Zeven illegale goudzoekers opgepakt in concessiegebied IAmGold

Eindelijk treedt politie op tegen illegale goudwinning

24-06-2013

Paramaribo - Drie illegale gouddelvers zijn vrijdag door de mand gevallen. Het trio was bezig met illegale praktijken in het goudgebied van IAmGold. Dat bericht het Dagblad Suriname in haar editie van maandag 24 juni 2013.

De gewestelijk politiecommandant van Brokopondo, Regene Doua, bevestigt de aanhouding en de inverzekeringstelling van het drietal. Binnen een week tijd hebben zeven illegale goudzoekers zich schuldig gemaakt aan het strafbaar feit.

Eerder in de zelfde week waren eerst vier mannen aangehouden. Ondanks alle aanmaningen blijven de gouddelvers doorgaan met hun praktijken. De politie treedt hard op.

Zeven illegale goudzoekers opgepakt in concessiegebied IAmGold

Eindelijk treedt politie op tegen illegale goudwinning

24-06-2013

Paramaribo - Drie illegale gouddelvers zijn vrijdag door de mand gevallen. Het trio was bezig met illegale praktijken in het goudgebied van IAmGold. Dat bericht het Dagblad Suriname in haar editie van maandag 24 juni 2013.

De gewestelijk politiecommandant van Brokopondo, Regene Doua, bevestigt de aanhouding en de inverzekeringstelling van het drietal. Binnen een week tijd hebben zeven illegale goudzoekers zich schuldig gemaakt aan het strafbaar feit.

Eerder in de zelfde week waren eerst vier mannen aangehouden. Ondanks alle aanmaningen blijven de gouddelvers doorgaan met hun praktijken. De politie treedt hard op.

Minister Belfort wil permanente politiepost bij goudvelden in Selakreekgebied

Selakreekgebied broeinest van criminaliteit

Niet iedereen in gebied blij met komst politie

22-06-2013

Paramaribo - Minister Edward Belfort van Justitie en Politie streeft naar een permanente vestiging van politie-eenheden op de populaire goudvelden langs de Selakreek in Zuidoost-Suriname. Vanwege de grote afwezigheid van politieagenten in het achterland en zeker op de goudvelden, lenen de gebieden rondom de lucratieve goudmijnen zich goed voor ongebreidelde uitwassen van criminaliteit en als toevluchtsoord voor voortvluchtige criminelen. Het is er bovendien ook een broeiplek voor illegaal vuurwapenbezit, drugs, prostitutie en mensenhandel.

Goudzoekers en ondernemers in het achterland riskeren éénmaal 24 uur te worden beroofd, terwijl elk geld- en.of goudtransport richting Paramaribo abrupt en dramatisch kan worden beëindigd.

Belfort zei woensdag op de openingsdag van een vierhoeksseminar van Suriname, Frans-Guyana, Guyana en Brazilië over de gezamenlijke aanpak voor grensoverschrijdende en georganiseerde misdaad, dat criminelen nergens op het Surinaams grondgebied met rust zullen worden gelaten. Hij noemde het plan voor permanente politieaanwezigheid in de goudvelden tijdens een vraaggesprek met journalisten.

De aankondiging van politievestiging te Sela is door sommigen in de regio verwelkomd, maar wordt door anderen gehaat. Goudzoeker Loetie zegt in een telefoongesprek met De West vanuit Paa Siton, de aanmeerlocatie op weg naar Sela: ‘Ik ben blij met de komst van de politie. Als het aan mij lag had de politie zich allang hier gevestigd. Niet iedereen hier ondersteunt mijn standpunt in deze, maar het kan me weinig schelen. Ik kom hier om te werken en om geld te maken, ik heb dus niets te vrezen voor de politie. Ik moet zorgen dat ik de wet niet overtreed. Dus met de politie in de buurt voel ik me juist veiliger. Het zou goed zijn als de politie detachementen had op alle goudvelden.’

De goudzoeker staat niet alleen. Een basya, die niet bij naam genoemd wenst te worden, vult hem aan. ‘Zo hoort het. Waar veel mensen bijeen komen, kan altijd iets verkeerd gaan. En als de politie er niet bij is, dan geld de wet van de sterkste. Dat kunnen we hier niet gebruiken. Dit is vaker onderwerp geweest op vergaderingen van traditionele gezagdragers, maar ook op dat forum heb je voor- en tegenstanders. Daarom wil ik mijn naam niet noemen. Het lijkt alsof sommige van mijn collega’s eten uit de hand van de bandieten. Noch het binnenland, noch Sela mag een veilige schuilplaats worden voor boeven uit andere delen van het land.’

