Directeur Bissumbhar van Boss Enterprises: 'We lijden dagelijks 8.000 tot 10.000 US dollar verlies'

(Bron foto: Boss Enterprises)

Inwoners Balingsoela weigeren te vertrekken uit concessie Boss Enterprises

'Politie schijnt nog niet in staat om daar de veiligheid te garanderen'


Inwoners van Balingsoela in Brokopondo, onder wie illegale goudzoekers, lijken niet van plan te zijn om te vertrekken uit de concessie van mijnbouwbedrijf Boss Enterprises. Ze willen op een deel van de concessie goud zoeken, aldus de Ware Tijd vrijdagavond 6 maart 2020. 

Het bedrijf is sinds maandag gesloten nadat illegale goudzoekers werknemers mishandeld en met de dood bedreigd hebben. Ook zijn bedrijfseigendommen vernield. De 48 medewerkers die daar waren zijn halsoverkop naar Paramaribo gebracht. Totaal telt het bedrijf ongeveer zestig werknemers.

Districtscommissaris Frederik Finisie ziet als oplossing, dat de onderneming een deel van de concessie aan de illegalen afstaat.

De politie schijnt volgens directeur Narpath Bissumbhar van Boss Enterprises nog niet in staat om daar de veiligheid te garanderen. 'We voelen ons in de steek gelaten. We lijden dagelijks 8.000 tot 10.000 US dollar verlies.' De schade die is aangericht aan bedrijfseigendommen, zoals machines, is nog niet berekend, omdat vertegenwoordigers van het bedrijf niet naar de plek kunnen.

Bissumbhar had woensdag een gesprek met onder andere het ministerie van Natuurlijke Hulpbronnen en de commissie Ordening Goudsector Suriname. Deze laatste zal volgens hem met andere veiligheidsautoriteiten zorgen dat de rust en orde in het gebied terugkeren, waardoor het personeel zich weer veilig voelt. Tot gistermiddag waren er echter nog onbevoegden op de concessie. Hierdoor is het moeilijk te zeggen wanneer het bedrijf zijn operatie zal hervatten.

Het probleem begon maandag rond zeven uur 's morgens met het barricaderen van de toegangsweg tot het bedrijf. Tegen twee uur 's middags escaleerde de situatie. De mensen zijn het bedrijf binnengedrongen en hebben zaken kapot geslagen. 'Er zijn werknemers getraumatiseerd en sommige van hen willen daar niet meer werken. Bewoners hebben gezegd dat ze op hen zullen schieten', zegt Bissumbhar.

Hij herinnert zich, dat het bedrijf sinds 1996 activiteiten ontplooit in het gebied. Dat jaar heeft het een exploratievergunning gekregen en in 2012 een exploitatievergunning. In 2016 is Boss Enterprises begonnen met haar operaties en daarvóór al waren mensen van het gebied tegen de activiteiten. 'Wij zijn niet in hun gemeenschapsbos en in de omgeving is ook een andere goudconcessie. Er viel vroeger wel een deel van het gemeenschapsbos in onze concessie, maar dat is sinds 1998 vervallen', aldus Bissumbhar.

Districtscommissaris Frederik Finisie van Brokopondo vindt, dat de ondernemer water bij de wijn moet doen om het probleem op te lossen. De mensen zouden namelijk niet zijn gekend in de uitgifte van de concessie. 'Ze eisen een stuk land waar ze ook hun goud kunnen delven, maar Bissumbhar wil dat niet. Hij kan een overeenkomst met hen tekenen en een deel van de winst ontvangen', zegt Finisie. Hij weet dat de mensen ook spoedig aan tafel zullen zitten met het ministerie van Natuurlijke Hulpbronnen om hun zienswijze kenbaar te maken.

Finisie heeft maandag ter plaatse naar de mensen geluisterd en heeft ze ook toegesproken. 'Ze hadden toen gezegd dat ze zouden vertrekken, maar dat ze de volgende dag terug zouden keren.'

Bouterse over kwestie Rosebel: 'Het is een gevoelige materie, maar met gezamenlijke inspanning en Gods wil komen we eruit'

'Een concrete oplossing ligt niet voor de hand ligt, het zal nog een tijdje duren'


'Het is een gevoelige materie, maar met gezamenlijke inspanning en Gods wil komen we eruit', aldus president Desi Bouterse, verwijzend naar het geschil tussen de ontevreden porknokkers in Brokopondo en IAmGold/Rosebel Gold Mines. De situatie bereikte twee weken geleden een climax toen Furgill Aloeboetoe werd doodgeschoten door een lid van de taskforce, die volgens het Korps Politie Suriname (KPS) bestaat uit leden van het KPS, het Nationaal Leger, leden van de Commissie Ordening Goudsector en bewakers van het mijnbouwbedrijf zelf. 

De president heeft onlangs in het gebied diverse partijen aangehoord, onder wie de directeur van het Canadese bedrijf IAmGold, Steve Letwin. Hoewel het staatshoofd voorlopig niet veel kwijt wil over de situatie, onderstreept hij dat een concrete oplossing niet voor de hand ligt. 'Het zal nog een tijdje duren', zegt Bouterse.

Een ingewijde zegt, dat de bedrijfsactiviteiten voor het grootste deel nog stil liggen, sinds zondag 28 juli. 'De werkzaamheden zijn nog niet gestart. Het is nog steeds hetzelfde als twee weken terug. De mijnoperatie ligt nog plat.'

Intussen is duidelijk, dat de woede bij sommigen nog niet geluwd is. Ontevreden personen hebben in het weekend een elektriciteitsmast vernield. Daarnaast zou er volgens districtscommissaris Frederik Finisie ook zijn geschoten op een auto. 'Den man no si neks ete. A sani musu seti bun. Zolang er geen duidelijkheid is, den man o kisi probleem', verzekert een porknokker.

Het politieonderzoek naar de personen achter de vernielingen duurt voort.

Eindelijk politiebericht over doodschieten illegale goudzoeker in Rosebel-concessie

Taskforce was bezig met het verwijderen van een grote groep illegale goudzoekers


De 25-jarige illegale goudzoeker Furgil Aloeboetoe is zondagmiddag doodgeschoten op de concessie van het Canadese goudmijnbouwbedrijf IAmGold. Op die bewuste zondagmiddag was een taskforce bezig met het verwijderen van een grote groep illegale goudzoekers uit een der mijngebieden van het bedrijf, aldus bericht dinsdagmiddag 30 juli 2019 pas het Korps Politie Suriname. 

De taskforce bestaat uit leden van het Korps Politie Suriname, het Surinaams Nationaal Leger, leden van de Commissie Ordening Goudsector en bewakers van het mijnbouwbedrijf zelf.

Op een bepaald moment liep de situatie uit de hand waarbij leden van de taskforce gebruik maakten van hun vuurwapens. Daarbij zijn Furgil Aloeboetoe en Leandro. P. door kogels gewond geraakt. De verwonding van Furgil was van dien aard dat hij ter plaatse is gestorven. Leandro werd eerst behandeld in een plaatselijke polikliniek, waarna hij werd overgebracht naar het Academisch Ziekenhuis Paramaribo. Na behandeling in het ziekenhuis mocht hij naar huis.

Na het schietincident hebben de illegale goudzoekers vernielingen gepleegd aan eigendommen van het bedrijf. Zij hebben onder andere een autobus, zwaar materieel en een posthuis van de Commissie Ordening Goudsector in brand gestoken.

Deze zaak is in onderzoek bij de afdeling Recherche Regio Midden.

Ministers van Justitie en Politie, Natuurlijke Hulpbronnen en Regionale Ontwikkeling naar Rosebel

Ongeregeldheden in en rond de Roma Pit zijn afgenomen na komst politieversterking


De ongeregeldheden in en rond de Roma Pit van de Rosebel/IAmGold goudmijn zijn, nadat politieversterking was gestuurd, afgenomen, aldus het ministerie van Justitie en Politie in een vandaag, maandag 29 juli 2019, uitgebracht, zo meldt Starnieuws. 

Na melding van de schermutselingen op het complex van de goudmaatschappij in het district Brokopondo zou het ministerie direct politieversterking naar het gebied hebben gezonden. De ministers van Justitie en Politie, van Natuurlijke Hulpbronnen (NH) en van Regionale Ontwikkeling zullen vandaag een bezoek brengen aan het gebied.

NH-minister Sergio Akiemboto zou gistermiddag al afreizen naar het gebied, maar hem werd geadviseerd dat niet te doen ,omdat de situatie onoverzichtelijk was en de veiligheid niet was gegarandeerd. De bewindslieden zullen samen met districtscommissaris Frederik Finisie en het traditioneel gezag praten over de ontstane situatie. Er zal worden geprobeerd om met alle relevante actoren tot een structurele oplossing in de kwestie te komen, zegt het ministerie van Justitie en Politie via het Nationaal Informatie Instituut.

De planning is ook dat delegatie een bezoek brengt aan de nabestaanden van de slachtoffers. Het ministerie voegt eraan toe, dat het alles met al zijn ten dienste staande middelen doet om de rust in het gebied terug te brengen.

