Plotseling heeft NIMOS aandacht voor aanpak kwikgebruik op goudvelden

NIMOS wil gebruik kwik volledig uitbannen

Kwikgehalte boven Paramaribo overschrijdt sterk internationale normen

Wetenschappers: Tijd voor actie

15-03-2013

Het Nationaal Instituut voor Milieu en Ontwikkeling in Suriname (NIMOS) heeft de eerste stap gezet om het gebruik van kwik volledig uit te bannen. Het thema ‘Minimalisering en voorkomen van kwikgebruik in Suriname’, stond gisteren, donderdag 14 maart 2013, op een seminar donderdag centraal. Dit met het oog op de herdenking van het 15-jarig bestaan van het instituut vandaag, zo is te lezen op Starnieuws.

Het seminar moet leiden tot het ratificeren van het VN Minamata verdrag later dit jaar. Suriname kan hiermee behoren tot de eerste vijftig landen die nodig zijn om dit verdrag aan te nemen en te ratificeren. Op het seminar is dan ook volop aandacht besteed aan de inhoud van het verdrag, de effecten, voor- en nadelen van het ratificeren daarvan zijn en vooral wat Suriname zal moeten doen op het gebied van wetgeving om deel te kunnen zijn.

Farsia Hausil, jurist bij het NIMOS, heeft de inhoud van het verdrag met de deelnemers doorgenomen. Volgens haar is dit het eerste verdrag dat specifiek is gericht op het tegengaan van kwikgebruik, vooral in de kleinschalige mijnbouwindustrie. Andere verdragen die Suriname en ook andere landen hebben getekend hebben slechts enkele verwijzingen.

Het Minamata verdrag is een lijvig document dat veertig artikelen beslaat die gedetailleerd zijn uitgewerkt. Het hoofddoel van het verdrag is de volledige bescherming van mens en milieu. Na ratificatie zal in- en uitvoer van kwik en kwikproducten alleen mogelijk zijn per ontheffing van het secretariaat van dit verdrag.

Waarnemend directeur van NIMOS, Cedric Nelom, die het seminar opende, haalde aan dat deze eerste stap moet leiden tot een beleidsdocument. Daarin zal komen vast te staan wat er gedaan moet worden om partij te worden bij het verdrag. Het instituut wil in het traject ervan verzekerd zijn en er op toezien dat het tekenen van het Minamata verdrag niet zonder meer zal plaatsvinden. Veel verdragen worden geratificeerd, waarna er weinig of helemaal geen uitvoering is.

Op het seminar is veel aandacht besteed aan het kwikgebruik in Suriname. De wetenschappers Dennis Wip en Paul Ouboter van de Anton de Kom Universiteit van Suriname, hebben presentaties verzorgd over het kwikgebruik in de kleinschalige mijnbouwindustrie en de schadelijke effecten ervan voor lucht, bodem en water.

Wip heeft speciaal voor het seminar recente metingen gedaan in Paramaribo naar het kwikgehalte in de atmosfeer. Daaruit blijkt, dat de concentratie van kwik in de atmosfeer vele malen hoger is dan toegestane normen van internationale instituten. De wetenschappers die hun bezorgdheid hebben geuit hierover, zijn toch van mening dat er beter en gestructureerd onderzoek zal moeten plaatsvinden op verschillende niveaus.

De veronderstelling dat alleen de goudsector kwikvervuiling in Suriname veroorzaakt, is verkeerd. De totale mijnbouwsector inclusief de productie van aardolie en bauxiet en natuurlijke processen, draagt daartoe bij. Dat schrijft vandaag journalist Ivan Cairo in de Ware Tijd naar aanleiding van het seminar.

Maar het grootste kwikdampgevaar komt door de uitstoot van de aluinaarde-fabriek te Paranam. Volgens Wip worden er ‘liever gisteren dan vandaag’ acties ondernomen.

Het zwaar giftige kwik komt overal in de wereld in de aardkorst voor, ook in Suriname. ‘Op het moment dat je aan mijnbouw doet, wordt kwik gemobiliseerd’, zegt Wip en komen kwikdampen vrij in de atmosfeer. Dus ook bij de grootschalige mijnbouwoperaties van Rosebel Gold Mines, Suralco en de aardolieproductie van Staatsolie. Wat moet gebeuren is dat er bedrijfsprocessen moeten komen om de uitstoot te minimaliseren of de kwik die gewonnen wordt als bijproduct van bepaalde operaties op een voor mens en milieu veilige manier te verwerken.

