woensdag 6 november 2013

Suriname staat niet te springen om VN kwik Minamata Verdrag definitief te tekenen

NIMOS lijkt geen haast te maken met consultatieronden inzake Minamata Verdrag

06-11-2013


Paramaribo - Er zal nog veel werk moeten worden verzet voordat Suriname zich kan committeren aan het VN Minamata Verdrag, dat een mondiaal wettelijk bindend instrument is om de risico’s van kwik op de menselijke gezondheid en het milieu aan te pakken. Het Nationaal Instituut voor Milieu en Ontwikkeling in Suriname (NIMOS) is samen met relevante belanghebbenden druk doende om door middel van een reeks consultaties en veldonderzoekingen, een analyse te verrichten van de huidige situatie met betrekking tot het kwikgebruik en de mogelijke consequenties indien Suriname dit verdrag ratificeert, aldus is vanavond, woensdag 6 november 2013, te lezen in De West.

Hoewel Suriname tot de 140 naties behoorde die eerder dit jaar instemden met de tekstuele inhoud van het verdrag, zijn Suriname en Paraguay de enige Zuid-Amerikaanse landen die het document nog niet hebben ondertekend.

Niet zo opmerkelijk, immers opeenvolgende Surinaamse regeringen hebben de afgelopen jaren geen blijk gegeven het gebruik van kwik in bijvoorbeeld de kleinschalige goudwinning aan te pakken en om porknokkers te ondersteunen bij de aanschaf van milieuvriendelijke winningsmethoden.

Het verdrag, dat al door 92 landen is geratificeerd en in oktober in werking is getreden, dwingt regeringen ertoe nationale actieplannen te ontwikkelen die het gebruik van het giftige metaal aan banden legt.

Het NIMOS maakte gisteravond via een presentatie van inleidster Gwendolyne Smith en NIMOS-juriste Farzia Hausil duidelijk dat nog een reeks consultaties en veldonderzoekingen en analyses moet worden verricht. Er is een quick scan gemaakt, diverse actoren zoals importeurs, goudopkoop- en verwerkingsbedrijven en goudzoekers worden geconsulteerd en het is de bedoeling dat een zogenaamde road map aan de regering wordt overhandigd, zodat Suriname nog dit jaar het Minamata Verdrag kan ondertekenen. Suriname zal dan aanspraak kunnen maken op een Global Environment Facility Trust Fund en zich moeten onderwerpen aan de bepalingen die in een nationaal actieplan zijn opgesteld.

Die behelsen onder meer de nationale doelstellingen en reductie targets, de acties en maatregelen betreffende de verwerking en (open) verbranding van (verwerkt) amalgaam, de regulering van de ambachtelijke en kleinschalige goudwinning en de baseline schattingen van de hoeveelheden gebruikt kwik. Voorts moeten er strategieën zijn opgenomen voor het bevorderen van de vermindering van de kwikuitstoot en de blootstelling daaraan, het beheer van de handel en de preventie van de verspreiding van kwik en kwikverbindingen van zowel buitenlandse als binnenlandse bronnen, het betrekken van belanghebbenden bij de uitvoering en ontwikkeling van het nationale actieplan, de volksgezondheid van kleinschalige goudzoekers en hun leefgemeenschappen, het voorkómen van blootstelling aan kwetsbare bevolkingsgroepen (kinderen en zwangere vrouwen) en de informatieverschaffing aan goudzoekers en getroffen gemeenschappen.



Daarbij moet tevens een tijdschema voor de uitvoering van het nationaal actieplan worden opgesteld. Naast de kleinschalige mijnbouw, die ruim 30% van kwikgebruik voor haar rekening neemt, moet ook het 70% kwikgebruik in andere sectoren aan banden worden gelegd. Zo zullen na 2020 bepaalde batterijen, lampen, pesticiden, thermometers, barometers, manometers niet meer ingevoerd mogen worden.Ook zullen er op andere zaken beperkingen worden ingesteld.

Kwik komt ook voor in bepaalde huishoudelijke apparaten, cosmetica en medicijnen en wordt gebruikt in de tandheelkunde, tattoo shops en laboratoria. Het nationaal actieplan zal tevens de emissiebronnen in de atmosfeer van bijvoorbeeld verbrandingsinstallaties moeten inventariseren en afhankelijk van de economische en technische haalbaarheid, betaalbaarheid en de nationale omstandigheden regels moeten vaststellen met betrekking tot onder meer emissiegrenswaarden.