Bij schermutselingen in de Roma Pit werd gistermiddag een porknokker doodgeschoten, terwijl een andere gewond raakt. Als vergelding hebben porknokkers en dorpelingen materieel van het goudbedrijf in brand gestoken. Er zouden vijf graafmachines en een bus in vlammen zijn opgegaan. Vanuit de directie van Rosebel Goldmines is nog geen officiële mededeling gedaan over de situatie.

De personeelsbond bij het bedrijf heeft uit veiligheidsaspecten de werknemers aangezegd het werk te stoppen totdat er duidelijkheid is en er garanties zijn voor de veiligheid van de mensen.

Ter informatie:
In november2017 werd te Nieuw Koffiekamp een historisch document getekend om goud te kunnen mijnen in de Roma Pit, op de concessie van IAmGold/Rosebel Gold Mines. Na meer dan twee decennia was het probleem van illegale goudzoekers in de Roma Pit opgelost. 250 Personen uit Nieuw Koffiekamp zouen hun brood kunnen verdienen door de overeenkomst. De ministers Regilio Dodson van Natuurlijke Hulpbronnen en Edgar Dikan van Regionale Ontwikkeling, hoofdkapitein Ludwich Wijnerman van Nieuw Koffiekamp, Owen Pryor van de lokale goudzoekersvereniging Makamboa en Suresh Kalathil, General Manager van Rosebel Gold Mines, hebben hun handtekening geplaatst onder de overeenkomst.

Vijf ondernemers uit het dorp mochten mijnen in Roma Pit. Zij mochten elk vijftig werknemers uit Nieuw Koffiekamp in dienst nemen. Alle werkers en machines zijn geregistreerd. Politie, militairen en leden van de Commissie Ordening Goudsector zouden belast worden met de beveiliging. Het werken gebeurt onder strenge voorwaarden. Zo is het niet toegestaan om met kwik naar goud te zoeken, zei Dodson. Het winningsproces moet milieuvriendelijk gebeuren.

Maar, eind mei dit jaar, bleek de aanwezigheid van honderden porknokkers in de Roma Pit van IAmGold, een doorn in het oog van bewoners van het dorp Nieuw Koffiekamp te zijn. Illegale goudzoekers stroomden opnieuw van heinde en verre naar het gebied, nadat de eerste ‘blast’, het met explosieven opblazen van het gesteente, plaatsvond. 'We ondervinden telkens weer last van deze indringers en het verstoort de goede samenwerking die we hebben met Rosebel Gold Mines (RGM). Het probleem is een smet voor Nieuw Koffiekamp', aldus kapitein Hermanus Schalwijk vrijdag 31 mei 2019 in de Ware Tijd.

Onlusten in Roma Pit op terrein Rosebel Gold Mines/IAmGold te Brokopondo - Illegale goudzoekers hebben diverse machines van goudbedrijf in brand gestoken

Eén illegale goudzoeker is doodgeschoten en een ander zwaargewond geraakt


Op het terrein van Rosebel Gold Mines/IAmGold te Brokopondo - in de Roma pit - zijn onlusten uitgebroken. Illegale goudzoekers hebben diverse machines van het goudbedrijf in brand gestoken. Er heerst een gespannen situatie. Op filmpjes, die via social media verspreid worden, zou te zien zijn dat het tot een treffen is gekomen tussen de beveiliging van Rosebel en de illegale porknokkers, zo melden de Ware Tijd en Starnieuws zondagavond 28 juli 2019. Districtscommissaris Frederik Finisie van Brokopondo meldt aan de redactie van Waterkant.net dat de ambulance niet wordt toegelaten tot het gebied.

Bronnen dicht bij het bedrijf bevestigen, dat een van de porknokkers is doodgeschoten - volgens het Dagblad Suriname door een politiekogel - en een andere zwaargewond is geraakt in de Roma Pit, die al jaren conflicten oplevert tussen porknokkers en de Canadese goudmultinational. Als reactie zijn enkele machines van het bedrijf in brand gestoken.

Uit het voorlopig onderzoek blijkt, dat de politie regelmatig optreedt tegen de porknokkers, ook  zondag. Echter, zaken liepen uit de hand. Leden van het Regionale Bijstand Team van het Korps Politie Suriname hebben opgetreden. Finisie geeft aan via Suriname Herald, dat aan hem is voorgehouden, dat twee illegale goudzoekers zich op de plant van het goudbedrijf bevonden. Ze gingen richting hun dorp toen ze werden gesignaleerd en kozen vervolgens het hazenpad. Op een gegeven moment is op ze geschoten. Volgens de districtscommissaris zijn de goudzoekers afkomstig uit het dorp Brownsweg.

Ook de bus die werknemers moet ophalen en afzetten in Koffiekamp is in brand gestoken. Mobiele eenheid en militairen zijn naar de plek gedirigeerd om zaken op orde te stellen. De situatie schijnt uiterst gespannen te zijn.

De security van het bedrijf heeft in elk geval versterking gekregen van politie en militairen. Er is nog geen officiële informatie beschikbaar over de situatie.

In november2017 werd te Nieuw Koffiekamp een historisch document getekend om goud te kunnen mijnen in de Roma Pit, op de concessie van IAmGold/Rosebel Gold Mines. Na meer dan twee decennia was het probleem van illegale goudzoekers in de Roma Pit opgelost. 250 Personen uit Nieuw Koffiekamp zouen hun brood kunnen verdienen door de overeenkomst. De ministers Regilio Dodson van Natuurlijke Hulpbronnen en Edgar Dikan van Regionale Ontwikkeling, hoofdkapitein Ludwich Wijnerman van Nieuw Koffiekamp, Owen Pryor van de lokale goudzoekersvereniging Makamboa en Suresh Kalathil, General Manager van Rosebel Gold Mines, hebben hun handtekening geplaatst onder de overeenkomst.

Vijf ondernemers uit het dorp mochten mijnen in Roma Pit. Zij mochten elk vijftig werknemers uit Nieuw Koffiekamp in dienst nemen. Alle werkers en machines zijn geregistreerd. Politie, militairen en leden van de Commissie Ordening Goudsector zouden belast worden met de beveiliging. Het werken gebeurt onder strenge voorwaarden. Zo is het niet toegestaan om met kwik naar goud te zoeken, zegt Dodson. Het winningsproces moet milieuvriendelijk gebeuren.

Maar, eind mei dit jaar, bleek de aanwezigheid van honderden porknokkers in de Roma Pit van IAmGold, een doorn in het oog van bewoners van het dorp Nieuw Koffiekamp te zijn. Illegale goudzoekers stroomden opnieuw van heinde en verre naar het gebied, nadat de eerste ‘blast’, het met explosieven opblazen van het gesteente, plaatsvond. 'We ondervinden telkens weer last van deze indringers en het verstoort de goede samenwerking die we hebben met Rosebel Gold Mines (RGM). Het probleem is een smet voor Nieuw Koffiekamp', aldus kapitein Hermanus Schalwijk vrijdag 31 mei 2019 in de Ware Tijd

Regering nu pas gestart met toezicht in Brownsberg Natuurpark

Illegale goudzoekers en houtkappers in Brownsberg Natuurpark moeten onmiddellijk verdwijnen


Illegale goudzoekers en houtkappers in het Brownsberg Natuurpark moeten onmiddellijk het gebied verlaten. Zij dienen hun spullen ook meteen te verwijderen. In de afgelopen week zijn pas controle-activiteiten van start gegaan in het Brownsberg Natuurpark. Dit meldt het ministerie van Ruimtelijke ordening, Grond- en Bosbeheer (RGB) vandaag, zondag 3 februari 2019. via het Nationaal Informatie Instituut (NII).

Deze werkzaamheden worden uitgevoerd door een gezamenlijk team van jachtopzieners van de dienst ‘s Lands Bosbeheer van het ministerie van RGB en leden van de Commissie Ordening Goudsector.

Indien personen geen gehoor geven aan deze oproep, dan zal niet worden geschroomd hen met de sterke arm te ontruimen, zegt het ministerie.

Voorts stelt het ministerie ten overvloede met klem, dat het Brownsberg Natuurpark een beschermd gebied is. Er mogen geen activiteiten uitgevoerd worden die schade toebrengen aan de biodiversiteit.

RGB roept de gemeenschap op alle onregelmatigheden in het natuurpark te melden via het telefoonnummer 472847.

Beelden scalians op stuwmeer op social media leiden tot verontwaardigde reacties

Zo'n tien goudpontons kregen in augustus 2018 toestemming goud te winnen in Sarakreekgebied

Niet duidelijk is of de gefilmde scalians legaal aan het werk zijn. Zijn dit beelden van de omgeving Sarakreekgebied, dan gaat het waarschijnlijk om scalians die daar van de overheid actief mogen zijn....

Ter herinnering:

COLUMN: Minister Dodson staat toe dat zo'n 40 scalians biodiversiteit mogen vernietigen

- Regering verkiest dollars – economisch belang – boven natuurbescherming

- WWF Guianas, Conservation International Suriname en die ene milieuactivist houden kaken op elkaar.....

Eigenlijk was het geen verrassing, het besluit van minister minister Regilio Dodson van Natuurlijke Hulpbronnen, woensdag 22 augustus 2018, om onder vernieuwde voorwaarden de ongeveer 40 scalians in het Sarakreekgebied en op de Marowijnerivier toestemming te verlenen om per 1 september legaal goud te winnen. De scalianhouders mogen dus van de regering aanzienlijke schade toebrengen aan de biodiversiteit, om vooral de staatskas via in te houden belastingen te spekken.