Politierazzia’s sinds vorige week te Sela bevestigen het voornemen van Belfort, al kan niet iedereen zich daarin vinden. Arlando, die bijna de helft van het jaar te zien is op en rondom verschillende goudvelden in het Tapanahonigebied, maar niet kan zeggen wat voor werk hij precies doet, reageert woedend op de komst van de politie. ‘Mek den man wai so. De agenten komen hier gewoon om mensen te djensen. Alles is rustig hier in de jungle, we hebben geen agenten nodig hier. Dja na fu mek paki, de politie moet niet hier komen bemoeien.’

Goudzoekers zien mannen als Arlando als de potentiële rovers en/of degenen informatie over geld en goudtransporten verklikken aan gewapende bendes. Deze categorie mannen zou rondom de goudkampen rondhangen, zonder een duidelijke activiteit. Sommigen hunner zouden voortvluchtigen uit Paramaribo zijn, en proberen iedereen op de goudvelden zoet te houden zodat ze er kunnen blijven, aangezien Paramaribo te heet is onder hun voeten.

De recente politieinvallen te Sela waren volgens ooggetuigen soms erg hardhandig. Een boothouder die regelmatig vracht afzet bij Paa Siton denkt dat de verhoogde zichtbaarheid van de politie is versneld na de arrestaties van een man en een vrouw die een minderjarig meisje uit de stad naar de goudvelden hadden gelokt onder het voorwendsel dat ze in een winkel zou werken. Eenmaal daar aangekomen werd ze onder druk gezet en verplicht tot prostitutie in een plaatselijk ‘cabaret’, zoals de hoerententjes op de goudvelden beter bekend staan.

Het Britse Hunter Bay Minerals is een van de buitenlandse ondernemingen actief in het Selakreekgebied.

Minister Belfort wil permanente politiepost bij goudvelden in Selakreekgebied

Selakreekgebied broeinest van criminaliteit

Niet iedereen in gebied blij met komst politie

22-06-2013

Paramaribo - Minister Edward Belfort van Justitie en Politie streeft naar een permanente vestiging van politie-eenheden op de populaire goudvelden langs de Selakreek in Zuidoost-Suriname. Vanwege de grote afwezigheid van politieagenten in het achterland en zeker op de goudvelden, lenen de gebieden rondom de lucratieve goudmijnen zich goed voor ongebreidelde uitwassen van criminaliteit en als toevluchtsoord voor voortvluchtige criminelen. Het is er bovendien ook een broeiplek voor illegaal vuurwapenbezit, drugs, prostitutie en mensenhandel.

Goudzoekers en ondernemers in het achterland riskeren éénmaal 24 uur te worden beroofd, terwijl elk geld- en.of goudtransport richting Paramaribo abrupt en dramatisch kan worden beëindigd.

Belfort zei woensdag op de openingsdag van een vierhoeksseminar van Suriname, Frans-Guyana, Guyana en Brazilië over de gezamenlijke aanpak voor grensoverschrijdende en georganiseerde misdaad, dat criminelen nergens op het Surinaams grondgebied met rust zullen worden gelaten. Hij noemde het plan voor permanente politieaanwezigheid in de goudvelden tijdens een vraaggesprek met journalisten.

De aankondiging van politievestiging te Sela is door sommigen in de regio verwelkomd, maar wordt door anderen gehaat. Goudzoeker Loetie zegt in een telefoongesprek met De West vanuit Paa Siton, de aanmeerlocatie op weg naar Sela: ‘Ik ben blij met de komst van de politie. Als het aan mij lag had de politie zich allang hier gevestigd. Niet iedereen hier ondersteunt mijn standpunt in deze, maar het kan me weinig schelen. Ik kom hier om te werken en om geld te maken, ik heb dus niets te vrezen voor de politie. Ik moet zorgen dat ik de wet niet overtreed. Dus met de politie in de buurt voel ik me juist veiliger. Het zou goed zijn als de politie detachementen had op alle goudvelden.’