Kwik is een zeer gevaarlijk gif dat het centraal zenuwstelsel aantast, hoge bloeddruk veroorzaakt bij jongeren, leidt tot geheugenverlies en andere ernstige aandoeningen.
  
Klik hier voor meer informatie over het Minamata Verdrag.
 

Suriname staat niet te springen om VN kwik Minamata Verdrag definitief te tekenen

NIMOS lijkt geen haast te maken met consultatieronden inzake Minamata Verdrag

06-11-2013


Paramaribo - Er zal nog veel werk moeten worden verzet voordat Suriname zich kan committeren aan het VN Minamata Verdrag, dat een mondiaal wettelijk bindend instrument is om de risico’s van kwik op de menselijke gezondheid en het milieu aan te pakken. Het Nationaal Instituut voor Milieu en Ontwikkeling in Suriname (NIMOS) is samen met relevante belanghebbenden druk doende om door middel van een reeks consultaties en veldonderzoekingen, een analyse te verrichten van de huidige situatie met betrekking tot het kwikgebruik en de mogelijke consequenties indien Suriname dit verdrag ratificeert, aldus is vanavond, woensdag 6 november 2013, te lezen in De West.

Hoewel Suriname tot de 140 naties behoorde die eerder dit jaar instemden met de tekstuele inhoud van het verdrag, zijn Suriname en Paraguay de enige Zuid-Amerikaanse landen die het document nog niet hebben ondertekend.

Niet zo opmerkelijk, immers opeenvolgende Surinaamse regeringen hebben de afgelopen jaren geen blijk gegeven het gebruik van kwik in bijvoorbeeld de kleinschalige goudwinning aan te pakken en om porknokkers te ondersteunen bij de aanschaf van milieuvriendelijke winningsmethoden.

Het verdrag, dat al door 92 landen is geratificeerd en in oktober in werking is getreden, dwingt regeringen ertoe nationale actieplannen te ontwikkelen die het gebruik van het giftige metaal aan banden legt.

Het NIMOS maakte gisteravond via een presentatie van inleidster Gwendolyne Smith en NIMOS-juriste Farzia Hausil duidelijk dat nog een reeks consultaties en veldonderzoekingen en analyses moet worden verricht. Er is een quick scan gemaakt, diverse actoren zoals importeurs, goudopkoop- en verwerkingsbedrijven en goudzoekers worden geconsulteerd en het is de bedoeling dat een zogenaamde road map aan de regering wordt overhandigd, zodat Suriname nog dit jaar het Minamata Verdrag kan ondertekenen. Suriname zal dan aanspraak kunnen maken op een Global Environment Facility Trust Fund en zich moeten onderwerpen aan de bepalingen die in een nationaal actieplan zijn opgesteld.

Die behelsen onder meer de nationale doelstellingen en reductie targets, de acties en maatregelen betreffende de verwerking en (open) verbranding van (verwerkt) amalgaam, de regulering van de ambachtelijke en kleinschalige goudwinning en de baseline schattingen van de hoeveelheden gebruikt kwik. Voorts moeten er strategieën zijn opgenomen voor het bevorderen van de vermindering van de kwikuitstoot en de blootstelling daaraan, het beheer van de handel en de preventie van de verspreiding van kwik en kwikverbindingen van zowel buitenlandse als binnenlandse bronnen, het betrekken van belanghebbenden bij de uitvoering en ontwikkeling van het nationale actieplan, de volksgezondheid van kleinschalige goudzoekers en hun leefgemeenschappen, het voorkómen van blootstelling aan kwetsbare bevolkingsgroepen (kinderen en zwangere vrouwen) en de informatieverschaffing aan goudzoekers en getroffen gemeenschappen.



Daarbij moet tevens een tijdschema voor de uitvoering van het nationaal actieplan worden opgesteld. Naast de kleinschalige mijnbouw, die ruim 30% van kwikgebruik voor haar rekening neemt, moet ook het 70% kwikgebruik in andere sectoren aan banden worden gelegd. Zo zullen na 2020 bepaalde batterijen, lampen, pesticiden, thermometers, barometers, manometers niet meer ingevoerd mogen worden.Ook zullen er op andere zaken beperkingen worden ingesteld.