Volgens Wip produceert Paramaribo als kleine stad het zesvoudige aan kwikuitstoot dan een van de meest vervuilde steden in China. ‘Wat we moeten doen, is instanties als arbeidsinspecties gezondheidsinspecteurs en het Nationaal Instituut voor Milieu en Ontwikkeling in Suriname laten zorgen voor regelgeving en normen voor de productie en uitstoot van kwik’, stelt Wip. Volgens hem staan medewerkers in de raffinage én goudsector, maar ook personen die met de activiteiten niet te maken hebben bloot aan ernstigere gezondheidsgevaren.

Hij zegt vandaag tegenover webredacteur Wilfred Leeuwin van Starnieuws, metingen te hebben gedaan in Paramaribo van tussen de 7.000 tot 8.000 monogram kwikuitstoot per kubieke meter, terwijl de norm van de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO, World Health Organization) een norm hanteert van 1 microgram of 1.000 monogram per kubieke meter. De wetenschapper zegt dat hierdoor de gezondheid van mens en de vervuiling van het milieu zonder meer onder druk komen te staan. Volgens hem is het nu dringend tijd dat er eindelijk een milieuwet komt met standaarden, waardoor bedrijven en personen in de mijnbouwindustrie juiste richtlijnen hebben.

Ook de Commissie Ordening Goudsector in Suriname heeft deelgenomen aan het seminar. Manager Gerold Dompig heeft daar uitleg gegeven over de situatie in de goudvelden, met name de Greenstone Belt, waar goud wordt gewonnen. Overigens kondigde Dompig in 2012 aan dat vanaf januari 2013 kwik zou zijn uitgebannen in Suriname. Om dat te kunnen bereiken is echter de medewerking van de goudzoekers vereist, maar die zitten, vooral vanwege financiële redenen, niet te springen om over te stappen op milieuvriendelijke winningsmethoden. Zolang die overstap hen niet mogelijk wordt gemaakt, blijft kwik via illegale, smokkel, kanalen het land binnen stromen om een weg te zoeken naar de goudvelden. Zolang er niet daadwerkelijk wordt opgetreden tegen het gebruik van kwik in de goudvelden, zullen het milieu en de volksgezondheid onder binnenlandbewoners schade blijven ondervinden.

Voor meer informatie over kwikonderzoeken in Suriname in het verleden klik hier.

Noot:
Eindelijk komt er wat beweging om kwik uit te bannen in Suriname. Maar, eerst 'zien' dan geloven. Het heeft al te lang geduurd voordat er daadwerkelijk concreet actie werd ondernomen. Regeringen en milieuorganisaties zagen toe, voerden nu en dan een onderzoekje uit, maar de uitkomsten van de onderzoeken leidden vervolgens tot niets. Kwik werd en wordt nog steeds in de goudvelden gebruikt. Tegen dat gebruik wordt niet opgetreden, er wordt niet tot nauwelijks gecontroleerd. Volgens mij is nooit kwik in het binnenland in beslag genomen. Af en toe word bij toeval, tijdens bijvoorbeeld een verkeerscontrole op de Oost-Westverbinding in Nickerie of Coronie, een hoeveelheid gesmokkelde, illegale, kwik gevonden en in beslag genomen. De grenzen zijn lek en kwik kan vrij eenvoudig de porknokkers en garimpeiros bereiken.

Plotseling heeft NIMOS aandacht voor aanpak kwikgebruik op goudvelden

NIMOS wil gebruik kwik volledig uitbannen

Kwikgehalte boven Paramaribo overschrijdt sterk internationale normen

Wetenschappers: Tijd voor actie

15-03-2013

Het Nationaal Instituut voor Milieu en Ontwikkeling in Suriname (NIMOS) heeft de eerste stap gezet om het gebruik van kwik volledig uit te bannen. Het thema ‘Minimalisering en voorkomen van kwikgebruik in Suriname’, stond gisteren, donderdag 14 maart 2013, op een seminar donderdag centraal. Dit met het oog op de herdenking van het 15-jarig bestaan van het instituut vandaag, zo is te lezen op Starnieuws.

