to stop the use of mercury because a lot of people depend on it for their livelihood,” Purwasto Saroprayogi of the Environment and Forestry Ministry said. Furthermore, most traditional miners obtain it from the black market.

This year the Ministry is planning to begin pilot projects in Lebak, Banten; Banyumas, Central Java, and Pacitan, East Java, for gold processing with gold cyanidation, instead of mercury.

While the level of toxicity of cyanide is still unknown, Purwasto assured that with a closed management system it would be less dangerous than mercury.

“To control the use of mercury, we have to control small-scale miners,” Purwanto said.

The ministry’s short-term plan would be to organize the small scale miners under the People’s Mining Zoning scheme. (hol)

Man in Nassaugebied te Kamp 6 doodgeschoten

Politie heeft een 32-jarige verdachte gearresteerd

14-02-2017  De Surinaamse Krant


In het Nassaugebied te Kamp 6 is een man om het leven gekomen bij een schietincident. De identiteit van het slachtoffer is nog niet bekend. De 32-jarige W.B. is als verdachte aangehouden. Het incident vond zondag plaats, zo bericht de afdeling Public Relations van het Korps Politie Suriname dinsdag 14 februari 2017. 

De politie kreeg de melding binnen van een schietincident met dodelijk afloop. Een politie-eenheid vertrok daarop voor onderzoek naar het gebied.

Volgens een getuigenverklaring waren twee mannen in een worsteling geraakt en door omstanders uit elkaar gehaald. Het latere slachtoffer verliet de plek en kwam kort daarna al schietende terug met een jachtgeweer, op zoek naar zijn tegenstander. Die greep ook naar een jachtgeweer.

Tijdens een schotenwisseling werd het slachtoffer dodelijk geraakt. Het lichaam is voor obductie in beslag genomen en overgebracht naar Paramaribo. De afdeling Kapitale Delicten van de politie is belast met het onderzoek.