Kwik komt ook voor in bepaalde huishoudelijke apparaten, cosmetica en medicijnen en wordt gebruikt in de tandheelkunde, tattoo shops en laboratoria. Het nationaal actieplan zal tevens de emissiebronnen in de atmosfeer van bijvoorbeeld verbrandingsinstallaties moeten inventariseren en afhankelijk van de economische en technische haalbaarheid, betaalbaarheid en de nationale omstandigheden regels moeten vaststellen met betrekking tot onder meer emissiegrenswaarden.

Kwik is een zeer gevaarlijk gif dat het centraal zenuwstelsel aantast, hoge bloeddruk veroorzaakt bij jongeren, leidt tot geheugenverlies en andere ernstige aandoeningen.
  
Klik hier voor meer informatie over het Minamata Verdrag.
 

Paramaccaanse gemeenschappen Sipaliwini bedreigd door Braziliaanse goudpontons

Goudwinning in open wateren is in Suriname verboden, maar wordt gedoogd

06-211-2013


Paramaribo - Naar goud dreggende pontons vormen nog steeds een ware bedreiging voor Paramaccaanse leefgemeenschappen in Sipaliwini. De plaatselijke autoriteiten willen meteen ingrijpen in de activiteiten van voornamelijk Brazilianen. Volgens districtscommissaris Maverick Boejoekoe vreest de plaatselijke gemeenschap voor meer dan alleen maar een milieuramp, zo bericht vandaag, woensdag 6 november 2013, de Times of Suriname.

Vrouwen in de gemeenschappen voelen zich niet bepaald op hun gemak. ‘De mannen zijn vaak in het bos voor werk en de vrouwen voelen zich niet veilig met de vele Brazilianen die in het dorp komen’, zegt Boejoekoe. Hoe de pontons, die ook skalians worden genoemd, er zijn beland, weet niemand precies. Op gegeven moment waren er zelfs vijftien. Het is ook niet duidelijk of de Commissie Ordening Goudsector, op de hoogte is.

Nu zal onderzocht worden of de Brazilianen toestemming hebben van de autoriteiten in Paramaribo. ‘Je kan niet ergens werken en geen vergunning hebben’, aldus Boejoekoe.

Voorzitter Gerold Dompig van het Managementteam van de commissie, heeft eerder gezegd dat voor het werken met skalians geen toestemming wordt gegeven. De vaartuigen gaan grof te werk en zijn in staat de lokale waterhuishouding te ontregelen. Ook kwikvergiftiging van het water en de biodiversiteit is een gevolg.

Klik hier voor meer informatie over de aanwezigheid van goudpontons in Surinaamse wateren en hoe die gedoogd worden door de regering. Het is vooral het BEP-Assembleelid Ronny Asabina die met regelmaat in De Nationale Assemblee aandacht heeft gevraagd voor de milieuvernietigende kleine varende goudfabrieken.

Paramaccaanse gemeenschappen Sipaliwini bedreigd door Braziliaanse goudpontons

Goudwinning in open wateren is in Suriname verboden, maar wordt gedoogd

06-211-2013


Paramaribo - Naar goud dreggende pontons vormen nog steeds een ware bedreiging voor Paramaccaanse leefgemeenschappen in Sipaliwini. De plaatselijke autoriteiten willen meteen ingrijpen in de activiteiten van voornamelijk Brazilianen. Volgens districtscommissaris Maverick Boejoekoe vreest de plaatselijke gemeenschap voor meer dan alleen maar een milieuramp, zo bericht vandaag, woensdag 6 november 2013, de Times of Suriname.

Vrouwen in de gemeenschappen voelen zich niet bepaald op hun gemak. ‘De mannen zijn vaak in het bos voor werk en de vrouwen voelen zich niet veilig met de vele Brazilianen die in het dorp komen’, zegt Boejoekoe. Hoe de pontons, die ook skalians worden genoemd, er zijn beland, weet niemand precies. Op gegeven moment waren er zelfs vijftien. Het is ook niet duidelijk of de Commissie Ordening Goudsector, op de hoogte is.

Nu zal onderzocht worden of de Brazilianen toestemming hebben van de autoriteiten in Paramaribo. ‘Je kan niet ergens werken en geen vergunning hebben’, aldus Boejoekoe.