(Bron foto: Hurleurs de Guyane)

De aap is uit de lange mouw van Dodsen gekropen. Het scalian-gedoogbeleid blijkt nu het geniepig voorspel te zijn voor scalian-acceptatiebeleid. Op social media wordt verontwaardigd gereageerd. Dorpshoofden reageren verontwaardigd, maar niet uit treurnis om het milieu, maar om het feit dat zij niet langer geld rechtstreeks gaan ontvangen van scalianhouders. En het WWF Guianas, Conservation International Suriname en die ene milieuactivist houden hun kaken stijf op elkaar.... de vermeende natuurbeschermers doen er het zwijgen toe.

Negentien eigenaren zijn geregistreerd. Sommigen hebben meerdere scalians. Volgens Dodson zijn er nur strakke regels voor het mijnen in het stuwmeergebied (omgeving Sarakreek) en in Marowijne.
* De scalians worden voorzien van een gps en een volgnummersysteem.

* Het is verboden met kwik te werken. Maar, hoe de bewindsman denkt te gaan controleren of al dan niet kwik wordt gebruikt is een grote vraag. Het is in het geval van scalians niet alleen kwik dat schadelijk is voor mens en milieu. Meerdere toxische stoffen zijn aanwezig op scalians en daarenboven wordt door het winningsproces de bodem van wateren omgewoeld met alle gevolgen voor het milieu.
* De privé-security op verschillende boten moet verdwijnen. De Commissie Ordening Goudsector wordt van stal gehaald, afgestoft, om voor de veiligheid op de scalians te zorgen.

Ruim 25 scalians zijn actief in het Marowijnegebied en ongeveer 10 ten oosten van het Stuwmeer (Sarakreek). Het gedeelte tussen de Sarakreek en Mamaini wordt ook opengesteld voor de scalians.

Verder gaan de eigenaren van de goudpontons niet meer rechtstreeks een bijdrage te geven aan de diverse dorpskassen. Dit systeem zou in de praktijk niet goed werken. Er is onderling vaak geen consensus over hoe het geld besteed moet worden. Per boot moet een bepaald bedrag via de centrale overheid (ministerie van Financiën) worden afgedragen. Het geld moet de gemeenschap ten goede komen, legde Dodson uit.

Dodson's eigenaardig scalian-'beleid'

Minister Dodson houdt er met betrekking tot de aanwezigheid van goudpontons/scalians in het Sarakreekgebied (die eerst met de nodige poeha en ophef en publicitaire aandacht van het Afobaka stuwmeer werden verwijderd – medio 2015 –, in beslag genomen zelfs, maar korte tijd daarna gewoon hun werkzaamheden mogen voortzetten in dat Sarakreekgebied, aan de onderzijde van het stuwmeer) en op de Marowijnerivier, een eigenaardig beleid op na. Een beleid dat bij menig Surinamer – begrijpelijk – kan leiden tot de vraag of er wellicht een verband is tussen dat vreemde beleid en enige persoonlijke betrokkenheid van deze bewindsman en/of personen in regeringskringen bij die (scalian)wereld, naast het innen van forse belastinggelden voor de staat Suriname.

Dat de eigenaren van die goudpontons toch destijds werd toegestaan om te mijnen, moest een reden hebben, daar moest iets achter zitten. Die indruk en die gedachte werden versterkt terugblikkend op de gang van zaken rond de scalians die hun voor de biodiversiteit vernietigende activiteiten uitvoerden op het Afobaka stuwmeer en die in september 2015 door Dodson – in aanwezigheid van camera's en microfoons van uitgenodigde media – gemaand werden het stuwmeer te verlaten, maar uiteindelijk werden toegestaan om gedurende twee jaren te werken in het Sarakreekgebied aan de onderzijde van het stuwmeer.

'Het is medio september 2015. Ik kan u de verzekering geven dat het fenomeen scaliantes op het stuwmeer definitief ten einde is.' Daadkrachtige woorden van Dodson tijdens een persconferentie op 15 september in het ministerie, woorden die enige tijd later geen enkele betrouwbare waarde bleken te hebben gehad.

De drijvende goudfabrieken werden 15 september in beslag genomen en de eigenaren werden verantwoordelijk gesteld voor de schade aan het milieu. De pontons werden weggesleept naar een centrale plek om ontmanteld te worden. Dodson ontving de nodige lovende woorden voor zijn doortastende optreden tegen de scalians. Zo vond het VHP-Assembleelid Mahinder Jogi, dus uit de oppositie, de minister 'dapper en moedig'.

Dodson liet op 5 oktober 2015 weten, dat de negen scalians die van het stuwmeer waren verwijderd, geen goudactiviteiten meer mochten ontplooien op open water.

Maar, in de eerste week van november 2015 kreeg een en ander een vreemde wending. De pontons van Pieter Peneux (JPP International NV), Soenil Kalloe (Maxi Goldmining) en Moreira Santos (Armadillo Mining NV), die samen negen scalians op het stuwmeer hadden - begonnen te dreigen de Staat voor de rechter te dagen.

'We hebben alle bewijs om aan te tonen dat wij niet illegaal op het stuwmeer bezig waren. Iedereen was op de hoogte, het werd gedoogd', zei Pieter Peneux namens de eigenaren. Uit documenten werd duidelijk, dat de scalians en hun werkzaamheden gedoogd werden door de overheid, de lokale bevolking, de Belastingdienst en de Commissie Ordening Goudsector.

Op dat moment, de eerste week van november, lagen de scalians al ruim twee maanden aan de ketting te Lebi Doti. De eigenaren waren geenszins van plan om de hen opgelegde boete te betalen. 'Dat vertikken wij, omdat op grond van alle bewijzen die we hebben het moeilijk is aan te nemen, dat wij deze boetes moeten betalen. We hebben altijd geprobeerd zaken legaal te doen', zei Peneux, die verder ook nog eens beweerde, dat de scalians niet vernietigend bezig zijn geweest op het stuwmeer. 'We hebben altijd bij kreken gewerkt en niet hard op het stuwmeer. Ik kan bewijzen, dat waar de scalians gewerkt hebben het gebied na zes weken weer schoon is. Met kwik werken we niet. Wij halen juist met het zuigen van het materiaal het kwik uit de bodem, kwik dat door de goudzoekers op land in het water is terechtgekomen. We maken juist schoon.'

Scalians kregen begin 2016 toestemming twee jaren te mijnen in Sarakreekgebied...

Na november 2015 werd het even stil rond de stuwmeer-scalians. Maar, op 1 januari 2016 werd bekend, dat de drie hiervoor genoemde eigenaren van scalians toestemming hadden gekregen van Dodson om in het zuidoostelijk deel van de Sarakreek in Brokopondo dredgen. Vijf scalians mochten in het hun toegewezen gebied opereren. Het zag er naar uit, dat de regering toch weer goud zoeken in open water ging gedogen, terwijl dat bij wet is verboden.

Dodson bevestigde, dat de drie ondernemers vooruitlopend op een nog te ontvangen landconcessie, toestemming hadden gekregen om te dredgen in de Sarakreek gedurende twee jaren ingaande 31 december 2015. De bewindsman zei verder, dat was afgesproken dat niemand meer in het stuwmeer naar goud mocht zoeken. De plek die was toegewezen, is ongeveer 20 kilometer verwijderd van het stuwmeer.

Hiermee was een einde gekomen aan het gehaal en getrek van de stuwmeer-scalians, waarvan de eigenaren aan het langste eind hebben getrokken en hebben aangetoond, dat de regering nu niet bepaald handig en verstandig heeft gehandeld, waardoor ze toch gewoon mochten mijnen in open water. Kortom, het gedoogbeleid werd gewoon gecontinueerd met als enige verschil dat de scalians zijn verplaatst van het stuwmeer naar het Sarakreekgebied.

Overigens was het vanzelfsprekend, dat de Fransen de (vermeende) 'ordening' toejuichten. Immers, de Fransen traden en treden al langere tijd wel daadkrachtig tegen scalians op hun wateren op. Zij worden zonder pardon vernietigd. Pontonhouders aan de Franse zijde van de Marowijnerivier die op de hoogte zijn van de komst van gendarmerie en het leger, nemen de benen, en verplaatsen hun scalians naar de Surinaamse zijde van de rivier, omdat zij weten dat Suriname niet optreedt....

Scalians die kwik opruimen...??

Dodson reageerde 19 januari 2018 op berichtgeving over scalians die toen actief waren op het stuwmeer. Hij beweerde glashard, dat de scalians geen werkzaamheden uitvoerden. 'Ze zijn het niet aan het vervuilen, ze ruimen integendeel de kwikresten op', aldus de toch wel ongeloofwaardige uitleg van de minister, over welke uitleg hij kennelijk dagen nodig had om mee naar buiten te komen.

De bewindsman stelde, dat vier scalians sinds december 2017 op vier verschillende locaties in het Stuwmeergebied het kwik aan het zuigen waren uit het water. 'Door het zuigen en verwerken van de kwik laat de scalian vuil water achter. Dit hoeft geen probleem te zijn, aangezien het water zichzelf weer reinigt', zei Dodson.

De uitleg werd met hoongelach ontvangen.

Dit was het zoveelste voorbeeld van het zwalkende en ongeloofwaardige beleid inzake scalians.