Het seminar moet leiden tot het ratificeren van het VN Minamata verdrag later dit jaar. Suriname kan hiermee behoren tot de eerste vijftig landen die nodig zijn om dit verdrag aan te nemen en te ratificeren. Op het seminar is dan ook volop aandacht besteed aan de inhoud van het verdrag, de effecten, voor- en nadelen van het ratificeren daarvan zijn en vooral wat Suriname zal moeten doen op het gebied van wetgeving om deel te kunnen zijn.

Farsia Hausil, jurist bij het NIMOS, heeft de inhoud van het verdrag met de deelnemers doorgenomen. Volgens haar is dit het eerste verdrag dat specifiek is gericht op het tegengaan van kwikgebruik, vooral in de kleinschalige mijnbouwindustrie. Andere verdragen die Suriname en ook andere landen hebben getekend hebben slechts enkele verwijzingen.

Het Minamata verdrag is een lijvig document dat veertig artikelen beslaat die gedetailleerd zijn uitgewerkt. Het hoofddoel van het verdrag is de volledige bescherming van mens en milieu. Na ratificatie zal in- en uitvoer van kwik en kwikproducten alleen mogelijk zijn per ontheffing van het secretariaat van dit verdrag.

Waarnemend directeur van NIMOS, Cedric Nelom, die het seminar opende, haalde aan dat deze eerste stap moet leiden tot een beleidsdocument. Daarin zal komen vast te staan wat er gedaan moet worden om partij te worden bij het verdrag. Het instituut wil in het traject ervan verzekerd zijn en er op toezien dat het tekenen van het Minamata verdrag niet zonder meer zal plaatsvinden. Veel verdragen worden geratificeerd, waarna er weinig of helemaal geen uitvoering is.

Op het seminar is veel aandacht besteed aan het kwikgebruik in Suriname. De wetenschappers Dennis Wip en Paul Ouboter van de Anton de Kom Universiteit van Suriname, hebben presentaties verzorgd over het kwikgebruik in de kleinschalige mijnbouwindustrie en de schadelijke effecten ervan voor lucht, bodem en water.

Wip heeft speciaal voor het seminar recente metingen gedaan in Paramaribo naar het kwikgehalte in de atmosfeer. Daaruit blijkt, dat de concentratie van kwik in de atmosfeer vele malen hoger is dan toegestane normen van internationale instituten. De wetenschappers die hun bezorgdheid hebben geuit hierover, zijn toch van mening dat er beter en gestructureerd onderzoek zal moeten plaatsvinden op verschillende niveaus.

De veronderstelling dat alleen de goudsector kwikvervuiling in Suriname veroorzaakt, is verkeerd. De totale mijnbouwsector inclusief de productie van aardolie en bauxiet en natuurlijke processen, draagt daartoe bij. Dat schrijft vandaag journalist Ivan Cairo in de Ware Tijd naar aanleiding van het seminar.

Maar het grootste kwikdampgevaar komt door de uitstoot van de aluinaarde-fabriek te Paranam. Volgens Wip worden er ‘liever gisteren dan vandaag’ acties ondernomen.

Het zwaar giftige kwik komt overal in de wereld in de aardkorst voor, ook in Suriname. ‘Op het moment dat je aan mijnbouw doet, wordt kwik gemobiliseerd’, zegt Wip en komen kwikdampen vrij in de atmosfeer. Dus ook bij de grootschalige mijnbouwoperaties van Rosebel Gold Mines, Suralco en de aardolieproductie van Staatsolie. Wat moet gebeuren is dat er bedrijfsprocessen moeten komen om de uitstoot te minimaliseren of de kwik die gewonnen wordt als bijproduct van bepaalde operaties op een voor mens en milieu veilige manier te verwerken.

Volgens Wip produceert Paramaribo als kleine stad het zesvoudige aan kwikuitstoot dan een van de meest vervuilde steden in China. ‘Wat we moeten doen, is instanties als arbeidsinspecties gezondheidsinspecteurs en het Nationaal Instituut voor Milieu en Ontwikkeling in Suriname laten zorgen voor regelgeving en normen voor de productie en uitstoot van kwik’, stelt Wip. Volgens hem staan medewerkers in de raffinage én goudsector, maar ook personen die met de activiteiten niet te maken hebben bloot aan ernstigere gezondheidsgevaren.