Voorzitter Gerold Dompig van het Managementteam van de commissie, heeft eerder gezegd dat voor het werken met skalians geen toestemming wordt gegeven. De vaartuigen gaan grof te werk en zijn in staat de lokale waterhuishouding te ontregelen. Ook kwikvergiftiging van het water en de biodiversiteit is een gevolg.

Klik hier voor meer informatie over de aanwezigheid van goudpontons in Surinaamse wateren en hoe die gedoogd worden door de regering. Het is vooral het BEP-Assembleelid Ronny Asabina die met regelmaat in De Nationale Assemblee aandacht heeft gevraagd voor de milieuvernietigende kleine varende goudfabrieken.

zondag 3 november 2013

Kritische afstudeerthesis over ordening goudsector in Brownsweggebied

Commissie Ordening Goudsector niet blij met afstudeerrapport Mujenca Pinas

03-11-2013


Paramaribo - De vele botsingen op de goudvelden liegen er niet om, het is niet altijd en niet overal koek en ei tussen de goudzoekers, verspreid over de goudvelden in het binnenland enerzijds en de commissie Ordening Goudsector (COG) anderzijds. Terecht of onterecht, de grootscheepse actie van de autoriteiten om het binnenland te doorkruisen, goudzoekers te registreren, criminelen op te pikken en het overheidsgezag te herstellen zoals COG-coördinator Gerold Dompig het noemt, betekent soms een regelrechte confrontatie met dorpsstructuren en het normale leven van alle dag.

De West bericht zaterdag 2 november 2013 dat Mujenca Pinas (24) op 5 juli 2013 afstudeerde als Bachelor in de Sociologie aan de Anton de Kom Universiteit van Suriname. Voor haar afstudeerthesis deed zij onderzoek naar de visie van kleinschalige goudzoekers over de implementatie en de effecten van de commissie in het Brownsweggebied (Brokopondo). Daarvoor verbleef ze in 2011 een maand lang onder de goudzoekers en vervolgens ging ze nog enkele malen terug voor observatie.

Ze plaatste tijdens haar onderzoek het werk van de ordeningscommissie onder een vergrootglas. Pinas deelde haar onderzoeksresultaten donderdag 31 oktober als inleider met het publiek tijdens een discussieavond van Projecta in het Lalla Rookh Conference Center. De titel van haar inleiding luidde ‘Ordening van de Goudsector te Brownsweg: Traditie vs Verandering’.


Tijdens haar inleiding ging Pinas in op onder meer de geschiedenis van de goudwinning in het gebied en de culturele betekenis van goudwinning voor de lokale bevolking. Ook beschreef zij factoren, die mogelijk een rol spelen bij de spanningen tussen de commissie en de goudzoekers.

Aan het einde van haar inleiding, kwam Pinas tot de conclusie dat, zowel het traditioneel gezag als de goudzoekers ontevreden is, omdat zij niet goed op de hoogte zouden zijn gebracht van de ordening; het traditioneel gezag eerst het grondenrechtenvraagstuk had willen oplossen voordat de goudordening aangepakt werd; het door de commissie beloofde tweemaandelijks overleg is uitgebleven; een groot deel van de goudzoekers ondanks alles, toch voorstander is van ordening van de sector.

Ze concludeerde verder dat de communicatie mank loopt bij de implementatie van de ordening en dat veel goudzoekers, die verwijderd worden van werklocaties omdat ze er illegaal zouden zijn, geen nieuwe plek krijgen aangewezen om te werken. Ten tijde van het onderzoek van Pinas raakte zeker 83,5% van de verwijderde goudzoekers werkloos, ook zou de ordening direct of indirect een negatieve invloed hebben gehad op de geldstroom in het gebied en op de gezinssituatie in de dorpen, en extra hebben aangezet tot criminaliteit.

Aan het einde van haar betoog heeft zij de autoriteiten onder meer aanbevolen meer te gaan praten met de dorpsgemeenschappen teneinde te komen tot alternatieven; het traditioneel gezag regelmatig op de hoogte houden over de ontwikkelingen. Des temeer omdat de mening van dorpelingen en de autoriteiten verschilt over het begrip ‘ontwikkelingen’.

Daarnaast denkt ze dat de overheid mogelijk beter zijn opgeschoten als zij in kleine groepen over de materie had gediscussieerd met dorpelingen in plaats van uit te gaan van de bevindingen afkomstig van een massale goudconferentie. In kleine groepen zouden zaken naar voren zijn gekomen die de dorpen direct raken en hadden partijen alle gelegenheid om knelpunten weg te werken.