Geen verrassing

Dat Dodson dus nu, drie jaren na de 'stuwmeer-affaire' en na een constante informatiestroom over de aanwezigheid van scalians op het stuwmeer en (vele) op de Marowijnerivier, groen licht heeft gegeven aan scalianeigenaren mag dus geen verrassing zijn.

De regering heeft simpelweg al jaren een onzichtbare financiële vinger in de scalian-goud-pap. De regering lijkt vanwege economische belangen verstrikt te zijn in de handel en wandel van scalianhouders.

Hoogachtend,

Den Blauwvinger

26 augustus 2018

Paramaribo – Suriname

(https://goudwinning-suriname.blogspot.com/2018/08/den-blauwvinger-de-aap-is-uit-de-mouw.html)

'Permanente bewaking van Brownsberg kan reeds binnen één week een feit zijn' - Nu wel? Waarom niet jaren geleden al....

(Bron foto: NII)

RGB-minister reageert op berichten op social media over vernietiging Brownsberg, maar gaat niet inhoudelijk in op die vernietiging

Publiek-private groep ‘Vrienden van Brownsberg’ in het leven geroepen om met STINASU te werken aan plan van aanpak voor revitalisering duurzaam beheer natuurpark


De minister van Ruimtelijke ordening, Grond- en Bosbeheer (RGB), Roline Samsoedien, heeft in reactie op verontrustende berichten die reeds geruime tijd via social media de ronde doen, over illegale goudwinning en houtkap in het Brownsberg Natuurpark, reeds in maart 2018 de opdracht gegeven voor een grondige factfinding missie. Hierna zijn meerdere onderzoeksacties door zowel de dienst ‘s Lands Bosbeheer, de Stichting Bosbeheer en Bostoezicht, alsook de Commissie Ordening Goudsector ondernomen, zo laat de minister vandaag, dinsdag 8 januari 2018, weten via het Nationaal Informatie Instituut, NII. De minister gaat echter niet in op de inhoud van de 'verontrustende berichten'... en ook gaat ze niet in op wat de uitkomsten zijn van de 'meerdere onderzoeksacties'...

Controle en handhaving van wet- en regelgeving is echter moeilijk te realiseren zonder permanente bewaking ter plekke. 'Hier moet binnen de kortste keren verandering in komen', benadrukt de minister. Mede hierom werd afgelopen vrijdag een vergadering door STINASU georganiseerd, waarin vertegenwoordigers van de toerismesector die actief zijn in het Brownsberg Natuurpark en instanties die medeverantwoordelijk zijn voor de instandhouding van de Surinaamse natuur hebben geparticipeerd. De minister van RGB juicht toe dat staande deze vergadering een publiek-private groep ‘Vrienden van Brownsberg’ in het leven is geroepen, die samen met STINASU zal werken aan een plan van aanpak voor de revitalisering van het duurzaam beheer van het natuurpark.

De minister van RGB staat volledig achter de overtuiging van de werkgroep dat gegeven de waarde van het Brownsberg Natuurpark, het een duurzame bijdrage kan leveren aan de lokale en de Surinaamse economie. Het is daarom van nationaal belang, dat dit natuurrijk gebied moet worden behouden voor natuur-toeristische, educatieve en onderzoeksdoeleinden. In deze benadering is de betrokkenheid van de districtscommissaris, de lokale gemeenschap, de ondernemers van de omgeving en de private sector (investeerders en dienstverleners) cruciaal.

Hieromtrent volgen in de komende dagen ook gesprekken met de districtscommissaris en een krutu te Brownsberg met de lokale gemeenschap.

'Ik benadruk het belang van de samenwerking van verschillende actoren die tijdens deze bijeenkomst met STINASU aan de orde zijn gesteld. Ik heb meteen de opdracht gegeven om zo snel mogelijk een spoedoverleg met belangrijkste actoren te arrangeren, zodat de permanente bewaking van de Brownsberg reeds binnen één week een feit kan zijn', zegt de minister.

Gejammer online over vernietiging Brownsberg Natuurpark gaat door...., maar actie blijft uit

Natuurbeschermings- organisaties, regering en klagers op social media kijken toe

Een uniek stukje Suriname is aan het doodbloeden en geen enkele serieuze donor laat zich zien of horen


Het is weer eens zover. Surinames enige zelfverklaarde milieuactivist en zijn 'organisatie' ProBios trekken deze eerste week van 2019 aan de bel met een korte video op Facebook, met slechts één beeld van één waterval in Brownsberg Natuurpark en zichtbaar troebel, verontreinigd water.

Vervuiling veroorzaakt door illegaal opererende goudzoekers die al vele jaren in het natuurpark worden gedoogd door de regering en door passieve, afwachtende zogenoemde natuurbeschermingsorganisaties. Niemand toont enig initiatief. Niemand komt concreet in actie, of men ervaart het posten van een videootje als een vorm van actie.... Onder het mom van bewustwording en ter zelf profilering.

Immers, al vele jaren is bij Jan en Alleman bekend, dat het beschermde natuurpark niet wordt beschermd en biodiversiteit vernietigende goudzoekers het uniek stukje groen Suriname uithollen door ontbossing, het slaan van kraters en het vergiftigen van de biodiversiteit met kwik

De eenzame 'schreeuwende' activist wordt niet gehoord door de regering, de Assemblee en haar voorzitster Jennifer Geerlings-Simons en minister Regilio Dodson van Natuurlijke Hulpbronnen.  'De totale vernietiging van onze natuur door deze regering en het gehele kliekje er omheen (Paars maar ook kapitaal krachtige VHPers die flink mee eten) is volop ingezet met het enige doel ‘zakken vullen'', schrijft de activist in de zijn bekende ongenuanceerde en kort-door-de-bocht taal (zonder zijn beweringen te onderbouwen, te staven met bewijzen, feiten), op zijn Facebookpagina.

Het zijn slechts een paar 'Facebookers' die onder de video hun verbazing uiten en reageren alsof ze voor het eerst iets zien/horen van/over de vernietiging van Brownsberg.... Mensen die kennelijk de afgelopen jaren onder een steen hebben gelegen.

Een 'grenslijnbord' (Foto: 'Natuurvrienden van Brownsberg')

Overigens, deze 'bezorgde'  activist heeft zelf in 2014 in het Brownsberg Natuurpark samengewerkt met de Commissie Ordening Goudsector en meegewerkt aan het ter beschikking stellen van 1.000 hectare van het gebied aan goudzoekers om ze van een illegale status over te hevelen naar een legale status, in het Brownsberg Natuurpark..... De man plaatste zelfs grenslijnbordjes van de commissie in het natuurgebied!

De overheid had die 1.000 hectare grond in dat natuurpark toegewezen aan de illegale goudzoekers om legaal naar goud te mogen mijnen. Aan het zuidelijke deel van het gebied zou ter compensatie een stuk gebied ter grootte van 4.000 hectare worden toegevoegd, als goedmakertje. (Lees ook dit artikel in de rubriek Keerpunt van De West van zaterdag 19 juli 2014.)

Op 28 december 2014 (!) werd ook niet geluisterd naar de woorden van een bekende primatologe uit de VS. Haar noodkreet werd niet gehoord... Marilyn Norconck, verbonden aan de Kent State Universiteit in Ohio, publiceerde haar noodkreet in Suriname media.

'In mijn werk als primatoloog heb ik zojuist een 3-weekse onderzoeksreis naar het Brownsberg Natuurpark afgerond. Ik kom al sinds 2003 naar deze magische plek, maar ik ben verontrust en ontmoedigd over de tol die de goudwinning van het park eist. Het begon als winning 'op kleine schaal', meestal door mannen uit Brownsweg, en de activiteiten waren tien jaar geleden nog relatief gering (maar wel al verstorend). Nu is de goudwinning hier diep geworteld. De berg wordt van drie of meer kanten belaagd en de onophoudelijke zoektocht naar goud heeft geresulteerd in de vernietiging van honderden hectaren bebost parkland', zo schreef zij.

'Sinds deze week banen mijnwerkers en zwaar materieel zich een weg stroomopwaarts door de bedding naar de iconische Ireneval. Dit is niet alleen een tragedie voor het land en de dieren die worden verwoest op het pad van bulldozers en graafmachines, maar het is ook een symbolische belediging aan het volk van Suriname. Ja, het zou jammer zijn om de Ireneval te verliezen. Eerdere inspanningen van verzet hebben er nooit toe geleid dat de mijnwerkers met hun machines de berg definitief verlieten. Tenzij er onmiddellijk iets gebeurt, gaat de Ireneval verloren. Dat zou op zich al tragisch genoeg zijn, maar er staat meer op het spel dan de waterval, want de Brownsberg vormt een hele gemeenschap van leven.'

'De Brownsberg is een van die plekken, bekend bij alle Surinamers, ongeacht of u er geweest bent of niet. Mogelijk hebt u zich niet gerealiseerd hoe bijzonder het is. Maar laat me u zeggen dat ik nog nooit een plek als deze heb gezien, en dat terwijl ik in diverse tropische bossen in Centraal- en Zuid-Amerika, in Afrika en Azië ben geweest. Van de omvang en de diversiteit van de bomen, de heldere kleuren en het uitstekende klimaat, de vele diersoorten die met slechts een beetje moeite te zien zijn, tot de zee van aaneengesloten boomkruinen helemaal tot aan het Brokopondomeer...de Brownsberg is het waard om gered te worden. En dit alles, een ongelofelijk geschenk, behoort toe aan de bevolking van Suriname, met de verantwoordelijkheid om deze te beschermen', aldus Norconk eind december 2014.