Hij zegt vandaag tegenover webredacteur Wilfred Leeuwin van Starnieuws, metingen te hebben gedaan in Paramaribo van tussen de 7.000 tot 8.000 monogram kwikuitstoot per kubieke meter, terwijl de norm van de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO, World Health Organization) een norm hanteert van 1 microgram of 1.000 monogram per kubieke meter. De wetenschapper zegt dat hierdoor de gezondheid van mens en de vervuiling van het milieu zonder meer onder druk komen te staan. Volgens hem is het nu dringend tijd dat er eindelijk een milieuwet komt met standaarden, waardoor bedrijven en personen in de mijnbouwindustrie juiste richtlijnen hebben.

Ook de Commissie Ordening Goudsector in Suriname heeft deelgenomen aan het seminar. Manager Gerold Dompig heeft daar uitleg gegeven over de situatie in de goudvelden, met name de Greenstone Belt, waar goud wordt gewonnen. Overigens kondigde Dompig in 2012 aan dat vanaf januari 2013 kwik zou zijn uitgebannen in Suriname. Om dat te kunnen bereiken is echter de medewerking van de goudzoekers vereist, maar die zitten, vooral vanwege financiële redenen, niet te springen om over te stappen op milieuvriendelijke winningsmethoden. Zolang die overstap hen niet mogelijk wordt gemaakt, blijft kwik via illegale, smokkel, kanalen het land binnen stromen om een weg te zoeken naar de goudvelden. Zolang er niet daadwerkelijk wordt opgetreden tegen het gebruik van kwik in de goudvelden, zullen het milieu en de volksgezondheid onder binnenlandbewoners schade blijven ondervinden.

Voor meer informatie over kwikonderzoeken in Suriname in het verleden klik hier.

Noot:
Eindelijk komt er wat beweging om kwik uit te bannen in Suriname. Maar, eerst 'zien' dan geloven. Het heeft al te lang geduurd voordat er daadwerkelijk concreet actie werd ondernomen. Regeringen en milieuorganisaties zagen toe, voerden nu en dan een onderzoekje uit, maar de uitkomsten van de onderzoeken leidden vervolgens tot niets. Kwik werd en wordt nog steeds in de goudvelden gebruikt. Tegen dat gebruik wordt niet opgetreden, er wordt niet tot nauwelijks gecontroleerd. Volgens mij is nooit kwik in het binnenland in beslag genomen. Af en toe word bij toeval, tijdens bijvoorbeeld een verkeerscontrole op de Oost-Westverbinding in Nickerie of Coronie, een hoeveelheid gesmokkelde, illegale, kwik gevonden en in beslag genomen. De grenzen zijn lek en kwik kan vrij eenvoudig de porknokkers en garimpeiros bereiken.

Kaloti tracht zorgen bewoners Wit Santi over 'minthouse' weg te nemen

'Kaloti werkt conform ISO-standaarden'

'Nul komma nul procent vervuiling van het milieu'

Bewoners blijven vasthouden aan milieuonderzoek

13-03-2013


Wanneer de goudraffinaderij van Kaloti Suriname in productie gaat, komt het milieu in de omgeving van het bedrijf niet onder druk te staan. De bewoners van Wit Santi hoeven zich geen zorgen te maken over eventuele negatieve effecten van de activiteiten van het minthouse.

De Surinaamse Kaloti-vertegenwoordiger Winston Wilson tracht vandaag, woensdag 13 maart 2013, via de Ware Tijd, met deze reactie de dorpelingen gerust te stellen.

Bewoners hebben zich tegenover de krant beklaagd, dat zij in het duister tasten en niet weten of de vestiging van het minthouse nabij het dorp negatieve gevolgen zal hebben voor het milieu en de mens. Ze vrezen dat de lucht door kwikdamp vervuild wordt en het grondwater verontreinigd raakt door andere afvalstoffen.

‘We willen weten of er rekening is gehouden met vervuiling van onze leefgemeenschap. Vooral de gezondheid van de mensen moet niet in gevaar komen’, aldus kapitein Patrick Mande van Wit Santi.

‘Het instituut zal conform internationaal geaccepteerde ISO-standaarden werken, waarbij er nul komma nul procent vervuiling optreedt. Zelfs de machines zijn voorzien van een milieukeurmerk, waarbij het instituut regelmatig een audit ondergaat om deze status te behouden’, aldus Wilson.

Kaloti treft nu de laatste voorbereidingen om de aanbesteding voor het elektrotechnisch- en mechanisch deel af te ronden. Hierbij wordt het bedrijf geholpen door specialistische bedrijven uit het buitenland. ‘Pas als dit is afgerond gaat die fase van het project in en komt NIMOS in beeld. Dus logisch dat ze nog niets weten.’