De goudzoeker staat niet alleen. Een basya, die niet bij naam genoemd wenst te worden, vult hem aan. ‘Zo hoort het. Waar veel mensen bijeen komen, kan altijd iets verkeerd gaan. En als de politie er niet bij is, dan geld de wet van de sterkste. Dat kunnen we hier niet gebruiken. Dit is vaker onderwerp geweest op vergaderingen van traditionele gezagdragers, maar ook op dat forum heb je voor- en tegenstanders. Daarom wil ik mijn naam niet noemen. Het lijkt alsof sommige van mijn collega’s eten uit de hand van de bandieten. Noch het binnenland, noch Sela mag een veilige schuilplaats worden voor boeven uit andere delen van het land.’

Politierazzia’s sinds vorige week te Sela bevestigen het voornemen van Belfort, al kan niet iedereen zich daarin vinden. Arlando, die bijna de helft van het jaar te zien is op en rondom verschillende goudvelden in het Tapanahonigebied, maar niet kan zeggen wat voor werk hij precies doet, reageert woedend op de komst van de politie. ‘Mek den man wai so. De agenten komen hier gewoon om mensen te djensen. Alles is rustig hier in de jungle, we hebben geen agenten nodig hier. Dja na fu mek paki, de politie moet niet hier komen bemoeien.’

Goudzoekers zien mannen als Arlando als de potentiële rovers en/of degenen informatie over geld en goudtransporten verklikken aan gewapende bendes. Deze categorie mannen zou rondom de goudkampen rondhangen, zonder een duidelijke activiteit. Sommigen hunner zouden voortvluchtigen uit Paramaribo zijn, en proberen iedereen op de goudvelden zoet te houden zodat ze er kunnen blijven, aangezien Paramaribo te heet is onder hun voeten.

De recente politieinvallen te Sela waren volgens ooggetuigen soms erg hardhandig. Een boothouder die regelmatig vracht afzet bij Paa Siton denkt dat de verhoogde zichtbaarheid van de politie is versneld na de arrestaties van een man en een vrouw die een minderjarig meisje uit de stad naar de goudvelden hadden gelokt onder het voorwendsel dat ze in een winkel zou werken. Eenmaal daar aangekomen werd ze onder druk gezet en verplicht tot prostitutie in een plaatselijk ‘cabaret’, zoals de hoerententjes op de goudvelden beter bekend staan.

Het Britse Hunter Bay Minerals is een van de buitenlandse ondernemingen actief in het Selakreekgebied.

Milieuactivist Erlan Sleur wil binnenlandbewoners wijzen op gevaar kwik in vis

Voorlichtingsposters in taal Wayana’s

Sleur werkt aan groot 'kwikvrij-project' voor Wayana-dorp Apetina

Wayana’s weten echter mogelijk al meer over kwik dan Sleur of wie dan ook

20-06-2013 Door: Paul Kraaijer

Paramaribo – De zich over het Suriname milieu zorgen makende Kenneth Erlan Sleur, voorzitter van de door hem zelf een paar jaar geleden opgezette, maar feitelijk niet echt actieve, stichting ProBioS, Foundation to Protect our Biodiversity in Suriname, werkt aan een volgens hem groot project met betrekking tot kwikvrij eten en drinken in het Wayana-dorp Apetina in het zuidoosten van Suriname.

Sleur liet dinsdagochtend 18 juni in het dagelijkse actualiteiten televisieprogramma ‘Mmanten Taki’ van de staatszenders STVS/SRS weten, dat hij met betrekking tot zijn project contact heeft met de Amerikaanse organisatie Suriname Indigenous Health Fund (SIHFund) van Daniel Peplow en Sarah Augustine die met regelmaat te vinden zijn onder inheemse groepen in het land en vanaf 2007 enige tijd onderzoek hebben gedaan naar kwikvergiftiging onder Wayana’s in Apetina en Anapaike:


In ‘Mmanten Taki’ toonde Sleur een door hem samengestelde voorlichtingsposter met teksten in de taal van de Wayana’s, gemaakt voor binnenlandbewoners met betrekking tot de aanwezigheid van kwik in vis die door inheemsen wordt gegeten. Volgens Sleur een ‘poster met vissen die je het liefst kan vermijden en weer een andere met vissen die redelijk veilig zijn om te eten.’ De posters zijn feitelijk een soort inleiding voor zijn grote project, waar hij zegt nog aan te werken.