Inmiddels is het 2019 en de regering laat nog steeds het Brownsberg Natuurpark links liggen, terwijl zij de mond veel heeft van groen Suriname en (eco-)toerisme....

Iedereen die het zou moeten aangaan kijkt al jarenlang duimendraaiend naar elkaar en onderneemt geen enkele actie tegen de goudzoekers en voor de bescherming van het gebied. De toekomst van het natuurgebied ziet er somber uit. De wijze waarop de autoriteiten het Brownsberg Natuurpark en haar unieke biodiversiteit al jaren aan haar lot overlaten staat haaks op de wijze waarop het groene en waterrijke Suriname door diezelfde autoriteiten in de wereld wordt uitgedragen.

En de vermeende (internationale) natuurbeschermingsorganisaties en die ene Brownsberg-activist? Die kijken vooral een andere richting uit, laten zich nu en dan horen en zien via de (social) media ter eigen glorie en egostreling en nemen geen verantwoordelijkheid door zich in te spannen voor de daadwerkelijke bescherming van een in de wereld uniek stukje Suriname. Zij zouden zich diep moeten schamen.

Een uniek stukje Suriname is aan het doodbloeden en geen enkele serieuze donor laat zich zien of horen.

(Suriname Mirror Reports)

Grote bezorgdheid bij gidsen en SHATA over vervuiling Leovallen op Brownsberg

Water verontreinigd door met kwik werkende illegale goudzoekers in 'beschermd' natuurpark

- Vele jaren hebben natuurbeschermingsorganisaties en een verdwaald vermeend milieuactivist toegekeken...
- Dàt is het lot van het niet beschermde, beschermde natuurpark Brownsberg....


Gidsen verenigd in de United Tour Guides of Suriname (UTGS) en de Suriname Hospitality and Tourism Association (SHATA) maken zich ernstig zorgen over de staat van de Leovallen op  Brownsberg. Errol Gezius, één van de oprichters is van UTGS, heeft fotomateriaal ontvangen van één van de aangesloten gidsen, waarop duidelijk te zien is dat het voorheen heldere water van de Leoval nu zeer troebelig is, zo bericht de Ware Tijd vandaag, woensdag 26 december 2018.

Volgens de gidsen het bewijs dat de goudzoekers steeds verder het natuurpark Brownberg binnenkomen.

'Het is niet de eerste keer dat we activiteit zien bij de Leoval. Ongeveer een jaar geleden was ik er en ik zag dat er buizen lagen verder van de Leoval, een teken dat er goudzoekers daar actief waren. Toen ik er drie maanden geleden was, zag ik modder aan de stenen als bewijs dat ze al bezig waren te werken in het gebied. Maar, wat we nu zien is dat ze bovenwaarts van de waterval werken, waardoor het water dat naar beneden komt en wat we voorheen gewoon dronken, er nu vies en troebel bij ligt', uit Gezius zijn bezorgdheid.

Volgens de bezorgde gids is dit telkenmale doorgegeven aan de Stichting Natuurbehoud Suriname (Stinasu) die er natuurtoerisme faciliteert, maar er gebeurt zover hij als gids kan beoordelen bitter weinig om de situatie ten goede te keren.

'Hoewel de minister van Handel, Industrie en Toerisme enkele projecten die te maken hebben met toerisme ondersteunt, heb ik het idee dat toerisme nog geen prioriteit is voor deze regering.'

Ricky October, de voorzitter van het bestuur van Stinasu, bevestigt de beelden gezien te hebben, maar zegt nog geen officiële rapportage te hebben over wat er precies aan de hand is en of de beelden wel kloppen. 'We hebben drie maanden geleden ook foto's gezien van de Ireneval en toen we er kwamen bleek er niemand te zijn', beweert de voorzitter.

Het is volgens October niet zeker wanneer hij de juiste reportage binnen zal hebben. 'We werken samen met de Commissie Ordening Goudsector, dus het hangt niet alleen af van mij. Ik ben ook afhankelijk van wanneer die organisatie beschikbaar is', aldus October.

Maar, feit is dat het beschermde natuurpark nog steeds niet wordt beschermd en onder toeziend oog van de verantwoordelijke instanties en autoriteiten steeds verder wordt uitgehold en verontreinigd door niets ontziende illegale goudzoekers.

Je kunt dan wel als Wereldnatuurfonds in Suriname nu en dan een fotorapportje en een inhoudelijk rapport met veel gevoel voor drama en publiciteit uitbrengen over de voor de biodiversiteit vernietigende werkzaamheden van vele honderden illegale goudzoekers, maar daarmee is het Brownsberg Natuurpark niet echt geholpen.

Vele jaren hebben natuurbeschermingsorganisaties en een verdwaald vermeend milieuactivist – die ooit een aantal jaren heeft gewerkt bij de Stichting Natuurbehoud Suriname (Stinasu, 'beheerder' van Brownsberg) – toegekeken hoe zoetjesaan het natuurgebied werd en nog steeds wordt verwoest. Beetje bij beetje verdwijnt het van de aardbodem.

Het gaat om een vergeten Surinaamse ramp.

De situatie van illegale porknokkers in het Brownsberg Natuurpark heeft de aandacht van de Commissie Ordening Goudsector (COG). Dat beweerde althans coördinator Stanley Benschop woensdag 31 januari 2018 in de Ware Tijd. 'Het zijn bewoners van Brownsweg en mensen die van ver speciaal naar het gebied komen om te mijnen. We hebben ze vaak ontruimd, want dat is ons werk', zei Benschop.

Hij gaf toe, dat het vaak gebeurt dat de mensen na enige tijd terugkomen. 'Maar, er moet ordening zijn, anders is het hek van de dam.' Benschop zei ook, dat de commissie had opgemerkt dat er aan illegale houtkap wordt gedaan binnen de grenzen van het natuurgebied. 'Maar, dat is niet ons pakkie aan. Als we echter iets constateren dat buiten het normale is, spelen we het wel door aan de autoriteiten of verantwoordelijken. We treden op wanneer we daartoe de opdracht krijgen van de overste Melvin Linscheer, die leiding geeft aan het beleidsteam van de commissie, en van de minister van Natuurlijke Hulpbronnen.' 

De regering Venetiaan voerde in het gebied al in september 2007 (!) een zogenoemde 'Clean Sweep' operatie uit. Toenmalig verantwoordelijk minister Michael Jong Tjien Fa van het ministerie van Ruimtelijke ordening, Grond- en Bosbeheer was al in juli 2007 over de misstanden in het natuurpark geïnformeerd. Volgens hem was de toestemming die aan inwoners van de gemeenschap Brownsweg was gegeven om op kleine schaal goud in het natuurreservaat te winnen, misbruikt voor meer grootschalige commerciële goudwinning. Gedurende drie dagen werd het gebied uitgekamd door militairen, politie, bosopzichters van ’s Lands Bosbeheer en medewerkers van Stinasu. De aanwezige illegale goudzoekers werden gesommeerd het natuurpark onmiddellijk te verlaten. Enkele kampen van de goudzoekers werden vernield en er werd beslag gelegd op hun bezittingen. De autoriteiten hoopten hiermee te voorkomen dat de goudzoekers hun activiteiten toch weer zouden voortzetten.

Goudzoekers verwijderen is echter dweilen met kraan open. De acties van de regering Venetiaan om een einde te maken aan het mijnen van goud in het beschermde Brownsberg Natuurpark, bleken echter vruchteloos te zijn geweest. Eind 2010 waren gewoon weer goudzoekers aan het mijnen in het gebied. En dat is zo gebleven tot de dag van vandaag.

Het gebied is zo lek als een mandje. Constant zijn goudzoekers in het natuurgebied aan het werk. Nu en dan is een handjevol verwijderd, maar de volgende dag zijn ze weer terug. Het zijn ad hoc acties vanuit de overheid, maar zonder enig aangestuurd en gecoördineerd beleid. Zowel de regering als natuurbeschermingsorganisaties ondernemen nauwelijks actie om het gebied te beschermen. Men kijk naar en wacht op elkaar. Er is geen toezicht.

De organisatie die feitelijk het gebied behoort te beschermen, de Stichting Natuurbehoud Suriname, heeft zelfs de aanwezigheid van illegale goudzoekers gedoogd en de directeur werd hiervoor zelfs door goudzoekers betaald. De grote organisatie Conservation International en haar Surinaamse tak zijn in geen velden of wegen te bekennen.... Dàt is het lot van het niet beschermde, beschermde natuurpark Brownsberg....

Lees op de website https://goudwinning-suriname.blogspot.com diverse artikelen over Brownsberg en hoe het beschermde natuurpark al meer dan een decennia lang wordt vernietigd door illegale goudzoekers terwijl de regering toekijkt, al die jaren!