Ze beveelt de overheid casu quo de COG aan om de beschikbare informatie verteerbaar te maken, voor de veelal ongeschoolde goudzoekers en iemand die affiniteit heeft met het binnenland te betrekken bij het plannen van de uitvoering. De inleiding bracht levendige discussies tot stand tussen de nieuwbakken sociologe en onder meer vertegenwoordigers van de COG in de zaal, prikkelde daarenboven aanwezigen tot scherpe stellingen en lokte volksvertegenwoordiger Ronny Asabina (BEP) uit om zijn eerdere parlementaire standpunten op de goudordening bij deze gelegenheid opnieuw van stal te halen.

Pinas trapte de commissie en de autoriteiten tegen de schenen, getuige de felle reacties van de COG in een niet-officieel verweer. De COG-vertegenwoordigers voerden onder meer aan, dat de situatie thans veel is veranderd in positieve zin in vergelijking met de periode waarin Pinas haar onderzoek heeft gedaan, een ontwikkeling die werd verwelkomd door de inleidster.

Noot:
Eindelijk een publieke kritische noot over het functioneren van de commissie Ordening Goudsector. En zoals altijd blijkt ook nu weer, dat Gerold Dompig en de zijnen van de commissie niet echt gediend zijn van opbouwende kritiek. Dat bevestigt ook weer mijn stellingname, dat deze commissie haar langste tijd heeft gehad en dient te worden opgeheven en vervangen te worden door een permanent 'ordeningsbureau' waar uiteenlopende deskundigen uit het veld van de kleinschalige goudwinning werkzaam kunnen zijn. Alles onder een (1) dak en los van de regering en dus volledig onafhankelijk!

Kritische afstudeerthesis over ordening goudsector in Brownsweggebied

Commissie Ordening Goudsector niet blij met afstudeerrapport Mujenca Pinas

03-11-2013


Paramaribo - De vele botsingen op de goudvelden liegen er niet om, het is niet altijd en niet overal koek en ei tussen de goudzoekers, verspreid over de goudvelden in het binnenland enerzijds en de commissie Ordening Goudsector (COG) anderzijds. Terecht of onterecht, de grootscheepse actie van de autoriteiten om het binnenland te doorkruisen, goudzoekers te registreren, criminelen op te pikken en het overheidsgezag te herstellen zoals COG-coördinator Gerold Dompig het noemt, betekent soms een regelrechte confrontatie met dorpsstructuren en het normale leven van alle dag.

De West bericht zaterdag 2 november 2013 dat Mujenca Pinas (24) op 5 juli 2013 afstudeerde als Bachelor in de Sociologie aan de Anton de Kom Universiteit van Suriname. Voor haar afstudeerthesis deed zij onderzoek naar de visie van kleinschalige goudzoekers over de implementatie en de effecten van de commissie in het Brownsweggebied (Brokopondo). Daarvoor verbleef ze in 2011 een maand lang onder de goudzoekers en vervolgens ging ze nog enkele malen terug voor observatie.

Ze plaatste tijdens haar onderzoek het werk van de ordeningscommissie onder een vergrootglas. Pinas deelde haar onderzoeksresultaten donderdag 31 oktober als inleider met het publiek tijdens een discussieavond van Projecta in het Lalla Rookh Conference Center. De titel van haar inleiding luidde ‘Ordening van de Goudsector te Brownsweg: Traditie vs Verandering’.


Tijdens haar inleiding ging Pinas in op onder meer de geschiedenis van de goudwinning in het gebied en de culturele betekenis van goudwinning voor de lokale bevolking. Ook beschreef zij factoren, die mogelijk een rol spelen bij de spanningen tussen de commissie en de goudzoekers.

Aan het einde van haar inleiding, kwam Pinas tot de conclusie dat, zowel het traditioneel gezag als de goudzoekers ontevreden is, omdat zij niet goed op de hoogte zouden zijn gebracht van de ordening; het traditioneel gezag eerst het grondenrechtenvraagstuk had willen oplossen voordat de goudordening aangepakt werd; het door de commissie beloofde tweemaandelijks overleg is uitgebleven; een groot deel van de goudzoekers ondanks alles, toch voorstander is van ordening van de sector.