Volgens Cedric Nelom, directeur van het Nationaal Instituut voor Milieu en Ontwikkeling in Suriname (NIMOS) is het instituut nog niet gevraagd om advies uit te brengen over de raffinaderij. Hij weet dat het NIMOS een milieumanagementplan vraagt van een bedrijf, wanneer de overheid dat nodig vindt. Vervolgens geeft het NIMOS zijn advies over het milieumanagementplan. 

‘Het NIMOS adviseert bijna nooit negatief, omdat we samen met het bedrijf aanpassingen plegen om de schade aan het milieu te minimaliseren’, beweert Nelom. Hij kan nog niet zeggen of de raffinaderij van Kaloti negatieve effecten zal hebben op het milieu.

Ondanks dat het gebouw niet wordt opgezet in het dorp, vindt Mande dat er een milieuonderzoek moest plaatsvinden. Ook zijn gemeenschap moet geraadpleegd worden. Het opzetten van de raffinaderij is volgens hem een positieve ontwikkeling voor Suriname. ‘Maar de mens en het milieu mogen hiervan niet de dupe worden. Onze kanttekeningen moeten ook meegenomen worden.’

Kaloti tracht zorgen bewoners Wit Santi over 'minthouse' weg te nemen

'Kaloti werkt conform ISO-standaarden'

'Nul komma nul procent vervuiling van het milieu'

Bewoners blijven vasthouden aan milieuonderzoek

13-03-2013


Wanneer de goudraffinaderij van Kaloti Suriname in productie gaat, komt het milieu in de omgeving van het bedrijf niet onder druk te staan. De bewoners van Wit Santi hoeven zich geen zorgen te maken over eventuele negatieve effecten van de activiteiten van het minthouse.

De Surinaamse Kaloti-vertegenwoordiger Winston Wilson tracht vandaag, woensdag 13 maart 2013, via de Ware Tijd, met deze reactie de dorpelingen gerust te stellen.

Bewoners hebben zich tegenover de krant beklaagd, dat zij in het duister tasten en niet weten of de vestiging van het minthouse nabij het dorp negatieve gevolgen zal hebben voor het milieu en de mens. Ze vrezen dat de lucht door kwikdamp vervuild wordt en het grondwater verontreinigd raakt door andere afvalstoffen.

‘We willen weten of er rekening is gehouden met vervuiling van onze leefgemeenschap. Vooral de gezondheid van de mensen moet niet in gevaar komen’, aldus kapitein Patrick Mande van Wit Santi.

‘Het instituut zal conform internationaal geaccepteerde ISO-standaarden werken, waarbij er nul komma nul procent vervuiling optreedt. Zelfs de machines zijn voorzien van een milieukeurmerk, waarbij het instituut regelmatig een audit ondergaat om deze status te behouden’, aldus Wilson.

Kaloti treft nu de laatste voorbereidingen om de aanbesteding voor het elektrotechnisch- en mechanisch deel af te ronden. Hierbij wordt het bedrijf geholpen door specialistische bedrijven uit het buitenland. ‘Pas als dit is afgerond gaat die fase van het project in en komt NIMOS in beeld. Dus logisch dat ze nog niets weten.’

Volgens Cedric Nelom, directeur van het Nationaal Instituut voor Milieu en Ontwikkeling in Suriname (NIMOS) is het instituut nog niet gevraagd om advies uit te brengen over de raffinaderij. Hij weet dat het NIMOS een milieumanagementplan vraagt van een bedrijf, wanneer de overheid dat nodig vindt. Vervolgens geeft het NIMOS zijn advies over het milieumanagementplan. 

‘Het NIMOS adviseert bijna nooit negatief, omdat we samen met het bedrijf aanpassingen plegen om de schade aan het milieu te minimaliseren’, beweert Nelom. Hij kan nog niet zeggen of de raffinaderij van Kaloti negatieve effecten zal hebben op het milieu.

Ondanks dat het gebouw niet wordt opgezet in het dorp, vindt Mande dat er een milieuonderzoek moest plaatsvinden. Ook zijn gemeenschap moet geraadpleegd worden. Het opzetten van de raffinaderij is volgens hem een positieve ontwikkeling voor Suriname. ‘Maar de mens en het milieu mogen hiervan niet de dupe worden. Onze kanttekeningen moeten ook meegenomen worden.’