(Suriname Mirror Reports/de Ware Tijd/goudwinning-suriname.blogspot.com)

'Toenmalig minister Hok van NH heeft zich nooit bekommerd om wel en wee ordening goudsector

← Linscheer, beleidsteam Commissie Ordening Goudsector, haalt uit naar Jim Hok  →

- 'NH heeft nooit regelgeving willen maken voor de scalians'
- 'Hok heeft zich waarschijnlijk meer gefocust op het uitgeven van concessies'


'Toenmalig minister Jim Hok moet zich niet onttrekken aan de verantwoordelijkheid voor zaken die zich tijdens zijn ministerschap bij Natuurlijke Hulpbronnen (NH) hebben afgespeeld in de goudsector. Hij zou het mislukken van de ordening van de kleinschalige goudsector niet in de schoenen van het Kabinet van de President moeten schuiven', zegt Melvin Linscheer van het beleidsteam van de Commissie Ordening Goudsector (COG), vandaag, vrijdag 23 november 2018, in de Ware Tijd.

'De toenmalig minister van NH heeft zich nooit bekommerd om het wel en wee van de ordening, maar was waarschijnlijk meer gefocust op het uitgeven van concessies. Ook, tegen de adviezen in van de commissie, in bepaalde gebieden die wij niet ongecontroleerd geïnfecteerd wilden laten worden', zegt Linscheer. Hij voegt eraan toe, dat NH nooit regelgeving heeft willen maken voor de scalians. 'Zelfs het verhogen van de royalties, wat ook een advies van de COG was, kwam er met moeite door.'

Linscheer schetst een situatie waarin Hok eerder tegenwerkte dan meewerkte om de problemen in de kleinschalige goudsector op te lossen. Zo zou de bewindsman niet hebben willen meewerken met de commissie 'waarin hij twee vertegenwoordigers had en waarvan de financiering vanuit zijn begroting kwam'. 'Hij heeft trouwens ook zijn opvolger geadviseerd niet met de commissie te werken', aldus de voorzitter van het beleidsteam.

De ex-minister ontkent de aantijgingen. 'Wij hebben vanuit het ministerie van NH al vanaf het begin de Commissie Ordening Goudsector spontaan alle medewerking geboden en ook op alle mogelijke manieren ondersteund. Zo is direct een gedeelte van het gebouw van de GMD (Geologisch Mijnbouwkundige Dienst) vrijgemaakt en is vrijwel het gehele achtererf beschikbaar gesteld aan de Commissie.'

Hok erkent, dat het budget van de commissie op de begroting van het ministerie werd geplaatst, 'maar dat was om technische redenen, niet omdat het ministerie in werkelijkheid dat budget beheerde. Daar kunnen geen andere conclusies aan worden verbonden'.

Ronnie Brunswijk afgestudeerd op Hawaii als 'Master of Business Administration'

'Ik heb mijn diploma niet gekocht'

'Ik heb onderzocht welke bijdrage ik kan leveren om de goudsector milieuvriendelijker te maken'


Starnieuws bericht vandaag, zondag 18 november 2018, uitgebreid, dat Ronnie Brunswijk,  Assembleelid en voorzitter van de ABOP, is afgestudeerd als 'Master of Business Administration'. Hij heeft gisteren zijn thesis 'Environmental Friendly Gold Mining in the East Sipaliwini Area of Suriname' gepresenteerd en verdedigd in de Flex Mall. 

'Je bent nooit te oud om te leren, dit is een voorbeeld aan de drop outs. Drop out zijn is niet het einde, if yu wani yu o doro, met kennis kom je verder.'

Brunswijk benadrukte, dat hij zijn diploma niet heeft gekocht, zoals beweerd wordt op social media. Hij heeft zijn titel behaald aan de Akamai University op Hawaii (te Hilo), die pas bestaat sinds 2002.

Zijn supervisor was professor Hubert Rampersad. In een Skype gesprek geeft Rampersad aan onder de indruk te zijn van de student Brunswijk. 'Zijn voorbeeld verdient navolging. Hij is leergierig om daarna de opgedane kennis direct toe te passen. Het is duidelijk dat hij een droom heeft om waar te maken', geeft de ‘Full Professor at Akamai’ aan.

Dit vermeldt de universiteit op haar website over Rampersad:

http://www.akamaiuniversity.us/faculty.html

Op de kritiek die op social media is losgebarsten had Brunswijk ook wat opmerkingen. Hij zou bijvoorbeeld het diploma hebben gekocht en zijn taalgebruik is te slecht. Rampersad wuift de kritiek weg en vindt dat dat een van de redenen is waarom Suriname nog steeds is blijven steken, omdat het volk blijft trappen in ‘politici die goed Nederlands praten en alles al schijnen te weten.’ 'Ronnie laat zien dat om Suriname te veranderen je bij jezelf moet beginnen', zegt Rampersad. 'Hij doet het niet alleen voor zichzelf of de marrons. Hij doet het voor Suriname, hij wil innovatie. Hij is gaan studeren. Hij nam zijn studieboeken mee naar het veld, om direct te toetsen of toe te passen.'

Het onderzoeksgebied van Brunswijk was het Oost Sipaliwini gebied. Hij heeft 115 bedrijven onderzocht en geïnterviewd, 70 hebben meegewerkt, de overige weigerden informatie te verschaffen.

Brunswijk concludeert, dat het gebruik van kwik, hoewel er wetten zijn die dat verbieden, door de overheid getolereerd wordt. Het wordt nog steeds gebruikt door de goudzoekers door onwetendheid en gebrek aan kennis. Voor de goudzoekers is dat nog steeds de snelste manier van goud winnen. Men is wel bereid over te stappen naar gezondere systemen maar die zijn vaak onbekend en dan nog te duur, concludeert Brunswijk. De overheid moet meer stoppen in voorlichting, de mensen meer kennis geven over hoe milieuvriendelijk te werk gaan, stelt Brunswijk voor. Temeer omdat het Minamata Verdrag over gefaseerd uitbannen van kwik is aangenomen. De commissie Ordening Goudsector heeft geen orde gebracht. De commissie hield zich meer bezig met geschillen oplossen dan tegengaan van kwikgebruik en milieuvervuiling, antwoordde Brunswijk tijdens de vragenronde.

Brunswijk is zelf actief in de goudwinning. 'Ik gebruik geen kwik. Ik ben de studie begonnen om na te gaan hoe het staat in het gebied. Ik ben het gaan bestuderen. Dingen moeten anders gedaan worden want als we zo door blijven gaan, krijgen we nog meer problemen. Men is wel bereid anders te werken, maar de kennis moet wel naar de mensen gebracht worden. Ze hebben ook hulp nodig. Ik kon wel overstappen maar niet iedereen kan dat.'

Brunswijk stoort zich niet aan opmerkingen alsof hij het diploma gekocht zou hebben. 'Ik ga mezelf niet voor de gek houden. Wat ik wilde hebben is scholing. Ik heb onderzocht welke bijdrage ik kan leveren om de goudsector milieuvriendelijker te maken. Ik heb kennis vergaard, dus als men zegt dat Brunswijk dat diploma heeft gekocht…ik ga mezelf niet voor de gek houden.' Brunswijk lichtte toe, dat de driejarige studie aardig wat geld heeft gekost, 7.500 Amerikaanse dolllar per collegejaar. De excursies naar het gebied deed hij met inzet van een eigen vliegtuig, eigen boten en atv’s (all-terrain vehicle).

Regering wil in 2019 wèèr trachten kleinschalige goudwinning te ordenen....

Werkelijke ordening kleinschalige goudwinning komt al jaren niet van de grond

Voor de zoveelste keer zal de regering trachten ordening te brengen in de kleinschalige goudmijnbouw. Daartoe zullen in het dienstjaar 2019 verschillende acties ondernomen worden. Dat staat in de Ontwerpbegroting-2019 van het ministerie van Natuurlijke Hulpbronnen (NH), aldus de Ware Tijd vandaag, vrijdag 28 september 2018.

'Inzake de kleine goudmijnbouw zijn de inspanningen erop gericht om, middels uitvoering van het grootschalige geïntegreerde mijnbouwproject met het NIMOS (Nationaal Instituut voor Milieu en Ontwikkeling in Suriname), UNDP (United Nations Development Programme) en andere relevante actoren, te werken aan de overgang van illegaliteit naar legaliteit.'

Het gebruik van milieuverantwoordelijke en -vriendelijke winningsmethoden en -technieken zal worden gestimuleerd. In 2018 is gewerkt aan de realisatie en bemensing van een Project Management Unit. In 2019 zal de focus vooral liggen op de uitvoering van de doelstellingen van het project. 'Er zal ook verder invulling gegeven worden aan de uitvoeringsplannen, als onderdeel van de goedkeuring van Surinames toetreding tot het Minamata Verdrag', staat in de begroting.

Het Minamata Verdrag, gericht op de uitbanning van het gebruik van kwik, werd dit jaar door De Nationale Assemblee goedgekeurd. Het ministerie zegt haar volle ondersteuning te zullen geven aan de voorgenomen werkzaamheden van het NIMOS in dit kader.

Voor de ordening van de goudsector heeft NH enkele algemene doelstellingen geformuleerd, die vooral moeten worden behaald bij de actieve reorganisatie in het veld. De werkzaamheden in de goudsector hebben diverse ongewenste milieu-effecten, zoals watervervuiling, verhoogde gezondheidsrisico's en landdegradatie door veelvuldig kwikgebruik. Door de registratie en omscholing van actoren in de sector wil de regering deze misstanden in de toekomst uitbannen.