Op zijn Facebookpagina schrijft Sleur dat roofvissen veel kwik bevatten en dat dat wordt veroorzaakt door het feit dat die vissen vissen eten die lage hoeveelheden kwik bevatten, maar de hoeveelheid kwik blijft zich ophopen in de roofvissen. Volgens Sleur zou het vooral gaan om organisch (methyl-) kwik dat zich in het spierweefsel van de vis opslaat.

‘Vermijd deze roofvissen dus. Ook kaaiman kan veel kwik bevatten, maar dat lijkt me al duidelijk’, aldus Sleur op zijn Facebookpagina.

Verder stelt hij dat herbivoren vissen relatief veilig zijn om te eten.

Sleur: ‘Als je dus graag vis lust, eet dan vooral deze vissen. Velen zijn slechts te vinden in onze verre binnenlanden. Wil je toch weten of een vis veilig is, dan kan je het soms aan het gebit zien. Scherpe tanden zijn vooral roofvissen, terwijl botte tanden vooral plantenetende vissen (herbivoren) zijn. Er zijn ook omnivoren (alleseters) en de kwikconcentratie in deze vissen schommelt vaak ertussen, wat ook te verwachten was. Omnivoren vissen kan je ook eten maar niet teveel. 1x per week zou nog mogen. Dit geldt niet voor de risicogroepen namelijk: Zwangere vrouwen en jonge kinderen. Het eten van vruchten (vitamine C) blijkt symptomen van kwikvergiftiging te onderdrukken of het vergroot de weerstand. Onderzoek moet nog aantonen hoe dit precies gebeurt.’

De vermeende kwikdeskundige gaat verder: ‘Zwangere vrouwen en jonge kinderen zijn de belangrijkste risicogroepen. Kwik tast namelijk het zenuwstelsel aan dat bij baby's en jonge kinderen nog in ontwikkeling is. Lage concentraties aan kwik hebben al nadelige effecten op het zenuwstelsel en alles wat daarmee te maken heeft zoals het gehoor, leerstoornissen, zien en autisme. Ook jonge vrouwen die nog kinderen willen, moeten uitkijken met deze vissen.’

Sleur schrijft ook dat hij voor het maken van de posters gebruikt heeft gemaakt van dit deel van een vissenlijst:

De gegevens zijn afkomstig uit dit Frans-Guyanees onderzoeksrapport, waarvan volgens Sleur de inhoud veel overeenkomsten zou vertonen met de Surinaamse situatie en vissen. Het rapport dateert echter uit 2001 en de inhoud zou alweer achterhaald kunnen zijn vanwege voortschrijdende kennis en onderzoek:

Sleur: ‘Mijn dank gaat dan ook uit naar de Fransen die gelukkig wel goed onderzoek doen in Frans Guyana, dat gebruikt kan worden voor een beleid gericht op de aanpak van het kwikprobleem.'

Oplossen kwikprobleem is mogelijk, maar de wil ontbreekt bij de regering

Het Surinaamse kwikprobleem kan echter worden opgelost.

Het moet kleinschalige goudzoekers vanuit de overheid aantrekkelijk worden gemaakt en ze moeten financieel in staat worden gesteld om milieuvriendelijke, kwikvrije, goudwinningsapparatuur aan te schaffen. Daarnaast kan het gebruik van kwik worden ontmoedigd door het effectief controleren op gebruik ervan en forse boetes uit te delen aan goudzoekers die de stof gebruiken en door strenge controles aan de grenzen. Zelden tot nooit wordt kwik in een goudwinningsgebied in beslag genomen, simpelweg omdat er nauwelijks tot geen controle is. Zelden tot nooit worden agenten en militairen het binnenland in gestuurd specifiek op zoek naar kwikvoorraden onder de vele goudzoekers, terwijl de regering weet welke schade het gebruik van kwik kan aanrichten aan de biodiversiteit en aan de gezondheid van goudzoekers en lokale inheemsen.

Bijna al het kwik dat op de goudvelden wordt gebruikt komt Suriname binnen via smokkelroutes. De import van kwik is verboden. Slechts kwik voor medische doeleinden mag worden geïmporteerd.

Goedbedoeld initiatief

Het initiatief van Erlan Sleur is positief. In hoeverre de posters echter inhoudelijk wetenschappelijk verantwoord zijn is onduidelijk.