3.000 illegale garimpeiros en porknokkers verwijderd uit Sarakreekgebied

BEP-Assembleelid Asabina plaatst vraagtekens bij ontruiming

Lokale bewoners nauwelijks geïnformeerd- Bewoners zijn verdreven door gewapende mannen

13-03-2013

Tussen november en februari zijn drieduizend illegale goudzoekers verwijderd uit het Sarakreekgebied, tweeduizend Brazilianen en duizend Surinamers. In totaal werden tweehonderd illegale goudmijnen ontdekt. De operaties zijn uitgevoerd door de Commissie Ordening Goudsector (COG) en gaan lopen nog. 

Gerold Dompig, voorzitter van het Managementteam van de commissie, zegt vandaag, woensdag 13 maart 2013, in de Ware Tijd, dat het gaat om een ‘no nonsense’ optreden. ‘Als je helemaal geen papieren hebt, is het direct wegwezen.’

Volgens Dompig zijn tijdens de ordening, goudzoekers ontdekt die geen concessie hadden over het gebied waar zij goud wonnen. In sommige gevallen zijn en worden de mensen begeleid om hun werk volgens de regels te doen.

Ook goudzoekers die afvalwater in de Sarakreek loosden zijn onmiddellijk verwijderd.

Volgens BEP-Assembleelid Ronny Asabina is het water van de Sarakreek en zelfs dat van het stuwmeer vervuild. ‘Het drinkwater van de mensen is totaal vervuild door de goudwinningsactiviteiten in het gebied.’

Er is veel onduidelijkheid over de kleine goudwinning voor de bewoners van het dorp Sarakreek. ‘De bewoners worden door het centraal gezag of door de commissie niet ingelicht over ontwikkelingen in hun woon- en leefgebied. De overheid dient de gemeenschap te informeren over goudconcessies die worden verstrekt’, stelt Asabina.

Hij zegt dat de bewoners zich zorgen maken over de toestand in het Sarakreekgebied, want zij zien dat personen in militair uniform het gebied afbakenen zonder daarvan op de hoogte te zijn gesteld.

‘Alvorens er een concessie over een bepaald gebied wordt gegeven plegen de Geologische Mijnbouwkundige Dienst en het ministerie van Natuurlijke Hulpbronnen overleg met het traditioneel gezag daar’, reageert Dompig.

Hij voegt eraan toe, dat er wel gevallen zijn geweest waarbij er geen overleg was, maar opmerkelijk genoeg is hij niet in staat daarvoor een verklaring te geven.

Er zijn ook gevallen waarbij bewoners onlangs uit hun gebied zijn verdreven door gewapende mannen, weet Asabina. Hij vermoedt dat de gewapende mannen werkzaam zijn bij een beveiligingsbedrijf van een goudconcessionaris in het gebied. Als voorbeeld haalt de parlementariër aan, dat een goudzoeker door gewapende mannen is verwijderd uit een gebied dat aan zijn grootouders toebehoort.

‘Dit geval is aangekaart bij de commissie Ordening Goudsector, maar zij hebben nooit opgetreden’, aldus Asabina. Bewoners worden voorgehouden dat zij over de nodige papieren moeten beschikken om goud te winnen.

Het DNA-lid vraagt zich af hoe deze personen over concessies kunnen beschikken, terwijl bewoners, die sinds 1994 concessies hebben aangevraagd die nog niet hebben gekregen.

3.000 illegale garimpeiros en porknokkers verwijderd uit Sarakreekgebied

BEP-Assembleelid Asabina plaatst vraagtekens bij ontruiming

Lokale bewoners nauwelijks geïnformeerd- Bewoners zijn verdreven door gewapende mannen

13-03-2013

Tussen november en februari zijn drieduizend illegale goudzoekers verwijderd uit het Sarakreekgebied, tweeduizend Brazilianen en duizend Surinamers. In totaal werden tweehonderd illegale goudmijnen ontdekt. De operaties zijn uitgevoerd door de Commissie Ordening Goudsector (COG) en gaan lopen nog. 

Gerold Dompig, voorzitter van het Managementteam van de commissie, zegt vandaag, woensdag 13 maart 2013, in de Ware Tijd, dat het gaat om een ‘no nonsense’ optreden. ‘Als je helemaal geen papieren hebt, is het direct wegwezen.’