Al sinds december 2010 worstel de regering met ordening van de kleinschalige sector. President Desi Bouterse installeerde op 20 december zijn Commissie Ordening Goudsector (GOC). Hij typeerde de installatie als een ‘historische’ gebeurtenis. Bouterse: ‘In de chaotische situatie waarin de sector zich op dit moment bevindt, vraagt het veel durf, moed en saamhorigheid om ordening te brengen.’

Scalians actief op Surinamerivier tussen Babunhol en Berg en Dal

(Bron foto's: Facebook)

Minister Dodson gaf onlangs 40 scalians toestemming te werken te Sarakreek en op Marowijnerivier

Maar, wat is de status van de goudpontons op de Suriname- en Saramaccarivier?


Op de Surinamerivier tussen Babunhol en Berg en Dal zouden zo'n elf scalians (goudpontons) actief zijn. Een bezorgde en verontwaardigde burger heeft hiervan, met foto's, melding gemaakt op Facebook.

'Ze zitten allemaal vanaf Babunhol tot een kilometer of twee voorbij Berg en Dal stroomopwaarts. Heb zelf nog gasten van Berg en Dal lekker zien zwemmen en die weten niet in wat voor water ze zwemmen, want nog geen kilometer stroomopwaarts zijn twee van deze dingen bezig onze wateren te vervuilen'

Minister minister Regilio Dodson van Natuurlijke Hulpbronnen besloot woensdag 22 augustus 2018, om onder vernieuwde voorwaarden de ongeveer 40 scalians in het Sarakreekgebied en op de Marowijnerivier toestemming te verlenen om per 1 september legaal goud te winnen. De scalianhouders mogen dus van de regering aanzienlijke schade toebrengen aan de biodiversiteit, om vooral de staatskas via in te houden belastingen te spekken.

Negentien eigenaren zijn geregistreerd. Sommigen hebben meerdere scalians. Volgens Dodson zijn er nur strakke regels voor het mijnen in het stuwmeergebied (omgeving Sarakreek) en in Marowijne.
* De scalians worden voorzien van een gps en een volgnummersysteem.
* Het is verboden met kwik te werken. Maar, hoe de bewindsman denkt te gaan controleren of al dan niet kwik wordt gebruikt is een grote vraag. Het is in het geval van scalians niet alleen kwik dat schadelijk is voor mens en milieu. Meerdere toxische stoffen zijn aanwezig op scalians en daarenboven wordt door het winningsproces de bodem van wateren omgewoeld met alle gevolgen voor het milieu.
* De privé-security op verschillende boten moet verdwijnen. De Commissie Ordening Goudsector wordt van stal gehaald, afgestoft, om voor de veiligheid op de scalians te zorgen.

Ruim 25 scalians zijn actief in het Marowijnegebied en ongeveer 10 ten oosten van het Stuwmeer (Sarakreek). Het gedeelte tussen de Sarakreek en Mamaini wordt ook opengesteld voor de scalians. Verder gaan de eigenaren van de goudpontons niet meer rechtstreeks een bijdrage te geven aan de diverse dorpskassen. Dit systeem zou in de praktijk niet goed werken. Er is onderling vaak geen consensus over hoe het geld besteed moet worden. Per boot moet een bepaald bedrag via de centrale overheid (ministerie van Financiën) worden afgedragen. Het geld moet de gemeenschap ten goede komen, legde Dodson uit.

Maar, heeft de bewindsman ook afspraken gemaakt met scalianhouders die actief zijn op de Suriname- en Saramaccarivier? Is dat niet het geval dan zijn scalians op die twee rivieren nu illegaal aan het werk en zou er tegen moeten worden opgetreden. Vooral en met name nu aan de  Surinamerivier diverse recreatieoorden zijn gevestigd en her en der bezoekers/toeristen in de rivier zwemmen.

Den Blauwvinger: De aap is uit de mouw – Scalian-gedoogbeleid was geniepig voorspel voor scalian-acceptatiebeleid

COLUMN: Minister Dodson staat toe dat zo'n 40 scalians biodiversiteit mogen vernietigen

- Regering verkiest dollars – economisch belang – boven natuurbescherming

- WWF Guianas, Conservation International Suriname en die ene milieuactivist houden kaken op elkaar.....

Eigenlijk was het geen verrassing, het besluit van minister minister Regilio Dodson van Natuurlijke Hulpbronnen, woensdag 22 augustus 2018, om onder vernieuwde voorwaarden de ongeveer 40 scalians in het Sarakreekgebied en op de Marowijnerivier toestemming te verlenen om per 1 september legaal goud te winnen. De scalianhouders mogen dus van de regering aanzienlijke schade toebrengen aan de biodiversiteit, om vooral de staatskas via in te houden belastingen te spekken.

(Bron foto: Hurleurs de Guyane)

De aap is uit de lange mouw van Dodsen gekropen. Het scalian-gedoogbeleid blijkt nu het geniepig voorspel te zijn voor scalian-acceptatiebeleid. Op social media wordt verontwaardigd gereageerd. Dorpshoofden reageren verontwaardigd, maar niet uit treurnis om het milieu, maar om het feit dat zij niet langer geld rechtstreeks gaan ontvangen van scalianhouders. En het WWF Guianas, Conservation International Suriname en die ene milieuactivist houden hun kaken stijf op elkaar.... de vermeende natuurbeschermers doen er het zwijgen toe.

Negentien eigenaren zijn geregistreerd. Sommigen hebben meerdere scalians. Volgens Dodson zijn er nur strakke regels voor het mijnen in het stuwmeergebied (omgeving Sarakreek) en in Marowijne.
* De scalians worden voorzien van een gps en een volgnummersysteem.

* Het is verboden met kwik te werken. Maar, hoe de bewindsman denkt te gaan controleren of al dan niet kwik wordt gebruikt is een grote vraag. Het is in het geval van scalians niet alleen kwik dat schadelijk is voor mens en milieu. Meerdere toxische stoffen zijn aanwezig op scalians en daarenboven wordt door het winningsproces de bodem van wateren omgewoeld met alle gevolgen voor het milieu.
* De privé-security op verschillende boten moet verdwijnen. De Commissie Ordening Goudsector wordt van stal gehaald, afgestoft, om voor de veiligheid op de scalians te zorgen.

Ruim 25 scalians zijn actief in het Marowijnegebied en ongeveer 10 ten oosten van het Stuwmeer (Sarakreek). Het gedeelte tussen de Sarakreek en Mamaini wordt ook opengesteld voor de scalians.

Verder gaan de eigenaren van de goudpontons niet meer rechtstreeks een bijdrage te geven aan de diverse dorpskassen. Dit systeem zou in de praktijk niet goed werken. Er is onderling vaak geen consensus over hoe het geld besteed moet worden. Per boot moet een bepaald bedrag via de centrale overheid (ministerie van Financiën) worden afgedragen. Het geld moet de gemeenschap ten goede komen, legde Dodson uit.

Dodson's eigenaardig scalian-'beleid'

Minister Dodson houdt er met betrekking tot de aanwezigheid van goudpontons/scalians in het Sarakreekgebied (die eerst met de nodige poeha en ophef en publicitaire aandacht van het Afobaka stuwmeer werden verwijderd – medio 2015 –, in beslag genomen zelfs, maar korte tijd daarna gewoon hun werkzaamheden mogen voortzetten in dat Sarakreekgebied, aan de onderzijde van het stuwmeer) en op de Marowijnerivier, een eigenaardig beleid op na. Een beleid dat bij menig Surinamer – begrijpelijk – kan leiden tot de vraag of er wellicht een verband is tussen dat vreemde beleid en enige persoonlijke betrokkenheid van deze bewindsman en/of personen in regeringskringen bij die (scalian)wereld, naast het innen van forse belastinggelden voor de staat Suriname.

Dat de eigenaren van die goudpontons toch destijds werd toegestaan om te mijnen, moest een reden hebben, daar moest iets achter zitten. Die indruk en die gedachte werden versterkt terugblikkend op de gang van zaken rond de scalians die hun voor de biodiversiteit vernietigende activiteiten uitvoerden op het Afobaka stuwmeer en die in september 2015 door Dodson – in aanwezigheid van camera's en microfoons van uitgenodigde media – gemaand werden het stuwmeer te verlaten, maar uiteindelijk werden toegestaan om gedurende twee jaren te werken in het Sarakreekgebied aan de onderzijde van het stuwmeer.

'Het is medio september 2015. Ik kan u de verzekering geven dat het fenomeen scaliantes op het stuwmeer definitief ten einde is.' Daadkrachtige woorden van Dodson tijdens een persconferentie op 15 september in het ministerie, woorden die enige tijd later geen enkele betrouwbare waarde bleken te hebben gehad.

De drijvende goudfabrieken werden 15 september in beslag genomen en de eigenaren werden verantwoordelijk gesteld voor de schade aan het milieu. De pontons werden weggesleept naar een centrale plek om ontmanteld te worden. Dodson ontving de nodige lovende woorden voor zijn doortastende optreden tegen de scalians. Zo vond het VHP-Assembleelid Mahinder Jogi, dus uit de oppositie, de minister 'dapper en moedig'.