Ook is niet duidelijk in hoeverre en in welke hoeveelheden vissen in de omgeving van Apetina en Anapaike zijn vergiftigd door kwik en daardoor een risico voor de volksgezondheid als ze worden gevangen en gegeten. Het is vanzelfsprekend om te veronderstellen dat dat het geval is, gelet op de goudwinningsactiviteiten in het gebied rond de Wayana-dorpen.
Daarenboven kan het goedbedoelde initiatief van de burger Sleur geen kwaad.

Wayana's weten al meer over kwik dan Sleur of wie dan ook.....
Maar, het is de zoveelste ‘eye-opener’ voor de Wayana’s, die ondertussen dondersgoed weten wat er op de goudvelden gebeurt en dat er kwik verdwijnt in de rivieren en kreken die zij gebruiken om zich in te wassen, te baden en om de vaat te doen en om de vissen erin te vangen en te eten. De Wayana’s hebben in het verleden diverse keren meegewerkt aan kwikonderzoeken en weten ondertussen waarschijnlijk meer over kwik dan Sleur of wie dan ook.....

Milieuactivist Erlan Sleur wil binnenlandbewoners wijzen op gevaar kwik in vis

Voorlichtingsposters in taal Wayana’s

Sleur werkt aan groot 'kwikvrij-project' voor Wayana-dorp Apetina

Wayana’s weten echter mogelijk al meer over kwik dan Sleur of wie dan ook

20-06-2013 Door: Paul Kraaijer

Paramaribo – De zich over het Suriname milieu zorgen makende Kenneth Erlan Sleur, voorzitter van de door hem zelf een paar jaar geleden opgezette, maar feitelijk niet echt actieve, stichting ProBioS, Foundation to Protect our Biodiversity in Suriname, werkt aan een volgens hem groot project met betrekking tot kwikvrij eten en drinken in het Wayana-dorp Apetina in het zuidoosten van Suriname.

Sleur liet dinsdagochtend 18 juni in het dagelijkse actualiteiten televisieprogramma ‘Mmanten Taki’ van de staatszenders STVS/SRS weten, dat hij met betrekking tot zijn project contact heeft met de Amerikaanse organisatie Suriname Indigenous Health Fund (SIHFund) van Daniel Peplow en Sarah Augustine die met regelmaat te vinden zijn onder inheemse groepen in het land en vanaf 2007 enige tijd onderzoek hebben gedaan naar kwikvergiftiging onder Wayana’s in Apetina en Anapaike:


In ‘Mmanten Taki’ toonde Sleur een door hem samengestelde voorlichtingsposter met teksten in de taal van de Wayana’s, gemaakt voor binnenlandbewoners met betrekking tot de aanwezigheid van kwik in vis die door inheemsen wordt gegeten. Volgens Sleur een ‘poster met vissen die je het liefst kan vermijden en weer een andere met vissen die redelijk veilig zijn om te eten.’ De posters zijn feitelijk een soort inleiding voor zijn grote project, waar hij zegt nog aan te werken.

Op zijn Facebookpagina schrijft Sleur dat roofvissen veel kwik bevatten en dat dat wordt veroorzaakt door het feit dat die vissen vissen eten die lage hoeveelheden kwik bevatten, maar de hoeveelheid kwik blijft zich ophopen in de roofvissen. Volgens Sleur zou het vooral gaan om organisch (methyl-) kwik dat zich in het spierweefsel van de vis opslaat.

‘Vermijd deze roofvissen dus. Ook kaaiman kan veel kwik bevatten, maar dat lijkt me al duidelijk’, aldus Sleur op zijn Facebookpagina.

Verder stelt hij dat herbivoren vissen relatief veilig zijn om te eten.

Sleur: ‘Als je dus graag vis lust, eet dan vooral deze vissen. Velen zijn slechts te vinden in onze verre binnenlanden. Wil je toch weten of een vis veilig is, dan kan je het soms aan het gebit zien. Scherpe tanden zijn vooral roofvissen, terwijl botte tanden vooral plantenetende vissen (herbivoren) zijn. Er zijn ook omnivoren (alleseters) en de kwikconcentratie in deze vissen schommelt vaak ertussen, wat ook te verwachten was. Omnivoren vissen kan je ook eten maar niet teveel. 1x per week zou nog mogen. Dit geldt niet voor de risicogroepen namelijk: Zwangere vrouwen en jonge kinderen. Het eten van vruchten (vitamine C) blijkt symptomen van kwikvergiftiging te onderdrukken of het vergroot de weerstand. Onderzoek moet nog aantonen hoe dit precies gebeurt.’