Volgens Dompig zijn tijdens de ordening, goudzoekers ontdekt die geen concessie hadden over het gebied waar zij goud wonnen. In sommige gevallen zijn en worden de mensen begeleid om hun werk volgens de regels te doen.

Ook goudzoekers die afvalwater in de Sarakreek loosden zijn onmiddellijk verwijderd.

Volgens BEP-Assembleelid Ronny Asabina is het water van de Sarakreek en zelfs dat van het stuwmeer vervuild. ‘Het drinkwater van de mensen is totaal vervuild door de goudwinningsactiviteiten in het gebied.’

Er is veel onduidelijkheid over de kleine goudwinning voor de bewoners van het dorp Sarakreek. ‘De bewoners worden door het centraal gezag of door de commissie niet ingelicht over ontwikkelingen in hun woon- en leefgebied. De overheid dient de gemeenschap te informeren over goudconcessies die worden verstrekt’, stelt Asabina.

Hij zegt dat de bewoners zich zorgen maken over de toestand in het Sarakreekgebied, want zij zien dat personen in militair uniform het gebied afbakenen zonder daarvan op de hoogte te zijn gesteld.

‘Alvorens er een concessie over een bepaald gebied wordt gegeven plegen de Geologische Mijnbouwkundige Dienst en het ministerie van Natuurlijke Hulpbronnen overleg met het traditioneel gezag daar’, reageert Dompig.

Hij voegt eraan toe, dat er wel gevallen zijn geweest waarbij er geen overleg was, maar opmerkelijk genoeg is hij niet in staat daarvoor een verklaring te geven.

Er zijn ook gevallen waarbij bewoners onlangs uit hun gebied zijn verdreven door gewapende mannen, weet Asabina. Hij vermoedt dat de gewapende mannen werkzaam zijn bij een beveiligingsbedrijf van een goudconcessionaris in het gebied. Als voorbeeld haalt de parlementariër aan, dat een goudzoeker door gewapende mannen is verwijderd uit een gebied dat aan zijn grootouders toebehoort.

‘Dit geval is aangekaart bij de commissie Ordening Goudsector, maar zij hebben nooit opgetreden’, aldus Asabina. Bewoners worden voorgehouden dat zij over de nodige papieren moeten beschikken om goud te winnen.

Het DNA-lid vraagt zich af hoe deze personen over concessies kunnen beschikken, terwijl bewoners, die sinds 1994 concessies hebben aangevraagd die nog niet hebben gekregen.

Groot aantal 'drop-outs' werkzaam op de goudvelden

Jongens van 15 en 16 jaar aan het werk als sjouwer en graver

  
BEP-Assembleelid Ajaiso luidt alarmbel

12-03-2013


‘Hoe groot het aantal is, is mij niet bekend, maar ik weet dat er veel drop-outs van de lagere school werken op de goudvelden’, zegt BEP-Assembleelid Waldie Ajaiso uit Sipaliwini vandaag, dinsdag 12 maart 2013, in het Dagblad Suriname.

Het zijn meestal opgeschoten jongens van boven de 15 en 16 jaar die de lagere school verlaten en gaan werken in de goudmijnen. ‘De goudkoorts trekt veel van deze jongens aan’, zegt het DNA-lid. Ajaiso vindt het een trieste ontwikkeling. De jongens werken er meestal als sjouwer en graver.

‘Alleen al voor het graven krijgen ze een gram goud. En dat is een aardig bedrag’, zegt Ajaiso. De parlementariër zegt dat de Commissie Ordening Goudsector nog veel werk te verzetten heeft in het binnenland. De goudordening dient deze gevallen op de velden te rapporteren en door te spelen naar de bevoegde instanties die mogen optreden.

‘Dat is ook hun taak, het heeft allemaal te maken met de ordening’, aldus het BEP-assembleelid.

Ajaiso vindt, dat er in deze ook een belangrijke taak is weggelegd voor het ministerie van Onderwijs en Volksontwikkeling. ‘Als het ministerie niet in staat is de randvoorwaarden te creëren dat kinderen in het binnenland op een adequate manier onderwijs kunnen genieten, dan zal je deze uitspattingen krijgen.’

Het DNA-lid hoopt dat de bevoegde autoriteiten die moeten waken voor de leerplicht en ervoor dienen te zorgen dat kinderen gratis onderwijs krijgen, zich niet van verantwoordelijkheden zullen onttrekken.