Dodson liet op 5 oktober 2015 weten, dat de negen scalians die van het stuwmeer waren verwijderd, geen goudactiviteiten meer mochten ontplooien op open water.

Maar, in de eerste week van november 2015 kreeg een en ander een vreemde wending. De pontons van Pieter Peneux (JPP International NV), Soenil Kalloe (Maxi Goldmining) en Moreira Santos (Armadillo Mining NV), die samen negen scalians op het stuwmeer hadden - begonnen te dreigen de Staat voor de rechter te dagen.

'We hebben alle bewijs om aan te tonen dat wij niet illegaal op het stuwmeer bezig waren. Iedereen was op de hoogte, het werd gedoogd', zei Pieter Peneux namens de eigenaren. Uit documenten werd duidelijk, dat de scalians en hun werkzaamheden gedoogd werden door de overheid, de lokale bevolking, de Belastingdienst en de Commissie Ordening Goudsector.

Op dat moment, de eerste week van november, lagen de scalians al ruim twee maanden aan de ketting te Lebi Doti. De eigenaren waren geenszins van plan om de hen opgelegde boete te betalen. 'Dat vertikken wij, omdat op grond van alle bewijzen die we hebben het moeilijk is aan te nemen, dat wij deze boetes moeten betalen. We hebben altijd geprobeerd zaken legaal te doen', zei Peneux, die verder ook nog eens beweerde, dat de scalians niet vernietigend bezig zijn geweest op het stuwmeer. 'We hebben altijd bij kreken gewerkt en niet hard op het stuwmeer. Ik kan bewijzen, dat waar de scalians gewerkt hebben het gebied na zes weken weer schoon is. Met kwik werken we niet. Wij halen juist met het zuigen van het materiaal het kwik uit de bodem, kwik dat door de goudzoekers op land in het water is terechtgekomen. We maken juist schoon.'

Scalians kregen begin 2016 toestemming twee jaren te mijnen in Sarakreekgebied...

Na november 2015 werd het even stil rond de stuwmeer-scalians. Maar, op 1 januari 2016 werd bekend, dat de drie hiervoor genoemde eigenaren van scalians toestemming hadden gekregen van Dodson om in het zuidoostelijk deel van de Sarakreek in Brokopondo dredgen. Vijf scalians mochten in het hun toegewezen gebied opereren. Het zag er naar uit, dat de regering toch weer goud zoeken in open water ging gedogen, terwijl dat bij wet is verboden.

Dodson bevestigde, dat de drie ondernemers vooruitlopend op een nog te ontvangen landconcessie, toestemming hadden gekregen om te dredgen in de Sarakreek gedurende twee jaren ingaande 31 december 2015. De bewindsman zei verder, dat was afgesproken dat niemand meer in het stuwmeer naar goud mocht zoeken. De plek die was toegewezen, is ongeveer 20 kilometer verwijderd van het stuwmeer.

Hiermee was een einde gekomen aan het gehaal en getrek van de stuwmeer-scalians, waarvan de eigenaren aan het langste eind hebben getrokken en hebben aangetoond, dat de regering nu niet bepaald handig en verstandig heeft gehandeld, waardoor ze toch gewoon mochten mijnen in open water. Kortom, het gedoogbeleid werd gewoon gecontinueerd met als enige verschil dat de scalians zijn verplaatst van het stuwmeer naar het Sarakreekgebied.

Overigens was het vanzelfsprekend, dat de Fransen de (vermeende) 'ordening' toejuichten. Immers, de Fransen traden en treden al langere tijd wel daadkrachtig tegen scalians op hun wateren op. Zij worden zonder pardon vernietigd. Pontonhouders aan de Franse zijde van de Marowijnerivier die op de hoogte zijn van de komst van gendarmerie en het leger, nemen de benen, en verplaatsen hun scalians naar de Surinaamse zijde van de rivier, omdat zij weten dat Suriname niet optreedt....

Scalians die kwik opruimen...??

Dodson reageerde 19 januari 2018 op berichtgeving over scalians die toen actief waren op het stuwmeer. Hij beweerde glashard, dat de scalians geen werkzaamheden uitvoerden. 'Ze zijn het niet aan het vervuilen, ze ruimen integendeel de kwikresten op', aldus de toch wel ongeloofwaardige uitleg van de minister, over welke uitleg hij kennelijk dagen nodig had om mee naar buiten te komen.

De bewindsman stelde, dat vier scalians sinds december 2017 op vier verschillende locaties in het Stuwmeergebied het kwik aan het zuigen waren uit het water. 'Door het zuigen en verwerken van de kwik laat de scalian vuil water achter. Dit hoeft geen probleem te zijn, aangezien het water zichzelf weer reinigt', zei Dodson.

De uitleg werd met hoongelach ontvangen.

Dit was het zoveelste voorbeeld van het zwalkende en ongeloofwaardige beleid inzake scalians.

Geen verrassing

Dat Dodson dus nu, drie jaren na de 'stuwmeer-affaire' en na een constante informatiestroom over de aanwezigheid van scalians op het stuwmeer en (vele) op de Marowijnerivier, groen licht heeft gegeven aan scalianeigenaren mag dus geen verrassing zijn.

De regering heeft simpelweg al jaren een onzichtbare financiële vinger in de scalian-goud-pap. De regering lijkt vanwege economische belangen verstrikt te zijn in de handel en wandel van scalianhouders.

Hoogachtend,

Den Blauwvinger

26 augustus 2018

Paramaribo – Suriname

Klap in het gezicht van Surinaams milieu: Zo'n 40 scalians Sarakreek-gebied en Marowijne mogen werken

Minister Dodson: 'Er zijn harde afspraken gemaakt met de scalianhouders'

- Scalians worden voorzien van gps en volgnummersysteem en het is verboden met kwik te werken
- De Commissie Ordening Goudsector zal zorgen voor de veiligheid op de scalians...


Onder vernieuwde voorwaarden zullen de ongeveer 40 scalians in het Sarakreekgebied en Marowijne per 1 september verder mogen werken. Minister Regilio Dodson van Natuurlijke Hulpbronnen heeft gisteren een evaluatiebijeenkomst gehouden in zijn kantoor met de scalianhouders, aldus vandaag, donderdag 23 augustus 2018, Starnieuws. 

Negentien eigenaren zijn geregistreerd. Sommigen hebben meerdere boten. Ook de Braziliaanse ambassadeur was aanwezig op de vergadering. Het is nodig om Brazilianen die illegaal op de boten werken in het legale circuit te brengen.

Het ministerie zal ook met het traditioneel gezag van de Paramaccaners praten. Er zijn klachten dat goudzoekers eilanden vernietigen in de Marowijnerivier. Hierbij spelen lokale bewoners ook een rol.

Minister Dodson zei na afloop van de bespreking, die af en toe behoorlijk fel was, dat er strakke regels zijn voor het dredgen in het stuwmeergebied (omgeving Sarakreek) en in Marowijne. De boten zullen worden voorzien van een gps en een volgnummersysteem. Het is verboden met kwik te werken. De privé-security op verschillende boten moet worden afgezegd. De commissie Ordening Goudsector zal zorgen voor de veiligheid op de boten.

Ruim 25 scalians zijn actief in het Marowijnegebied en ongeveer 10 ten oosten van het Stuwmeer (Sarakreek). Het gedeelte tussen de Sarakreek en Mamaini wordt ook opengesteld voor de scalians.

Afgesproken is om niet rechtstreeks meer een bijdrage te geven aan de dorpskas. Dit systeem blijkt in de praktijk niet goed te werken. Er is onderling vaak geen consensus over hoe het geld besteed moet worden. Per boot moet een bepaald bedrag via de centrale overheid (ministerie van Financiën) worden afgedragen. Diverse ministeries, zoals Regionale Ontwikkeling, Onderwijs, Wetenschap en Cultuur, Sociale Zaken & Volkshuisvesting, zullen betrokken worden bij het uitvoeren van ontwikkelingsprojecten in de dorpen. Het geld moet de gemeenschap ten goede komen, legde Dodson uit.

Op basis van de kwitanties blijkt dat veel mensen geld ontvangen. Daarom is het nodig om een krutu te houden met het traditionele gezag van de Paramaccaners. Dit zal samen met de districtscommissaris Margaretha Malontie vóór 1 september plaatsvinden. Er zijn harde afspraken gemaakt met de scalianhouders, beweert Dodson. Wie zich niet aan de regels houdt, ligt er zonder pardon uit, benadrukte de minister. De vergunningen worden voor twee jaar uitgegeven.

De bewindsman zei, dat ook met de Fransen samengewerkt zal worden om ordening te brengen. De scalians zullen zich moeten onderwerpen aan strenge regels, die ook internationaal gangbaar zijn. In het Marowijnegebied wordt meer dan twintig jaar in rivieren en kreken naar goud gezocht. Dodson merkt op dat lokale bewoners vaak boten dirigeren naar plaatsen waar ze denken dat er goud te vinden is....

Het besluit van Dodson bevestigt hetgeen lange tijd werd vermoed: de regering zal scalians blijven toestaan om te werken. De vraag is hoe bepaalde, inheemse, dorpen gaan reageren op het besluit. In ieder geval is het een harde vernietigende klap in het gezicht van het milieu dat weer ondergeschikt is aan financieel gewin en economische belangen, immers via de belastingen dragen scalianeigenaren fors bij aan de staatskas.