De vermeende kwikdeskundige gaat verder: ‘Zwangere vrouwen en jonge kinderen zijn de belangrijkste risicogroepen. Kwik tast namelijk het zenuwstelsel aan dat bij baby's en jonge kinderen nog in ontwikkeling is. Lage concentraties aan kwik hebben al nadelige effecten op het zenuwstelsel en alles wat daarmee te maken heeft zoals het gehoor, leerstoornissen, zien en autisme. Ook jonge vrouwen die nog kinderen willen, moeten uitkijken met deze vissen.’

Sleur schrijft ook dat hij voor het maken van de posters gebruikt heeft gemaakt van dit deel van een vissenlijst:

De gegevens zijn afkomstig uit dit Frans-Guyanees onderzoeksrapport, waarvan volgens Sleur de inhoud veel overeenkomsten zou vertonen met de Surinaamse situatie en vissen. Het rapport dateert echter uit 2001 en de inhoud zou alweer achterhaald kunnen zijn vanwege voortschrijdende kennis en onderzoek:

Sleur: ‘Mijn dank gaat dan ook uit naar de Fransen die gelukkig wel goed onderzoek doen in Frans Guyana, dat gebruikt kan worden voor een beleid gericht op de aanpak van het kwikprobleem.'

Oplossen kwikprobleem is mogelijk, maar de wil ontbreekt bij de regering

Het Surinaamse kwikprobleem kan echter worden opgelost.

Het moet kleinschalige goudzoekers vanuit de overheid aantrekkelijk worden gemaakt en ze moeten financieel in staat worden gesteld om milieuvriendelijke, kwikvrije, goudwinningsapparatuur aan te schaffen. Daarnaast kan het gebruik van kwik worden ontmoedigd door het effectief controleren op gebruik ervan en forse boetes uit te delen aan goudzoekers die de stof gebruiken en door strenge controles aan de grenzen. Zelden tot nooit wordt kwik in een goudwinningsgebied in beslag genomen, simpelweg omdat er nauwelijks tot geen controle is. Zelden tot nooit worden agenten en militairen het binnenland in gestuurd specifiek op zoek naar kwikvoorraden onder de vele goudzoekers, terwijl de regering weet welke schade het gebruik van kwik kan aanrichten aan de biodiversiteit en aan de gezondheid van goudzoekers en lokale inheemsen.

Bijna al het kwik dat op de goudvelden wordt gebruikt komt Suriname binnen via smokkelroutes. De import van kwik is verboden. Slechts kwik voor medische doeleinden mag worden geïmporteerd.

Goedbedoeld initiatief

Het initiatief van Erlan Sleur is positief. In hoeverre de posters echter inhoudelijk wetenschappelijk verantwoord zijn is onduidelijk.


Ook is niet duidelijk in hoeverre en in welke hoeveelheden vissen in de omgeving van Apetina en Anapaike zijn vergiftigd door kwik en daardoor een risico voor de volksgezondheid als ze worden gevangen en gegeten. Het is vanzelfsprekend om te veronderstellen dat dat het geval is, gelet op de goudwinningsactiviteiten in het gebied rond de Wayana-dorpen.
Daarenboven kan het goedbedoelde initiatief van de burger Sleur geen kwaad.

Wayana's weten al meer over kwik dan Sleur of wie dan ook.....
Maar, het is de zoveelste ‘eye-opener’ voor de Wayana’s, die ondertussen dondersgoed weten wat er op de goudvelden gebeurt en dat er kwik verdwijnt in de rivieren en kreken die zij gebruiken om zich in te wassen, te baden en om de vaat te doen en om de vissen erin te vangen en te eten. De Wayana’s hebben in het verleden diverse keren meegewerkt aan kwikonderzoeken en weten ondertussen waarschijnlijk meer over kwik dan Sleur of wie dan ook.....

Suriname - Brownsberg Natuurpark - kan voorbeeld nemen aan Amani Nature Reserve in Tanzania - Illegale goudzoekers krijgen steun bij opzetten nieuwe inkomstenbronnen in dorpen