Ze concludeerde verder dat de communicatie mank loopt bij de implementatie van de ordening en dat veel goudzoekers, die verwijderd worden van werklocaties omdat ze er illegaal zouden zijn, geen nieuwe plek krijgen aangewezen om te werken. Ten tijde van het onderzoek van Pinas raakte zeker 83,5% van de verwijderde goudzoekers werkloos, ook zou de ordening direct of indirect een negatieve invloed hebben gehad op de geldstroom in het gebied en op de gezinssituatie in de dorpen, en extra hebben aangezet tot criminaliteit.

Aan het einde van haar betoog heeft zij de autoriteiten onder meer aanbevolen meer te gaan praten met de dorpsgemeenschappen teneinde te komen tot alternatieven; het traditioneel gezag regelmatig op de hoogte houden over de ontwikkelingen. Des temeer omdat de mening van dorpelingen en de autoriteiten verschilt over het begrip ‘ontwikkelingen’.

Daarnaast denkt ze dat de overheid mogelijk beter zijn opgeschoten als zij in kleine groepen over de materie had gediscussieerd met dorpelingen in plaats van uit te gaan van de bevindingen afkomstig van een massale goudconferentie. In kleine groepen zouden zaken naar voren zijn gekomen die de dorpen direct raken en hadden partijen alle gelegenheid om knelpunten weg te werken.

Ze beveelt de overheid casu quo de COG aan om de beschikbare informatie verteerbaar te maken, voor de veelal ongeschoolde goudzoekers en iemand die affiniteit heeft met het binnenland te betrekken bij het plannen van de uitvoering. De inleiding bracht levendige discussies tot stand tussen de nieuwbakken sociologe en onder meer vertegenwoordigers van de COG in de zaal, prikkelde daarenboven aanwezigen tot scherpe stellingen en lokte volksvertegenwoordiger Ronny Asabina (BEP) uit om zijn eerdere parlementaire standpunten op de goudordening bij deze gelegenheid opnieuw van stal te halen.

Pinas trapte de commissie en de autoriteiten tegen de schenen, getuige de felle reacties van de COG in een niet-officieel verweer. De COG-vertegenwoordigers voerden onder meer aan, dat de situatie thans veel is veranderd in positieve zin in vergelijking met de periode waarin Pinas haar onderzoek heeft gedaan, een ontwikkeling die werd verwelkomd door de inleidster.

Noot:
Eindelijk een publieke kritische noot over het functioneren van de commissie Ordening Goudsector. En zoals altijd blijkt ook nu weer, dat Gerold Dompig en de zijnen van de commissie niet echt gediend zijn van opbouwende kritiek. Dat bevestigt ook weer mijn stellingname, dat deze commissie haar langste tijd heeft gehad en dient te worden opgeheven en vervangen te worden door een permanent 'ordeningsbureau' waar uiteenlopende deskundigen uit het veld van de kleinschalige goudwinning werkzaam kunnen zijn. Alles onder een (1) dak en los van de regering en dus volledig onafhankelijk!

vrijdag 1 november 2013

Drie agenten ernstig mishandeld in Benzdorp

Leden Korps Politie Suriname belaagd en mishandeld in goudzoekersenclave

01-11-2013


Paramaribo - Twee politieagenten en een politieassistent zijn, zo bericht de Ware Tijd vanmiddag, vrijdag 1 november 2013, gistermiddag zwaar mishandeld in de goudzoekers- enclave Benzdorp in het zuidoosten van Suriname. Een van hen heeft een arm- en beenfractuur opgelopen, terwijl zijn collega ernstig gewond raakte aan een oog. De assistent is er vanaf gekomen met kneuzingen.

Er zijn drie verdachten aangehouden met behulp van het leger.

De drie waren richting het dorp getrokken om een geval van bedreiging te onderzoeken. Een dorpsbewoner zou een Braziliaan ernstig hebben bedreigd.
Toen de verdachte in de boeien werd geslagen, werden de politieambtenaren door een groep mannen uit het dorp aangevallen en mishandeld. Om zichzelf in vrijheid te brengen waren ze genoodzaakt waarschuwingsschoten te lossen.

Behalve de drie ingesloten verdachten, zijn vijf andere mannen na verhoor heengezonden. Het is niet uitgesloten dat er meer aanhoudingen volgen.